Romanos 9
Nuevo Testamento en mixteco de Yosondúa (MPMNT) vs NVT
1 Ruꞌu Pablo, ja yɨꞌɨ ri jiin Cristo kaꞌan ndaa kuɨtɨ ri, ti tu xndaꞌu ri roꞌo naa ra, chi kaꞌan ri mani jnuꞌun ndaa ja maa Espíritu Santo ni jaꞌa inijnuni ri.
1 Digo-lhes a verdade, tendo Cristo como testemunha, e minha consciência e o Espírito Santo a confirmam.
2 Ti na kachi ri ja kukuiꞌya xaan ini ri, ti nɨnɨ naꞌnu ini ri nu ndoꞌo ini ri sɨkɨ ñanijnaꞌan ri, ja suni ka kuu i yɨvɨ hebreo.
2 Meu coração está cheio de amarga tristeza e angústia sem fim
3 Ti nu kuni Yandios, ti vatuni ja na kuxio ri nuu Cristo ti na naa ri ja chunaa ri ñanijnaꞌan ri,
3 por meu povo, meus irmãos judeus. Eu estaria disposto a ser amaldiçoado para sempre, separado de Cristo, se isso pudesse salvá-los.
4 ja ka kuu i yɨvɨ hebreo. Ti maa i kuu maa yɨvɨ ni nakinseꞌe ya. Ti maꞌñu viko ni kancha ya jiin i, ti ni saꞌa ya trato jiin i sɨkɨ tɨjnɨ jniñu ni taꞌu ya nuu i jiin tɨjnɨ jnuꞌun ni chiso ya nuu i. Ti ni jaꞌa ya ley ya nuu Moisés ja kuu maa i. Ti ni xnaꞌan ya nasa chiñuꞌun i ya, ti nuu maa i ni stuu ya kuaꞌa jnuꞌun.
4 Eles são o povo de Israel, escolhidos para serem filhos adotivos de Deus. Ele lhes revelou sua glória, fez uma aliança com eles e lhes deu sua lei e o privilégio de adorá-lo e receber suas promessas.
5 Ti jandaa ndixia ka kuu i ñanijnaꞌan taka tata hebreo na janaꞌan ja ni kuñaꞌnu. Ti suni nuu maa i ni kenda Cristo ja ni taji Yandios ndiso ya jniñu ñaꞌnu, ti ni ndaku ya nanu ɨɨn chaa, ti Cristo kuu maa Yandios ja taꞌu ya jniñu nuu tukaa ja iyo. Ti ja kuu nɨ kani na kaꞌan yɨvɨ ja kuñaꞌnu ya. Siaꞌan na koo.
5 Do povo de Israel vêm os patriarcas, e o próprio Cristo, quanto à sua natureza humana, era israelita. E ele é Deus, aquele que governa sobre todas as coisas e é digno de louvor eterno! Amém.
6 Ko tu kaꞌan ri ja tu ni siuku Yandios jnuꞌun ni keyuꞌu ya nuu yɨvɨ hebreo. Chi na kachi ri ja ansu ndɨꞌɨ yɨvɨ hebreo kuu maa yɨvɨ ni nakaji Yandios ja na koo seꞌe ya.
6 Acaso Deus deixou de cumprir sua promessa a Israel? Não, pois nem todos os descendentes de Israel pertencem, de fato, ao povo de Deus.
7 Ti ansu ndɨꞌɨ jnaꞌan tata na janaꞌan Israel ja nani Abraham, ansu maa i ka kuu yɨvɨ ni nakaji Yandios, chi ni kachi ya nuu maa ɨɨn ni Abraham: “Nuu maa ɨɨn ni seꞌe ra Isaac na koo jnaꞌan da nuu ni keyuꞌu ri ni chisojnuꞌun ri.”
7 Só porque são descendentes de Abraão não significa que são, verdadeiramente, filhos de Abraão. Pois as Escrituras dizem: “Isaque é o filho de quem depende a sua descendência”.
8 Yukan kuni kaꞌan ja tu ni nakaji Yandios ndɨꞌɨ seꞌe Abraham ja ka niꞌin da jnuꞌun ni keyuꞌu ya, chi nuu maa ɨɨn ni seꞌe ja ni nakaji ya kuu ja ni niꞌin da jnuꞌun ni keyuꞌu Yandios.
8 Isso significa que os descendentes físicos de Abraão não são, necessariamente, filhos de Deus. Apenas os filhos da promessa são considerados filhos de Abraão.
9 Chi jaꞌa kuu jnuꞌun ni keyuꞌu Yandios nuu Abraham: “Maa kɨvɨ ni jani ri ti kiji ri ti koo ɨɨn seꞌe yɨɨ nuu ñasɨꞌɨ ra Sara”, kachi ya.
9 Pois Deus havia prometido: “Voltarei por esta época, e Sara terá um filho”.
10 Ti ansu jaꞌa ni kuu ndɨꞌɨ, chi suni Rebeca ni iyo uu seꞌe yɨɨ ña, ti ɨɨn ni tata i naa i, ja ni kuu tata yo na janaꞌan Isaac.
10 Esse fato não é único. Também Rebeca ficou grávida de nosso antepassado Isaque e deu à luz gêmeos.
11 — ausente —
11 Antes de eles nascerem, porém, antes mesmo de terem feito qualquer coisa boa ou má, ela recebeu uma mensagem de Deus. (Essa mensagem mostra que Deus escolhe as pessoas conforme os propósitos dele
12 — ausente —
12 e as chama sem levar em conta as obras que praticam.) Foi dito a Rebeca: “Seu filho mais velho servirá a seu filho mais novo”.
13 — ausente —
13 Nas palavras das Escrituras: “Amei Jacó, mas rejeitei Esaú”.
14 ¿Nusa ti nasa ka ndoꞌo ini ra? ¿Ko ndoꞌo ini ra ja tu iyo ɨɨn nuu ini Yandios ja siaꞌan saꞌa ya nu? ¿Ja ni ndumani ya jiin Jacob, ko ni jito uꞌu ya Esaú, nusa? ¡Jandaa kuɨtɨ ja tuu!
14 Estamos dizendo, então, que Deus foi injusto? Claro que não!
15 Chi undi na janaꞌan ni kachi Yandios jiin Moisés: “Nɨnɨ ja kuu ini ri yukan kundaꞌu ini ri, ti ja kundaꞌu ini ri yukan kuu ini ri”, kachi ya.
15 Pois Deus disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser, e mostrarei compaixão a quem eu quiser”.
16 Yukan ti jandaa ndixia ja tu iyo ni ɨɨn jniñu ja kuni kinyɨɨ yo ja na kuan kaꞌnu ini Yandios nuu yo, chi mani maa Yandios kuni kundaꞌu ini ya yoꞌo.
16 Portanto, a misericórdia depende apenas de Deus, e não de nosso desejo nem de nossos esforços.
17 Ti sɨkɨ yukan suni yoso nuu tutu ii ja ni kaꞌan ya nuu rey nación Egipto: “Ni ndokani ri roꞌo ja na kuu ra rey nava jiin roꞌo na stuu ri jniñu ñaꞌnu ri, ti nava na kuichanuu sɨvɨ ri nɨ tuꞌu ñuyɨvɨ jaꞌa, ja ka nakuni yɨvɨ ja kuñaꞌnu xaan ga ruꞌu ndixia”, kachi tutu.
17 Pois as Escrituras afirmam que Deus disse ao faraó: “Eu o coloquei em posição de autoridade com o propósito de mostrar em você meu poder e propagar meu nome por toda a terra”.
18 Nusa ti nau ɨɨn ja kundaꞌu ini ya, ti kundaꞌu ini ya. Ti nu na ɨɨn ja kuni kuniꞌin ini nuu ya, ti saꞌa ya ja na ndundava ini nanu yuu.
18 Como podem ver, ele escolhe ter misericórdia de alguns e endurecer o coração de outros.
19 Ti sanaa ti kachi ɨɨn ra jiin ri: “Nu siukan kuu, ¿ndo chakuachi ya sɨkɨ yo nusa? ¿Ko nau ja kuni kasɨ nasa ndoꞌo ini maa ya nu”? kachi ra.
19 Mas algum de vocês dirá: “Então por que Deus os culpa? Não estão apenas cumprindo a vontade dele?”.
20 ¡Ko roꞌo chaa ndaꞌu! Na kachi ri nuu ra: “¡Nau ja kuu ra ja jani ini ra ja nachiso ra nuu jnuꞌun Yandios!” Jikajnuꞌun ri roꞌo: Kuu kaꞌan ɨɨn kɨsɨ ñuꞌun jiin chaa ni saꞌa: “¿Ndoo ni saꞌa ra ruꞌu siukan”? kachi.
20 Ora, quem é você, mero ser humano, para discutir com Deus? Acaso o objeto criado pode dizer àquele que o criou: “Por que você me fez assim?”
21 Ko chaa saꞌa kɨsɨ un kuni saꞌa da jiin ñuꞌun un savaꞌa ni ga nasa kuni maa da, chi jiin ñuꞌun saꞌa da ɨɨn kɨsɨ vaꞌa, ti suni kuu saꞌa da kɨsɨ ndaꞌu.
21 O oleiro não tem o direito de usar o mesmo barro para fazer um vaso para uso especial e outro para uso comum?
22 Ti suni siaꞌan saꞌa Yandios, chi saꞌa ya nasa kuni maa ya. Chi siaꞌan ndixia ni saꞌa ya ja ni satuꞌva ya yɨvɨ ja na koto uꞌu i nuu ya, nava na xnaa ya yɨvɨ un. Ko xnakan xnaꞌan ya nuu i taka jniñu ñaꞌnu ni saꞌa ya, ja ni kuɨtɨ xaan ini ya jiin taka jniñu ndevaꞌa ni ka saꞌa i. Ti yukan ni skun ndijin ya nunoꞌo ni taji ya sɨkɨ yɨvɨ un. Ja sɨkɨ yukan tu ni xnaa yachi ya yɨvɨ un, ja na siin saꞌa ndevaꞌa i.
22 Da mesma forma, Deus tem o direito de mostrar sua ira e seu poder, suportando com muita paciência aqueles que são objeto de sua ira, preparados para a destruição.
23 Jiin jniñu ni saꞌa Yandios nuu yɨvɨ ndevaꞌa un, ni xnaꞌan kaji ya ja vii xaan kuñaꞌnu ya sɨkɨ jniñu ñaꞌnu ni saꞌa ya nuu yɨvɨ ja kundaꞌu ini ya. Chi undi najanaꞌan ni satuꞌva ya yɨvɨ ja ka yɨꞌɨ i jiin ya, ja na nduñaꞌnu i nuu taꞌu ya jniñu.
23 Ele age desse modo para que as riquezas de sua glória brilhem com esplendor ainda maior sobre aqueles dos quais ele tem misericórdia, aqueles que ele preparou previamente para a glória.
24 Ti suni ni nakaji ya yoꞌo ja na kandixia yo jnuꞌun ya, ko ansu mani yɨvɨ hebreo ni nakaji ya, chi suni ni nakaji ya yɨvɨ taka ga nación ja na kandixia i.
24 E nós estamos entre os que ele chamou, tanto dentre os judeus como dentre os gentios.
25 Chi suni siaꞌan ni kaꞌan Yandios nuu tutu Oseas:
25 A esse respeito, Deus diz na profecia de Oseias: “Chamarei ‘meu povo’ aqueles que não eram meu povo, e amarei aqueles que antes eu não amava”.
26 Ti taka nuu ni kaꞌan ri ja ansu yɨvɨ ñuu ri ka kuu i.
26 E também: “No lugar onde lhes foi dito: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’”.
27 Suni niꞌin ni kaꞌan profeta Isaías jnuꞌun sɨkɨ yɨvɨ Israel: “Vasu ni nakaya xaan seꞌe yɨvɨ Israel nanu ñɨtɨ yuꞌu mar, ko ja kuu kuɨtɨ ni kuu yɨvɨ ja ketaꞌu nuu Yandios,
27 E, a respeito de Israel, o profeta Isaías clamou: “Embora o povo de Israel seja numeroso como a areia do mar, apenas um remanescente será salvo.
28 chi maa Tata yo Yandios siuku yachi ya jnuꞌun ni chiso ya, ja ndonda ya sɨkɨ yɨvɨ ka saꞌa jniñu ndevaꞌa, ti na taji ya nundoꞌo kaꞌnu ga sɨkɨ i”, kachi tutu.
28 Pois o Senhor executará sua sentença sobre a terra de modo rápido e decisivo”.
29 Ti sɨkɨ ja ni nama ya yɨvɨ Israel, ni kaꞌan profeta Isaías nuu tutu:
29 E, como Isaías tinha dito em outra passagem: “Se o Senhor dos Exércitos não houvesse poupado alguns de nossos filhos, teríamos sido exterminados como Sodoma e destruídos como Gomorra”.
30 Ni nakaji Yandios nau ja kuni maa ya, ¿nusa ti nasa kachi yo? Ruꞌu na kachi ri sɨkɨ yɨvɨ ɨnga nación, ja tu ni ka jitu ini i na kendo ndaa i nuu Yandios. Ti tɨjnɨ yɨvɨ un, ni ka kandixia i jnuꞌun Yandios. Ti sɨkɨ maa i ni kachi Yandios ja na ketaꞌu i, ti tukaa jnaꞌnu ndatu i sɨkɨ kuachi un.
30 Que significa tudo isso? Embora os gentios não buscassem seguir as normas de Deus, foram declarados justos, e isso aconteceu pela fé.
31 Ko sa yɨvɨ Israel, ni ka jitu ndiꞌi ini i kuandatu i ley ni jaꞌa ya nuu Moisés, ja na kendo ndoo i nuu Yandios. Ko tu ni ka kendo ndoo i nuu ya ja na ketaꞌu i, chi tu ni ka siuku ndaa i ley ya.
31 Já o povo de Israel, que se esforçou tanto para cumprir a lei a fim de se tornar justo, nunca teve sucesso.
32 ¿Ti ndoo nusa? Chi vanuxia ka kuni kendo ndaa i nuu siuku i ley ya jiin mani jniñu maa i, ansu ja kandixia i jniñu ñaꞌnu ni saꞌa ndijin ya nuu i. Ko tu ni ka ndeꞌe i nuu jniñu ñaꞌnu ni saꞌa Yandios. Chi suꞌva ni ka skexiko i jniñu ñaꞌnu un tu ni ka kandixia i Yandios.
32 Por que não? Porque tentaram se tornar justos por meio de suas obras, e não pela fé. Tropeçaram na grande pedra em seu caminho,
33 Ko yukan yoso nuu tutu ii Yandios:
33 e a esse respeito as Escrituras afirmam: “Ponho em Sião uma pedra que os faz tropeçar, uma rocha que os faz cair. Mas quem confiar nele jamais será envergonhado”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.