Romanos 4
Nuevo Testamento en mixteco de Yosondúa (MPMNT) vs NVT
1 Abraham ni kuu da tata na janaꞌan yo ja ni xnukoo da nación Israel. Vijna ti na saꞌa yo nanu sɨkɨ nasa ni jantaꞌu Yandios maa da ja ni kendo ndaa da nuu ya.
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Chi nu ni siuku ndaa da taka jnuꞌun ley Yandios un, nusa ti kuu nduvixi ini da undi maa da sɨkɨ taka jniñu vaꞌa ni saꞌa da. Ko taka jniñu vaꞌa un tu jajniñu ja na kendo ndaa da nuu Yandios.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Chi tu ni kachi tutu ii Yandios siaꞌan. Kaꞌan ja ja ni kandixia ndaa Abraham jnuꞌun ni chiso Yandios nuu da, ti sɨkɨ yukan ni jantaꞌu ya maa da, ti ni kachi ya ja tukaa jnaꞌnu ndatu da sɨkɨ kuachi da. Ni kendo ndaa da nuu Yandios chi vii ni kandixia da ya.
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Ti nu sajniñu ɨɨn yɨvɨ, ti niꞌin da yaꞌu da, ansu taꞌu da kuu, chi suꞌva chunaa yo nuu da.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Ko sɨkɨ nasa kuu ja kachi Yandios ja kendo ndaa yɨvɨ nuu ya, kachi ya ja taka jniñu vaꞌa ka saꞌa yɨvɨ tu jajniñu kuɨtɨ ja na kendo vaꞌa i nuu ya. Chi suꞌva mani yɨvɨ ja kandixia ndaa i jnuꞌun Yandios, maa ɨɨn ni nuu yɨvɨ un ja kachi ya ja tukaa jnaꞌnu ndatu da sɨkɨ kuachi da. Chi maa ɨɨn ni Yandios kuu ja kaꞌan ya jnuꞌun un nuu yɨvɨ ñuyɨvɨ jaꞌa, ja kundio ini ka saꞌa da kuachi.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Suni ni kachi rey na janaꞌan David ja taka jniñu vaꞌa ka saꞌa yɨvɨ tu jajniñu ja na kendo ndaa da nuu Yandios. Chi suꞌva kachi da ja taka yɨvɨ sɨkɨ nau kachi Yandios ja tukaa jnaꞌnu ndatu da, ti ndixia ndaa ja na ndusɨɨ ini da jiin jnuꞌun Yandios un.
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 Chi ni kaꞌan David:
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 Ti na ndusɨɨ ini yɨvɨ ja tukaa kuɨtɨ kan kuachi Yandios sɨkɨ kuachi da.
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 ¿Ti kachi yo ja ndusɨɨ ini mani yɨvɨ hebreo siaꞌan ni, ja ni ka niꞌin i marca yɨkɨ kuñu i nu? Ko tuu, chi suni ndusɨɨ ini yɨvɨ taka ga nación, ja tu jaꞌi ñavaꞌa i marca yɨkɨ kuñu i. Chi ja ni kachi ndaa ri ja Abraham ni kandixia ndaa da jnuꞌun ni chiso ya nuu da. Ti sɨkɨ yukan ni jantaꞌu ya maa da, ti ni kachi ya ja tukaa jnaꞌnu ndatu da sɨkɨ kuachi da.
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 ¿Nusa, ti nasa kuu ja ni jantaꞌu ya Abraham? ¿Undi ni niꞌin da marca yɨkɨ kuñu da, xi ja ni niꞌin da marca un nu?
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Ko nu ni niꞌin da marca yɨkɨ kuñu da, ti ni kuu ɨɨn seña ja ni nachiso Yandios ja jandaa kuu nu ni kachi ya ja tukaa jnaꞌnu ndatu Abraham, chi ni kandixia ndaa da jnuꞌun ni chiso ya nuu da. Ko ni kandixia da yukan sa ni niꞌin da marca yɨkɨ kuñu da. Nusa ti ni kachi ya ja Abraham kuu maa tata nuu taka yɨvɨ kandixia ndaa i jnuꞌun Yandios, vasu tu niꞌin i marca yɨkɨ kuñu i, ti niꞌin i jnuꞌun ya ja tukaa jnaꞌnu ndatu i sɨkɨ kuachi i.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Ti ni niꞌin Abraham ɨɨn marca yɨkɨ kuñu da nava na kuu da tata nuu yɨvɨ hebreo ja suni na niꞌin i marca yɨkɨ kuñu i. Ko kanuu ga ja kuu da tata nuu taka yɨvɨ kandixia ndaa i jnuꞌun Yandios nanu ni kandixia da sa ni niꞌin da marca yɨkɨ kuñu da.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Abraham kuu tata savaꞌa ni ga yɨvɨ ja kandixia ndaa i jnuꞌun Yandios, ti ni chisojnuꞌun ya nuu da jiin taka ga yɨvɨ un ja na niꞌin i ɨɨn taꞌu, ti taꞌu un kuu ja na nduñaꞌnu i ja taꞌu da jniñu nuu nɨ ñuyɨvɨ jiin Yandios. Siaꞌan koo vasu tu ka niꞌin i taꞌu un sɨkɨ ni ka siuku ndaa i ley Yandios, vasu ni kandixia ndaa i jnuꞌun ya. Ti sɨkɨ yukan ni jantaꞌu ya maa i, ti ni kachi ya ja tukaa jnaꞌnu ndatu i sɨkɨ kuachi i.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Ko nu jaꞌa ya taꞌu nuu yɨvɨ ja nduku ndee i ka siuku i ley ya, nusa ti tukaa jantaꞌu ya yɨvɨ ja mani kandixia ndaa i jnuꞌun ya. Ti tukaa jajniñu jnuꞌun ni nachiso ya nuu yɨvɨ ja kandixia, chi ni ɨɨn yɨvɨ tu kuni siuku ndaa i ley ya.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Ti kachi ley ya ja jnaꞌnu ndatu ndɨꞌɨ yɨvɨ sɨkɨ kuachi i, ti kuɨtɨ ini ya jiin kuachi un ja na taji ya nundoꞌo nuu yɨvɨ un, chi tu iyo ni ɨɨn ñuu nuu tu ni kenda ley ya. Yukan kuu ja tendɨꞌɨ yɨvɨ ni ka saꞌa i kuachi sɨkɨ ley ya.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Nusa ti nuu taka yɨvɨ ja kandixia ndaa i jnuꞌun Yandios, nuu yɨvɨ un chisojnuꞌun ya ja tukaa jnaꞌnu ndatu i sɨkɨ kuachi i. Ti tu ni kuu ni ɨɨn jnuꞌun chayɨka ja siaꞌan ni chisojnuꞌun Yandios. Chi suꞌva, mani ja kundaꞌu ini ya yoꞌo. Ja yukan ni chisojnuꞌun ya nuu taka yɨvɨ ja kandixia ndaa i jnuꞌun ya nanu ni kandixia Abraham. Ti ni chisojnuꞌun ya nuu savaꞌa ni ga yɨvɨ ja kandixia ndaa i jnuꞌun ya nanu ni kandixia Abraham, ansu mani yɨvɨ hebreo ja ñavaꞌa i ley ni jaꞌa ya nuu Moisés, ko suni taka ga yɨvɨ ja kandixia ndaa i nanu ni kandixia Abraham. Chi Abraham kuu nanu ɨɨn tata nuu savaꞌa ni ga yɨvɨ ja kandixia ndaa i jnuꞌun Yandios.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Ti yukan kachi tutu ii Yandios: “Ruꞌu Yandios, nakaji ri roꞌo Abraham ja na kendo ra tata nuu ndɨꞌɨ yɨvɨ ja kandixia i jnuꞌun ri, nuu ndɨꞌɨ yɨvɨ ka yɨꞌɨ i jiin savaꞌa ni ga nación”, kachi tutu. Yukan kachi maa Yandios ja Abraham kuu tata nuu taka yɨvɨ ja kandixia i jnuꞌun ya. Ti siaꞌan ni kachi Yandios chi ni kandixia ndaa Abraham maa jnuꞌun ni chisojnuꞌun ya nuu da. Ti ni kandixia da ja maa ɨɨn ni Yandios kuu ja xndoto ya savaꞌa ni ga ndɨyɨ. Ti maa ɨɨn ni Yandios kuu ja kachi ja na koo ɨɨn ndajniñu ja ti koo ga.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Ti maa Abraham, vasu tukaa ñukuu ini da ja na koo seꞌe da, ko ni kandixia ndaa da taka jnuꞌun ni kee yuꞌu ya nuu da, ja na koo da nanu tata nuu kua xaan yɨvɨ ka kandixia i Yandios ja ka yɨꞌɨ i jiin tɨjnɨ nación, chi ni chisojnuꞌun Yandios: “Yukan ndukuaꞌa seꞌe ni ja kandixia i ruꞌu”, ni kachi ya jiin da.
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Ti ja yajni kaña da ciento kuiya. Ti vasu yukan ti tu ni kee da jnuꞌun ni kandixia da un, vasu ni jini ndaa da ja maa da jiin ñasɨꞌɨ da ja ñaꞌnu xaan da ja tukaa koo seꞌe da.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Ti tu ni ndoꞌo sɨkɨ ini da ja tukaa kandixia ga da jnuꞌun ni kee yuꞌu Yandios, ja na koo seꞌe da. Chi sa ni kandixia niꞌin ga da, ti ni nakuantaꞌu da nuu ya ja yukan kuñaꞌnu xaan ga Yandios.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Chi ni kandixia da ti ni ndukaꞌnu vaꞌa ini da ja na kundee Yandios jnuꞌun ni kee yuꞌu ya.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Ti sɨkɨ yukan ni jantaꞌu ya Abraham, ti ni kachi ya ja tukaa jnaꞌnu ndatu da sɨkɨ kuachi da.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Ti ansu nɨnɨ sɨkɨ Abraham kuu ja yoso nuu tutu ii Yandios ja siaꞌan ni nukuꞌun ini Yandios,
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 vasu suni yoso jnuꞌun un sɨkɨ yoꞌo, chi suni na kachi ya ja tukaa jnaꞌnu ndatu yo sɨkɨ kuachi yo, chi suni kandixia ndaa yo Jitoꞌyo Jesús. Ni kandixia ndaa yo ja ja ni xndoto ya Jitoꞌyo Jesús nuu ñujiꞌi.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Chi ni nakuaꞌa Jesús ja ni jiꞌi ya sɨkɨ kuachi yo, ti ni xndoto ya Jesús nuu ñujiꞌi nava na kachi ya ja tukaa jnaꞌnu ndatu yo sɨkɨ kuachi yo.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.