Marcos 5
Nuevo Testamento en mixteco de Yosondúa (MPMNT) vs ACF
1 Yukan ti ni ka jakoyo da ɨnga yuꞌu lago, ñuu Gadara.
1 E chegaram ao outro lado do mar, à província dos gadarenos.
2 — ausente —
2 E, saindo ele do barco, lhe saiu logo ao seu encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo;
3 — ausente —
3 O qual tinha a sua morada nos sepulcros, e nem ainda com cadeias o podia alguém prender;
4 Tɨjnɨ xaan jinu ni ka juꞌni da chaa un jiin cadena, kuu ndaꞌa da kuu sɨꞌɨn da, ko kundee da jaꞌncha da, ti sakuachi da cadena un.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas, e ninguém o podia amansar.
5 Kuu nduu kuu ñuu kanajiin da yaku da chii yuku un jiin taka nuu ñaña ndɨyɨ, ti stuji da maa da jiin yuu.
5 E andava sempre, de dia e de noite, clamando pelos montes, e pelos sepulcros, e ferindo-se com pedras.
6 Ko nu ni jito nchaa jika da ja vaji Jesús, ni jaꞌa da corrɨ, ti kuaꞌan da undi nuu vaji ya. Ni jakunjitɨ da,
6 E, quando viu Jesus ao longe, correu e adorou-o.
7 ti ni kanajiin koꞌo da:
7 E, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Siaꞌan ni kanajiin da, chi ja ni taꞌu ya jniñu ja na xndoo tachi xaan un maa da.
8 (Porque lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.)
9 Ti ni jikajnuꞌun ya sɨvɨ da:
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ti kandaꞌu da jiin Jesús ja tu keniꞌin ya tachi xaan un kiꞌin ɨnga ñuu yukan.
10 E rogava-lhe muito que os não enviasse para fora daquela província.
11 Ti yajni yukan kaꞌiin kuaꞌa xaan kɨnɨ ka yee tɨ yuku jika yuku un.
11 E andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Ti tachi xaan un ni ka kandaꞌu jiin Jesús:
12 E todos aqueles demônios lhe rogaram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Yukan ti ni jaꞌa ya jnuꞌun ja na kinkoyo. Ti tachi xaan un ni xndoo chaa un ti ni ka jankuncha jnaꞌan jiin kɨnɨ un naa tɨ. Ka iyo yajni uu mil kɨtɨ un. Ti ni ka jaꞌa tɨ corrɨ ni ka nukoyo tɨ ɨɨn xaꞌva, ti ni ka kɨvɨ tɨ nuu lago un ni ka jiꞌi tɨ.
13 E Jesus logo lho permitiu. E, saindo aqueles espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada se precipitou por um despenhadeiro no mar (eram quase dois mil), e afogaram-se no mar.
14 Ti yɨvɨ ka ndito kɨnɨ un, ni ka yuꞌu xaan. Ni ka jaꞌa corrɨ ni ka kaxnuꞌun nuu yɨvɨ ñuu jiin yɨvɨ kanchuku ranchu. Ti ni ka kikoyo yɨvɨ kuaꞌa ni ka kin ndeꞌe ndoo ni kuu.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e saíram muitos a ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Nu ni ka jakoyo yɨvɨ nuu kancha Jesús, ti ni ka jini nuu chaa ni jnaꞌan tachi xaan un, ja ni nduvaꞌa da. Ti ja ñuꞌun da saꞌma kancha da jiin Jesús, ti ni ka yuꞌu da.
15 E foram ter com Jesus, e viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo, e temeram.
16 Ti yɨvɨ ni ka jini nava ni jnaꞌan chaa un. Suni nava ni kuu jiin kɨnɨ un, ni ka jani da jnuꞌun nuu yɨvɨ ni ka chakoyo un.
16 E os que aquilo tinham visto contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Ti tendɨꞌɨ yɨvɨ un ni ka kaꞌan jiin Jesús ja na kuxio ya na kiꞌin ya ñuu i naa i.
17 E começaram a rogar-lhe que saísse dos seus termos.
18 Ti nu ni ndɨvɨ Jesús ini barco, kandaꞌu chaa ni jnaꞌan tachi xaan un ja na kiꞌin da jiin ya.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Ko Jesús tu ni jaꞌa ya jnuꞌun, chi ni kachi ya:
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Yukan ti kuaꞌan chaa un, ti ni jani da jnuꞌun nɨ ñuu Decápolis nava ni saꞌa Jesús jiin da. Ti taka yɨvɨ ni ka jinisoꞌo un, ni ka naa ini i.
20 E ele foi, e começou a anunciar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos se maravilharam.
21 Nu ni najaa Jesús ɨnga yuꞌu lago un, ni ka kututu tuku yɨvɨ kuaꞌa nuu ya.
21 E, passando Jesus outra vez num barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Yukan kande ya jiin da naa da. Ti ɨɨn chaa kuñaꞌnu ini ɨɨn veñuꞌun Israel ja nani da Jairo, nu ni jini da Jesús, ni jakunjitɨ da nuu ya.
22 E eis que chegou um dos principais da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 Ti ni kandaꞌu xaan da jiin ya:
23 E rogava-lhe muito, dizendo: Minha filha está à morte; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos, para que sare, e viva.
24 Ti kuaꞌan Jesús jiin da. Ko kuankoyo kuaꞌa xaan yɨvɨ jiin ya ja undi ka jaxin jnaꞌan i.
24 E foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Maꞌñu yɨvɨ un kuaꞌan ɨɨn ñasɨꞌɨ jnaꞌan kueꞌe nɨñɨ xaan tonto ja ni ndoꞌo ña jiin kueꞌe un uxi uu kuiya.
25 E certa mulher que, havia doze anos, tinha um fluxo de sangue,
26 Ti ni xnaa ña taka ja ñavaꞌa ña jiin kuaꞌa chaa tajna ja kuni ña nduvaꞌa ña, ko sa suꞌva viꞌga ni kuu kaꞌu ga ña.
26 E que havia padecido muito com muitos médicos, e despendido tudo quanto tinha, nada lhe aproveitando isso, antes indo a pior;
27 — ausente —
27 Ouvindo falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou na sua veste.
28 — ausente —
28 Porque dizia: Se tão-somente tocar nas suas vestes, sararei.
29 Ti yachi ni ni jini ña ja ni nduvaꞌa ña, chi ni ichi ni nɨñɨ un maa ña.
29 E logo se lhe secou a fonte do seu sangue; e sentiu no seu corpo estar já curada daquele mal.
30 Ko ni jini Jesús ja ni saꞌa ya tajna ɨɨn yɨvɨ jiin jniñu ndiso ya. Ni ndeokoto ya nuu yɨvɨ un ti ni jikajnuꞌun ya:
30 E logo Jesus, conhecendo que a virtude de si mesmo saíra, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Ti ni ka kachi ndajaꞌa ya:
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Ko ni ndeꞌe vaꞌa ya yayukan nuu nau ja ni keꞌe saꞌma ya.
32 E ele olhava em redor, para ver a que isto fizera.
33 Ti ñaꞌan ni keꞌe saꞌma ya un, ni yuꞌu xaan ña chi jini ña ja ni nduvaꞌa ña. Ni jakunjitɨ ña nuu ya ti ni kachi ña taka nundoꞌo ni jnaꞌan ña.
33 Então a mulher, que sabia o que lhe tinha acontecido, temendo e tremendo, aproximou-se, e prostrou-se diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Ti ni kachi Jesús jiin ña:
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai em paz, e sê curada deste teu mal.
35 Ko ni kaꞌan ga ya siaꞌan jiin ñaꞌan un, ja ni ka chakoyo yɨvɨ kaꞌiin veꞌe Jairo, ti ni kachi jiin da:
35 Estando ele ainda falando, chegaram alguns do principal da sinagoga, a quem disseram: A tuafilha está morta; para que enfadas mais o Mestre?
36 Ko ni jinisoꞌo ya ja siaꞌan ka kaꞌan da jiin Jairo. Ti tu ni kiꞌin ya jnuꞌun un, chi ni kachi ya:
36 E Jesus, tendo ouvido estas palavras, disse ao principal da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Yukan ti kuaꞌan ya jiin Jairo, ko tu ni jaꞌa ya jnuꞌun ja kinkoyo yɨvɨ kuaꞌa un, chi nɨnɨ Pedro, Santiago jiin Juan, chaa kuu ñani Santiago ni kuankoyo.
37 E não permitiu que alguém o seguisse, a não ser Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Nu ni jaa ya veꞌe chaa kuñaꞌnu un ni jini ya ja ka ndeꞌe xaan yɨvɨ kaꞌiin un, ja undi ka kanajiin koꞌo i ti ka ndɨꞌɨ ini i.
38 E, tendo chegado à casa do principal da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam muito e pranteavam.
39 Ni kɨvɨ Jesús ti ni kachi ya:
39 E, entrando, disse-lhes: Por que vos alvoroçais e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Ko so ni ka jaku yɨvɨ un ja siaꞌan ni kaꞌan ya, chi ni ka jini ja ni jiꞌi ndixia suchi un. Ko ni keniꞌin ya tendɨꞌɨ kɨtɨ yɨvɨ un kuankoyo ichi fuera. Ti ni tuꞌva ya nuu katuu suchi un jiin tata i jiin nana i jiin ndajaꞌa ya.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo-os feito sair, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Ni jnɨɨ ya ndaꞌa yɨ ti ni kaꞌan ya:
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Ti suchi un ja iyo uxi uu kuiya i, ni ndoko i ti ni jika i. Tata i, nana i jiin ndajaꞌa ya, so ni ka naa ini da, ti ka yuꞌu xaan da ja ni nandoto suchi lulu un.
42 E logo a menina se levantou, e andava, pois já tinha doze anos; e assombraram-se com grande espanto.
43 Yukan ti niꞌin xaan ni taꞌu ya jniñu ja koto kani kɨtɨ da jnuꞌun nuu ni ɨɨn yɨvɨ ja siaꞌan ni kuu. Ti ni kachi ya:
43 E mandou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e disse que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.