Lucas 15
Nuevo Testamento en mixteco de Yosondúa (MPMNT) vs NTLH
1 Yukan ni ka tuꞌva tɨjnɨ ga yɨvɨ nuu Jesús naa i ja ka ñusoꞌo i jnuꞌun kaꞌan ya. Ti kaꞌiin chaa ka kinyaꞌu puesto un jiin uu ga yɨvɨ ja tu ka siuku ley Israel.
1 Certa ocasião, muitos cobradores de impostos e outras pessoas de má fama chegaram perto de Jesus para o ouvir.
2 Ti chaa ka xnaꞌan ley Israel un jiin chaa fariseo un ka kaꞌan da sɨkɨ Jesús, ti ni ka kachi da:
2 Os fariseus e os mestres da Lei criticavam Jesus, dizendo: — Este homem se mistura com gente de má fama e toma refeições com eles.
3 Yukan ti ni jani Jesús ɨɨn jnuꞌun ja xndaku ya nuu yɨvɨ un, ti ni kachi ya:
3 Então Jesus contou esta parábola :
4 ―Nu ɨɨn ɨɨn ra ñavaꞌa ɨɨn ciento rɨɨ, ti skuita ra ɨɨn tɨ, ¿ti va nu tu xndoo ra ndɨꞌɨ kuun xiko xiaꞌun kuu ga tɨ un yuku un, ti kin nunduku ra kuɨtɨ ni skuita ra un undi nu tu naniꞌin ra tɨ xino?
4 — Se algum de vocês tem cem ovelhas e perde uma, por acaso não vai procurá-la? Assim, deixa no campo as outras noventa e nove e vai procurar a ovelha perdida até achá-la.
5 Ti nu na naniꞌin ra tɨ, ti kusɨɨ ini ra, nachuxndee ra tɨ nuu soko ra, ti kuanoꞌon ra jiin tɨ.
5 Quando a encontra, fica muito contente e volta com ela nos ombros.
6 Nu ni najaa ra veꞌe ra, ti nastutu ra amigo ra jiin ñanijnaꞌan ra, ti kachi ra: “Na kusɨɨ ini yo, chi ja ni ndenda rɨɨ ni skuita ri un”, kachi ra.
6 Chegando à sua casa, chama os amigos e vizinhos e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha ovelha perdida.”
7 Ti na kachi ri jiin ra naa ra ja suni siaꞌan iyo jnuꞌun sɨɨ ini nuu andɨvɨ nuu kancha Tata yo Yandios jiin ɨɨn yɨvɨ ja ni nakani ini i nuu kuachi i, ansu jiin kuun xiko xiaꞌun kuun yɨvɨ ja ka ndoꞌo ini i ja tu iyo kuachi i, ti ka ndoꞌo ini i ja tu nɨɨ kuu ja nakani ini i nuu kuachi i ―ni kachi Jesús.
7 — Pois eu lhes digo que assim também vai haver mais alegria no céu por um pecador que se arrepende dos seus pecados do que por noventa e nove pessoas boas que não precisam se arrepender.
8 Siin Jesús xndaku ya, ti ni jani ya ɨɨn jnuꞌun siaꞌan:
8 Jesus continuou:
9 Nu ni ndenda xuꞌun ña un, ti nastutu jnaꞌan ña, jiin amigo ña, jiin ñanijnaꞌan ña ja kanchuku yajni un, ti kachi ña: “Na kusɨɨ ini yo vijna, chi ja ni ndenda xuꞌun ni skuita ri un”, kachi ña.
9 E, quando a encontra, convida as amigas e vizinhas e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha moeda perdida.”
10 Ti na kachi ri ja suni siaꞌan kusɨɨ ini ángel ka junukuachi nuu Yandios jiin ɨɨn yɨvɨ, ja nu ni nakani ini i nuu kuachi i ―ni kachi Jesús.
10 — Pois eu digo a vocês que assim também os anjos de Deus se alegrarão por causa de um pecador que se arrepende dos seus pecados.
11 Siin Jesús xndaku ya, ti ni jani ya ɨɨn jnuꞌun siaꞌan:
11 E Jesus disse ainda:
12 ti chaa suchi ga un ni kachi da jiin tata da: “Taa, kuaꞌa ni tɨꞌlɨ taꞌu na, tɨꞌlɨ ñuꞌun jiin xuꞌun na kuu na”, ni kachi da. Yukan ti ni chunsava tata da un taꞌu da naa da.
12 Certo dia o mais moço disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê agora a minha parte da herança.”
13 Jaku ni kɨvɨ, ti ni xiko chaa suchi un taꞌu da ja ni jaꞌa tata da un, ti jiin xuꞌun un kuaꞌan chaa un, kuan kuikonuu da ɨnga ñuu, ti yukan ni xnaa ndevaꞌa kuɨtɨ da xuꞌun da.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntou tudo o que era seu e partiu para um país que ficava muito longe. Ali viveu uma vida cheia de pecado e desperdiçou tudo o que tinha.
14 Nu ja ni ndɨꞌɨ xuꞌun da ni xnaa da, ti kuiya un ni iyo ɨɨn jnama xaan tonto ñuu yukan, ti chaa un ni kejaꞌa jiꞌi da soko.
14 — O rapaz já havia gastado tudo, quando houve uma grande fome naquele país, e ele começou a passar necessidade.
15 Yukan ti ni kee da ni jan nduku da jniñu nuu ɨɨn chaa ñuu yukan, ti chaa un ni taji da chaa kuan koto da kɨnɨ.
15 Então procurou um dos moradores daquela terra e pediu ajuda. Este o mandou para a sua fazenda a fim de tratar dos porcos.
16 Ko ni kejaꞌa jiꞌi xaan da soko, ti kuni da kaji da, ndeꞌe da ka yee kɨnɨ un, ko tu ni ɨɨn yɨvɨ ja kuaꞌa ja kaji da.
16 Ali, com fome, ele tinha vontade de comer o que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Yukan ti ni kejaꞌa da ndoꞌo ini da: Iin kuaꞌa muzu veꞌe tata yo ja tu kumani staa kaji da, ko maa yo, kande yo jaꞌa, ndoꞌo nene yo ti jiꞌi xaan yo soko ja kuni kuū yo.
17 Caindo em si, ele pensou: “Quantos trabalhadores do meu pai têm comida de sobra, e eu estou aqui morrendo de fome!
18 Vaꞌa ga na nandeokuñɨ yo nuu tata yo, ti na kachi yo jiin da: Taa, ni chaa kuachi na maa na nuu Yandios, ti suni nuu maa ni.
18 Vou voltar para a casa do meu pai e dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e contra o senhor
19 Yukaa ga saꞌa ni nanu ja kuu na seꞌe ni, chi saꞌa ni nanu ja kuu na ɨɨn muzu ni. Siaꞌan ndoꞌo ini da ja kachi da jiin tata da.
19 e não mereço mais ser chamado de seu filho. Me aceite como um dos seus trabalhadores.’ ”
20 Yukan ti ni kiꞌin da ichi, ti kuanoꞌon da nuu kancha tata da. Ti jika ga kuaꞌan da, ti ni jini tata da nuu da, ti ni kundaꞌu ini da seꞌe da. Ni jaꞌa da corrɨ, ni janujnaꞌan da chaa, ti ni ka nanuu janaꞌan da, ti ni ka teyuꞌu nuu jnaꞌan da.
20 Então saiu dali e voltou para a casa do pai.
21 Yukan na ti ni kachi seꞌe da un: “Taa, ni chaa kuachi na maa na nuu Yandios, ti suni nuu maa ni. Tukaa ga saꞌa ni nanu ja seꞌe ni kuu na”, ni kachi da.
21 E o filho disse: “Pai, pequei contra Deus e contra o senhor e não mereço mais ser chamado de seu filho!”
22 Ko chaa ñaꞌnu un, ni kachi da jiin muzu da ka junukuachi nuu da un: “Yachi ro naa ra, tava ɨɨn saꞌma vaꞌa ga yukan, ti na skuiꞌna ra da naa ra. Suni nachiꞌi ɨɨn xeꞌe xini ndaꞌa da, ti nachiꞌi ra ndijña da naa ra.
22 — Mas o pai ordenou aos empregados: “Depressa! Tragam a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos seus pés.
23 Kuan kiꞌin chelu ni neñu un, ti kaꞌni ra naa ra. ¡Na saꞌa yo ɨɨn viko, ti na kaji yo naa yo!
23 Também tragam e matem o bezerro gordo. Vamos começar a festejar
24 Chi ni ndoꞌo ini ri ja, ja ni jiꞌi seꞌe ri jaꞌa, ko nanu ja ni nandoto da, chi ni ndenda tuku da. Ni skuita ri da, ko ni naniꞌin ri da”, kachi da. Ti ni ka kejaꞌa da ni ka saꞌa da viko naa da.
24 porque este meu filho estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
25 Ti seꞌe da chaa ñaꞌnu ga, kande da nuu jniñu, ti nu ni nandeokuñɨ da jaꞌi ni, ni kuyajni da veꞌe, ti ni jinisoꞌo da kuu yaa, ti ka jitajaꞌa yɨvɨ.
25 — Enquanto isso, o filho mais velho estava no campo. Quando ele voltou e chegou perto da casa, ouviu a música e o barulho da dança.
26 Yukan ti ni kana da ɨɨn chaa kuu muzu un, ti ni jikajnuꞌun da chaa ndoo kuu un.
26 Então chamou um empregado e perguntou: “O que é que está acontecendo?”
27 Ti chaa un ni kachi da: “Tuu, chi ñani ra ni nchaa, ti ni taꞌu tata ra jniñu ja na kuu chelu ni neñu un, chi ni nchaa vaꞌa da”, ni kachi muzu un.
27 — O empregado respondeu: “O seu irmão voltou para casa vivo e com saúde. Por isso o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 Ti chaa ñaꞌnu un ni kuɨtɨ ini da, ti tu kuni da ndɨvɨ da veꞌe da. Ti yukan ni kee maa tata da un, ni jan kaꞌan da jiin da ja na ndɨvɨ da.
28 — O filho mais velho ficou zangado e não quis entrar. Então o pai veio para fora e insistiu com ele para que entrasse.
29 Ti ni kachi da jiin tata da: “Ja jini ni nasa ja ni kuu kuiya junukuachi na nuu ni, ti ni ɨɨn kɨvɨ tu kuniꞌin ini na nuu ni, ko ni ti kuaꞌa ga ni vasu ɨɨn ndixiꞌyu nuu na ja saꞌa na ɨɨn viko jiin amigo na.
29 Mas ele respondeu: “Faz tantos anos que trabalho como um escravo para o senhor e nunca desobedeci a uma ordem sua. Mesmo assim o senhor nunca me deu nem ao menos um cabrito para eu fazer uma festa com os meus amigos.
30 Ti vijna ni nchaa ɨnga seꞌe ni jaꞌa ja ni jaꞌan xnaa ndevaꞌa xuꞌun ni jiin ñaꞌan sɨɨ ini, ti ni jaꞌni ni chelu ni neñu un ja na saꞌa ni viko da”, ni kachi da.
30 Porém esse seu filho desperdiçou tudo o que era do senhor, gastando dinheiro com prostitutas. E agora ele volta, e o senhor manda matar o bezerro gordo!”
31 Yukan ti ni kachi tata da un jiin da: “Roꞌo, suni seꞌe ri kuu ra, ti taka ja ñavaꞌa ri jaꞌa kuu ja kuu maa ra, chi ndɨ kɨvɨ kancha ra jiin ri.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo, e tudo o que é meu é seu.
32 Ko vijna chi kanuu ja na saꞌa yo ɨɨn viko sɨɨ ini, chi ñani ra jaꞌa, ja ni jiꞌi da, ti nanu ja ni nandoto da chi ni ndenda tuku da. Ja ni ka skuita yo da, ko ni ka naniꞌin tuku yo da”, ni kachi chaa ñaꞌnu un ―kachi Jesús.
32 Mas era preciso fazer esta festa para mostrar a nossa alegria. Pois este seu irmão estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.