Marcos 6
Martu Wangka Bible (MPJ_BSA) vs NVT
1 Palunyajanuya Jiijajkamu wangka-nintikaja walyjakaja yanuya marlaku, ngurra walyjakarti, Jiijajmilikarti.
1 Jesus deixou essa região e voltou com seus discípulos para Nazaré, cidade onde tinha morado.
2 Ngurra palumartajiya kujungkarrira jarrpapayi Juwukurnungka jaajja, Jarritingka. Jiijajpa wangka-nintikajalurrjuya yanuya jarrpangu, jaajja. Wajarnuraya jiimartajilu Jiijajku, “Pakala-lanyaju nintijula!, Mamamili wangka.” Yiltangulyu Jiijajpa pakarnu wangka kunyjunyu-jananya wajalpayi. Palunyangka martukajaya yakarringu wanarnu. Palunyajanuluya wajalpayi-ngkuya, “Jiinga wangka majukurlu.”
2 No sábado seguinte, começou a ensinar na sinagoga, e muitos dos que o ouviam se admiraram e perguntavam: “De onde vem tanta sabedoria e poder para realizar esses milagres?
3 Karlki kujupaluya marlalu wajarnu, “Ngaanga Miirimilikamu Juujapmili kaja. Palunga kapanta warrkamurripayi. Palukuraya marlajukaja ngaangka nyinani, ngapimapu?, Jayimijpa, Juujappa, Jayimunpa, Juutajpa. Palumiliraya marlajulurrju nyinani wantikaja. Ngaanga parnapurluka, mirta ngarnawarrapurluka.” Jankapayiluya jilanyalu, mirtaya ngangkulpayi, Mamakura kaja ngarnawarrapurlukaku.
3 Não é esse o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? Suas irmãs moram aqui, entre nós”. E sentiam-se muito ofendidos.
4 Jiijajju-jananya wajanma, “Jampa Mamamili jakurlpurlukarna-jananya yankupayi ngurra kujupakarti martujuya pukurlarripayi. Ka ngayumili tawunja martujuya ngaamartaji mirta pukurlarrini, ngayumili walyjalurrjujuya mirta pukurlarrini.”
4 Então Jesus lhes disse: “Um profeta recebe honra em toda parte, menos em sua cidade e entre seus parentes e sua própria família”.
5 Palukajaluya nyurnimalpayi Jiijajpa maparn majukurlu. Yupalwiyaju-jananya maralu pampuraka wankalpayi.
5 Por isso, não pôde realizar milagres ali, exceto pôr as mãos sobre alguns enfermos e curá-los.
6 Ka Jiijajjungku kulilpayi, “Nyaakurniya ngayu maparn majuwinti kulira junkuni?” Palujanu Jiijajpa tawun kujupa kujupakarti-jananya yanu, kayila-jananya nintijunkupayi, Mamakurnu wangka.
6 E ficou admirado com a incredulidade daquele povo. Então Jesus percorreu diversos povoados, ensinando a seus moradores.
7 Jiijajpa-janampa mirrangu palumiliku wangka-nintikajaku, “Yarrarniya kulila! Kujarra kujarrangururna-nyurranya kurtingku ngayukurnu wangkanyurra nintijunkuraku. Mamamili maparnparnantaya yungku martukaja-jananyanyurra wankalkuraku, kamu malpu payira wiyalkura.”
7 Reuniu os Doze e começou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos impuros.
8 Palunyangka-jananya Jiijajjunga yungu maparnpa. Wiyalkijalu-janampa wajarnu, “Yankukijalunyurra wartakajakamu mirrka mirta kati!, manilurrju. Wartanyurra kuju katiku, ngurra kujupakarti, jarntu pungkuraku.
8 Instruiu-os a não levar coisa alguma na viagem, exceto um cajado. Não poderiam levar alimento, nem bolsa de viagem, nem dinheiro.
9 Jinapuka walyjakamu, jaarta walyjakurlun yanku. Mirtan kujupa kati!, junkun ngurrangka, yanku.”
9 Poderiam calçar sandálias, mas não levar uma muda de roupa extra.
10 Jiijajju-janampa yarrarnu wajarnu, “Yankupulan tawunkarti ngurra kujungkapulan nyinaku. Palujanu pakarapulan yanku tawun jiiwana Mamamili wangka-jananyapulan nintijunku, martukajangka. Palujanupulan pakara yanku tawun kujupakarti. Wululupulan maa nintijunkumalpa tawun kujupa kujupakajangka, Mamamili wangka.
10 Disse ele: “Onde quer que forem, fiquem na mesma casa até partirem da cidade.
11 Tawun kujupanguruluntayapula jampa nyurnimanku, ka nyuntu kujarramili wangkantayapula kulilku junku. Palunyangkapulan jinapuka yarralku parna pungku, jii tawunpa junku yankukijalu. Palunyangkaya jiimartajilu kulilku, ‘Mamamili wangkangka, jiingapula yanurni. Jii kujarralaju-pulanya nyurnimanu, palunyajanupula pungu parna. Mayitpi-lanya yiltangulyu nyurnijanu pungku maparnju, Mama ngarnawarrapurlukalu.’”
11 Mas, se algum povoado se recusar a recebê-los ou a ouvi-los, ao saírem, sacudam a poeira dos pés como sinal de reprovação”.
12 Palunyangkaya wangka-nintikaja yankupayi tawun laltuwana. Kujarralupula Mamamili wangka wajalkatima, tawunwana. Kujarra kujupalupula maa wajalkatima tawun kujupawana. Kujarra kujupalupula maa wajalkatima tawun kujupawana. Jilanyaluya wululu Jiijajmililu tuwal wulikajalu parra wajalkatipayi. Nintijulpayi-jananyaya walykukajaya junkuraku, karaya Mamaku junga nyinakura.
12 Então eles partiram, dizendo a todos que encontravam que se arrependessem.
13 Malpukaja-jananyaya payira kurtingkupayi, malpukajawintikajangka. Ka-jananyaya martu ngarntakaja jinyjilu yinyara wankalkatipayi.
13 Expulsaram muitos demônios e curaram muitos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Ngurra kujupajanulu-jananya martukaja Juwukaja kanyinma maajalu majulu Yirutju. Pilapu nyinapayi Yirutkura marlangu. Julyju Yirutju muntaralu kanyilpayi Pilapuku nyupa yini Yirutiyajpa. Jaanju Yirutpa marrkurnu, “Mirtaran kanyilkura nyuntuku marlanguku nyupa, jurra!” Jilanyalu marrkurnu Jaanju, kara wanti Yirutiyajpa wirrilyirringu ka kulirnu Jaanpa mitu pungkukijalu. Yirutju jakurlpa kulirnu, ka wajarnungku, “Jaanparna kanyilku jiilja, Yirutiyajmapuluya pungkujakungkamarra.” Yirutju-jananya witurnu wiyarnu palunyamili warrkamupurlukakaja, Jaanpaya tayimapura ka nyinajunkuraku, jiilja, jumaji Yirutiyajju julyju wajarnu Jaanpaya mitu pungkukijalu. Wanti jiilu purtu kulirnu pungkukijalu jumaji jiilja nyinapayi.
14 Logo o rei Herodes ouviu falar de Jesus, pois todos comentavam a seu respeito. Alguns diziam: “João Batista ressuscitou dos mortos. Por isso tem poder para fazer esses milagres”.
15 — ausente —
15 Outros diziam: “É Elias”. Ainda outros diziam: “É um profeta, como os profetas de antigamente”.
16 — ausente —
16 Quando Herodes ouviu falar de Jesus, disse: “João, o homem a quem decapitei, voltou dos mortos!”.
17 — ausente —
17 O rei havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias. Ela era esposa de seu irmão, Filipe, mas Herodes tinha se casado com ela.
18 — ausente —
18 João dizia a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com a esposa de seu irmão”.
19 — ausente —
19 Por isso Herodias guardava rancor de João e queria matá-lo, mas não podia fazê-lo,
20 Yirutpara Jaanku ngurlu nyinangu ka kulilpayi, “Yilta, Jaanpa Mamaku junga nyininpa, ngarnawarrapurlukaku.” Wulu jiilkarti yankura ka marlakurripayi Jaanmili wangka palya kulilpayi. Nyinaraka purtu kulilpayi Mamakura junga nyinakura.
20 pois Herodes o respeitava e o protegia, sabendo que ele era um homem justo e santo. Herodes ficava muito perturbado sempre que falava com João, mas mesmo assim gostava de ouvi-lo.
21 Yirutku paajayi nyinapayi. Warrkamupurlukakajaya wumurrira nyinapayi, murrarni. Kaya mirrka pukurlju ngalkula nyinapayi, wamalurrjuya jikilpayi. Wanti jiilu Yirutiyajju kulirnu, “Kuwarriya kujungkarriku, kayilaparnalu Yirutja wajalku kurungka yarnngangka, Jaanpaya mitu pungkuraku.” Yirutpa-janampa mirrangu wumurriraya yankurakurni, yarnngakuyarra. Palunyangkaya maaja majukajaya yanurni palunyamilikutu mayakutu, kapamanpurlukakajakamu, jantulwintiku maajaparakulurrju. Parna Kaliliyamartajilurrjuya, yarnngakuyarra yanurni.
21 Finalmente, no aniversário de Herodes, Herodias teve a oportunidade que procurava. Ele deu uma festa para os membros do alto escalão do governo, para seus oficiais militares e para os cidadãos mais importantes da Galileia.
22 Jiikajaya nyinapayi mayangka kaninyjarra. Pukurljuya ngalkula mirrkakamu kuka, wamalurrjuya jikilpayi. Wanti Yirutiyajkura yurntalpa yanurni-janampa nyarnpipungkupayi, nyakurakuya, yirnakajalu. Nyanguya jii yurrkanypa palulu nyarnpipungkupayi, kaya pukurlarringu. Palunyangka maajalu Yirutjura yurrkanypa palu japirnu, “Nganarnanta yungku? Wajalkurnin nganarnanta yungkuraku?”
22 Sua filha, também chamada Herodias, entrou e apresentou uma dança que agradou muito Herodes e seus convidados. “Peça-me qualquer coisa que deseje, e eu lhe darei”, disse o rei à moça.
23 Yirutjura jamartapungu jilanyalu, “Nyuntulurnin wajanyjangka, yiltalurnanta yungku, mayiti mayakaja, mayiti warntukaja, mayiti manikaja, mayiti murtitikirlkaja. Wajalarni!, ka katamatulkurnanta yungku.”
23 E prometeu, sob juramento: “Eu lhe darei o que pedir, até metade do meu reino!”.
24 Yurrkanyjura jiilu yanu japirnu Yirutiyajpa palumili yipi, “Nganarnara wajalku?” Palumili yipilura wajarnu, “Yarralu wajala!, Jaanpaya mitu pungkura, kaya kata, wangkulyingka jurra, ka katirni nintijula! Jaanju palunyalu-jananya kalyungka yirrpilpayi.”
24 Ela saiu e perguntou à mãe: “O que devo pedir?”. A mãe lhe disse: “Peça a cabeça de João Batista!”.
25 Marlaku wirrjarnu yurrkanyju kara japirnu, Yirutpa.
25 A moça voltou depressa ao rei e disse: “Quero a cabeça de João Batista agora mesmo num prato!”.
26 Yirutju kulirnu ka wirla walykurringura Jaanku. Purtu kulirnu yurrkanyjalu walyjangka pakijunkuraku, jumaji jamartapungulu julyju, maajaparakukajangka kurungka.
26 O rei muito se entristeceu com isso, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde negar o pedido.
27 Palunyangka Yirutju jantulwintingka wajarnu yiyarnu Jaanpa kata katupungkura warlangkura. Yanu jiilkutu ka kata katupungu warlangu, ka manu katingu marlaku. Katingura wangkulyingka yungu yurrkanypa palu. Ka yurrkanyju palulu katingu palunyamilikarti yipikarti, Yirutiyajkarti, kara yungu.
27 Assim, enviou no mesmo instante um carrasco com ordens de cortar a cabeça de João e trazê-la. Ele decapitou João na prisão,
28 — ausente —
28 trouxe a cabeça num prato e a entregou à moça, que a levou à sua mãe.
29 Jaanmili wangka-nintikajaluya jakurlpa kulirnu kaya jiilkarti yanu. Mankuraya katingu tuunyjunkukijalu pirtingka. Martukajaluya nyakupayi Jiijajju-jananya wankalpayi maparn majulu. Kaya martukajaluya karlkilu Jiijajpa kulirnu, “Yilta ngaanga Jaanpa mitujanu pakarnu, maparnwinti.” Ka martu karlkinjuya kulilpayi jilanya, “Jiijajpanga yumuwanpa yini. Yiltangurninyjinga martu palu julyjujanu, Yilayija. Palunga wankarringu kuurtijanu. Jiilu-jananya wankani maparnju majulu.” Kaya martu karlkin kujupaluya Jiijajpa kulirnu, “Jiinga martu julyjujanu mitujanu wankarringu, ka-jananya wankarninpa, Mamamili wangka jakurlpurlukalu.” Palunyanga Jiijajpanga Yirutju kulilpayi, ka wajanu, “Yilta Jaanpa jiinga mitujanu pakarnu. Mamalu wankarnu nyinajunu. Jaanju-jananya wankarninpa, maparnju majulu.”
29 Quando os discípulos de João souberam o que havia acontecido, foram buscar o corpo e o colocaram numa sepultura.
30 Jiijajmili wangka-nintikajalu-jananyaya wankalpayi yarnngangka tawunja. Nintijunkupayi-jananyaya Mamamili wangka, kaya palunyamili wangka-nintikaja marlakurringu. Jiikajangala-jananya wajani yini kujupa, Jiijajmili jakurlpurlukakaja. Jiikajaya yanurni kaluya Jiijajja jakurljunkupayi.
30 Os apóstolos voltaram de sua missão e contaram a Jesus tudo que tinham feito e ensinado.
31 Palujanuyilaya yarnnga ngarala wanalpayi, Jiijajmili wangka kulilkuraku. Wuluya ngarala kulilpayi, kaya purtu kulilpayi mirrka ngalkuraku. Jiijajju-jananya wajarnu wangka-nintikajangka, “Kujungkala yanku ngurra kujupakarti jaalpula nyinakura.” Jiijajmaluya puutja tatirnu, kaya yanu kalyuwana.
31 Jesus lhes disse: “Vamos sozinhos até um lugar tranquilo para descansar um pouco”, pois tanta gente ia e vinha que eles não tinham tempo nem para comer.
32 Puutjaya kalyuwana yankupayi, ka martukajalu-jananyaya nyanguka wanalpayi, yirritiwanalu. Tawun kujupajanu, tawun kujupajanu-jananyaya kujungkarringu kaya yarnngakuyarrarringu. Kaya yanu Jiijajmapuku majalpayi. Kayilapaya Jiijajmapu puutja warinykatingu.
32 Então saíram de barco para um lugar isolado, a fim de ficarem a sós.
33 — ausente —
33 Contudo, muitos os reconheceram e os viram partir, e pessoas de várias cidades correram e chegaram antes deles.
34 Jiijajpa tiputingu ka-jananya nyangu martu yarnnga, ka-janampa nyarrurringu, jumajiya maajaparni. Jiipuyuruya yarnngayuru ngarala wanalpayi, jiipupurlukaparniyuru. Martu yarnnga jiinya mirta-jananya maajalu ngampurrju kanyilpayi. Ka-jananya Jiijajju Mamamili wangka nintijunkupayi.
34 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão e teve compaixão dela, pois eram como ovelhas sem pastor. Então começou a lhes ensinar muitas coisas.
35 Wulu-jananya nintijunu uuu, nintijunu uuu rukarringu. Jiijajku wangka-nintiluraya Jiijajku wajarnu, “Nyawa!, yukarturrini. Wajala-janampa yankurakuya!, yanku-ngkuya mirrkakaja payamulkuraku, pakingka mirrkapunajangka warrarnwiyaju.”
35 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está tarde.
36 — ausente —
36 Mande as multidões embora, para que possam ir aos campos e povoados vizinhos e comprar algo para comer”.
37 Jiijajju-janampa wajarnu wangka-nintikajangka, “Paki, kaanpaya yanku, nyunturtinju-jananyaya yuwa mirrka!” Purtuya kulirnu japirnuluya, “Kajila yanku mirrka mankuraku?, tawunja kinti, mani majuwintilu?, tuu jawujunwintilu?”
37 Jesus, porém, disse: “Providenciem vocês mesmos alimento para eles”. “Precisaríamos de muito dinheiro
38 Jiijajjulu wangka-nintingkalu japirnu, “Yawumini karlukarluya kanyirni? Yarra-jananya japila!” Wangkanintilu jiilu yanu-jananya japirnukalu yanulu jakurljunu Jiijajja, “Kanyinilaju karlukarlu payip wulikaja, ka kujarra piijpa.”
38 “Quantos pães vocês têm?”, perguntou ele. “Vão verificar.” Eles voltaram e informaram: “Cinco pães e dois peixes”.
39 Jiijajju-jananya wajarnu martukajangka, walyjararranpa walyjararranpaya nyinaraku.
39 Então Jesus ordenou que fizessem a multidão sentar-se em grupos na grama verde.
40 Kulirnuka jilanyayuruya nyinatingu walyjararranpa walyjararranpa.
40 Assim, eles se sentaram em grupos de cinquenta e de cem.
41 Ka karlukarlukamu-pulanya piijpa manu marangka ngalurnu, ka ngarnawarra nyangu, kalu Mamangka wangkangu, “Mama nyuntulu-lanyajun mirrka yungkuni, kalajunta marninypungkuni.” Palujanu mirrkakamu piij manu ka warlangkupayi, yungkupayi-jananya wangka-nintikajangka. Ka-jananyaya wangka-nintikajalu yungkupayi martukaja, mirrkakamu piij ngalkurakuya.
41 Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, à medida que ia partindo os pães, entregava-os aos discípulos para que os distribuíssem ao povo. Também dividiu os peixes para que todos recebessem uma porção.
42 Kaya ngalangu parljarringu yarnngalu. Karlkiluya ngalkula junkupayi parnangka. Wangkanintikajaluya turampungka parra mankupayi, martuluya mirrkakamu piijpa, ngalanguya junujajanu. Jii turampukaja tuwal wulikaja parraya kangkupayi wangka-nintikajalu. Turampukajangka mirrkakaja majurringu. Jilanyaya martuya yirnakajanga payip jawujunpa nyinapayi, wantikamu ngulyikajalurrju, yarnngaminyirri.
42 Todos comeram à vontade,
43 — ausente —
43 e os discípulos recolheram doze cestos com os pães e peixes que sobraram.
44 — ausente —
44 Os que comeram foram cinco mil homens.
45 Palujanu Jiijajju-jananya tatijunu puutja palumili wangka-nintikaja, ka ngarapayi. Ka-janampa wajarnu, kurranyiya yankuraku, tawunkarti Pijajkarti. Ka-janampa puntu yarnngakuyarraku wajarnu, ngurrakutuya marlaku yankuraku.
45 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem o mar até Betsaida, enquanto ele mandava o povo para casa.
46 Kayilapa purlingka tatirnu palunya, Mamangkalu wangkakija. Mungajarrarrinyjangka Jiijajpa ngarapayi purlingka ngarnawarra. Palunyangka Jiijajmili wangka-nintikajaya tiwa yankupayi kalyungka kutukutungka puutja.
46 Depois de se despedir de todos, subiu sozinho ao monte para orar.
47 — ausente —
47 Durante a noite, os discípulos estavam no barco, no meio do mar, e Jesus, sozinho em terra.
48 Tiwajanulu-jananya nyangu rawaluya yungkalkatipayi wanakurlulu. Kaya jakajakarringu wangalju-jananya ngaparrju yungkalpayi. Kaya manarrarringu ngarapayi kalyungka kutukutungka. Yungunyungunpa Jiijajpa yankupayi kalyungka ngarnawarra, kutungka. Puutja wirrirliyuru wati yankupayi.
48 Ele viu que estavam em apuros, remando com força e lutando contra o vento e as ondas. Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles caminhando sobre o mar. Sua intenção era passar por eles,
49 Palunyamililu wangka-nintikajaluya tiwa nyangu, kaya ngurlurringu, warnapa kararnuya. Kaya ngurluwinti mirrangu.
49 mas, quando o avistaram caminhando sobre as águas, gritaram de pavor, pensando que fosse um fantasma.
50 Ka Jiijajju-jananya wirrirlijanulu marrkurnu, “Ngurluparnirriwayawu! Ngayulurna-nyurranya nyanginpawu! Ngurluparniya nyinamawu!”
50 Ficaram todos aterrorizados ao vê-lo. Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
51 Palujanu puutkutu yanu ka tatirnu Jiijajpa kuju. Palunyangka wangalpa yatarnarringu. Wangkanintikajaya yakarringu kulira nyinapayi, jumaji wangalpa yatarnarringu, mirtaya kulilpayi maparnkurlu jumakurlu nyinanyjanpa.
51 Em seguida, subiu no barco e o vento parou. Os discípulos ficaram admirados,
52 Puntu yarnngakuyarraku-janampa mirrka palyarnu maparn jumalu. Jiiya kulilngara Jiijajpa Mamamili maparnkurlu. Mirtaya kulilpayi, yumuya yurtuyurtu nyinapayi.
52 pois ainda não tinham entendido o milagre dos pães. O coração deles estava endurecido.
53 Kalyuwanaya yankupayi wulu parnakutu Kinijarijakutu. Tiputinguya puutpa karrpirnu, wangalju mankura katijakungkamarra.
53 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré. Levaram o barco até a margem
54 Palunyamartajiluya Jiijajpa yintarnuya ngalya. Ngarnta-jananyaya kangurni, Jiijajju wankalkuraku-jananya. Tawunpa kujupa kujupangka Jiijajju-jananya nintijunkupayi. Tawunpa palunyamartajiluya jakurlpa katipayi. “Jiijajpa yaninparni tawunu ngaakutu.” Palunyangka tawunpa jiimartajiluya ngarnta-jananyaya laltukuyarra katipayi. Yarnngaya-jananya paangkangka katipayi.
54 e desceram. As pessoas reconheceram Jesus assim que o viram.
55 — ausente —
55 Quando ouviam que Jesus estava em algum lugar, corriam por toda a região, levando os enfermos em macas para onde sabiam que ele estava.
56 Tawunpa kujupa kujupawanalu Jiijajju ngarnta-jananya wankara junkutipayi. Mamamili wangka-jananya nintijunkupayi. Ngurrangka yumu nyinakija Jiijajpa mayangka jarrpapayi, palunyangkaya karlkinju ngarnta yarnnga mankura katira kanyilpayi yitingka, Jiijajju wankalkuraku. Jiiyuru-jananyaya ngarntakaja wululu katipayi tawun kujupa kujupangka. Tawunja kutungkaya parlkarrangka puntuya wumurripayi. Jiijajpa puntu jiikajawana-jananya yankupayi. Palunyangkaraya Jiijajpa japilpayi kuurtuya pampulkijalu ngarntakajalu. Ngarntakajaluya yarnngalu palumili kuurtu pampurnu kaya palunyangka wankarringu.
56 Aonde quer que ele fosse — aos povoados, às cidades ou aos campos ao redor —, levavam os enfermos para as praças. Suplicavam que ele os deixasse pelo menos tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.