Marcos 5

Martu Wangka Bible (MPJ_BSA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Jiijajmapuya kalyuwana yanu nyarrakartirringu parna Kirijinakutu. Ngurra palunyanga kalyu Kaliliyangka kakarrakarti nyininpa.
1 Passaram à outra margem do lago, ao território dos gerasenos.
2 Puutja Jiijajpanga kurranyu tiputingu ngarangu. Jiimartaji martu kuju Kirijinamartaji, kawarnkawarn nyinapayi. Martukajangka mitungka-jananya nyinapayi, katu. Palunga martu kujunga purtuya karrpira nyinajunkupayi, julyju.
2 Assim que saíram da barca, um homem possesso do espírito imundo saiu do cemitério
3 — ausente —
3 onde tinha seu refúgio e veio-lhe ao encontro. Não podiam atá-lo nem com cadeia, mesmo nos sepulcros,
4 Laltungkaya mirna kujarra, jina kujarra karrpilpayi. Palunyalunga jiinkajanga warlangkupayi. Martu palunga wiltu, murlpirrpa nyinapayi.
4 pois tinha sido ligado muitas vezes com grilhões e cadeias, mas os despedaçara e ninguém o podia subjugar.
5 Kawarnkawarn palunyanga wulu parra yankula mirrapayi, mitukajangka katu. Kuurti mitukurnu kanyilpayi. Wulurtuka mirrapayi mungangkalurrju. Yapungka ngarnawarralurrju tatira mirrapayi, karni marlaku yankupayi. Purlikurlulungku katupungkupayingku walyjalu ngakumpalu palunyalu.
5 Sempre, dia e noite, andava pelos sepulcros e nos montes, gritando e ferindo-se com pedras.
6 Martu palunyalu nyangu Jiijajpanga. Kalu kawarnkawarnpangalu pinirringu murti jurrpujurrpulu nyinangu. Kuurti mitukurnu laltu kanyilpayi. Jiijajju kuurti laltukaja-jananya payirnu kurtingu, “Yarraluraya martungkamarra!” Martu palunya mirrangu punkarnu, kayila wiltulu wajarnu, “Nyuntungan yini Jiijajpa Mamakurnu kaja, maparnkurlun, majukurlun. Nganakurnin yanurni ngaakutu? Jurrarni nyarru mirtarnin putamala!”
6 Vendo Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele, gritando em alta voz:
7 — ausente —
7 Que queres de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo?Conjuro-te por Deus, que não me atormentes.
8 — ausente —
8 É que Jesus lhe dizia: Espírito imundo, sai deste homem!
9 Jiijajjura japirnu, “Nganan nyuntu yini?” “Ngayurna yini laltupurluka. Jilanyarnanta wajarni, ngayungarna ngunukurlu laltukurlu.”
9 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Nguurrnguurrkajalungaya yapungka yirritiwanaluya ngalkula yankupayi. Ngunukurlulungara Jiijajpa japirnu, “Mirta-lanyajun ngunukaja ngumpala wiyala!, ngurra kujupakarti, tiwa!, ngaalaju nyinaku nguurrnguurrkajangka.”
10 E pediam-lhe com instância que não os lançasse fora daquela região.
11 — ausente —
11 Ora, uma grande manada de porcos andava pastando ali junto do monte.
12 — ausente —
12 E os espíritos suplicavam-lhe: Manda-nos para os porcos, para entrarmos neles.
13 Jiijajpa-janampa yuujunu. Palunyangkaya ngunuparaku pakaraya yanu jarrpangu, nguurrnguurrkuyarrangka. Nguurrnguurrpangaya kujarra jawujunpaya nyinapayi. Nguurrnguurrpangaya yiltangulyu ngunukurlu jawarnu yanuya yapungka yirritiwana kalyukarti. Pinirringuya jarrpangunirra kalyungka wulikaja miturringu. Ngunulurrjuya miturringu kalyungka.
13 Jesus lhos permitiu. Então os espíritos imundos, tendo saído, entraram nos porcos; e a manada, de uns dois mil, precipitou-se no mar, afogando-se.
14 Ngunu wiyarringulura martu palu kunyjunyurringu. Nguurrnguurrku maajakajaluya nyakula yanu, jakurlkurlu, ngurra kujupakarti. Maa-jananyaya jakurljunkutipayi ngurra kujupawana, ngurra kujupawana, tawunwanalurrju. Palunyaluya ngurra jiimartajilu kulilpayi. Kuliraya pakara yankupayi kujungkarripayi, nyakukijaluya Jiijajpakamu martu ngakumpajanu palyarrinyja. Nguurrnguurrku maajakajaluya-jananya wajarnu jilanya, “Nguurrnguurrlurrjuya kalyungka jarrpangu miturringu, kuurtikamulurrju.” Nyanguya martukajalu ngakumpa palu kunyjunyurringu. “Jawujakamu jaartakurlu palunyanga nyinin. Jiinga ngunukurlu kunyjunyurringu.”
14 Fugiram os pastores e narraram o fato na cidade e pelos arredores. Então saíram a ver o que tinha acontecido.
15 — ausente —
15 Aproximaram-se de Jesus e viram o possesso assentado, coberto com seu manto e calmo, ele que tinha sido possuído pela Legião. E o pânico apoderou-se deles.
16 — ausente —
16 As testemunhas do fato contaram-lhes como havia acontecido isso ao endemoninhado, e o caso dos porcos.
17 Jiimartaji maajakamulurrju ngurlurringu, nyanguya maparnpa maju. Karaya wajarnu, “Jurra-lampaju ngurra!, ka yarra ngurra kujupakarti!”
17 Começaram então a rogar-lhe que se retirasse da sua região.
18 Jiijajpa yanu jarrpangu puutka, yankukijalu. Martu palu ngunujanulura japirnu, “Yankuli kujungka?”
18 Quando ele subia para a barca, veio o que tinha sido possesso e pediu-lhe permissão de acompanhá-lo.
19 Jiijajjura wajarnu, “Yarra marlaku!, nyuntumili martu walyjakarti. Wajala-jananya jilanya!, ‘Ngayurni maaja jiilu maparn majulu wankarnu. Nyangu kaju nyarrurringu. Ngayungarna kuurtikurlu ngakumparna nyinapayi.’”
19 Jesus não o admitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para junto dos teus e anuncia-lhes tudo o que o Senhor fez por ti, e como se compadeceu de ti.
20 Palujanu martu palunyalu yiltangulyu-jananya parra yankula jakurljunkupayi, ngurrawana, mayawanalurrju. Palukajaluya palumili wangka kulirakaya kuru pakalpayi, jumaji Jiijajju maparn majulu kunyjunyunu.
20 Foi-se ele e começou a publicar, na Decápole, tudo o que Jesus lhe havia feito. E todos se admiravam.
21 Puutjaya tatirnu Jiijajkamu palunyamili wangka-nintikaja. Kalyuwanaya yanu ngurra kujupakarti. Wumurripayiya jiimartajinga warnmarlakuyarrarringu wangkaluya kulilkuraku, Jiijajja.
21 Tendo Jesus navegado outra vez para a margem oposta, de novo afluiu a ele uma grande multidão. Ele se achava à beira do mar, quando
22 Murrarniya wumurrima Jarritingka. Jaajkungara Jarajpa maajanga nyinama. Kulirnuyilapa yanu nyangu Jiijajpa palunyangkayilalu pupatingu, ngaranyjanja.
22 um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, se apresentou e, à sua vista, lançou-se-lhe aos pés,
23 Kayilapalu wajarnu, “Jijiju wanti ngarnta maju ngarrin. Yankurali, ngalurajun wankalkura.”
23 rogando-lhe com insistência: Minha filhinha está nas últimas. Vem, impõe-lhe as mãos para que se salve e viva.
24 Kapula Jiijajpa kujungka yanu.
24 Jesus foi com ele e grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Martukajangka-jananya laltungka ngarapayi wanti ngarnta. Palunya nyinapayi ngarnta nyukurnijanu, purtu wankaraya junkupayi, maparnkajalu.
25 Ora, havia ali uma mulher que já por doze anos padecia de um fluxo de sangue.
26 Manikajangangku wirrupungunirra maparnkajaku, wulu ngarnta nyinapayi, mirta kunyjunyurringu, paki.
26 Sofrera muito nas mãos de vários médicos, gastando tudo o que possuía, sem achar nenhum alívio; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Nyukurninga-jananya Jiijajju pampura palyamankupayi, palunyayila kulirnu wantilunga. Kulirnungku palunyalu, “Jiijajmilirnara kuurtu pampulku palyarrikuyilarna.” Palujanu marlawanajanulu yanurnika pampurnu.
27 Tendo ela ouvido falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe no manto.
28 — ausente —
28 Dizia ela consigo: Se tocar, ainda que seja na orla do seu manto, estarei curada.
29 Palunyangkayilapa ngarntanga wiyarringu. Jiingkangulyuyilapangku kulirnu, “Ngarntaparnirringurna palyarringu.”
29 Ora, no mesmo instante se lhe estancou a fonte de sangue, e ela teve a sensação de estar curada.
30 Jiijajjungku ngungkujunu pampunyja. Palunyajanu pijurringu ka-jananya japirnu, “Nganaluparni ngalurnu?”
30 Jesus percebeu imediatamente que saíra dele uma força e, voltando-se para o povo, perguntou: Quem tocou minhas vestes?
31 Palumili wangka-nintilu wajarnu, “Nganaku-jananyan japirninpa? Yarnngalu-lanyangkuya yangajuninpa.”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te comprime e perguntas: Quem me tocou?
32 Jiijajjungara maa ngurrilpayi, nganaluminyirri ngalurnu.
32 E ele olhava em derredor para ver quem o fizera.
33 Palunya pampunyjajanunga tujunga wangkaparnirtuka ngurlu tititipungkupayi. Ka yanu Jiijajkartilu ka pupatingu.
33 Ora, a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que nela se tinha passado, veio lançar-se-lhe aos pés e contou-lhe toda a verdade.
34 Jilanyalu wangkangu, “Ngayulurnanta ngalurnu.” Jiijajjura wajarnu, “Nyuntulurnin wantilu kulirninpa maparn majuwinti, nyinamalpayilapan ngarntaparni. Pukurlpan yanku nyinamalpa, palyarrinyja.”
34 Mas ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou. Vai em paz e sê curada do teu mal.
35 Palujanuya Jarajmili warrkamupurlukakaja ngurrajanu yanurni, kaluya Jarajja wajanu, “Paki, Jiijajpa jurra yarra!, nyuntumilingku yurntalpanga pakirringu.”
35 Enquanto ainda falava, chegou alguém da casa do chefe da sinagoga, anunciando: Tua filha morreu. Para que ainda incomodas o Mestre?
36 Jiijajjulu wajarnu Jarajja, “Wanyuli yankura nyuntumili ngurrakarti. Mirtan wirla walykurri!, ngayurni kulinma!, maparn maju.”
36 Ouvindo Jesus a notícia que era transmitida, dirigiu-se ao chefe da sinagoga: Não temas; crê somente.
37 Jiijajju-jananya marrkurnu karlki wangka-nintikaja, palunyakurnu, “Majalajuya ngaangka!, yupalpalajulu wanalkura ngurrakarti.” Ka karlki kujupa-jananya Jiijajju katingu jilanya Piija, Jayimijpa, Jaanpa. Jayimijpakamu Jaanpa kurtararrapula.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Kulilkatipayiya ngurrangkaya wiltu yulapayi.
38 Ao chegar à casa do chefe da sinagoga, viu o alvoroço e os que estavam chorando e fazendo grandes lamentações.
39 Mayangkaya jarrpangu Jiijajmapu. Jiijajju-jananya marrkurnu, “Yakarriya! Yipilypanyurra yulinpa kunyala ngarrinpa. Jiijajju kulirnu mitu ngarrinyjanpa.”
39 Ele entrou e disse-lhes: Por que todo esse barulho e esses choros? A menina não morreu. Ela está dormindo.
40 Kulirnukaya yikarringu karlkinga. Ngaanga wulu mitu ngarripayi. Jiijajju-jananya mirrangu kujungkanu, paluku mamakamu yipi, palumili wangka-nintikajalurrju. Karlki kujupa-jananya witurnu yiyarnu, yankuraya wirrirli nyinaraku.
40 Mas riam-se dele. Contudo, tendo mandado sair todos, tomou o pai e a mãe da menina e os que levava consigo, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Palunyangkayilapa Jiijajju wanti palu mara winirnu, ka wajanu, “Talija kumi!” Wangka palu walyja wajarnu, jilanyala wajani, “Kuyurn, pakalarni!”
41 Segurou a mão da menina e disse-lhe: Talita cumi, que quer dizer: Menina, ordeno-te, levanta-te!
42 Wangkangka jiingkartuka paarlarnu, kayila pakarnuka parra yankupayi. Kurnurringuluya nyakula parra wanalpayi, jumaji mitujanu kanarnu Jiijajju.
42 E imediatamente a menina se levantou e se pôs a caminhar {pois contava doze anos}. Eles ficaram assombrados.
43 Jiijajju-jananya marrkurnu, “Mirta-jananyanyurra yankura wajalkuran, ngaanyurra nyakunyjajanulu, paki, lalturniya wumurrijakunpa.” Palunyajanungkalu yakupartarnungka wajarnu, “Mirrkara yuwa!”
43 Ordenou-lhes severamente que ninguém o soubesse, e mandou que lhe dessem de comer.Jesus de Nazaré

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.