Mateus 9
Mamamili Wangka (MPJ) vs ARA
1 Jiijajmapuya tatirnu puutungka, kaya marlaku yanu kalyuwana, Jiijajmili tawunkarti.
1 Entrando Jesus num barco, passou para o outro lado e foi para a sua própria cidade.
2 Puutjanuya tiputingu parnangka ngarapayi. Kaya martukajalu katinguluya ngarnta parralayiji Jiijajkarti, piitingka. Jiijajju-jananya kulirnu, “Yilta martu ngaakajalurniya kulirnin, ngayurna maparn majuwinti.” Kara Jiijajju wajarnu ngarntapurlukaku, “Pukurlarri! Ngayulurnangkura walykukaja wirrupungin.”
2 E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado num leito. Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico: Tem bom ânimo, filho; estão perdoados os teus pecados.
3 Jiingkaya ngarapayi Muujajmili wangkapurlukakaja, ka-ngkuya wajarnu, “Mama ngarnawarrapurlukaluwiyaju walykukaja wirrupunginpa, mirta ngaalu, martulu.”
3 Mas alguns escribas diziam consigo: Este blasfema.
4 Jiijajju-jananya ngarala kulilpayi, ka-janampa wajarnu, “Nganakurninyurra jankanin?
4 Jesus, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Por que cogitais o mal no vosso coração?
5 Wangka ngaaya kulila! Ngayulurna wajarnu walykukajarnangkura wirrupungu. Palujanu mayitpinyurra kulirni, mayitpirnalura wirrupungu, mayitpi paki. Yiipirna wangka kujupa jilanya wajalku, ‘Pakala kunyjunyurrira yarra!’ Jampa mirta pakalku, palunyangkarninyurra kulilku, mayunyju. Wangka jiirnara wajalku ngayurna mayunyjuparni kulilkuranyurra.
5 Pois qual é mais fácil? Dizer: Estão perdoados os teus pecados, ou dizer: Levanta-te e anda?
6 Ngayurninyurra kulilkura, Mamamili maparnwintilurna walykukaja wirrupunginpa. Ngayurna martu yarnngakurna-janampa marlpa.” Kara ngarntapurlukaku wajarnu, Jiijajju, “Pakala! Piitingku marraka yarra ngurrakarti!”
6 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados — disse, então, ao paralítico: Levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
7 Ka yiltangulyu pakarnuka piitingku rulumapirnuka pakarnu yanu ngurrakarti.
7 E, levantando-se, partiu para sua casa.
8 Martukajaluya nyanguka ngurlurringu, kuwarriwiyajuya nyangu maparn majuwintilu ngapini, palujanuya Mama ngarnawarrapurluka marninypungkupayi, “Yilta ngaanya nyuntumili maparnwinti nyininpa, walykukaja wirrupunginpa.”
8 Vendo isto, as multidões, possuídas de temor, glorificaram a Deus, que dera tal autoridade aos homens.
9 Palujanu Jiijajju ngurra jii junu yanu, ka nyangu martu kujupa yini Maajurru, yupujingka nyinapayi, mani kapamanku-janampa mankupayi. Kara Maajurruku wajarnu, “Pakala!, kujungkali yankura!” Warrkamu junu yanu, kalu pakarnu wanarnu.
9 Partindo Jesus dali, viu um homem chamado Mateus sentado na coletoria e disse-lhe: Segue-me! Ele se levantou e o seguiu.
10 Palujanuya Jiijajmapuya yanu Maajurrumili mayakarti, kaya ngalkupayi. Kujupakajaya-jananya warinykatingu kujungkarringu nyinangu. Karlkiluya kapamanku mani mankupayi, karlki kujupaya Juwumili luwukuraya parlanypa nyinapayi. Jiikajaluya kujungka Jiijajja ngalkupayi.
10 E sucedeu que, estando ele em casa, à mesa, muitos publicanos e pecadores vieram e tomaram lugares com Jesus e seus discípulos.
11 Maya jiingkaya Parajikaja nyinapayi. Palukajaraya Jiijajku wirrilyirringu, jumaji-jananya Jiijajpa nyinapayi, Mamaku ngurrpakajangka. Jiikajaluya-jananya Jiijajmili wangka-nintikaja japirnu, “Nganaku-jananya Jiijajju nintipurlukalu kujungkalu ngalkurninpa, putakajangka?”
11 Ora, vendo isto, os fariseus perguntavam aos discípulos: Por que come o vosso Mestre com os publicanos e pecadores?
12 — ausente —
12 Mas Jesus, ouvindo, disse: Os sãos não precisam de médico, e sim os doentes.
13 — ausente —
13 Ide, porém, e aprendei o que significa:
14 Palujanuya yanu Jiijajkarti japilkuraku, Jaanmili wangkapurlukakaja. Jaanju-jananya jiilu julyju martukaja kalyungka jarrpajunkupayi. Palumilikajaluraya Jiijajpa japirnu, “Nganakuya nyuntumili wangka-nintikajaluya ngalkurninpa mirrka? Nyinangaraluraya kaya marninypungkungaraya, Mama ngarnawarrapurlukawiyaju, ngalkuparnilu. Parajikajalukamu ngayunjula Jaanmili wangkapurlukalu Mamawiyaju marninypunginpa, mirtala ngalkurnin, paki.”
14 Vieram, depois, os discípulos de João e lhe perguntaram: Por que jejuamos nós, e os fariseus [muitas vezes], e teus discípulos não jejuam?
15 Jiijajju-janampa wajarnu wangka yumuwanpa kulilkurakuya, “Nyupararralupula marrirtikijalu kujungkarrinila mirrka ngalkuraku, ka turlku yinkaraku, pukurlju. Kunyjunyuya-pulampa jilanya pukurlju ngalku, kuwarripa marrirtirrikija yirna palu. Ngulangaya yirna palunyanga ngaluraya katiku, palunyangkaya palumili walyjakaja nyinaku mirrkaparni, Mamaya japilkura.” Jiijajju-janampa jilanya yumulu wajarnu kurranyilu. “Yirna palunya marrirtingayuru, kayilarniya ngalulku katiku. Palunyangkajunyurra mirrkaparni nyinaku Mama ngarnawarrapurlukawiyaju japira nyinaku.”
15 Respondeu-lhes Jesus: Podem, acaso, estar tristes os convidados para o casamento, enquanto o noivo está com eles? Dias virão, contudo, em que lhes será tirado o noivo, e nesses dias hão de jejuar.
16 Jiijajju-janampa wangka yumuwanpa wajarnu, “Jaartakamu jawuja jampapula wuurlpalarriku palunyangapula yaarryanku. Mirtanyurra kujupajanu nyuwanjanu yaarrpungkula junku wuurlpalangka niitulkurlulu wakalku, paki, yitiwana, wulungulyungku jiinga yaarryankumalpa niituljanuwana. Jiingkamarranyurra kujupajanu mirta manku wuurlpalangka junku miintamulku, paki, junkunyurra.”
16 Ninguém põe remendo de pano novo em veste velha; porque o remendo tira parte da veste, e fica maior a rotura.
17 (Juwukajaluya paatuljarramunungka karrkarta kanyilpayi nyurungka.) Wangka yumuwanpa kujupawana-jananya wajarnu, Jiijajju, “Kuripijjanungka nyupirala karrkarta yintini. Jiipukurnungkala nyurungka karrpira jatamapura, yintira kanyini. Mirtala yintira wuulpalangka nyurungka kanyini, paki, palunyanga taalpalku. Nyuru nyuwanangkawiyaju yintirala karrkarta kanyini, taalpalparningka. Palya palunga karrkartanga. Nyuru nyuwanpanga palya nyinaku.” Wangka jiinya-jananya Jiijajju wajarnu, jilanyaya kulilkura, nyuru wuulpalayuru Muujajmili wangka nyinani, ka nyuru nyuwanyuru Jiijajmili wangka nyinani.
17 Nem se põe vinho novo em odres velhos; do contrário, rompem-se os odres, derrama-se o vinho, e os odres se perdem. Mas põe-se vinho novo em odres novos, e ambos se conservam.
18 Wangka palu-janampa wajalpayi, ka Juwumili maajalu yanurni japilkura. Parnangkalu pupatingu murti jurrpujurrpu, kara Jiijajpa japirnu, “Pinyirringurna kuwarri yurntalja. Kujungkali yarra!, ngayumili ngurrakarti, pampulkun wankamanku.”
18 Enquanto estas coisas lhes dizia, eis que um chefe, aproximando-se, o adorou e disse: Minha filha faleceu agora mesmo; mas vem, impõe a mão sobre ela, e viverá.
19 Jiijajpa pakarnu kapula kujungka yanu, palumili wangka-nintikajalurrju, martu kujupakajalurrju.
19 E Jesus, levantando-se, o seguia, e também os seus discípulos.
20 — ausente —
20 E eis que uma mulher, que durante doze anos vinha padecendo de uma hemorragia, veio por trás dele e lhe tocou na orla da veste;
21 — ausente —
21 porque dizia consigo mesma: Se eu apenas lhe tocar a veste, ficarei curada.
22 Jiijajju pijurringuka nyanguka wajarnu, “Wanti, murlpirrarri! Nyuntulurnin maparn maju kulirninpa, palunyangkan kunyjunyurringu.” Palunyangkayila yilta kunyjunyurringu.
22 E Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem bom ânimo, filha, a tua fé te salvou. E, desde aquele instante, a mulher ficou sã.
23 Palunyangkaya yanu maaja palumilingka Jiijajpa kurrungu. Jarrpanguya-jananya nyangu, martu yarnnga yulapayi, karlki kujupaluya nyuwijiki ngarlpuyungkupayi, kujilju.
23 Tendo Jesus chegado à casa do chefe e vendo os tocadores de flauta e o povo em alvoroço, disse:
24 Jiijajju-janampa wiltulu wajarnu, “Yarraya yawujayiti! Ngaa kuyurnpa kunyala ngarrin.” Nyurniraya yikarrirringu.
24 Retirai-vos, porque não está morta a menina, mas dorme. E riam-se dele.
25 Yanuya yawujayiti ngarapayi, kalu Jiijajpa yanu wantikarti ka mara ngalurnu, kayila kanarringuka walyja pakarnu.
25 Mas, afastado o povo, entrou Jesus, tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Martukajaluya nyangu kunyjunyurringu, kayilaya yanu tawun kujupawana tawun kujupawana parra wajalpayi.
26 E a fama deste acontecimento correu por toda aquela terra.
27 Tawunpa jiinya Jiijajpa junu yanu. Pampuru kujarralupula Jiijajpa kulirnukalupula wanalpayi. Jiijajkurapula wiltulu wajarnu jilanya, “Nyarrurri-limpaju!, nyuntu Tayipitmili walyja marlajanu.”
27 Partindo Jesus dali, seguiram-no dois cegos, clamando: Tem compaixão de nós, Filho de Davi!
28 Jiijajpa yanu maya kujupangka kurrungu. Wanarnulupula jiingka mayangka jarrpangu. Jiijajju-pulanya japirnu, “Kulirninpanpula?, ngayulurnantapula maparn majulu kunyjunyunku?” Wajarnurapula, “Yuu! Maaja!”
28 Tendo ele entrado em casa, aproximaram-se os cegos, e Jesus lhes perguntou: Credes que eu posso fazer isso? Responderam-lhe: Sim, Senhor!
29 Ka Jiijajju-pulanya kuru pampurnuka wajarnu-pulampa, “Ngayurninpula yiltalu kulirni, palunyangkarnangkupula ngayulu wajarnin, ‘Kunyjunyurripula!’”
29 Então, lhes tocou os olhos, dizendo: Faça-se-vos conforme a vossa fé.
30 Palunyangkapula pipurru kuru kunyjunyurringu. Ka-pulanya Jiijajju marrkurnu, “Mirtan-jananyapula jakurljunama!, yakapula nyinama!”
30 E abriram-se-lhes os olhos. Jesus, porém, os advertiu severamente, dizendo: Acautelai-vos de que ninguém o saiba.
31 Kulirnupula junu Jiijajmili wangka yanu-jananyapula parra jakurljunkupayi, tawun kujupawana tawun kujupawana.
31 Saindo eles, porém, divulgaram-lhe a fama por toda aquela terra.
32 Palujanu karlki kujupaluya martu wangkaparni katingu Jiijajkarti, martu jiinga malpuwinti nyinapayi.
32 Ao retirarem-se eles, foi-lhe trazido um mudo endemoninhado.
33 Jiijajjulura malpunga wajarnu kurtingu, kayila kunyjunyurringuka wangkapayi. Martukajaluya nyanguka kuru pakarnu. Ka-ngkuya wajalpayi, “Kuwarriwiyajulaju nyangu maparn majulu kunyjunyunkunyja, Yijurilmili marlajanukajalu.”
33 E, expelido o demônio, falou o mudo; e as multidões se admiravam, dizendo: Jamais se viu tal coisa em Israel!
34 Karlkilu-ngkuya Parajikajalu pakiwana wajarnu, “Malpuku maajamili maparnwintilu-jananya malpukaja payira kurtingkuni.”
34 Mas os fariseus murmuravam: Pelo maioral dos demônios é que expele os demônios.
35 Jiijajpa parra yankupayi tawun kujupawana tawun kujupawana, parra-jananya martukaja nintilpayi, tawunja yitiwanalurrju. Juwumili jaajikajangka-jananya tawun parlparriwana parra nintilpayi. Martukajaku-janampa jilanya wajalpayi, “Wangka kunyjunyuya kulila! Mamalu-nyurranya palumili walyjakaja ngampurrju kanyilku.” Ngarntakaja-jananya kujupa kujupa kunyjunyunkupayi.
35 E percorria Jesus todas as cidades e povoados, ensinando nas sinagogas, pregando o evangelho do reino e curando toda sorte de doenças e enfermidades.
36 Jiijajju-jananya martu laltu nyakupayi, ka-janampa nyarrurripayi, jilanya kulilpayi, “Nyarruya nyininpa, mirta maajalu-jananya ngampurrju kanyirninpa, jiipukajayuruya maajaparni.”
36 Vendo ele as multidões, compadeceu-se delas, porque estavam aflitas e exaustas como ovelhas que não têm pastor.
37 — ausente —
37 E, então, se dirigiu a seus discípulos: A seara, na verdade, é grande, mas os trabalhadores são poucos.
38 — ausente —
38 Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.