Marcos 8
Mamamili Wangka (MPJ) vs ARA
1 Palunyajanuya puntuya yarnngakuyarra Jiijajjaluya kujungkarringu kulilpayi. Rawaluya kulira nyinapayi mirrkaparnilu. Jiijajpa-janampa nyarrurringu, ka palunyakurnu wangka-nintikajaku-janampa wajarnu jilanya,
1 Naqueles dias, quando outra vez se reuniu grande multidão, e não tendo eles o que comer, chamou Jesus os discípulos e lhes disse:
2 “Martukajaku ngaakajakurna-janampa nyarrurrini, jumajiya mirrkaparnirringu. Karrpuparakuya ngaangka warrarnja nyinapayi mirrkaparni, wirrirlijanu.
2 Tenho compaixão desta gente, porque há três dias que permanecem comigo e não têm o que comer.
3 Mirtarna-jananya kurtingku ngurra walyjakarti, mayitiya kutungka yankura punkaljaku, karlkinpaya tiwajanu. Mirrkala-jananya ngaangka yungku.”
3 Se eu os despedir para suas casas, em jejum, desfalecerão pelo caminho; e alguns deles vieram de longe.
4 Kaluya japirnu, Jiijajpa, “Kaji wanyjangkala-janampa warrarnja manku mirrka maju ngaakajaku?”
4 Mas os seus discípulos lhe responderam: Donde poderá alguém fartá-los de pão neste deserto?
5 Jiijajju-jananya japirnu, “Kajinyurra mirrka kanyini?, mayiti paki.” Kaluya wajarnu, “Yuu. Ngaalaju kanyini karlukarlu yupalpa, japan wulikaja.”
5 E Jesus lhes perguntou: Quantos pães tendes? Responderam eles: Sete.
6 Jiijajju-janampa wajarnu martukajaku, “Nyinaya parnangka!” Palujanu Jiijajju manu karlukarlu, kalu Mamangka wangkangu, “Mama! Marninypungkunilajunta yungu-lanyajun ngaanya karlukarlu.” Palunyangka Jiijajju-jananya warlangkura yungkupayi, palumili wangka-nintikaja. Jiikajalu-jananyaya karlki martu kangkura yungkupayi.
6 Ordenou ao povo que se assentasse no chão. E, tomando os sete pães, partiu-os, após ter dado graças, e os deu a seus discípulos, para que estes os distribuíssem, repartindo entre o povo.
7 Piijpa yupalpaya kanyilpayi. Jiijajju manu piijkaja, kalu Mamangka wangkangu, “Mama! Marninypungkunilajunta yungu-lanyajun ngaanya piijpa.” Palunyangka Jiijajju-jananya warlangkura yungkupayi, palumili wangka-nintikaja. Jiikajalu-jananyaya karlki martu kangkura yungkupayi.
7 Tinham também alguns peixinhos; e, abençoando-os, mandou que estes igualmente fossem distribuídos.
8 — ausente —
8 Comeram e se fartaram; e dos pedaços restantes recolheram sete cestos.
9 — ausente —
9 Eram cerca de quatro mil homens. Então, Jesus os despediu.
10 Palunyajanu Jiijajju-jananya wajarnu, martukaja yiyarnu. Kaya tatirnuka puutja yanu ngurra kujupakutu, parna Talamanujakutu, Jiijajmapu.
10 Logo a seguir, tendo embarcado juntamente com seus discípulos, partiu para as regiões de Dalmanuta.
11 Kaya tirritingu puutja Jiijajmapu kaluya yanu Parajikaja Jiijajkutu. Jilanyaya kulilpayi, “Yiipi Jiijajju pakiwana wajalku ngulala kuutja wajalku.” Kaluya wajarnu, “Ngapila-lampaju maparnju yalyjirrju!, nyakuralajunta. Kalajunta kulilku yiltan ngarnawarrajanu.”
11 E, saindo os fariseus, puseram-se a discutir com ele; e, tentando-o, pediram-lhe um sinal do céu.
12 Jiijajju-jananya wajarnu, “Paki. Wulurninyurra japirnin ngurra parlparriwanalu, ngapilkurarna yalyjirrju. Jungalunyurra kulilngara kurranyilu, mirtarna-nyurrampa ngapilku yalyjirrju, paki.”
12 Jesus, porém, arrancou do íntimo do seu espírito um gemido e disse: Por que pede esta geração um sinal? Em verdade vos digo que a esta geração não se lhe dará sinal algum.
13 Jilanya-janampa wajarnu kaya puutja tatirnu yanu, ngurra kujupakarti, palumili wangka-nintikajalurrju.
13 E, deixando-os, tornou a embarcar e foi para o outro lado.
14 Puutjaya yankunyjanju kulirnu mirrkaparniya, karlukarlu kujuwiyajuya katipayi, wangka-nintikajalu. Ka-janampa Jiijajju wajarnu kujupakarti,
14 Ora, aconteceu que eles se esqueceram de levar pães e, no barco, não tinham consigo senão um só.
15 “Wurlkumartaya Parajikajangkamarra!, maaja Yirutjamarralurrju. Palukajaya puta nyininpa, pikinpawutuyuru.”
15 Preveniu-os Jesus, dizendo: Vede, guardai-vos do fermento dos fariseus e do fermento de Herodes.
16 Palunyakurnu wangka-nintikajaluya purtu kulirnu ka japirnu-ngkuya, “Ngana-lanya wajarnu?, mayitpi mirrkala mirta kangkura?”
16 E eles discorriam entre si: É que não temos pão.
17 Jiijajpa-jananya wangkangu, “Kulilngararninyurra ngayu Mamamili maparn majuwarta. Ngayulurna mirrkaparningka mirrka ngapilku. Wulunyurra nyininpa kulinyjaparni, kawarnkawarnyuru.
17 Jesus, percebendo-o, lhes perguntou: Por que discorreis sobre o não terdes pão? Ainda não considerastes, nem compreendestes? Tendes o coração endurecido?
18 Kurulunyurra nyanginpa, ka pampuruyurunyurra nyininpa, nyakunyjaparni. Kulirninpanyurra wangka, ka kawarnkawarnyurunyurra nyininpa, kulilparni. Maparnjurna kunyjunyukaja ngapilpayi, kulilngararninyurra.
18 Tendo olhos, não vedes? E, tendo ouvidos, não ouvis? Não vos lembrais
19 Kulilngararninyurra ngayulurna julyju mirrka ngapilpayi. Ngayulurna-jananya martukaja karlukarlu payip wulikaja warlangu yungu. Palujanuya martulu payip jawujunju mirrka ngalangu, munkurringu. Kayilapaya karlkinpa mirrkakaja warningkupayi. Turampukajanyurra pilamapunu, mirrkakaja. Kaji turampu yupalpa yikipayi?” Ka wajarnuluya wangka-nintikajalu, “Tuwal wulikaja jiinga turampukajanga yikipayi.”
19 de quando parti os cinco pães para os cinco mil, quantos cestos cheios de pedaços recolhestes? Responderam eles: Doze!
20 Jiijajju-jananya wituka wajarnu, “Kulilngaranyurra. Ngayulurna-jananya martu kujupakaja karlukarlu japan wulikaja warlangu yungu. Martukajalu puu jawujunkajalu ngalangu munkurringu. Kayilapaya karlkinpa mirrkakaja warningkupayi. Turampukajanyurra pilamapunu, mirrkakaja. Kaji turampu yupalpa yikipayi?” Kaluya wajarnu, “Japan wulikaja jiinga turampukajanga yikipayi.”
20 E de quando parti os sete pães para os quatro mil, quantos cestos cheios de pedaços recolhestes? Responderam: Sete!
21 Jiijajju-janampa wajarnu, “Ngayulurna mirrka ngapilpayi maparnju. Kanyirninyurra karlukarlu kuju, mirrka japuwarta. Kulilngaranyurra ngayulurna mirrka palu japuwartajanu mirrka yarnngamalku.”
21 Ao que lhes disse Jesus: Não compreendeis ainda?
22 Kalyuwanaya puutja yankupayi Jiijajmapu, kaya parnangkarringu tirritingu yanu tawun Pijayitakarti. Tawunja palunyangkaya jarrpangu, kaya nyangu martu karlkinju Jiijajpa. Kaluya katingu yirna pampuru nyakunyjaparni. Karaya japirnu Jiijajpa, kuru kunyjunyumankura.
22 Então, chegaram a Betsaida; e lhe trouxeram um cego, rogando-lhe que o tocasse.
23 Palunyajanu Jiijajju winirnu katingu. Tawunja yitingka ngarajunu. Kalu jangajunu kurungka, ka pampurnu maralu. Kara japirnu, “Nyanginpan?”
23 Jesus, tomando o cego pela mão, levou-o para fora da aldeia e, aplicando-lhe saliva aos olhos e impondo-lhe as mãos, perguntou-lhe: Vês alguma coisa?
24 “Punturna-jananya nyanginpa wartayuru paalypaalypa.”
24 Este, recobrando a vista, respondeu: Vejo os homens, porque como árvores os vejo, andando.
25 Ka Jiijajju wituka yarrarnuka pampurnu, ka taarrkunu wirrirli kayilapa warrarnpa yutirrinyja nyangu.
25 Então, novamente lhe pôs as mãos nos olhos, e ele, passando a ver claramente, ficou restabelecido; e tudo distinguia de modo perfeito.
26 Jiijajju marrkurnu palunya yirna, “Ngurrakutu marlaku yarra!, tawunja yitiwana. Mirtan-jananya yarra jakurljula!, jurra!”
26 E mandou-o Jesus embora para casa, recomendando-lhe: Não entres na aldeia.
27 Wuluya yankupayi ngurra kujupa ngurra kujupangka-jananyaya nintijunkupayi tawun Jijariyapilapangka yitingka, Jiijajjukamu wangka-nintikajalu. Jiijajju-jananya japirnu wangka-nintikaja, “Puntu laltulurniya kulirnin ngayu puntu julyju miturrinyjajanurna. Nganarniya yini wajarnin?”
27 Então, Jesus e os seus discípulos partiram para as aldeias de Cesareia de Filipe; e, no caminho, perguntou-lhes: Quem dizem os homens que sou eu?
28 Martukajaluya kulilpayi Jiijajpa julyju nyinapayi, ka miturringu, kayilapa wankarringu. Wajarnuraya, wangka-nintikajalu, “Karlkiluntaya wajani, nyuntun Jaanpa mitujanu wankarringu. Jaanju-jananya palulu julyju kalyungka jarrpajunkupayi. Ka karlki kujupaluntaya wajarni nyuntun Yilayija mitujanu wankarringu. Ka karlki kujupaluntaya wajarnin, nyuntun Mamamili jakurlpurluka kujupa mitujanu wankarringu.”
28 E responderam: João Batista; outros: Elias; mas outros: Algum dos profetas.
29 Palujanu Jiijajju-jananya yarrarnu japirnu, “Wanyjalpanyurra kulini, nganarna ngayu?” Ka Piijalulu wajarnu, “Yuwa. Nyuntun Kurayijpa, Mamalu-jananya julyju jamartajunu nyuntunta kurtingkuraku.”
29 Então, lhes perguntou: Mas vós, quem dizeis que eu sou? Respondendo, Pedro lhe disse: Tu és o Cristo.
30 Palunyajanu-jananya Jiijajju marrkurnu, “Mirtanyurra kuwarri parra wajanma!, ngayurna Kurayijpa Mamamili kaja.”
30 Advertiu-os Jesus de que a ninguém dissessem tal coisa a seu respeito.
31 Palunyajanu palunyakurnu wangka-nintikajangka-jananya Jiijajju wajarnu, “Ngayurna-nyurrampa puntu yarnngaku marlpa. Ngularniya ngayu tawun Jarujalumungka pungku miturntalku. Tawunja jiingka-jananyaya maajakajalukamu yatilykajalukamu, Muujajmili wangkapurlukakajalu wajalku kujupakajangka ngayurniya yungkalkura miturntalkura. Jiikajalurniya miturntalku, ka karrpu kujarrangkarna mitu ngarriku, karna wankarriku pakalku yanku.”
31 Então, começou ele a ensinar-lhes que era necessário que o Filho do Homem sofresse muitas coisas, fosse rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e pelos escribas, fosse morto e que, depois de três dias, ressuscitasse.
32 Ka palunyajanu Piijalu winirnu kara wajarnu, “Paki, wankan wulu nyinaku.”
32 E isto ele expunha claramente. Mas Pedro, chamando-o à parte, começou a reprová-lo.
33 Palunyajanu-jananya Jiijajju pijurringu nyangu, wangka-nintikajangka karlkinja, kalu Piijangkawiyaju wajanu, “Paki, jurrarni ngayu! Mayitpi malpuku maajalunta wajarninpa. Mirtarna malpumili wangka kulini, paki. Ka Mamalu kulini ngayurniya martu walykukajalu pungkuraku miturntalku.”
33 Jesus, porém, voltou-se e, fitando os seus discípulos, repreendeu a Pedro e disse: Arreda, Satanás! Porque não cogitas das coisas de Deus, e sim das dos homens.
34 Palunyajanu-janampa Jiijajpa mirrangu yarnnga kujupaku, martukajakukamu palunyamili wangka-nintikajaku, kujungkarriraya. Ka wajarnu-janampa, “Yiipinyurra martulu kulini ngayuku nyinakuraku, mirtanyurra kulilkuraku manikukamu wartaku, ngayukuwiyajunyurra nyinaku. Mayitpi Mamakuraya parlanypa, yiipi palukajaluntaya pungku, wulunyurra ngayuku nyinaku.
34 Então, convocando a multidão e juntamente os seus discípulos, disse-lhes: Se alguém quer vir após mim, a si mesmo se negue, tome a sua cruz e siga-me.
35 Yiipinyurra palukajangkamarra ngurlurriku, ka ngayurninyurra junku yanku, mirtanyurra Mamamili ngurrangka nyinaku. Yiipinyurra palukajangkamarra mirta ngurlurriku, ka ngayukujunyurra junga nyinaku, kanyurra ngayumili wangka parra wajalku, palujanu wulunyurra wanka nyinaku, Mamamili ngurrangka.
35 Quem quiser, pois, salvar a sua vida perdê-la-á; e quem perder a vida por causa de mim e do evangelho salvá-la-á.
36 — ausente —
36 Que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro e perder a sua alma?
37 — ausente —
37 Que daria um homem em troca de sua alma?
38 Kuwarriya martukaja walyku nyininpa mirtaya kulirnin Mama ngarnawarrapurluka. Wuluraya parlanypa nyinani. Jiikajalu-jananyaya ngayumili walyjakaja muunpungkuninpa pakiwanaya nyinaraku. Yiipi ngayumili walyjalu-jananya kulilku, ka ngayurni junku yanku, pukurlparnilu, palujanu ngularna palu ngayulu pukurlparnilu kuutja junku yanku, mirta ngayumili ngurrangka wanka nyinaku, paki. Yiltarna ngayu marlakurriku ngayumili wikarrukajawinti, karna-nyurranya kuutja wajalku.”
38 Porque qualquer que, nesta geração adúltera e pecadora, se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do Homem se envergonhará dele, quando vier na glória de seu Pai com os santos anjos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.