Marcos 7
Mamamili Wangka (MPJ) vs NVT
1 Palunyajanuluya Jiijajja kujungkarringu Muujajmili wangkapurlukakajakamu Parajikaja, Jarujalumujanuya.
1 Certo dia, alguns fariseus e mestres da lei chegaram de Jerusalém para ver Jesus.
2 Jiikajalu-jananyaya nyangu Jiijajmili wangka-nintikaja, mirta-ngkuya mara waajamunu, mirrka ngalkukijalu. Ka jiikajaluya kulilpayi, “Jiijajmili wangka-nintikajalu-lampaya mirta ngayurtinmili luwu kulini, paki.”
2 Observaram que alguns de seus discípulos comiam sua refeição com as mãos impuras, ou seja, sem lavá-las.
3 Muujajmili wangkapurlukakajalukamu Parajikajalu murrarnilu-ngkuya mara waajamuni ngalkuraku, mitunyjanirrilu wajanyjangka.
3 (Pois todos os judeus, sobretudo os fariseus, não comem sem antes lavar cuidadosamente as mãos, como exige a tradição dos líderes religiosos.
4 Tawunja kutungka payamuniya katini, mirrkakamu kuka. Murrarnilu-ngkuya mirrkakamu kuka waajamurninpa. Murrarniluya tiijikamu puliti kartaku yarnnga kujupakirli waajamurninpa, mitunyjanirrilu wajanyjangka.
4 Quando chegam do mercado, não comem coisa alguma sem antes mergulhar as mãos em água. Essa é apenas uma das muitas tradições às quais se apegam, como a lavagem de copos, jarras e panelas. )
5 Muujajmili wangkapurlukakajalukamu Parajikajaluya jilanyaluya Jiijajja wajarnu, “Nyuntumili wangka-nintikajaluya mitunyjarrimili luwu ngangkuraya junkuni, mirta-ngkuya mara waajamuni mirrkaya ngalkuraku, paki.”
5 Então os fariseus e mestres da lei lhe perguntaram: “Por que seus discípulos não seguem a tradição dos líderes religiosos? Eles comem sem antes realizar a cerimônia de lavar as mãos!”.
6 Jiijajju-jananya wirrilyilu wajarnu jilanya, “Mayunyjuyurunyurra nyininpa, mirta-jananyanyurra Mamamili wangka jungalu nintini. Julyju Mamamili wangka jakurlpurlukalu Yayijayalu wajarnu-nyurranya mayunyjunyurra nyinaku. Jilanya wajarnu,
6 Jesus respondeu: “Hipócritas! Isaías tinha razão quando profetizou a seu respeito, pois escreveu: ‘Este povo me honra com os lábios, mas o coração está longe de mim.
7 Purturniya marninypungku mitunyjarrimili luwuwanaya nyinakijalu. Mirta-jananyaya ngayumili wangka nintijulku, pakiwanaya wulu nyinaku.’”
7 Sua adoração é uma farsa, pois ensinam doutrinas humanas como se fossem mandamentos de Deus’.
8 Wituka-jananya Jiijajju wajarnu Muujajmili wangkapurlukakajakamu Parajikaja, “Mitunyjanirrilu wajanyjangkawiyaju kulirninpanyurra. Mamamili wangkanyurra kulira juninpa.”
8 Vocês desprezam a lei de Deus e a substituem por sua própria tradição”.
9 Jiijajju-janampa japirnu, “Nyaakunyurran Mamamili wangka ngangkuraka junkuni?, nyurrartinmili mitunyjanirrimiliku wangkakuranyurra nyurirrini.
9 Disse ainda: “Vocês se esquivam com habilidade da lei de Deus para se apegar à sua própria tradição.
10 Julyju-lampa Muujajju wajanu jilanya, ‘Mamakamu yakurti-pulanyaya ngampurrju kanyila!, mirta nyurnimankuraku, kunyjunyulunyurran kanyilkuraku.’ Ka wangka kujupa ngaanya Mamalu wajanu, ‘Jampa-pulanya mamakamu yakurti nyurnimalku, martu palunyanyurran pungku miturntalku jumaji nyurnipayi.’
10 Por exemplo, Moisés deu esta lei: ‘Honre seu pai e sua mãe’ e ‘Quem insultar seu pai ou sua mãe será executado’.
11 Wangka paluyurukajanyurran ngangkuraka junkuni, ka-jananyanyurran pakiwana parra nintijuni jilanya, ‘Jampanyurran manikamu purnunpa manku, mirtanyurran yakurtikamu mamarti yungku, jurraya!’ Jilanyanyurra pakiwana nintijuni. Jilanya-jananyanyurra pakiwana wajani, ‘Mama ngarnawarrapurlukakurnara ngaanya manikamu purnunpa yungku.’
11 Vocês, porém, ensinam que alguém pode dizer a seus pais: ‘Não posso ajudá-los. Jurei entregar como oferta a Deus aquilo que eu teria dado a vocês’.
12 — ausente —
12 Com isso, desobrigam as pessoas de cuidarem dos pais,
13 — ausente —
13 anulando a palavra de Deus a fim de transmitir sua própria tradição. E esse é apenas um exemplo entre muitos outros”.
14 — ausente —
14 Jesus chamou a multidão para perto de si e disse: “Ouçam, todos vocês, e procurem entender.
15 — ausente —
15 Não é o que entra no corpo que os contamina; vocês se contaminam com o que sai do coração.
16 — ausente —
16 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça com atenção!”.
17 Jiijajju-jananya kurtingu, ka-jananya karlkinpa palumili wangka-nintikaja katingu jarrpajunu mayangka. Wangkanintilu karlkinjuraya japirnu, wangka palunyaku martulu Mamamili luwu warlangkuni, wangka jiikuraya nintirrikuraku.
17 Então Jesus entrou numa casa para se afastar da multidão, e seus discípulos lhe perguntaram o que ele queria dizer com a parábola que havia acabado de contar.
18 — ausente —
18 “Vocês também ainda não entendem?”, perguntou. “Não percebem que a comida que entra no corpo não pode contaminá-los?
19 — ausente —
19 O alimento não vai para o coração, mas apenas passa pelo estômago e vai parar no esgoto.” (Ao dizer isso, declarou que todo tipo de comida é aceitável.)
20 Jiijajju-jananya wituka wajarnu, “Jampa martulu Mamamili wangka junkuni ka kujupawana wajani, palujanunga Mamamili wangka warlangkuni.
20 Em seguida, acrescentou: “Aquilo que vem de dentro é que os contamina.
21 Yiipi martulu kulilku walyku ngapilkuraku, ka yanku walyku ngapilku, jiilunga Mamamili luwu warlangkuni. Yiipi martulu kulilku warta kujupamili ngulyulu mankuraku, ka palujanulu yankukalu ngulyulu manku, jilanyanga yiltalu walyku ngapini. Yiipi martulu kulilku martu kujupa pungkukijalu, ka palujanu yankuka pungku, jilanyanga yiltalu walyku ngapini.
21 Pois, de dentro, do coração da pessoa, vêm maus pensamentos, imoralidade sexual, roubo, homicídio,
22 Yiipi martulu kulilku martu kujupamili wartakaja wululu kanyilkuraku, ka palujanu yanku mankuka wulu kanyilku, jilanyanga yiltalu walyku ngapini. Yiipi martulu kulilku martu kujupangkalu kajalkuraku, ka palujanu yankulu palungka kajalku, jilanyanga yiltalu walyku ngapini. Yiipi martulungku nyupa walyja junku yanku, ka yanku nyupa kujupangkalu ngarriku, jilanyanga yiltalu walyku ngapini. Yiipi martulu martu kujupa nyurnimanku, jilanyanga yiltalu walyku ngapini. Yiipi martulungku walyjalu marninypungkumalpa, jilanyanga yiltalu walyku ngapini. Yiipi martulu Mamamili wangka kulira junkumalpa, jilanyanga yiltalu walyku ngapini.”
22 adultério, cobiça, perversidade, engano, paixões carnais, inveja, calúnias, orgulho e insensatez.
23 Jiijajju-janampa yarrarnu wajanu, “Yiipi martulu kulilku jilanyayurukaja walykukaja ngapilkuraku, ka yanku walyku jiikaja ngapilku, jiilunga Mamamili luwu warlangkuni, yiltalu walyku ngapini. Yiipi martulu kukakamu mirrka ngalkuni, mara waajamulparnilu, mirta Mamamili luwu warlangkuni, paki, ka mirta jilanyalu walyku ngapini.”
23 Todas essas coisas desprezíveis vêm de dentro; são elas que os contaminam”.
24 Palunyangka Jiijajjukamu wangka-nintikajalurrju junkulaya yanu ngurra kujupakarti, parna Taayakartikamu parna Jayitankarti. Ngurra palunyangkaya mayangka jarrpangu nyinapayi. Martungkamarra-janampaluraya jarrpangu yaka nyinapayi, mayangka. Kaya martukajalu kulinu Jiijajpa jiingka nyinapayi.
24 Então Jesus deixou a Galileia e se dirigiu para o norte, para a região de Tiro. Não queria que ninguém soubesse onde ele estava hospedado, mas não foi possível manter segredo.
25 Ka wantilu jakurlpa kulirnu kayila yanu mayakarti jarrpangu nyangu Jiijajpa. Yiltangulyu wanti palunya pupatingu Jiijajjalu. Kayila japirnura wiltulu, “Yurntalpaju ngarntarringu ngarrin. Yarralu payila malpu wiyala!”
25 De imediato, uma mulher que tinha ouvido falar dele veio e caiu a seus pés. A filha dela estava possuída por um espírito impuro,
26 Wanti jiinga Juwuparni nyinapayi Panijiyamartaji. Parna Jiriyamartaji Juwukajaluya kulira wajalpayi, “Panijiyamartajiya jarntuyuru nyininpa, martu puta, mirtaya Mamamili wangka kulira nyinani.” Palunyakura yurntalpa ngarripayi ngarnta maju.
26 e ela implorou que ele expulsasse o demônio que estava na menina. Sendo ela grega, nascida na região da Fenícia, na Síria,
27 Jiijajjulu wajarnu wangka yumuwanpa wantingka, “Mirtalajura mankura mirrka yungkuni jarntu, jijimili.”
27 Jesus lhe disse: “Primeiro devem-se alimentar os filhos. Não é certo tirar comida das crianças e jogá-la aos cachorros”.
28 Wanti palunyalura wajarnu, “Yuwa, kulinirnanta. Ka wangka kujupa ngaa yilta nyinani. Jarntulu ngalkuni mirrka jijimili warningunyjangka, tiipulja kaninyjarra. Ngayulurnanta maparnwintingka jarntu jiiyurulu japirnin mirrkayuruku. Yurntalpaju wankala!, jii maparnwintilu.” (Juwukajaluya martu kujupa Juwuparni nyakuraka nyurnimankupayi jilanya, “Jiinya walyku, jarntuyuru.)
28 “Senhor, é verdade”, disse a mulher. “No entanto, até os cachorros, debaixo da mesa, comem as migalhas dos pratos dos filhos.”
29 Jiijajjura wajarnu, “Wangka jiin wajarnu kuwarri junga. Palunyajanu yurntalpangku kuwarri kunyjunyurringu ka nyininpa. Ngayurnara mirta yanku wankalkuraku. Palujanu yarra marlaku!, nyuntumili ngurrakarti, kayilapan nyaku, nyuntumili yurntalpanga wankarringu.”
29 “Boa resposta!”, disse Jesus. “Vá para casa, pois o demônio já deixou sua filha.”
30 Palunyajanu yanu wanti ka nyangu kunyjunyurrinyja, mirta malpuwinti nyinapayi.
30 E, quando ela chegou à sua casa, sua filha estava deitada na cama, e o demônio a havia deixado.
31 Ngurra Taayajanu Jiijajmapuya marlaku yanu ngurraparaku ngurrawana, parna Jayitanwanakamu parna Tikapulijawana. Kalyu Kaliliyakutuya yanu parra nyinapayi.
31 Jesus saiu de Tiro e subiu para Sidom antes de voltar ao mar da Galileia e à região das Dez Cidades.
32 Palunyajanuluya martu jiimartajilu Jiijajkutu katingu yirna ngakumpa ngakumpa, wangkaparni. Japirnuluya pampulkuraku.
32 Algumas pessoas lhe trouxeram um homem surdo e com dificuldade de fala, e lhe pediram que pusesse as mãos sobre ele e o curasse.
33 Jiijajju winirnu katingu yirna jaalpu ngamungulyu. Ka wakarnu kuran kujarra mara kujarralu. Jiijajju marangkangku jangajunu, ka pampurnu nyanyjarla yirna palu, mara jangawintilu.
33 Jesus o afastou da multidão para ficar a sós com ele. Pôs os dedos nos ouvidos do homem e, em seguida, cuspiu nos dedos e tocou a língua dele.
34 Pampunyjalu yirra nyangu ka ngaanymanu. Kalu martungka Jiijajpa wangkangu, “Yipapaja.” Wangka palunga jilanya, “Wangkawintirri!”
34 Olhando para o céu, suspirou e disse: “ Efatá! ”, que significa “Abra-se!”.
35 Palunyangka kulirnu ka wangkapayi.
35 No mesmo instante, o homem passou a ouvir perfeitamente; sua língua ficou livre, e ele começou a falar com clareza.
36 — ausente —
36 Jesus ordenou à multidão que não contasse a ninguém, mas, quanto mais ele os proibia, mais divulgavam o que havia acontecido.
37 — ausente —
37 Estavam muito admirados e diziam repetidamente: “Tudo que ele faz é maravilhoso! Ele até faz o surdo ouvir e o mudo falar!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.