Marcos 11

Mamamili Wangka (MPJ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 — ausente —
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 — ausente —
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Mayitpintapula martulu kujupalu jiimartajilu japilku, ‘Nyaakupulan ruupu tikamaturni?’ Ka-jananyanpula jilanya wajalku, ‘Maajalu ngangkuni takalkurakulu, ka kangkuraku.’”
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Palunyangkapula yanu nyangupula mayangka tuwu ngka kinti, ngarapayi tangki, ruupkurlu. Tangkingkalupula ruupu tikamatunu.
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 Tangkikuraya maajaparakulu japirnu-pulanyaya, “Nganakijalupulan tangki tikamatuni?”
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Wajarnu-jananyapula Jiijajju wangka kurranyi wajanyjangka. Palunyangka-pulanyaya kurranyi wajarnu wiyarnu, puntu karlkinju.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Katingupula Jiijajkarti yungulupula tangki. Wangkaninti kujarralungkupula kuurtu tikamatunu, kalupula murrpungka purlpujunulupula. Ka Jiijajpa tatirnulu nyinatingu murrpungka.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Ka ruutungkaya martu yarnnga yankupayi kujungka. Karlkin kujupaluya kuurtukaja tikamatura junkupayi tangkilu jinalu kantulkuraku. Ka karlkin kujupaluya wartakaja parrkakaja warlangkupayi ka ruutungkaya junkupayi, tangkilu kantulkuraku. (Jilanyaluya Juwukajalu yarnngalu murrarni junkutinpa maajalu majulu tangki katiraku, Juwukajalu yarnngalu. Jilanyaya junkutinpa maaja majukuwiyaju.)
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Martukajaluya Jiijajja kurranyilu mirrara marninypungkupayi, kaya karlkin kujupalu Jiijajja marlakarti marninypungkupayi. Jilanyaya wiltulu marninypungkupayi martukajalu jiikajalu, “Maaja majuwarta ngaanya. Marninypungkuwala ngaa Tayipitku marlajanu! Yilta ngaanya Mamamili. Mamala marninypungkura!”
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 Yarrarnuya wiltulu marninypungkupayi jilanya, “Ngaanya ngarnawarrajanu, Kurayijpa. Kuwarri-lanya ngampurrju kanyilku maajalu, maaja Tayipityurulu. Julyju-jananya palyalu ngampurrju kanyilpayi. Jiiyurulu-lanya kuwarri kanyilku palyalu. Palunyangka Mama ngarnawarrapurlukala marninypunginpala.”
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Jiijajpa tangkikurlu yankupayi Jarujalumungka kutungka tiputingu, Juwukurnu jaajji majungka. Yanu jarrpangu, kaninykurtiwanalu nyakutipayi. Rukarrinyjangkaya marlaku yanu ngurrakarti, tawun Piijaniyakarti, wangka-nintikurlujarra.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Mungajarrarrinyjangkaya ngarringu yungun pakarnu. Jiijajmapuya yanu wangka-nintiparakuya kaya yankupayi Jarujalumukarti, wanyu wulu. Jiijajpa yanu kalyparturringu.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 Ruutungka yirrirri nyangu warta. Yanura mirrkaku purtu nyangu, parrkawiyaju ngarapayi.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Wartangkalu wajarnu, “Puntulunta mirta ngalku.” Jilanyalu warta jii putamanu palunyalu, ka wangka-nintiluya kulirnu.
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Yanuya Jiijajmapu wangka-nintiparaku Jarujalumungkaya jarrpangu. Kayilapa Jiijajpa yanu Juwumilingka jaaji majungka kurrungu. Jiijajju-jananya nyangu turrukajaya maapu jalamunkupayi. Karlkin kujupaluya turrukaja payamunkupayi yatilykaja yungkuraku. Jiijajpa-janampa wirrilyirringu ka-jananya warrkinu kurtingu. Kayilapa-janampa tiipulkaja manu warningu, turrupurlukakajakukamu manipurlukakajaku. Nyinapintikajalurrju-janampa manu warningu.
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 Wartapurlukakaja ngumparnu-jananya wiyarnu, Jiijajju.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Jiijajju-jananya payirnu jilanya, “Mamamili jaaji ngaanya mirtanyurra jalamunma kuwiyikaja ngaangka! Mirtanyurra ngulyunyjumapu ngaangka kumpilkura, maajakajalunyurrunyaya mankujakungkamarra, paki. Mamamili wangka julyjujanu nyininpa jilanya, ‘Ngaanga ngayumili jaaji, ngayurninyurra marninypungkuraku, martu yarnngalu.’”
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Jiijajju-janampa muntarnu wirrupungu, jakurlpaya kulirnukaya wirrilyirringu, Yatilyparaku, Muujajmili wangkapurlukakajalurrju. Kulirnuya junu ngulaya mituya pungkukijalu, Jiijajpa. Purtuya kulirnukaya marrkurnu-ngkuya palunyanju, “Junkurala, mirtala kuwarri pungkura, palunyalu-lanyaya pungkujaku, martulu yarnngalu. Kulirninpaya pakiwana jilanya, ‘Jiijajpa palya-lampa wangkinpa, Mamakurnu kaja.’” Ngurluya nyinapayi yarnngakuyarrangkamarra, pungkujaku-jananyaya.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Rukarrinyjangkaya Jarujalumu junu yanu Jiijajmapu, wangka-nintilurrjuya. Ruutuwanaya yanu ngarringu kutungka, mungajarrarrinyjangka.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Ngarringuya yungun pakarnu ka marlakuya yanu. Kaya warta palunya nyangu tikirlarringu. Jiijajju warta jiinya putamanu, karrpu kujupangkalu.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Piijalu kulirnu wajarnulu, Jiijajja, “Nintipuka! Jii warta nyawa!, tikirlarrinyja. Nyuntulun putamanyjangka palunyangka warta tikirlarringu.”
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 Jiijajju-jananya wajarnu, “Mamanyurra kulilkura.
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 Wangka ngaanyaya kulila! Yiipinyurra purlingka jiingka wajalku, kalyukarti pakara yankuraku. Ka purlilu palunyalu puntuyurulu kulilkuka pakalku yanku parrayinku, ka kalyungka jarrpaku.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Palunyayuru Mamangkalunyurra japilkura. Yiipinyurra japilku Mamangka. Kulilkuranyurra japilkijalunga jilanya, ‘Mamalurni yilta yungku.’ Palunyayurulu puntulu japinyjangka Mamalu kulilkuka yungku.”
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 — ausente —
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 — ausente —
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Jarujalumungkaya yanu jarrpangu Jiijajmapu. Yanuya jarrpangu yankupayiya Juwukurnu jaajja majungka, kaninyjarrawana. Jiijajkamu wangka-nintikaja yanu-ngkuya kulurnu Yatilyparakukamu Muujajmili wangkapurlukakajakamu yirnaparaku.
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 Jiijajkuraya wirrilyirringu karaya japirnu kujungkarringuka, “Maaja nganalunta wajarnu?, martukaja-jananyan nintilkuraku, kamu wankalkuraku.”
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 Jiijajju-janampa wajarnu, “Kurlurnantaya japilkura. Ngayulurnantaya japilku, palujanu mirta-ngkuyan ‘ngurrpa’ wajala! Yiipirninyurra jungalu wajalku, ‘ngurrpa’ wajalparnilu, ngayulurna-nyurranya jungalu wajalku, maajalurni kurtingkura.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 Ngangkulaya wangka ngaanya! Jaanju-jananya kalyungka jarrpajunkupayi. Maajalulu nganalu Jaanja wajarnu?, martukaja jarrpajunkuraku, mayitpi Mama ngarnawarrapurlukalu, mayitpi martulu, maajalu?”
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Ngangkunukaya yaka wangkapayi-ngkuya jaalpu, jilanya, “Yiipilalu Jiijajja wajalku Mamalulu wajarnu Jaanja, palujanu-lanya Jiijajju wajaljaku, ‘Jaanmili wangkanyurra kulinngara, Mamamili.’ Mirtalalu jilanya wajalku Jiijajja, ‘Mamalulu wajarnu.’
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 Yiipilalu Jiijajja wajalku, martulu maajalu Jaanja wajarnu, palujanu martukaja-lampaya wirrilyirriku. Kulirninpaya Jaanpa Mamamili wangka jakurlpurluka. Palujanulalu wajalku ‘ngurrpala’.”
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Palujanuluya Jiijajja wajarnu, “Ngurrpalaju. Maajalu nganalulu wajarnu, Jaanja?” Ka Jiijajju-janampa wajarnu, “Ngayulurrjurna-nyurranya ngurrpa wajarni, mirtarna-nyurranya wajalku maajalurni wajarnu.”
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.