João 13
Mamamili Wangka (MPJ) vs NTLH
1 Turlku yini Pajuwupa yungunpa ngarakija, palunya tayimu Jiijajju kulilpayi, “Kuwarrirniya ngayu pungku miturntanku, palujanurnalu marlaku yanku, Mamakarti.” Jilanya Jiijajju kulilpayi, ka wulu-janampa palumilikajaku nyarrurrira nyinapayi. Jilanyalu-janampa rawa nyarrurrira nyinapayi, palujanuyila miturringu.
1 Faltava somente um dia para a Festa da Páscoa . Jesus sabia que tinha chegado a hora de deixar este mundo e ir para o Pai. Ele sempre havia amado os seus que estavam neste mundo e os amou até o fim.
2 Jiijajkamu palumili wangka-nintikajaya kujungkarringu kaninyjarra mayangka nyinapayi. Mayiya ngalkura nyinapayi, Juutajjulurrju. Julyjungulyura malpuku maajalu muunpungu Juutajpa, nintijunkura-jananya Jiijajpa mankuraya. Juutajpa jii nyinapayi Jayimun Yijikariyatmili kaja.
2 Jesus e os seus discípulos estavam jantando. O Diabo já havia posto na cabeça de Judas, filho de Simão Iscariotes, a ideia de trair Jesus.
3 Jiijajju kulilpayi, “Maajarni-janampa maju junu, Mamalu, ngaakajaku martukajaku. Mamalurni jiilu kurtingu. Ngaangkarna nyinara marlaku yanku Mamakarti.”
3 Jesus sabia que o Pai lhe tinha dado todo o poder. E sabia também que tinha vindo de Deus e ia para Deus.
4 Jiijajju ngalangu ka pakarnu kuurtungku tikamaturnu. Tawulungku manu ka nanpajunu.
4 Então se levantou, tirou a sua capa , pegou uma toalha e amarrou na cintura.
5 Palunyajanu kalyu yintirnu wirningka, kalu yanu nyinatingu ka jina waajamurnu, palumili wangka-ninti. Palujanu jina mankura wayipamulpayi, tawulwintilu. Palujanu kujupangkalu yanu nyinatinguka jina waajamunu. Jilanyalu-jananya parra waajamunu, kalu yanu Piijangka nyinatingu.
5 Em seguida pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha.
6 Piijalura jilanya wajarnu, “Maaja! Mirtarnin jina waajamula!”
6 Quando chegou perto de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Jiijajjura wajarnu, “Nyuntulun purtu kulirnin, ngayulurnanta jina waajamulkura. Ngulampalun nyuntulu kulilku.”
7 Jesus respondeu:
8 Kara Piijalu wajarnu, “Paki, mirtarnin waajamula!” Jiijajjura wajarnu, “Yiipi ngayulurnanta mirta waajamulku, mirtajun ngayumili walyja nyinaku.”
8 — O senhor nunca lavará os meus pés! — disse Pedro.
9 Piijalura wajarnu, “Maaja! Waajamunkurnin katakamu jina maralurrju!”
9 — Então, Senhor, não lave somente os meus pés; lave também as minhas mãos e a minha cabeça! — pediu Simão Pedro.
10 Jiijajjura wajarnu, “Martulungku waajamunkunyjajanu kilinpala nyininpa, jinawiyajurnanta waajamulku. Yarnnganyurra kilinpala nyininpa, kujuwiyaju ngaangka walyku nyinin.”
10 Aí Jesus disse:
11 Jiijajju kulirnu kujulu-jananya Juutajju nintilku Jiijajpa maajakajangka. Palujanu wajarnu, “Kujuwiyaju ngaangka walyku nyinin.”
11 Jesus sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Todos menos um.”
12 Jiijajju-jananya yarnnga jina waajamurnu kilinpalarnu, ka pakarnulu marlaku kuurtungka jarrpangu. Ka marlaku nyinatingu tiipulja. Jiijajju-jananya japirnu, “Purtunyurra kulirnin, nganakurna-nyurranya waajamunkupayi?”
12 Depois de lavar os pés dos seus discípulos, Jesus vestiu de novo a capa, sentou-se outra vez à mesa e perguntou:
13 Yarrarnu-jananya nintijunu, “Nintipurlukarninyurra marninypunginpa, maajalurrjurninyurra marninypungin. Jungalurninyurra marninypungin, yiltarna-nyurrampa maaja nyininpa.
13 Vocês me chamam de “Mestre” e de “Senhor” e têm razão, pois eu sou mesmo.
14 Maajalurna-nyurranya kuwarri waajamunkupayi, warrkamupurlukayurulu. Palunyayurulungkunyurra yaalpamulku, warrkamupurlukayurulu.
14 Se eu, o Senhor e o Mestre, lavei os pés de vocês, então vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Jilanyalungkunyurra warrkamupurlukayurulu wulikajalungkunyurra yaalpamunkumalpa, mirtangkunyurra kulinma maajayuru! Martu karlkilurrju-jananyanyurra yalpamulku ngapilmalpa, ngayuluyuru.
15 Pois eu dei o exemplo para que vocês façam o que eu fiz.
16 Wangka ngaanyaya kulila! Warrkamupurluka mirta maajangka munkarra nyinin, paki. Jilanyayuru maajalu wangkapurluka kurtingku, mirtala kulilku wangkapurluka munkarra nyininpa, maajawiyaju nyininpa.
16 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o empregado não é mais importante do que o patrão, e o mensageiro não é mais importante do que aquele que o enviou.
17 Jilanyanyurra kulirnin kuwarri warrkamupurlukayuru nyinakura. Yiipi-jananyanyurra martu karlkinpa warrkamupurlukayurulu ngapinmalpa, kanyurra pukurlpa wulikaja nyinamalpa.
17 Já que vocês conhecem esta verdade, serão felizes se a praticarem.
18 “Mirtanyurra wulikaja pukurlpa nyinaku, kujuwiyaju-nyurranya walyku nyinin. Ngayulurna-nyurranya kulirni karlkin kujupawiyajujunyurra junga nyininpa. Julyjurna-nyurranya yintarnu manu, ngayuku wangka-nintikajajunyurra nyinakija. Mamamili wangkaya julyju wakanyjajanu, kuwarriyila yiltarriku, ‘Ngayungkarni kujungkalu ngalkunmalpa, palunyajanurni junku yanku.’
18 — Não estou falando de vocês todos; eu conheço aqueles que escolhi. Pois tem de se cumprir o que as
19 Kurranyilurna-nyurranya wajarnin ngulampangarni junku yanku. Palujanunyurra kulilku, ‘Yilta Jiijajpa Mamamili. Kurranyilu-lampa wajalpayi.’
19 Digo isso a vocês agora, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que “
20 Wangka ngaanyaya kulila! Ngayulurna wangkapurluka kurtingku, kayilaraya wangkapurlukaku pukurlarrimalpa, ngayukulurrjujuya pukurlarrimalpa maajaku. Jilanyayurujuya jampa ngayuku pukurlarriku, palunyajanu ngayumili Mamakuraya pukurlarrimalpa, ngayumili maajaku.”
20 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem receber aquele que eu enviar estará também me recebendo; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 Palujanu Jiijajpa wirla walykurringu, ka-janampa wajarnu, “Wangka ngaanyaya kulila! Ngaangka martu nyinin kuju ngalkuraka. Palunyalu-jananya wajalku, ngayurniya mankuraku karniya kangku kanyilkura.”
21 Depois de dizer isso, Jesus ficou muito aflito e declarou abertamente aos discípulos:
22 Kuru-ngkuya nyangu kaya parraya kulilpayi, “Nganalu-jananya wajalku yungku?”
22 Então eles olharam uns para os outros, sem saber de quem ele estava falando.
23 Ngayurna Jaanpa Jiijajjarnalu ngamu nyinapayi.
23 Ao lado de Jesus estava sentado um deles, a quem Jesus amava.
24 Ngayurni Jayimun Piijalu mara nintirnuka japirnu, “Wanyjajara Jiijajju wajarnu? Japilalu!”
24 Simão Pedro fez um sinal para ele e disse: — Pergunte de quem o Mestre está falando.
25 Palunyajanurnara ngayulu ngamu nyinanyjanju japirnu, “Maaja! Nganalunta wajalku yungku?”
25 Então aquele discípulo chegou mais perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quem é ele?
26 Jiijajjuju wajarnu, “Mayi ngaarnalu tupurljunku, yungkurnara.” Kayilara tupurljunu yungu Juutajku, Jayimun Yijikariyatmili kajaku.
26 — É aquele a quem vou dar um pedaço de pão passado no molho! — respondeu Jesus. Em seguida pegou um pedaço de pão, passou no molho e deu a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Palunyangka Juutajju mankunyjangkara malpumili maajalura muunpungu, yankura-jananya wajalkura. Jiijajjura wajarnu Juutajku, “Nyuntulun wanyjalpa kulirnin, yarra pipurrulu ngapila!”
27 E assim que Judas recebeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Karlki kujupaluya wulikajalu purturaya kulirnu, “Nganakulu Juutajja jilanya wajarnu?”
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus disse isso.
29 Juutajju-janampa mani kanyilpayi, Jiijajkukamu palumili wangka-nintikajaku. Karlkinjuya kulirnuka ngapi kukarnu, yankula-janampa mayi payamunkukija, Juutajju, kujungkaluya ngalkuraku, turlku Pajuwupangka. Karlkin kujupaluya kulirnu, yankula-jananya puupalakaja maniparni, yungkura. Palunya kukarnuya.
29 Como era Judas que tomava conta da bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse alguma coisa para a festa ou desse alguma ajuda aos pobres.
30 Juutajju mayi jii manu ka pakarnu pipurru yanu, mungangka.
30 Judas recebeu o pão e saiu logo. E era noite.
31 Jampa Juutajpa yankunyjangka-jananya marlalu wajarnu, palumilikajangka, “Kuwarrirniya martu yarnngaku marlpa pungku miturntanku, palujanuyilarni Mamalu marninypungku. Jilanyangulyurna miturrinyjangkayilaya martu yarnngaluyilaya Mamanga marninypungku.
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 Ngayulurna Mama ngarnawarrapurluka wululu marninypungkupayi. Mama jiilurni wululu ngayu marninypungkupayi. Kuwarrirni Mamalu yilta marninypungku.
32 E, se por meio dele a natureza gloriosa de Deus for revelada, então Deus revelará em si mesmo a natureza divina do Filho do Homem. E Deus fará isso agora mesmo.
33 Ngayuku walyjakajajunyurra nyininpa. Kuwarrirna-nyurranya wululu kulirnin. Kuwarrirna-nyurranya rawaparni nyininpa. Ngayurna kuwarri yankunyjangkajunyurra purtu ngurrilku. Wangka jilanyayururna-jananya Juwukajangka maajakajangka wajarnu, ‘Ngurra kujupakuturna yanku, mirtarninyurra kuwarrilu wanalku.’
33 Meus filhos, não vou ficar com vocês por muito tempo. Vocês vão me procurar, mas eu digo agora o que já disse aos líderes judeus: vocês não podem ir para onde eu vou.
34 “Wangka kujuparna-nyurranya wajarni, kuwarrijanu, ‘Layikamurrirangkunyurra nyinaranku. Ngayurna-nyurrampa layikamurrira nyinapayi, palunyayurungkunyurra layikamurrira nyinamal!’
34 Eu lhes dou este novo mandamento: amem uns aos outros. Assim como eu os amei, amem também uns aos outros.
35 Yiipingkunyurra layikamurrira nyinamalpa, martu kujupakajalu-nyurranya nyaku ka kulilku, ‘Yuwa yilta-ngkuya layikamurrira nyininpa, jumajiya Jiijajmili walyjakaja.’”
35 Se tiverem amor uns pelos outros, todos saberão que vocês são meus discípulos.
36 Jayimun Piijalura japirnu, “Maaja! Wanyjakartin yaninpa?” Jiijajjura wajarnu, “Mirtarninyurra kuwarrilu wanalku, ngulanyurra ngurra jiikarti marlawana yanamalpa.”
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Senhor, para onde é que o senhor vai? Jesus respondeu:
37 Piijalura yarrarnu wajarnu, “Maaja! Nganakurnin junkura yanin?, kujungkali yankura miturriku. Nyuntuntaya pungkunyjangka ngayurnangku kurranyirriku, palunyangkarniya ngayu pungku.”
37 Pedro tornou a perguntar: — Senhor, por que eu não posso segui-lo agora? Eu estou pronto para morrer pelo senhor!
38 Jiijajjura Piijaku wajarnu, “Yiltajun kurranyirriku, pungkurantaya? Yiltarnanta wajarnin, ruuja yungunpa wangkanyjangka kurranyilujun yupal tayimu ngayuku ngurrpajunku.”
38 — Está mesmo? — perguntou Jesus. — Pois eu afirmo a você que isto é verdade: antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.