Atos 9
Mamamili Wangka (MPJ) vs VC
1 Juulpa parra yankupayi, wajalpayi-jananya, “Wanyjaya Jiijajmili walyjakaja? Mankurna-jananya katiku jiilkarti, mitu pungkuraku-jananyaya, karlkinju.” Yanu Jarujalumkarti, yatilypa majuwartakarti, ka japirnura mirlimirliku.
1 Enquanto isso, Saulo só respirava ameaças e morte contra os discípulos do Senhor. Apresentou-se ao príncipe dos sacerdotes,
2 Juulju kulirnu, katikijalu mirlimirli, ngurra yini Tamajakajkarti, katira nintilkija, Juwukurnungka jaajingka maajakajangka, mirlimirli. Kulirnu Juulju “Mirlimirliya nyakura palya wajalkuraya, mankurakurna-jananya, Jiijajmili walyjakaja. Mankurna-jananya marlaku katiku ngaatu Jarujalumkarti, ka jiiljarna-jananya junku, yirnakajakamu wantikajalurrju.”
2 e pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, com o fim de levar presos a Jerusalém todos os homens e mulheres que achasse seguindo essa doutrina.
3 Juulpa yankupayi, Tamajakajkarti ka kintirringu, nyanguyila tili. Palu tili majuwartalu rantarnu, ngamu Juulja.
3 Durante a viagem, estando já perto de Damasco, subitamente o cercou uma luz resplandecente vinda do céu.
4 Palunyangka parnangka punkanyjanju ngangkurnu wangka. Jilanya kulirnu, “Juulpa Juul! Nyaaku-lampajun putarringu, ngayumiliku walyjakajaku. Nyaaku-jananyan mankurni.?”
4 Caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Juuljura japirnu, “Nganan nyuntu maaja wangkinpa?” Juuljalu wajarnu, jilanya, “Ngayurna Jiijajpa Nyuntulurnin putamanu.”
5 Saulo disse: Quem és, Senhor? Respondeu ele: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. {Duro te é recalcitrar contra o aguilhão.
6 Yarrarnura wajarnu Juulku, “Pakala yarra, nyarra tawunkarti! Palunyangka martu kujupalunta nintijulku, nganan ngapilkura.”
6 Então, trêmulo e atônito, disse ele: Senhor, que queres que eu faça? Respondeu-lhe o Senhor:} Levanta-te, entra na cidade. Aí te será dito o que deves fazer.
7 Palunyamili warrkamupurlukakajaya ruutungkaya yikipayi, kaya kulirnu wangkapayilu Jiijajpa. Kulirnuya ngurlurringu, kaya yaka ngarapayi, martu kujupa nyakuparni.
7 Os homens que o acompanhavam enchiam-se de espanto, pois ouviam perfeitamente a voz, mas não viam ninguém.
8 Juulju pakarnu purtu nyangu, kuru pampururringu. Palunyangkaya mara winirnu katingu tawunpa Tamajakajkarti.
8 Saulo levantou-se do chão. Abrindo, porém, os olhos, não via nada. Tomaram-no pela mão e o introduziram em Damasco,
9 Karrpuparakungka nyinangu mirrka ngalkuparni, ka kalyu jikilparni.
9 onde esteve três dias sem ver, sem comer nem beber.
10 Palunyangka tawunja jiingka nyinapayi, yirna Yananayajpa, Jiijajmili walyja. Yananayajju jukurrmanu, Jiijajpara mirrangu. Ka Yananayajju wajarnu, “Maaja! Ngaangkarna nyininpa.”
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor, numa visão, lhe disse: Ananias! Eis-me aqui, Senhor, respondeu ele.
11 Jiijajjura yarrarnu wajarnu jilanya, “Pakala yarra jiiwana ruutungka!, yiwarra kujupakutu. Martuluya yiwarra jii wajarninpa, ‘Yintulpa’ Ngurrilara jiiwana Juutajku ngurraku. Japilara Juulku!, Taajajmartajiku. Jiingka ngurrangka Mamangkalu wangkinpa.”
11 O Senhor lhe ordenou: Levanta-te e vai à rua Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso, chamado Saulo; ele está orando.
12 Yarrarnulu Jiijajpa Yananayajja wangkangu, “Juuljunta jukurrju nyuntungka nyakupayi. Nyuntulun yanku pampulku kuru maralu, palunyangkayila nyaku. Jiinganta nyakuninpa maralun pampurninpa.”
12 {Este via numa visão um homem, chamado Ananias, entrar e impor-lhe as mãos para recobrar a vista.}
13 Yananayajju Jiijajja wajarnu, “Maaja! Ngurlurrinparna mayitirni jiilkarti kangkujaku. Wajarnurniya jiilu-jananya yirnalu Jarujalumungka, mankula katipayi jiilkarti, nyuntumili walyjakaja. Yilta-jananya jiilu putamankupayi.
13 Ananias respondeu: Senhor, muitos já me falaram deste homem, quantos males fez aos teus fiéis em Jerusalém.
14 Kuwarri Juulpa palu ngaakarti ngurrakarti yankupayi, nyuntumili walyjakaja-jananya mankura kangkupayi jiilkarti. Jarujalummartajiluya yatilypa majulu palu yiyarnu, mankuraku-jananya nyuntumilikaja, walyjakaja.”
14 E aqui ele tem poder dos príncipes dos sacerdotes para prender a todos aqueles que invocam o teu nome.
15 Maajalura Jiijajju wajarnu, Yananayajja, “Kuwarrilu yarra Juulkarti! Ngayukuju warrkamupurluka nyinaku, kuwarrirna junku. Ngayulurna kulirninpa, ngayukuju wangka-jananya parra wajalku, Juwuparnikajangka, maajakajangkalurrju, ka Juwukajangkalurrju.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este homem é para mim um instrumento escolhido, que levará o meu nome diante das nações, dos reis e dos filhos de Israel.
16 Ngula Juulpa jiinya wirrilyirrikuya pungku, ngayukuju jampa nyinaku. Jilanya Juuljarnalu wajalku.”
16 Eu lhe mostrarei tudo o que terá de padecer pelo meu nome.
17 Palujanu Yananayajpa yanu mayangka jarrpangu. Juuljalu mara junuka wajarnu, “Juulpa! Nyuntu ngayukujun walyja. Maaja Jiijajjurni yiyarnu nyunturnanta kuru pampulkura, kunyjunyunkura, nyuntungkarnanta palumili Kuurti jarrpajulkura. Jiijajpan jii kulirnu ruutungka.”
17 Ananias foi. Entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Saulo, meu irmão, o Senhor, esse Jesus que te apareceu no caminho, enviou-me para que recobres a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 — ausente —
18 No mesmo instante caíram dos olhos de Saulo umas como escamas, e recuperou a vista. Levantou-se e foi batizado.
19 — ausente —
19 Depois tomou alimento e sentiu-se fortalecido. Demorou-se por alguns dias com os discípulos que se achavam em Damasco.
20 Juwukurnungka jaaji laltungka-jananya Juulju yanu nintijunkupayi. Jilanya-jananya nintijunkupayi, “Jiijajpa yilta Mamaku kaja nyininpa.”
20 Imediatamente começou a proclamar pelas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 Palunya wangkaya kulirnu, yakaya ngarapayi. Wajarnu-ngkuya, “Ngaalu-jananya yirnalu Jarujalumungka ngurrangka mankura pungkupayi, Jiijajmili walyjakaja. Jilanyaku ngaakutu yankupayi, mankuraku-jananya kangkura yungkuraku, yatilyparaku Jarujalumungka.”
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Este não é aquele que perseguia em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus? Não veio cá só para levá-los presos aos sumos sacerdotes?
22 Juulju-jananya murlpirrju nintilpayi. Jungalu-jananya Juwukajangka, Tamajakajmartajingka nintilpayi. Jiijajmili wangka-jananya jilanya nintilpayi, “Mamalu julyju jamartapungu Kurayijpa kurtingkijalu. Yiltangulyu-lampa Kurayijpa kurtingu, yini Jiijajpa.” Wangka palunyayuru Juulju-jananya yilta jungalu wajarnu. Palunyangkaya purtu kulirnu ngaparrjuya warrkilkijalu, Jiijajku ngurrpakajalu.
22 Saulo, porém, sentia crescer o seu poder e confundia os judeus de Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Palunyajanuya karrpuparakungka Juwukajaya kujungkarringu wangkapayi, Juulpaya pungkuraku.
23 Decorridos alguns dias, os judeus deliberaram, em conselho, matá-lo.
24 Palunyangka kujupalulu jakurljunu Juulja, pungkurakuya. Tawunja palungka tinkijunu wuulju, kiitukurlu ngarapayi. Kiitungka jiingkaya, purtu majalpayi Juulku, mankuraya pungkuraku. Jirntu karrpungkaraya majalpayi, mungangkalurrju.
24 Estas intenções chegaram ao conhecimento de Saulo. Guardavam eles as portas de dia e de noite, para matá-lo.
25 Juulku ngulyjukajaluya mungangka wirningka majungka karrpirnuya ruupuwintilu, kurtingu wintawanalu, wuulja nyarrakarti, pungkujakungkamarraya, walykukajalu.
25 Mas os discípulos, tomando-o de noite, fizeram-no descer pela muralha dentro de um cesto.
26 Juulpa Jarujalumkarti yanu, Jiijajmili walyjakarti-jananya yanu, nyinaraku-jananya. Nyanguya ngurlurringu pungkujaku-jananya, Juulpaya pakikajal karanu. Kulirnuya, “Wiya palunyara Jiijajku walyja, mayitpi-lanya pungkukijalu.”
26 Chegando a Jerusalém, tentava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não querendo crer que se tivesse tornado discípulo.
27 Panapajju palunyangka winirnu katingu, Jiijajmili walyjakajakarti, palumili jakurlpurlukakarti. Panapajju-jananya jakurljunu, ruutungka Juulju kulirnu maaja Jiijajpa, wangkangulu. Wajarnu-jananya jilanya, “Juulju-jananya Tamajakajja wangka Jiijajmili, murlpirrju nintilpayi.”
27 Então Barnabé, levando-o consigo, apresentou-o aos apóstolos e contou-lhes como Saulo vira o Senhor no caminho, e que lhe havia falado, e como em Damasco pregara, com desassombro, o nome de Jesus.
28 — ausente —
28 Daí por diante permaneceu com eles, saindo e entrando em Jerusalém, e pregando, destemidamente, o nome do Senhor.
29 — ausente —
29 Falava também e discutia com os helenistas. Mas estes procuravam matá-lo.
30 Jiijajmili walyjakajaluya kulirnu, kaya katingu tawun kujupakarti, Jijariyakarti. Palunyajanuya katingu yiyarnu, tawun Taajajkarti.
30 Os irmãos, informados disso, acompanharam-no até Cesaréia e dali o fizeram partir para Tarso.
31 Palunyajanuya Jiijajmili walyjakaja kunyjunyu nyinapayi, parna parlparriwana, parna Juutiyawana, parna Kaliliyawana, parna Jamiriyawanalurrju. Mirtaya-jananya pungkupayi, paki, kunyjunyuya nyinapayi. Jiijajmili walyjakajaya murlpirrpa nyinangu, yiltaminyirri, kurrungu-jananya Mamamili Kuurti. Kuurti palunyalu-jananya murlpirrmanu. Laltu kujupaluya kulirnuka kujuparringu, Jiijajmilirringu, walyja. Maajakuraya Jiijajku yilta nyinapayi.
31 A Igreja gozava então de paz por toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Estabelecia-se ela caminhando no temor do Senhor, e a assistência do Espírito Santo a fazia crescer em número.
32 Palunyajanu Piijalu-jananya tawun kujupa, tawun kujupangka kujungkara-jananya nintilpayi, Jiijajmili walyjakaja. Yanu tawunkarti yini Liitangka jarrpangu, Jiijajmili walyjakaja nintilkura.
32 Pedro, que caminhava por toda parte, de cidade em cidade, desceu também aos fiéis que habitavam em Lida.
33 Yirna Yaniji, ngarnta yanu nyangu, parralayiji ngarripayi, warntungka. Wulu ngarripayi ngarnta, yayit wulikajangka yiiyangka.
33 Ali achou um homem chamado Enéias, que havia oito anos jazia paralítico num leito.
34 Piijalura wajarnu, “Yaniji! Jiijajjunta kunyjunyurnin ka pakala warntungku ruulamula!” Palunyangka palunyalu kulirnu ka yiltangulyu pakarnu.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura: levanta-te e faze tua cama. E levantou-se imediatamente.
35 Parrayila yankupayi kaya nyanguka kulirnu, “Yiltangulyu Jiijajpa Mamamili.” Jilanyaya kulirnukaya Jiijajmili walyjarringu, Liitamartajilu ka tawun Jaranmartajilu.
35 Viram-no todos os que habitavam em Lida e em Sarona, e converteram-se ao Senhor.
36 Palunyangka kinti tawun kujupangka ngilypi kuju nyinapayi, Jiijajmili walyja. Yini palunga Tapija. Wangka palu Kiriki wangkapayi, palunyangkaya yini palu wajalpayi, ‘Tuukaja’. Ngilypi palunyalu-jananya kulujpa wakara yungkupayi, nyarrukaja, maniparnikaja. Yulupirti-jananya yungkura ngampurrju kanyilpayi.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita - em grego, Dorcas. Esta era rica em boas obras e esmolas que dava.
37 Palunyajanu ngilypi palunya ngarnta majurringu, ka miturringu. Murrarniluya mayangka ngarnawarra ngururrpa mitukaja ngarrijunkupayi, tuunyjunkuraku, ngula. Jilanyaluya mitu palunya waajamura kangkura ngarnawarra ngarrijunu.
37 Aconteceu que adoecera naqueles dias e veio a falecer. Depois de a terem lavado, levaram-na para o quarto de cima.
38 Jakurlpaya kulirnu Piija tawun Liitangka nyinapayi. Tawunpa Jaapa Liitangka kinti ngarapayi. Jaapamartajiluya Jiijajmili walyjakajalu yiyarnu martu kujarra Jiijajmili, Piijaku mankuraku. Yanulupula Piijakarti ka mirrangurapula jilanya, “Yirna! Yarrarni wala!”
38 Ora, como Lida fica perto de Jope, os discípulos, ouvindo dizer que Pedro aí se encontrava, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Palunyangka Piija pakarnu ka kujungkaya wala yanu marlaku, maya palunyakarti. Mayangkaya palungka katingu jarrpajunu, kaya ngarnawarra tatirnu, mitukutuluya. Ngilypikajaya nyupaparnikaja yulara yikipayi. Piijangkaluya nintirnu, kulujkaja wakara-jananya yungkupayi, ngilypi palunyalu.
39 Pedro levantou-se imediatamente e foi com eles. Logo que chegou, conduziram-no ao quarto de cima. Cercavam-no todas as viúvas, chorando e mostrando-lhe as túnicas e os vestidos que Dorcas lhes fazia quando viva.
40 Piijalu-janampa wajarnu, jaalpuya yankura ngarakura. Palunyajanuya jiinpa yanu ngarapayi. Ka Piijalu pupatingu Mamangka wangkangu. Ka mitungkalu nyanguka wangkangu, “Tapija! Pakala!” Kurungku paarlanu, ka Piijangkalu nyanguka pakarnu, mitujanu.
40 Pedro então, tendo feito todos sair, pôs-se de joelhos e orou. Voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Mara winirnu Piijalu, ka palungka ngaratingu. Ngarajunuka-janampa mirrangu, Jiijajmili walyjakajakukamu ngilypikajaku, nyupaparnikajaku. Nintijunu-jananya wanka ngarapayi.
41 Ele a fez levantar-se, estendendo-lhe a mão. Chamando os irmãos e as viúvas, entregou-lha viva.
42 Ngilypi wankarringu kaya yanu wajalpayi, parlparri Jupawana, kaya Jiijajku walyjarringunirra.
42 Este fato espalhou-se por toda Jope e muitos creram no Senhor.
43 Piija Jupangka wulu nyinapayi, Jayimunmili ngurrangka. Jayimunju palu kiinkaja ngapilpayi, wulura warrkamu nyinapayi.
43 Pedro permaneceu ainda muitos dias em Jope, em casa dum curtidor, chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.