Atos 20
Mamamili Wangka (MPJ) vs NVT
1 Palunyajanu Puulju-jananya martukaja, Jiijajmili walyjakaja wangka kurtingu, yankuraya kujungkarrira. Kujungkanu-jananya ka Puulju wangkangu-jananya murlpirrmanu. Wangkangu-jananya junu yanu parna Majatuniyakijakarti.
1 Passado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e os encorajou. Então se despediu e partiu para a Macedônia.
2 Parna paluwana yankura ka Jiijajmili walyjakaja-jananya wangkara murlpirrmankupayi, tawunpartu tawun kujupakaja. Palujanu parna Kirijikarti yanu.
2 Enquanto estava lá, encorajou os discípulos em todas as cidades por onde passou. Em seguida, desceu à Grécia,
3 Parna palungka Puulpa nyinangu wirlarra yupalja. Puulju kulirnu puutja tatilkija, parna Jiriyakartiku. Palujanuya Juwu karlkinpa kujungkarringu jaalpu wangkapayi, Puulpaya pungkukijalu. Puulju jakurlpa kulirnu, pungkukijaya. Palunyangka jinangu yanu, marlaku parna Majatuniyawana.
3 onde ficou por três meses. Quando se preparava para navegar de volta à Síria, descobriu que alguns judeus conspiravam contra sua vida e decidiu voltar pela Macedônia.
4 Kujungkaya yanu Jupata Puriyamartaji, Pirajaku kaja. Karlkin kujupa yiniya Yarajakajpa, Tikuntaja tawun Jijaluniyamartaji, Kiyajpa tawun Taapimartaji, Timiti. Tijikajpula Turupimaj parna Yayijamartajipula.
4 Alguns homens viajavam com ele: Sópatro, filho de Pirro, de Bereia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Jilanyaya yanu tawun Taruwajukutu, kaya Taruwajungkaya majarnu ngayurtinku.
5 Eles foram adiante e esperaram por nós em Trôade.
6 Ngayurtinpalaju Luukpakamu Jiijajmili walyjakaja kujupa tawun Pilipayingka nyinapayi. Tawun palungkalaju Juwukurnungka turlkungka nyinapayi. Turlku palunyangka murrarniya Juwukajalu yinkalpayi, ka mirrkaya ngalkupayi, pikinpawutuparni, ka Mamaya marninypungkupayi. Turlku palungkalaju nyinangu ka puutungka tatirnu, tawun Pilipayilaju junu yanu. Puutjalaju payip karrpuparakungkalaju yanu tawun Taruwajungka warinykatingu. Kujungkarringulaju-jananya Puulmapungka kujungka wiikingkalaju-jananya nyinangu.
6 Terminada a Festa dos Pães sem Fermento, embarcamos num navio em Filipos e, cinco dias depois, nos reencontramos em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Kujungkarringulaju Jaantingka mirrka ngalangu ka kulirnu, Jiijajkurnu wangka, jiimartajilurrju. Puulju-lanyaju wululu nintirnu kutuwatirringu, jumaji yungunpa yankukijalu.
7 No primeiro dia da semana, nos reunimos com os irmãos de lá para o partir do pão. Paulo começou a falar ao povo e, como pretendia embarcar no dia seguinte, continuou até a meia-noite.
8 Maya majungkalaju nyinapayi, ngarnawarrangka, layitikajawinti.
8 A sala no andar superior onde estávamos reunidos era iluminada por muitas lamparinas.
9 Kujungkalaju nyinara kulilpayi, warrinyji kujulu, yini Yutikajju. Wintangka palungka nyinangu kunyalarringu, Yutikajpa, jampa Puulpa wulu wangkapayi. Palujanu Yutikajpa wintajanu maya ngarnawarrajanu punkarnu, parnakutu. Tiputinguya, kaya nyangu mitu ngarripayi.
9 O discurso de Paulo se estendeu por horas, e um jovem chamado Êutico, que estava sentado no parapeito da janela, ficou muito sonolento. Por fim, adormeceu profundamente, caiu de uma altura de três andares e morreu.
10 Puulju tiputingu yampurnu ka wajarnu-janampa, “Mirtanyurra yulama!, ngaanga mitujanu wanka ngarrini.” Yilta wanka nyinapayi.
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o jovem e o abraçou. “Não se desesperem”, disse ele. “O rapaz está vivo!”
11 Palujanu Puulju tatirnu mirrka ngalkupayi. Wulu-lampajuku wangkapayi, yungunkarti. Palunyajanulaju yanu.
11 Então todos subiram novamente, partiram o pão e comeram juntos. Paulo continuou a lhes falar até o amanhecer e depois partiu.
12 Warrinyji palunya wankarringu kaya pukurlarringu, kangu ngurrakarti.
12 Enquanto isso, o jovem foi levado para casa vivo, e todos sentiram grande alívio.
13 Puulkulajura kurranyirringu puutja tatirnu yanu tawun Yajujakarti. Tawun palunyangkalaju kulirnu Puulpa tatijunkukijalu. Julyju Puulju-lanyaju kurranyinu ka marla jinangu yankurakurni.
13 Paulo foi por terra até Assôs, onde havia definido que devíamos esperar por ele, enquanto nós fomos de navio.
14 Tawun Yajujangkalaju kujurringu ka Puulpa puutja tatirnu. Kalaju kujungka yanu puutja tawun Mitilinikarti.
14 Encontrou-se conosco em Assôs e navegamos juntos até Mitilene.
15 Mitilinilaju junu yanu kalaju yanu parna Jiyujawana yirritingka ka mungarringu. Wululaju yanu tawun Jamujakarti mungarringu. Palujanulaju yanu puutja tawun Yipajajpalaju nyangu junu yanu. Kalaju yanu mungarringu ka yungunarringu. Kayilapalaju tawun Malitajja yanu jarrpangu.
15 No dia seguinte, passamos em frente à ilha de Quios. No outro dia, atravessamos para a ilha de Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Tawun Yipajajjalaju yanurranpa mirtalaju tiputingu. Puulju kulirnu, mirta nyinaraku parna Yayijawana, jumaji junga yankupayi wala Jarujalumkarti, Jarujalumja turlku yini Pintikajja nyinakija.
16 Paulo havia decidido não aportar em Éfeso, pois não queria passar mais tempo na província da Ásia. Tinha pressa de chegar a Jerusalém, se possível, para a Festa de Pentecostes.
17 Tawun Malitajjalaju tiputingu, ka Puulju kuju martu kurtingu wangkawinti, Jiijajmili maajakaja-jananya kangkurakurni, Yipajajmartaji.
17 Por isso, em Mileto, mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 Kulirnukaya Puulkartiluya yanu. Puulju-jananya wajarnu jilanya, “Julyjula kujungka nyinapayi, Yipajajja, palujanu nintijunyurra ngayuku. Julyjurna parna Yayijangka jarrpangu nyinapayi junga, Mamaku ngarnawarrapurlukaku.
18 Quando chegaram, ele lhes disse: “Vocês sabem que, desde o dia em que pisei na província da Ásia até agora,
19 Ngayurnara junga nyinapayi Mamaku, palunyangka Juwukajajuya parlanypaminyirri nyinapayi, warrkilpayirniya. Jaalpuya wangkapayi ngayurniya pungkuraku. Karlkinjuya Jiijajmili wangka kulirnu, kaya marlaku yanu walykukarti. Palunyangkarna-janampa ngayu yulama. Ngayurna junga wulu nyinama Mamaku, karna marninypungama, mirtarnaju walyja marninypungama. Wulurna Mamaku warrkamupurluka nyinapayi.
19 fiz o trabalho do Senhor humildemente e com muitas lágrimas. Suportei as provações decorrentes das intrigas dos judeus
20 Wulurna-nyurranya nintilpayi wangka kunyjunyu, mirtarna kurntarrira junkupayi. Nyuntunkurnu ngurrangkarna-nyurranya nintilpayi ngurra kujupangka ngurra kujupangka. Jilanyakunyurra ninti nyinapayi.
20 e jamais deixei de dizer a vocês o que precisavam ouvir, seja publicamente, seja em seus lares.
21 “Yarnngangkarna-nyurranya nintilpayi Juwukajangkakamu Kiriki wangkakajangka. Marrkulpayirna-nyurranya walykunyurra junkura ka Mamangkanyurra junga nyinara, maajangka Jiijajjalurrju.
21 Anunciei uma única mensagem tanto para judeus como para gregos: é necessário que se arrependam, se voltem para Deus e tenham fé em nosso Senhor Jesus.
22 Kuwarrirna Jarujalumkarti yaninpa. Mamamili Kuurtilurni nintirnu tawun palukartirna yankuraku. Tawun palungkarniya wanyjalmanku?
22 “Agora, impelido pelo Espírito, vou a Jerusalém. Não sei o que me espera ali,
23 Purturna kulirni, wanyjalmankurniya? Jilanyarna kulirni. Mamakurnu Kuurtilurni marrkurnu, mayitpirniya warrkilkukamu pungku, mayitpirniya jiilja jarrpajunku. Jilanyarni marrkurnu tawun kujupangkakamu tawun kujupakajangka.
23 senão que o Espírito Santo me diz, em todas as cidades, que tenho pela frente prisão e sofrimento.
24 Jiikurna mirta ngurlurrini, pungkurakurniya mitu. Jiijajkurnara wulu junga nyinamalpa. Ngayulurna kulini Mamakurnara warrkamu ngapilku. Maajalu Jiijajjurni wajarnu palu warrkamurnara ngapilkura. Jilanyarni Jiijajju wajarnu, ‘Martukaja-jananya nintijula!, ngayumili wangkaya kulira junga nyinaraku, ka-janampa Mamalu walykukaja nyarrurrikuka warningku.’
24 Mas minha vida não vale coisa alguma para mim, a menos que eu a use para completar minha carreira e a missão que me foi confiada pelo Senhor Jesus: dar testemunho das boas-novas da graça de Deus.
25 “Ngayulurna-nyurranya nintilpayi jilanya. Mamalu-nyurranya palumili walyjakaja ngampurrju kanyirni, palumili walyjakaja kujupakajalurrju. Jilanyakunyurra ninti nyininpa. Kuwarrirna yaninpa, nintilurna-nyurrampa wajarni. Mirtarna-nyurrampa ngula marlakurriku, paki, mirtarna-nyurranya wituka nyaku, paki.
25 “Agora sei que nenhum de vocês, a quem anunciei o reino, me verá outra vez.
26 Palunyangkarna-nyurranya marrkurni jilanya. Mayitpinyurra martu karlkinju Mamamili wangka kulira nyinara ka ngula junku. Palunyangka Mamalu-nyurranya ngula kuutja kurtingku, purtulunyurra jilanya kajalku, ‘Puulju-lanyaju mirta nintilpayi Jiijajku.’ Jilanya mirtanyurra wajalku, ngayulurna-nyurranya junga nintilpayi.
26 Por isso, declaro hoje que, se alguém se perder, não será por minha culpa,
27 Mamamili wangkarna-nyurranya wulikaja jungalu nintilpayi, mirta yaapurna-nyurranya nintilpayi.
27 pois não deixei de anunciar tudo que Deus quer que vocês saibam.
28 “Palunyangka ngampurrpaya nyinama!, wuluraya Mamaku, karlki kujupalu-nyurranyaya yankura nintijuljaku, wuumurru. Jiijajmili walyjakajalurrjuya-jananya Yipajajmartaji ngampurrju kanyila, maaja jungalu!, Mamamili Kuurtilu-nyurranya junu maajalu-jananyanyurra jungalu kanyilkura. Jiijajmiliya walyjarringu palukaja jumaji-janampa Jiijajpa miturringu, miji-janampa yintingu.
28 “Portanto, cuidem de si mesmos e do rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, a fim de pastorearem sua igreja, comprada com seu próprio sangue.
29 Nintilurna kulirni. Karlkinparniya yanku kaya pakiwana wajalku-nyurranyaya. Palunyangka ngampurrpaya-janampa nyinama!
29 Sei que depois de minha partida surgirão em seu meio falsos mestres, lobos ferozes que não pouparão o rebanho.
30 Yiltarna-nyurranya wajarni. Karlkinjuya walyjakajalu pakiwana nintilku. Palujanu Jiijajmili walyjakajaluya karlkinju kulilkuya kaya kujungkarriku-jananyaya maaja palukajangka, nintipurluka walykukajangka.
30 Até mesmo entre vocês se levantarão homens que distorcerão a verdade a fim de conquistar seguidores.
31 Palunyangka ngampurrpaya nyinama!, palunyakajangkamarra. Mirtanyurra manarrarri!, maajalu-jananyaya kunyjunyulu kanyila! Jilanyaya kulinma! Ngayulurna-nyurranya maaja kunyjunyulu nintilpayi, wululu, karrpungka mungangkalurrju, jurri yiijakarti. Martu karlkiluya purtu kulilpayi ngayurna-janampa yulapayi nyarrukajaku. Palujanu maajaluya-jananya kunyjunyulu kanyila!
31 Portanto, vigiem! Lembrem-se dos três anos que estive com vocês, de como dia e noite nunca deixei de aconselhar com lágrimas cada um de vocês.
32 “Kuwarrirna ngayu yankuni, Mamaluntaya ngampurrju kanyilku. Mama-nyurrampa nyarru nyininpa, mirta-nyurranya junku yanku. Palumili wangkanyurra kulilku ka murlpirrpanyurra nyinaku. Jilanya-nyurranya wulu ngampurrju kanyilku, Mamalu, palumili walyjakaja kujupayuru.”
32 “E, agora, eu os entrego a Deus e à mensagem de sua graça que pode edificá-los e dar-lhes uma herança junto com todos que ele separou para si.
33 Puulju-janampa yarrarnu wajarnu, “Ngayurna parlanypa nyinapayi kulujpa kujupakukamu manikulurrju, mirtarna-jananya japilpayi ngurrangka nyakuraka.
33 “Jamais cobicei a prata, o ouro ou as roupas de alguém.
34 Walyjarnaju warrkamurrira mani mankupayikamu kulujpa, jilanyakunyurra ninti nyinani. Kujungkalaju ngayunpa yankupayi, palunyangkarna-janampa payamunkura yungkupayi.
34 Vocês sabem que estas minhas mãos trabalharam para prover as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Jilanyayururna nyinara warrkamurripayi, kajunyurra ninti nyinapayi karninyurra nyakupayi. Palunyayuruyan warrkamurrira nyinaku. Jilanyayurunyurra warrkamurrira ka mani-jananyanyurra yungkura, karlkinpa nyarrukaja. Maaja Jiijajju julyju wajarnu jilanya, ‘Martu nyarrukaja-jananyanyurra yungkura, kanyurra yilta pukurlpa nyinaku.’”
35 Fui exemplo constante de como podemos, com trabalho árduo, ajudar os necessitados, lembrando as palavras do Senhor Jesus: ‘Há bênção maior em dar que em receber’”.
36 Wangkangu jilanyayuru Puulpa. Palunyangkaya kujungka pupatingu, ka Jiijajjaluya wangkangu.
36 Quando Paulo terminou de falar, ajoelhou-se e orou com eles.
37 Palunyangkaraya yulapayi, kaya Puulpa yampurnu kaya nyunyjurnu kurtingu.
37 Todos choraram muito enquanto se despediam dele com abraços e beijos.
38 Kujilarringuraya Puulku jumaji mirta marlakurrikijalu wajarnu. Palujanuya wanarnu kujungka puutukarti.
38 O que mais os entristeceu foi ele ter dito que nunca mais o veriam. Então eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.