Atos 14
Mamamili Wangka (MPJ) vs NTLH
1 Tawun Yakuniyamjapula yanu jarrpangu, Juwuku jaajingka, Puulkamu Panapaj. Jii kujarralu-jananyapula wangka Jiijajmili nintilpayi. Wangkaya kulirnu Jiijajmili kaya walyjarringu yarnnga, Juwukajakamu Juwuparnikaja.
1 A mesma coisa aconteceu na cidade de Icônio. Paulo e Barnabé entraram na sinagoga e falaram de tal maneira, que muitos judeus e não judeus creram.
2 Jiiku wangkakuya Juwu karlkinpa wirrilyirringu, kaya-jananya yanu muunpungkupayi wirrilyilu, Juwuparnikajangka. Palunyajanu jiikaja Juwuparnikaja-janampaya wirrilyirringu, Puulkukamu Panapajku, Jiijajmili walyjakajakulurrju.
2 Mas os judeus que não creram atiçaram os não judeus contra os cristãos.
3 Ngurluparnilupula wululu nintilpayi, tawunja palungka, Mamamili wangkapula murlpirrju wajalpayi. Mamalu-pulanya nintirnu yalyjirrju kujupa kujupapula ngapilkura. Martu jiimartajiluya karlkilu kulirnu jilanya, “Yalyjirr kujupa kujupa-lanyajupula nintirni. Yiltapula Mamaku wangka wajarnin. Yilta-lampa Mama nyarru nyininpa.”
3 Os apóstolos ficaram muito tempo em Icônio, falando com coragem a respeito do Senhor Jesus. E o Senhor mostrava que a mensagem deles sobre a sua graça era verdadeira, pois ele dava a eles o poder de fazer milagres e maravilhas.
4 Jiimartajiluya purtu kulirnu, karlkiya Puulkukamu Panapajku pukurlarringu, karlkinpaya Juwukurnuku wangkaku pukurlarringu.
4 Os moradores da cidade estavam divididos: alguns apoiavam os judeus, e outros eram a favor dos apóstolos.
5 Palunyajanuya Juwu karlkikamu Juwuparni karlki kujungkarringu yaka wangkangu, pungkuraku-pulanyaya yiyalkuraku purliwintilu, Puulkamu Panapaj.
5 Então os não judeus e os judeus, juntos com os seus chefes, resolveram maltratar os apóstolos e matá-los a pedradas.
6 — ausente —
6 Quando Paulo e Barnabé souberam disso, fugiram para Listra e Derbe, cidades do distrito da Licaônia, e para as regiões vizinhas.
7 — ausente —
7 E ali anunciaram o evangelho .
8 Tawun Lijarangka yirna mukuntu nyinapayi, jinangu wiya yankupayi. Palunya yirna mukuntu julyju nyinapayi, japuwartajanu.
8 Na cidade de Listra havia um homem que estava sempre sentado porque era aleijado dos pés. Ele havia nascido aleijado e nunca tinha andado.
9 Puulpa wangkapayi palunyangka mukuntulu kulilpayi. Puulju palunya nyakupayi mukuntu kulirnu, “Mamamili wangka kulirninpa. Yilta Mamalu kuwarri wankalku.”
9 Esse homem ouviu as palavras de Paulo, e Paulo viu que ele cria que podia ser curado. Então olhou firmemente para ele
10 Palunyangka Puuljura wiltulu wajarnu, mukuntuku, “Pakala yiki!” Palunyajanu pakarnu pipurru, parra yankupayi.
10 e disse em voz alta: — Levante-se e fique de pé! O homem pulou de pé e começou a andar.
11 Jinangka parra yankupayi palunyangkaya laltulu nyanguka wiltulu wajarnu, Lakuniya wangkawintilu “Yiltapula jii kujarra ngarnkajanu yankupayi, palu kujarra, yini Jiyajakamu Yamijpa. Marturringupula ngarinpa.”
11 Quando o povo viu o que Paulo havia feito, começou a gritar na sua própria língua: — Os deuses tomaram a forma de homens e desceram até nós!
12 Lakuniyamartajiluya laltulu marninypungkupayi, Mamayuru kujarra. Yini jilanyaya marninypungkupayi Jiyajakamu Yamijpa. Kulilpayiya, “Jii kujarrapula ngarnkajanu.” Panapajpaya nyangu ka yini wajarnu, ‘Jiyaja’. Ka Puulpaya nyangu ka yini ‘Yamijpa’ wajarnu. Jilanyaya wajarnu Puulpa Yamijyuru wangkapayi.
12 Eles deram o nome de Júpiter a Barnabé e o de Mercúrio a Paulo, porque era Paulo quem falava.
13 Jaaji, Jiyajaku tawunja yitingka ngarapayi. Yatilypa jiimartajilu pulukukaja kangu jaaji jiikarti, pungkura marninypungkuraku-pulanya Puulkamu Panapaj, puritipulawakajalurrju kangu. Katingu pulukukaja ngarajunu kiitungka jaajja, martuluya pungkuraku, yarnngalu.
13 O templo de Júpiter ficava na entrada da cidade, e o sacerdote desse deus trouxe bois e coroas de flores para o portão da cidade. Ele e o povo queriam matar os animais numa cerimônia religiosa e oferecê-los em sacrifício a Barnabé e a Paulo.
14 Martu kujupalu-pulanya yanu jakurljunu, “Jaajingkaya pulukukaja kuwarri pungku, nyuntu kujarrantayapula marninypungkuraku, jumajipulan ngarnkajanu.” Martukajapula wala pinirringu marrkurnu, jaartangkupula yarrpungkupayi. Juwukajalu jilanya murrarni jaarta yarrpungkupayi, martu karlkilu pakiwana kulinyjangka, martukajaluya nyakura junkuraku, pakiwanaya marninypungkujaku. Jilanya-jananyapula Puuljukamu Panapajju wajarnu,
14 Quando os dois apóstolos souberam disso, rasgaram as suas roupas, correram para o meio da multidão e gritaram:
15 “Nganangkamarranyurra puluku pungkukija? Mirta-linyajuyan marninypuwa!, martuliju nyuntunyuru. Yanuliju-nyurranya ngaakutu wajalkijalu wangka Mamamili kunyjunyu. Wajarninpaliju-nyurranya Jiyaja, Yamijkamu junkura, marninypungkuparnilu. Jurraya minyjilypa!, Mama ngarnawarrapurlukawiyajunyurra marninypungkura. Jii maparnpa maju nyininpa, Mamalu jiilu ngarnka, parna kalyu ngapirnu.
15 — Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Nós somos apenas seres humanos, como vocês. Estamos aqui anunciando o evangelho a vocês para que abandonem essas coisas que não servem para nada. Convertam-se ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que existe neles.
16 — ausente —
16 No passado Deus deixou que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos.
17 — ausente —
17 Mas Deus sempre mostra quem ele é por meio das coisas boas que faz: é ele quem manda as chuvas do céu e as colheitas no tempo certo; é ele quem dá também alimento para vocês e enche o coração de vocês de alegria.
18 Jilanyapula rawa wangkangu, mirtaya puluku pungkura, palunyangkaya junu.
18 Mesmo depois de terem dito isso, os apóstolos tiveram muita dificuldade para evitar que o povo matasse os animais em sacrifício a eles.
19 Palunyangkaya Lijarangka Juwu karlkinpaya kuwarriwiyaju yanu nyinapayi, tawun Yantiyukamartaji. Kujupakajalurrjuya kuwarriwiyaju yanu nyinapayi, tawun Yakuniyammartaji. Tawun palunya Yantiyuka, parna Pijitiyangka ngarapayi. Jiikajalu-jananyaya Lijaramapu martukaja wirrilyimanu, Puulku, yarnngaluya Puulpa purliwintilu yungkalpayi. Palunya parnangka punkarnuka ngarripayi, mituyuru. Mitu kararnuya Puulpa yilatingu katingu, tawunja yitingka wirrupungu, kaya junu yanu.
19 Alguns judeus que tinham vindo das cidades de Antioquia e de Icônio conseguiram o apoio da multidão, apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, porque pensavam que ele tinha morrido.
20 Jampa Puulpa ngarripayi, Jiijajmili walyjakajaya kujungkarringu. Palunyajanu Puulpanga pakarnu yanu tawunkarti. Yungunjarrarrinyjangapula Puulkamu Panapaj yanu ngaparti tawun Taapikutu.
20 Mas, quando os cristãos se ajuntaram em volta dele, ele se levantou e entrou na cidade de novo. E no dia seguinte Paulo e Barnabé partiram para a cidade de Derbe.
21 Yanu-jananyapula Jiijajmili wangka kunyjunyu nintilpayi, karaya martu lalturringuraya kulirnu nyinangu, Jiijajku. Palunyajanupula marlaku yanu yapurra, tawun Lijarakarti. Nyinangupula yumurringupula kayili yanu tawun Yakuniyamkarti. Jiingkapula nyinangu yapurrarringupula yanu tawun Yantiyukakarti.
21 Paulo e Barnabé anunciaram o evangelho em Derbe, e muitos moradores daquela cidade se tornaram seguidores de Jesus. Depois voltaram para as cidades de Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia.
22 Ngurra jiiwana Jiijajmili walyjakaja-jananyapula murlpirrmankupayi, Jiijajkuraya junga nyinaraku. Jilanyalu-jananyapula nintilpayi, “Mamalu-jananya palumilikajanga ngampurrju kanyirni. Palunyakajangkala-jananya kujungkarriku nyinaku, Mamakulara wulu junga nyinaku. Jiinju karlkinju-langkuya jankanyjanja, jungalara wulu nyinaku.”
22 Eles animavam os cristãos e lhes davam coragem para ficarem firmes na fé. E também ensinavam que era preciso passar por muitos sofrimentos para poder entrar no Reino de Deus .
23 Parna jiiwana-jananyapula yirnakaja junkura wanarnu, ngampurrju-jananya Jiijajmilikaja kanyilkuranku. Tawun kujupangka-jananyapula junkupayi yupalpa, Tawun kujupangka yupalpa junkupayi. Wululu-jananyapula jilanyalungulyu junkupayi, yirnakaja. Tawun kujungka-jananyapula yirna junkukijalu mayi ngalkuparnilu kujungkarriraluya Mamangka wangkapayi. Jilanyalupula wangkapayi, “Mama! Kulininpalaju Nyuntumili walyjakaja-lanyajun kanyirnin. Ngampurrju ngaakaja-jananya yirnakaja kanyila!”
23 Em cada igreja os apóstolos escolhiam presbíteros . Eles oravam, jejuavam e entregavam os presbíteros à proteção do Senhor, em quem estes haviam crido.
24 Palunyajanupula yanu ngaparti parna Pijitiyawana tawun Paakangka warinykatingu. Tawun palunyanga parna Pampiliyangka nyininpa.
24 Então Paulo e Barnabé atravessaram o distrito da Pisídia e chegaram até a província da Panfília.
25 Jiijajmili wangkapula wajarnu, kapula tawun Yatilayakarti yanu.
25 Anunciaram a palavra em Perge e depois foram para o porto de Atália.
26 Palunyajanupula puutungka tatirnuka kakarra marlaku yanu, tawun Yantiyukakarti, tawun jiingkangapula julyju nyinapayi. Jiingkanga tawunjanga Jiijajmili walyjakajaluya, Mamaya-pulampalura japirnu. Yiltalupula Mamamili warrkamu palyarnu wiyarnu.
26 Dali foram de navio para Antioquia da Síria, onde eles haviam sido entregues aos cuidados de Deus, para o trabalho que agora estavam terminando.
27 Yantiyukangkapula warinykatingu-jananyapula kujungkarnu, ka jakurljunkupayi, Jiijajmilikajangka, Mamalu-pulanya ngampurrju kanyilpayi. Jilanyapula jakurljulpayi Mamalu-jananya martukajangka yalyjirrju ngapilpayi. Jilanya-jananyapula wajalpayi, “Mamalu-linyaju nintirnu wanyjaljuliju-janampa Juwuparnikajaku yiwarra wupuntamunu, Jiijajkuya kulirakaya walyjarrira.”
27 Quando chegaram lá, reuniram as pessoas da igreja e contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles. E contaram como ele tinha aberto o caminho para que os não judeus também cressem.
28 Wulu-jananyapula nyinapayi, tawun jiingka, Jiijajmili walyjakajangka.
28 E ficaram muito tempo ali com os seguidores de Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.