Apocalipse 14
Mamamili Wangka (MPJ) vs VC
1 Palujanurna ngayulu Jaanju nyangu jiipu japu palu yapungka yikipayi, yapu palunyanga yini Mantjayanpa. Jiipu palungkaluya Mamamili walyjakaja yikira wanalpayi, wan yantartan puuti puu jawujunpa. Jiikajalungaya ngalyangka Mamamilikamu jiipu palumili walkakaja kanyilpayi.
1 Eu vi ainda: o Cordeiro estava de pé no monte Sião, e perto dele cento e quarenta e quatro mil pessoas que traziam escritos na fronte o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Palujanurna kulinu ngarnkajanu kalyu majuwartayuru wayilpayi, ka yurnturryuru wiltu wangkapayi, kayilapa kitaayuru parangkupayi.
2 Ouvia, entretanto, um coro celeste semelhante ao ruído de muitas águas e ao ribombar de potente trovão. Esse coro que eu ouvia era ainda semelhante a músicos tocando as suas cítaras.
3 Jii Mamamilikajaya walyjakaja ngamu yikipayi, jii Mamamili nyinapintingka, jii kuru yarnngawintikajangka puu wulikajangkakamu jirlpi tuwinti puu wulikajangkaya yikipayi, kaya yinkalpayi turlku nyuwanpa. Mirtaya martu kujupakaja ninti jii turlkuku nyinapayi, paki, jii Mamamili walyjakajaluwiyajuya wan yantartan puuti puu jawunjuwiyajuya yinkalpayi. Jiikaja-jananya Mamamili wikarrukajalu julyju parnangka manuka katingu Mamamili ngurrakarti.
3 Cantavam como que um cântico novo diante do trono, diante dos quatro Animais e dos Anciãos. Ninguém podia aprender este cântico, a não ser aqueles cento e quarenta e quatro mil que foram resgatados da terra.
4 — ausente —
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois são virgens. São eles que acompanham o Cordeiro por onde quer que vá; foram resgatados dentre os homens, como primícias oferecidas a Deus e ao Cordeiro.
5 — ausente —
5 Em sua boca não se achou mentira, pois são irrepreensíveis.
6 Palujanurna ngayulu Jaanju nyangu kujupa Mamamili wikarru paarrangkapayi, martukajangka-jananya wangka kunyjunyu parra wajalkura. Wangka palunyanga wulu yilta nyinamalpa. Jiilu-janampa martu wulikajaku, parna kujupa kujupakajangkakamu, wangka kujupa kujupawintingkalurrju-jananya parra wajalmalpa.
6 Vi, então, outro anjo que voava pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para anunciar aos habitantes da terra e a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Wikarru palulu-jananya yanuka parra wajalpayi jilanya, “Kuwarrinyurra pupatiku ka Mama ngarnawarrapurluka marninypungkuma! Julyju palulunga kujungurrukamu karrukajakamu, parnakamu, ngarnkalurrju ngapinu. Kuwarri-nyurranya palulu kuutja yikijunku ka-nyurranya wajalku.”
7 Clamava em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória, porque é chegada a hora do seu julgamento. Adorai aquele que fez o céu e a terra, o mar e as fontes.
8 Palujanuyila Mamamili wikarru kujupa paarrangkapayi ngarnkawana. Kayilapa wajalpayi jilanya, “Pukurlarriwaya! Tawunpa yini Papilunpa palunga Mama ngarnawarrapurlukalu pungkuka warlangku. Jiimartajiya walyku nyinani nyupa kujupa kujupawintiya nyinani. Ka-janampa Mama wirrilyirriku kayilapa-jananya pungku miturntanku. Martukajalu-jananyaya yankuraka palukaja nyakupayi, walykukajaya ngapilpayi, kayilaya yarra marlaku palukajalu walykukaja ngapila, Papilunmartajiyurulu.” (Jaanju tawun Papilunpa yumulu wajarnu, tawun Ruummartajiya kulira wirrilyirrijaku, Jiijajmili walyjakajaluya kulilkuraku jiinga tawunpa Ruuman.)
8 Outro anjo seguiu-o, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, por ter dado de beber a todas as nações do vinho de sua imundície desenfreada.
9 — ausente —
9 Um terceiro anjo seguiu-os, dizendo em alta voz: Se alguém adorar a Fera e a sua imagem, e aceitar o seu sinal na fronte ou na mão,
10 — ausente —
10 há de beber também o vinho da cólera divina, o vinho puro deitado no cálice da sua ira. Será atormentado pelo fogo e pelo enxofre diante dos seus santos anjos e do Cordeiro.
11 — ausente —
11 A fumaça do seu tormento subirá pelos séculos dos séculos. Não terão descanso algum, dia e noite, esses que adoram a Fera e a sua imagem, e todo aquele que acaso tenha recebido o sinal do seu nome.
12 Walykukajalu-nyurranyaya warrkiraka pungkumalpa, karanyurra wulu junga nyinamalpa, Jiijajku.
12 Eis o momento para apelar para a paciência dos santos, dos fiéis, aos mandamentos de Deus e à fé em Jesus.
13 Palujanurna yarrarnu kulinu ngarnawarrajanu wangkangu jilanya, “Mirlimirlingka wakala jilanya! Yiipiya Mamamili walyjakajalu mirta jurtawarta kujungurrupurluka marninypungkumalpa, palujanu-jananyaya mitu pungku, kayilapaya ngula pukurlpa nyinaku Mamamili ngurrangka, ka-jananya palulu wululu ngurrangka kanyinmalpa.”
13 Eu ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Felizes os mortos que doravante morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os seguem.
14 Palujanurna ngayulu Jaanju nyangu martu yurnturrja nyinapayi. Mayiti palunga martu yarnngaku marlpa. Ka yurnturrpa palunga piirlangkapayi. Martu palulunga jangkurruyuru kuuluwanpa kanyilpayi, ka marangka nayipu yirrkiliyuru kanyilpayi.
14 Eu vi ainda uma nuvem branca, sobre a qual se sentava como que um Filho do Homem, com a cabeça cingida de coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Kayilapa Mamamili jaajijanu majuwartajanu kujupa wikarru pakarnu kayilapa yankupayirni. Ka palulura wiltulu wajarnu martu paluku, jilanya, “Wiitikajaya munyjulyarringu mirrkawinti yikini. Yanku-jananyan palukaja katupungkumalpa jii nayipu yirrkiliyuruwintilu, ka-jananyan mirrkakaja mankumalpa.”
15 Outro anjo saiu do templo, gritando em voz alta para aquele que estava assentado na nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, pois está madura a seara da terra.
16 Jii martu yurnturrja nyinapayi palulu-jananya yanu ka katupungkupayi nayipu yirrkiliyuruwintilu.
16 O Ser que estava assentado na nuvem lançou então a foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Kayilapa Mamamili jaajijanu majuwartajanu kujupa wikarru pakarnu kayilapa yankupayirni nayipu yirrkiliyuruwinti.
17 Outro anjo saiu do templo do céu. Tinha também uma foice afiada.
18 Palujanu marlakartiyuru kujupa Mamamili wikarru jaaji majuwartajanu pakanu. Jiinga kaninyjarra jaajingka tiipulja warupintingka warrkamurripayi. Palulungara wiltulu wajarnu wikarru kujupaku nayipu yirrkiliyuruwintiku jilanya, “Parnawanaya kuripijkaja munyjulyarringu. Yanku-jananyan palukaja katupungku, ka-jananyan mirrkakaja mankumalpa.”
18 E outro anjo, aquele que tem poder sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz para aquele que tinha a foice afiada: Lança a foice afiada e vindima os cachos da vinha da terra, porque maduras estão as suas uvas.
19 Palujanu parnakarti palu yanu ka-jananya kuripijkaja katapungkupayi. Ka-jananya kangkupayi wirni majuwartakarti, palungka-jananya junkuraka kujupakajalu-jananyaya kantulpayi jinalu, karrkartakaja yintiraku, mijimiji. Mama ngarnawarrapurlukalu mijimiji palu nyaku ka kulilku, “Mijimiji paluyuruya ngarrimalpa mijikajawinti, jamparna-jananya martu walykukaja ngayulu wirrilyiwintilu mitu pungkumalpa.”
19 O anjo lançou a sua foice à terra e vindimou a vinha da terra, e atirou os cachos no grande lagar da ira de Deus.
20 Ngayulurna Jaanju nyangu, wirni palunga majuwartanga tawunja yawujayiti yikipayi. Jampaya martukajalu kuripij palu jinalu kantulpayi, kayilapa mijikaja pakalpayi. Kayilapa wayilpayi wirnijanu karrukarti. Miji palunga kalyuyuru mulyju wayilpayi karruwana wirrirli, tuu yantarta mayilpa. Miji palunga mulyjuminyirri wayilpayi, Yiipi martu jarrpaku kayilapa martu palungkangalura wuupaminyirri.
20 O lagar foi pisado fora da cidade, e do lagar saiu sangue que atingiu até o nível dos freios dos cavalos pelo espaço de mil e seiscentos estádios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.