Romanos 4
mpa (MPA) vs NTLH
1 Bho, henu tupwagha bhole panani jaka Ibulahimu, atati witu kwa ntundu wa hyegha?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Maghambu anakubhi Ibulahimu akajetakaliwi palongi jaka Chapanga kwa ndandi ja matendu ghaki, abhi nalu la kulilumbalila, nambu nga palongi jaka Chapanga.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Kwa ndandi, bho, Malembu Mahuhu ghapwagha bhole? “Ibulahimu akunhobhali Chapanga, kwa bhenibhela ikabhalangiki kwaki kubha wambone.”
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Nambu kwaka mundu joahenga lihengu, malepu ghaki ngacheghabhalangika kubha chihomu, nambu nde malepu ghaki ghaalipatile.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Nambu kwaka mundu jwangakutegamela matendu ghaki mweni, nambu anhobhale Chapanga ambaju abhalekakela bhahakau, bhela, Chapanga abhalanga uhobhalelu waka mundu hoju, na kunjetakela kubha wambone.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Ngati Daude moalongalela mbanga kwaki mundu jola ambaju Chapanga ambalangila kubha wambone panga matendu:
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 “Mbanga bhabhalekakiwi mahakau ghabhu,
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Mbanga mundu jola ambaju Chapanga ngacheambalangila mahoku ghaki.”
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Bho, mbanga jeniheji le nde kwa bhala bhabhahekiti jando pela, au kabhete na kwa bhala bhangakuheketa jando? Maghambu tujomwi kupwagha kubha Ibulahimu akajetakaliwi palongi jaka Chapanga kwa indela ja uhobhalelu waki.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Bho, akabhalangiwi chikahi bhole? Paakahekiti jando, au paakabhi akali nga kuheketa jando? Nga paakahekiti jando, nambu paakabhi akali ngakuheketa jando.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Ibulahimu akahekiti jando pakalonge, na kuheketa jando hoku kukabhi nginyulila jejilangiya kubha Chapanga akunjetakili kubha wambone kwa ndandi ja uhobhalelu waki ghoakabhi naku paakabhi akali ngakuheketa jando. Bhela Ibulahimu abhi atati wa bhokapi, hata ngati ngachebhahekiti jando, nambu bhunhobhali Chapanga, nahuli na bhombi bhabhalangiwa kubha bhambone.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Bhelabhela jombi nde atati wa bhala bhabhahekiti jando, nambu nga kwa ndandi bhahekiti jando, nambu maghambu bhajengalela indela jela ja uhobhalelu ja atati witu Ibulahimu jeajengalile paakabhi akali ngakuheketa jando.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Chapanga akundaghi Ibulahimu na lubheleku lwaki kubha anaabhapekya ndema ubya wabhu. Chilanga hechi ngachechahengakiki kwa ndandi Ibulahimu akakamwi Shelia, nambu kwa kubha akatehi kuhobhalela, bhela akabhalangiki kubha wambone palongi jaka Chapanga.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Maghambu anangati bhala bhabhatama kwa Shelia nde bhapwelelu, uhobhalelu ngacheubhi na ndandi jokapi, na chilanga chaka Chapanga nga chindu.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Kwa ndandi Shelia jileta inyela, maghambu pangakubha Shelia, njeta mahoku.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Bhela chilanga hechi chihika kwa uhobhalelu, nahuli chikubhaje kwa indela ja chihomu chaka Chapanga, na kubha nde uchakaka chilanga hechi nde kwa bhokapi, nga kwa bhala bhabhakamu Shelia pela, nambu bhelabhela kwa bhala bhabhatama kwa uhobhalelu ngati Ibulahimu. Jombi nde atati witu tabhokapi.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Ngati moilembakike mu Malembu Mahuhu, “Nukubhekiki kubha atati wa mataifa ghamaheli.” Chilanga hechi nde chakaka palongi jaka Chapanga ambaju Ibulahimu akunhobhalile, Chapanga joabhapeke womi bhabhapotile, na kwa amuli jaki, hindu yangakubha ikubha.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Hata ngati ngachekwabhi na chindu chechakuntendiki Ibulahimu ategamya chilanga, Ibulahimu akunhobhali Chapanga na kuchitegamela chilanga, na bhela abhi atati wa mataifa ghamaheli, ngati moilembakike mu Malembu Mahuhu, “Bhabhelakeka bhaku anabhakubha bhamaheli ngati ndondwa.”
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Akabhi mzee wa pambipi hyaka mia jimu, nambu uhobhalelu waki ngachewakepike hata ngati akamanyi kubha akabhi akongapile nakanopi na ngacheaweza kupata mwana, kabhete nhwanu waki Sala, akabhi apetike hyaka yaki ya kubheleka.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Nambu Ibulahimu ngacheakabhi na choghohi kubha chilanga chaka Chapanga ngachipitalile, akajeghaliki makili kwa uhobhalelu waki, na akundumbali Chapanga.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Akamanyi chakaka kubha Chapanga aweza kuhenga ghala ghaalaghile.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Bhela nde ndandi Chapanga akumbalangili kubha wambone.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Nambu paipwaghakika, “Akabhalangiki kubha wambone,” ngacheghapwagha kwa ndandi jaki kanjika pela,
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 nambu bhelabhela tepani tetujetakalewa na Chapanga jotunhobhalela joakamuhyohiki Yesu, Bambo witu, kuhuma kwa bhabhapotile.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Jombi akabhohakiki akomakikaje kwa ndandi ja mahoku ghitu, na akahyokiki nahuli tujetakaliwaje palongi jaka Chapanga.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.