Hebreus 11
Molima New Testament (MOX_FNS) vs NTLH
1 Vetumaqana tolaʼai? Eda vetumaqana Yaubada ʼinaya ana alamani baʼe: Tauna eda ʼebeluʼita vane ge ana ʼitamo, ta tua eda vetumaqana ʼinega kahalamani aqiaqiea nawale eda luʼita vane nana ana aqiaqi naʼifoqe ʼidaya, ʼinega ge wese kana venuana magilafu.
1 A fé é a certeza de que vamos receber as coisas que esperamos e a prova de que existem coisas que não podemos ver.
2 Lova tuta nugwenugweina ʼinaya Yaubada tomotau ʼawahaqiaqiedi edi vetumaqana ʼinega.
2 Foi pela fé que as pessoas do passado conseguiram a aprovação de Deus.
3 Eda vetumaqana ʼinega kahalamani aqiaqiea vonigo Yaubada ena vona ʼinega kuyavata qabudi viaqidi, ʼinega baʼitagana yani qabudi kaʼiteʼitedi lova iʼifoqe ge taha yani adi ʼitamo ʼidiega, ta ʼesi ena vona ʼinega iʼifoqe kavovo.
3 É pela fé que entendemos que o Universo foi criado pela palavra de Deus e que aquilo que pode ser visto foi feito daquilo que não se vê.
4 Taha ʼebevetalatutula ena neimi: Eibolo ena vetumaqana ʼinega guba aqiaqina aʼuya Yaubada ʼinaya, ta tuana Keni ena guba ge aqiaqina. ʼInega Eibolo Yaubada matanaya vetunutunuqa, mana guba nana ʼawahaqiaqiea, ta Keni ena guba ge daʼawahaqiaqiei. ʼInega vonahaqiaqi, Eibolo lova yawaina niʼa gumwala, ta ena vetumaqana baʼitagana nawale eda ʼebeʼita.
4 Foi pela fé que Abel ofereceu a Deus um sacrifício melhor do que o de Caim. Pela fé ele conseguiu a aprovação de Deus como homem correto, tendo o próprio Deus aprovado as suas ofertas. Por meio da sua fé, Abel, mesmo depois de morto, ainda fala.
5 Ta Inoki ena vetumaqana ʼinegana Yaubada ʼewa vaneqea mahalaya ta ge ʼaliga visiqina davebaei bwaʼobwaʼoya, ʼinega tomotau ge adi fata Inoki ida lobei. Ta nugweta Yaubada qaiawa Inoki ena vetumaqana weaqina, ʼinega ʼawahaqiaqiea, ta ʼabiboda ʼewa vaneqea mahalaya.
5 Foi pela fé que Enoque escapou da morte. Ele foi levado para Deus, e ninguém o encontrou porque Deus mesmo o havia levado. As Escrituras Sagradas dizem que antes disso ele já havia agradado a Deus.
6 ʼInegana ge taha toga ana fata Yaubada nagiveqaiawei ʼeguma ge davetumaqanei, mana ʼeguma taha toga nuanuana namai Yaubada ʼinaya e luaqiaqiea be navetumaqana aqiaqi vonigo Yaubada nana toatoa. Ta wese luaqiaqiea be navetumaqana vonigo Yaubada ana tosaliavo veʼia aqiaqina naneidi.
6 Sem fé ninguém pode agradar a Deus, porque quem vai a ele precisa crer que ele existe e que recompensa os que procuram conhecê-lo melhor.
7 Ta wese Noa ena vetumaqana ʼinega taha waga qiduana viaqia ena susuyavo sabi ʼetoyavuidi. Tauna Yaubada ena vona matayagea tuta nana vonea veilaqe qiduana nawale naʼifoqe bwaʼobwaʼoya, lova ge taha ʼidewani daʼifoqe. Ta waga nana ʼinega Noa me ena gadeavo ʼetoyavua ilobea veilaqe nana ʼinega, ta mali qabu gebu, ta ʼesi iveilaqe vataya. Ta Noa ena viaqa baʼe ʼinega veʼiteda vonigo totoa bwaʼobwaʼo qabudi luveifadi, ta Noa ena vetumaqana ʼinega Yaubada matanaya vetunutunuqa.
7 Foi pela fé que Noé ouviu os avisos de Deus sobre as coisas que iam acontecer e que não podiam ser vistas. Noé obedeceu a Deus e construiu uma barca em que ele e a sua família foram salvos. Assim Noé condenou o mundo e recebeu de Deus a aprovação que vem por meio da fé.
8 Ta wese Ebelamo ena vetumaqana ʼinega Yaubada matayagea tuta nana ena gaba noqolia ta voneaya vonigo ena diʼwe nanogei be natauya mali diʼwe ʼinaya. Yaubada vona fofofola Ebelamo ʼinaya be diʼwe nana naʼewea ta omoʼe ʼinaya naveʼabaga. Baʼe diʼwe nana Ebelamo ge dahalamania ta tua vematamatayaga ʼinega tauya.
8 Foi pela fé que Abraão, ao ser chamado por Deus, obedeceu e saiu para uma terra que Deus lhe prometeu dar. Ele deixou o seu próprio país, sem saber para onde ia.
9 Ta diʼwe vonavona fofofolana ʼinaya Ebelamo ena didi yubai vutuvutudiega viaqia ta ʼinaya toa kavona wagawaga. Ta wese ʼidewani Aisake be Iakobo itoa ʼaiqa, mana taudi wese vona fofofola nana ilobea Yaubada ʼinega.
9 Pela fé ele morou como estrangeiro na terra que Deus lhe havia prometido. Viveu em barracas com Isaque e Jacó, que também receberam a mesma promessa de Deus.
10 Ebelamo baʼe ʼidewani toa ʼaiqa, mana ena vetumaqana ʼinega luʼita vane taha ʼabaga qiduana weaqina. Ta ʼabaga nana Yaubada tauna ena nuenuega ʼivaʼavaʼaia ta viaqia toatoa vatayana.
10 Porque Abraão esperava a cidade que Deus planejou e construiu, a cidade que tem alicerces que não podem ser destruídos.
11 Ebelamo ena vetumaqana ʼinega ana fata navetamana. Tauna niʼa vekofekofe, ta moqanena Sela wese kofekofedi ta gagalidi. Ta Ebelamo alamani aqiaqiea Yaubada ena vona fofofola ge wese navenuafania, ʼinega moqanena ivenatuna.
11 Foi pela fé que Abraão se tornou pai, embora fosse velho demais e a própria Sara não pudesse ter filhos. Ele creu que Deus ia cumprir a sua promessa.
12 Vonahaqiaqi, Ebelamo tawa vekofekofe otaqa, ta tua baʼe ʼoloto nana ʼinega qabu qidua vaʼinena iviʼoi ta iveʼeala kavona ʼwadiʼwadima mahalaya ta wese kavona gelasa balabalaya, ge ada fata kana avodi.
12 Assim, de um só homem, que estava praticamente morto, nasceram tantos descendentes como as estrelas do céu, tão numerosos como os grãos de areia da praia do mar.
13 Baʼe tomotau diavona me edi vetumaqana iʼaliga. Ta yani diavona Yaubada niʼau vona fofofoledi ge ida ʼewedi, ta ialamani aqiaqiea nawale ina lobedi, ʼinega vona fofofola diavona ibaʼebaʼeyedi, ta weaqidi iqaiawa. Ta taudiega tomotau ʼidia isimana ʼifoqe edi toa bwaʼobwaʼoya kavona be wagawaga ʼidewani.
13 Todos esses morreram cheios de fé. Não receberam as coisas que Deus tinha prometido, mas as viram de longe e ficaram contentes por causa delas. E declararam que eram estrangeiros e refugiados, de passagem por este mundo.
14 Vonahaqiaqi, ʼeguma wagawaga dina baʼe ʼidewana ivona ʼaiqa ʼinega ada fata kana alamani aqiaqiea vonigo taudi edi ʼabaga aqiaqi nawale isalisalia.
14 E aqueles que dizem isso mostram bem claro que estão procurando uma pátria para si mesmos.
15 Ta taudi ge ida nuanua edi ʼabaga ʼebeʼituʼituala weaqina, mana ʼeguma edi nuanua ʼidewana e ʼinega adi fata be ida ʼevivi ʼabaga diavona ʼidia,
15 Não ficaram pensando em voltar para a terra de onde tinham saído. Se quisessem, teriam a oportunidade de voltar.
16 ta ʼesi taudi ʼabaga aqiaqina isalia, e tauna ʼabaga nana mahalaya. ʼInegana Yaubada ge dainiyauyau tomotau diavona edi ʼawa-Yaubada ʼinaya weaqina, mana tauna edi ʼabaga qiduana niʼau ʼivaʼavaʼaia mahalaya.
16 Mas, pelo contrário, estavam procurando uma pátria melhor, a pátria celestial. E Deus não se envergonha de ser chamado de o Deus deles, porque ele mesmo preparou uma cidade para eles.
17 Lova Yaubada Ebelamo ʼinaya vona fofofolayea vonigo taha natuna naviʼoi, e ʼinega viʼoi. Ta tuta nana Yaubada Ebelamo sitonovia ta voneaya, “Natuhu ʼaidega otaqina Aisake una vegubayea.” E ʼinega gwama nana ge davegagalea, ta ʼesi ena vetumaqana ʼinega awafelea.
17 Foi pela fé que Abraão, quando Deus o quis pôr à prova, ofereceu o seu filho Isaque em sacrifício . Deus tinha prometido muitos descendentes a Abraão, mas mesmo assim ele estava pronto para oferecer o seu único filho em sacrifício.
18 Tauna gwama nana weaqina lova Yaubada vona fofofola vonaya, “Natuhu Aisake ʼinega nawale eu gadeavo qabudi ina viʼoi.”
18 Deus lhe tinha dito: “Por meio de Isaque é que você terá descendentes.”
19 Ta Ebelamo nuaia vonigo ʼeguma natuna naluveʼaligia e ʼinega Yaubada ana fata nagiveyawaha ʼeviviea. Ta vonahaqiaqi, ana ʼita kavona be Ebelamo natuna Aisake ʼaligega daʼewa ʼeviviei.
19 Abraão reconhecia que Deus era capaz de ressuscitar Isaque, e, por assim dizer, Abraão tornou a receber da morte o seu filho Isaque.
20 Ta wese Aisake ena vetumaqana ʼinega natunavo Iakobo ta Iso vona veyolubedi edi tuta maimai weaqina.
20 Foi pela fé que Isaque prometeu bênçãos para o futuro a Jacó e a Esaú.
21 Ta wese Iakobo ena vetumaqana ʼinega Iosefa natunavo vona veyolubedi. E baʼe yani nana viaqia tuta nana niʼau vekofekofe be tuta goyona yawaina nagumwala. ʼInega vona veyoluba nana ʼinaya ena kewala ʼinaya atuveʼalata ta iwaʼodu Yaubada ʼinaya.
21 Foi pela fé que Jacó, pouco antes de morrer, abençoou os filhos de José. Ele se apoiou na sua bengala e adorou a Deus.
22 Ta wese Iosefa ena vetumaqana ʼinega me Isileli vonedi edi ʼifoqe diʼwe Itifita ʼinega weaqina. Baʼe yani nana viaqia tuta nana yawaina sabi gumwagumwalina. Ta wese vebibinedi vonigo luluna ina yakia tuta nana ina tutuvila.
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, falou da saída dos israelitas do Egito e deu ordens sobre o que deveria ser feito com o seu corpo.
23 Ta wese Mosese inana be tamana edi vetumaqana ʼinega natudi iaʼukwaivea waiʼena toi ʼidia, mana gwama nana ge gwama kavokavovo ʼidewani. Me Itifita edi kini ena luvine waiwaina ge ida mwaninivei ta ʼesi gwama nana iaʼukwaivea.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, quando ele nasceu, o esconderam durante três meses. Eles viram que o menino era bonito e não tiveram medo de desobedecer à ordem do rei.
24 Ta wese Mosese ena vetumaqana ʼinega tuta nana vekilakai ge nuana tomotau ina ʼinanei vonigo tauna me Itifita edi kini Felo tubuna, mana tauna ge Felo nana natuna natu otaqidi.
24 Foi pela fé que Moisés, quando já era adulto, não quis ser chamado de filho da filha de Faraó.
25 Mana Mosese ge nuana tuta kukusana ʼinaya naqaiawa bwaʼobwaʼo ana ilivu luveifana weaqina, ta ʼesi nuanuana Yaubada ena tomotauyavo edi toa vita gamonaya tauna wese maega ina toa.
25 Ele preferiu sofrer com o povo de Deus em vez de gozar, por pouco tempo, os prazeres do pecado.
26 Ta ge nuana Itifita ana kulufa kaikaiwabuna naʼewedi, ta ʼesi nuanuana visiqa navebaea Keliso weaqina, mana alamani aqiaqiea nawale ana veʼia aqiaqina Yaubada ʼinega nalobea.
26 Ele achou que era muito melhor sofrer o desprezo por causa do Messias do que possuir todos os tesouros do Egito. É que ele tinha os olhos fixos na recompensa futura.
27 Ta wese Mosese ena vetumaqana ʼinega Itifita nogei ta tauya. Ta ge damwaniniva kini nana ena diavilavila weaqina, ta ʼesi me ena giwalifatu tauya vavava, mana kavonaya be Yaubada daʼitei ʼiawanaya ena vetumaqanega.
27 Foi pela fé que Moisés saiu do Egito, sem ter medo da raiva do rei, e continuou firme, como se estivesse vendo o Deus invisível.
28 Ta wese Mosese ena vetumaqana ʼinega me Isileli vonedi maʼoda ʼAuvivia Sagalina ina viaqa ʼaiqei, ʼinega vebibinedi lami sulalinega edi ʼawa ana dadala ina luitaitalea, be yaqisa luveʼaliga ana tovaleʼewa Yaubada ʼinega me Isileli edi ʼunutauyavo meʼolotodi ge naluveʼaligidi.
28 Pela fé Moisés começou o costume de celebrar a Páscoa e mandou marcar com sangue as portas das casas dos israelitas para que o Anjo da Morte não matasse os filhos mais velhos deles.
29 Ta wese me Isileli edi vetumaqana ʼinega qabudi Mwadeʼwa Bweabwealina ivaukamanea bwaʼobwaʼo afailinega. Ta ʼabibodadiega me Itifita ivamulitalaʼobedi sabi vaukamana, ʼinega wese mwadeʼwa sivetuba ʼevivi ta qabudi yagwataqodi.
29 Foi pela fé que os israelitas atravessaram o mar Vermelho como se fosse terra seca. E, quando os egípcios tentaram atravessar, o mar os engoliu.
30 Ta wese me Isileli edi vetumaqana ʼinega ʼabaga Ieliko ana ʼali qiduana ta waiwaina iluvivilia ʼaubena seveni ʼidia, e ʼinega ʼali nana ʼavalabwegea.
30 Foi pela fé que caíram as muralhas de Jericó, depois que os israelitas marcharam em volta delas durante sete dias.
31 Ta wese tokodada Leabi ena vetumaqana weaqina me Isileli ge ida vunuqia, mana lova edi tolufonufonu magilafudi Leabi ʼebeʼewedi ta aʼukwaivedi ena vanuea.
31 Foi pela fé que Raabe, a prostituta, não morreu com os que tinham desobedecido a Deus, pois ela havia recebido bem os espiões israelitas.
32 ʼInega ʼevisa wese ʼebevetalatutula tovetumaqana weaqidi ena simanei ʼimia? ʼEguma Gidionibe, Balakibe, Samisonibe, Iefetabe, kini Deibida be, Samuela ta wese Yaubada ena tovesimasimana qabudi edi vetumaqana weaqina ena veluluʼuyayei ʼimia, e ʼinega nawale tuta ena givekue vaʼinea.
32 O que mais posso dizer? O tempo é pouco para falar de Gideão, de Baraque, de Sansão, de Jefté, de Davi, de Samuel e dos profetas .
33 Taudi tovetumaqana diavona edi vetumaqana ʼinega mali diʼwe maega ivedavi ta ivewaiwai vaʼinedi ta luvine tunutunuqina ʼinega iʼabiluvinedi, ʼinega Yaubada ena vona fofofolayavo ilobedi. Ta wese yubai laioni sasasadi iluvinedi be ge adi fata ʼawadi ina laʼei.
33 Pela fé eles lutaram contra nações inteiras e venceram. Fizeram o que era correto e receberam o que Deus lhes havia prometido. Fecharam a boca de leões,
34 Ta wese ʼaiwe yamwayamwana qiduana adi fata ina ʼweunidi, be wese adi fata adi aviayavo ʼidiega ina dena be yaqisa ge ina luveʼaligidi kefatega. Ta edi tuta dawalili ʼinaya Yaubada givewaiwaiedi, ʼinega vedavi ana tutaya adi aviayavo ivewaiwai vaʼinedi ta iʼwavina yavuledi.
34 apagaram incêndios terríveis e escaparam de serem mortos à espada. Eram fracos, mas se tornaram fortes. Foram poderosos na guerra e venceram exércitos estrangeiros.
35 Ta wese vetumaqanega vivine vaidi moqanediavo luluveʼwaividi ʼaligega iloba ʼeviviedi. Ta wese vaidi tovetumaqanayavo iveilaqe, mana adi aviayavo isitonovidi be vonigo Yaubada ida vegeqea. Ta ge nuanuadi Yaubada ina nogei, ʼinega taudiega iawafeledi veilaqe ʼinaya, mana ialamania vonigo nawale ʼaligega ina yaʼitoto ʼevivi ʼinega yawai aqiaqi otaqina ina lobea.
35 Pela fé mulheres receberam de volta os seus mortos, que ressuscitaram. Outros foram torturados até a morte; eles recusaram ser postos em liberdade a fim de ressuscitar para uma vida melhor.
36 Ta wese vaidi tovetumaqanayavo tomotau igivenuʼwedi ta gwavudi iʼesitevea ʼebevunuqa ʼinega. Ta wese vaidi seni ʼinega iyoqonidi ta iaʼuluguyedi vanue ʼebeyoqona gamonaya.
36 Alguns foram insultados e surrados; e outros, acorrentados e jogados na cadeia.
37 Ta vaidi tovetumaqanayavo lukwalukwadi yubai goti be sifi ʼwafidiega ivekaleko ta iluvivila dadana. Ta tuta qabuna vita ilobedi adi aviayavo ʼidiega, ta wese tomotau iveilivu veifedi. Vaidi daboyega iʼauveʼaligidi, ta vaidi iludaʼa magilafuyedi ta wese vaidi kefatega iluveʼaligidi.
37 Outros foram mortos a pedradas; outros, serrados pelo meio; e outros, mortos à espada. Andaram de um lado para outro vestidos de peles de ovelhas e de cabras; eram pobres, perseguidos e maltratados.
38 Tovetumaqana diavona bwaʼobwaʼo ana ilivu ge daluvibwainedi, mana taudi tomotau aqiaqi otaqidi. ʼInega diʼwe tomotau geqana be wese bwanaga ʼidia iluyaba dadana. Ta wese vetoa bwaʼobwaʼo gamonaya be vatuʼubu ʼidia itoa dadana.
38 Andaram como refugiados pelos desertos e montes, vivendo em cavernas e em buracos na terra. O mundo não era digno deles!
39 Baʼe tomotau diavona Yaubada ʼawahaqiaqiedi edi vetumaqana ʼinega. Ta ge taha toga ʼidiega ena vona fofofolayavo dalobedi edi tuta toaya,
39 Porque creram, todas essas pessoas foram aprovadas por Deus, mas não receberam o que ele havia prometido.
40 mana Yaubada ena nuenuega yani aqiaqi otaqina niʼa venuaʼivinea weaqida, be yaqisa taudi be itaʼa maega kana vetunutunuqa otaqa Yaubada ena nuanua ʼidewana.
40 Pois Deus tinha preparado um plano ainda melhor para nós, a fim de que, somente conosco, elas fossem aperfeiçoadas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.