Atos 17
Molima New Testament (MOX_FNS) vs VC
1 Faulo be Sailasa ʼabaga Filifai inogei. ʼInega itauya ʼabaga Amififoli be Afolonia ʼidia, ta ʼabibodanaya iʼifoqe ʼabaga Tesalonaika ʼinaya. Ta ʼabaga nana ʼinaya me Diu edi vanue tafwalolo taha ʼenoʼeno.
1 Passaram por Anfípolis e Apolônia e chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga de judeus.
2 ʼInega Faulo edi vanue tafwalolo ʼinaya lugu, ʼedewani ena ilivu diʼwe qabuna ʼidia viaviaqia. Ta omoʼe ʼinaya Sabate toi ʼidia Buki Nugwenugweina ʼinega veveʼitedi ta maega iveʼaeʼaetoga.
2 Paulo dirigiu-se a eles, segundo o seu costume, e por três sábados disputou com eles.
3 Ta tovesimasimana edi ʼwayavi nugwenugweina ʼinega Faulo givesimatalia ʼidia Keliso weaqina luaqiaqiea be yuvaqa nalobea ta naʼaliga, ta ʼabibodanaya ʼaligega nayaʼitoto ʼevivi. Ta wese vonedi vonaya, “Ieisu nana yavonavonayea ʼimia, e benaʼe tauna Toʼetoyavua Keliso.”
3 Explicava e demonstrava, à base das Escrituras, que era necessário que Cristo padecesse e ressurgisse dos mortos. E este Cristo é Jesus que eu vos anuncio.
4 Ta vaina me Diu Faulo be Sailasa edi lugaihi nuadi ʼewea ʼinega adi yoʼo gamonaya ilugu. Ta wese me Guliki ʼidiega Yaubada ana toʼamayabayavo ʼeala ilugu be wese vivine adi wawa ʼenaʼenaʼina tufwana qabudi ilugu ta Faulo ʼelavidi maega iluvetuba.
4 Alguns deles creram e associaram-se a Paulo e Silas, como também uma grande multidão de prosélitos gentios, e não poucas mulheres de destaque.
5 Ta me Diu adi tovanugwetayavo Faulo be Sailasa iveʼifiʼifiedi. ʼInega vaina toluyaba kavokavovo ʼabagega igaba vaʼauqidi imai ta maega idima govaqa, nuanuadi Faulo be Sailasa ina vevoalanedi. Ta igogona itauya Iesoni ena vanuea italaʼavuya nuanuadi Faulo be Sailasa ina kafidi ta ina lihi ʼifoqeyedi ʼabaga ʼatamanaya tomotau ʼiawadia.
5 Os judeus, tomados de inveja, ajuntaram alguns homens da plebe e com esta gente amotinaram a cidade. Assaltaram a casa de Jasão, procurando-os para os entregar ao povo.
6 Ta isali ʼwayoqedi, ʼinega Iesoni ta wese vaina tovetumaqana maega ikafidi ilihidi ta itauyedi ʼabaga ana toluvineavo matadia. Ta bonadi qiduanega igaba ivonaya, “Baʼe tomotau diavona diʼwe qabuna adi togiveluveifa niʼa imai eda ʼabagaya,
6 Mas como não os achassem, arrastaram Jasão e alguns irmãos à presença dos magistrados, clamando: Estes homens amotinam todo o mundo. Estão agora aqui! E Jasão os acolheu!
7 ta Iesoni ʼebeʼewedi ena vanuea ana wagawagayavo ʼidewani. Ta Sisa ena luvineavo ibwegea, mana ivonaya vonigo Kini vauvauna niʼa ʼifoqe ana wawa Ieisu.”
7 Todos eles contrariam os decretos de César, proclamando outro rei: Jesus.
8 Ta tuta nana tomotau qabudi ta wese ʼabaga ana toluvineavo vona baʼe inoqolia ʼinega diadi vilea gegoyo.
8 Assim excitavam o povo e os magistrados.
9 ʼInega toluvineavo Iesoni ma enavo iluvinedi mane ina aʼuya edi liʼama weaqina. Ivemaisa gumwala, ʼinega iawafeledi ta itauya.
9 E só depois de receberem uma caução de Jasão e dos outros é que os deixaram ir.
10 Niʼa velovelovana ʼifoqe ʼinega Tesalonaika ana tovetumaqanayavo Faulo be Sailasa iluvetunedi itauya ʼabaga Belia ʼinaya. Ta tuta nana iʼifoqe ʼinega magilafudi ilugu me Diu edi vanue tafwalolo ʼinaya.
10 Logo que se fez noite, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Beréia. Quando ali chegaram, entraram na sinagoga dos judeus.
11 Lova Tesalonaika ʼinaya me Diu ge nuadi Ieisu Valena ina noqolia. Ta ʼesi me Diu taudi baʼe Belia nana ʼinaya itoatoa Vale nana iʼawahaqiaqiea, ta wese nuadi ʼewea ʼenaʼina. ʼInega ʼaubena ʼaidega ʼaidega Buki Nugwenugweina iavo aqiaqiea, mana nuanuadi ina alamania ʼeguma Faulo ena simana vona aqiaqina nage gebu.
11 Estes eram mais nobres do que os de Tessalônica e receberam a palavra com ansioso desejo, indagando todos os dias, nas Escrituras, se essas coisas eram de fato assim.
12 Baʼe ʼinega me Diu qabudi edi vetumaqana ilobea. Ta wese me Guliki vivine be ʼoloto ʼenaʼenaʼidi qabudi baʼe Vale nana ivetumaqanea.
12 Muitos deles creram, como também muitas mulheres gregas da aristocracia, e não poucos homens.
13 Ta tuta nana me Diu Tesalonaika ʼinaya itoatoa Faulo valena inoqolia tauna wese ʼabaga Belia ʼinaya veʼale Yaubada ena vona lulugaihiea, ʼinega lukwayavonega imai Belia ʼinaya ta edi vona ʼinega tomotau italaveaʼiedi nuanuadi Faulo be Sailasa ina vevoalanedi.
13 Mas os judeus de Tessalônica, sabendo que também em Beréia tinha sido pregada por Paulo a palavra de Deus, foram para lá agitar e sublevar o povo.
14 ʼInega tovetumaqanayavo ilukwayavoni Faulo iluvetunei tauya mwadeʼwaya. Ta Timoti be Sailasa nawale Belia ʼinaya itoatoa.
14 Então os irmãos fizeram que Paulo se retirasse e fosse até o mar, ao passo que Silas e Timóteo ficaram ali.
15 Ta Faulo ana mata ʼweabuyavo maega wagega igelu itauya ʼabaga qiduana Ateni ʼinaya. Ta omoʼe ʼinaya ivalovea ʼinega iʼevivi itauya Belia ʼinaya. Ta vale Faulo ʼinega imiea Sailasa be Timoti ʼidia nuanuana ina lukwayavoni ina mai, ta maega ina luvetuba Ateni ʼinaya.
15 Os que conduziam Paulo levaram-no até Atenas. De lá voltaram e transmitiram para Silas e Timóteo a ordem de que fossem ter com ele o mais cedo possível.
16 Faulo nawale ʼabaga qiduana Ateni ʼinaya toatoa ta Sailasa be Timoti baʼebaʼeyedi. Ta nuana vita qiduana, mana ʼabaga nana ʼinaya ʼebeiwaʼodu kavokavovo kavona tokwalui ʼeala ʼitedi.
16 Enquanto Paulo os esperava em Atenas, à vista da cidade entregue à idolatria, o seu coração enchia-se de amargura.
17 ʼInega Faulo ʼaubena ʼaidega ʼaidega vanue tafwalolo ʼinaya be wese ʼebevaʼauta ʼidia Yaubada ana toʼamayabayavo taudi me Diu ta wese me Guliki maega iluluvoya baʼe yani nana weaqina.
17 Disputava na sinagoga com os judeus e prosélitos, e todos os dias, na praça, com os que ali se encontravam.
18 Ta vaina toalamani taudi igabedi Efikulobe Sitioki, Faulo maega iveʼaeʼaetoga, mana Faulo Ieisu Valena be ena yaʼitoto ʼevivi ʼaligega weaqina simanea ʼidia. ʼInega vaina ʼidiega ivonaya, “Aa, kwavakwavana, baʼe tolaʼai ena nuenuega vonevonei?” Ta wese vaina ivonaya, “Nage mali yaubadayavo weaqidi luluqaihi ʼidaya?”
18 Alguns filósofos epicureus e estóicos conversaram com ele. Diziam uns: Que quer dizer esse tagarela? Outros: Parece que é pregador de novos deuses. Pois lhes anunciava Jesus e a Ressurreição.
19 ʼInega Faulo iʼebeʼewei itauyea Ateni ana kaniselayavo matadia, taudi wese adi wawa igabedi Alifago. ʼInega ivetalaʼaiea ivonaya, “Nage au fata eu veʼita baʼe una givesimatalia ʼimaya?
19 Tomaram-no consigo e levaram-no ao Areópago, e lhe perguntaram: Podemos saber que nova doutrina é essa que pregas?
20 Mana yani qabuna niʼau uvonema kavona yani vauvauna ʼimaya. ʼInega nuanuama eu veʼita nana ana alamani una givesimatalia be ʼinega nuama naʼeqaʼuya.”
20 Pois o que nos trazes aos ouvidos nos parece muito estranho. Queremos saber o que vem a ser isso.
21 (Ta me Ateni be wese wagawaga ʼabaga nana ʼinaya itoatoa, tuta qabuna nuanua vauvaudi weaqidi nuanuadi ina noqolidi be ina veqaeyedi.)
21 Ora {como se sabe}, todos os atenienses e os forasteiros que ali se fixaram não se ocupavam de outra coisa senão a de dizer ou de ouvir as últimas novidades.
22 ʼInega Faulo tovolo kaniselayavo qabudi matadia ta vonaya, “Omiʼa me Ateni, niʼa yahalamania vonigo emi ʼebeiwaʼoduyavo weaqidi onuanua qiduana ta ovevetafeʼwa waiwai ʼidia.
22 Paulo, em pé no meio do Areópago, disse: Homens de Atenas, em tudo vos vejo muitíssimo religiosos.
23 Ta egu luyaba ʼinaya emi ʼebeiwaʼodu kavokavovo be wese emi vanue ʼebeveguba qabudi yaʼitedi. ʼInega ʼidiega taha ʼebeveguba yaʼita lobea ta ana ʼwayavi vonaya, ‘Yaubada ge ana alamanimo ʼinaya.’ Ta tuta qabuna baʼe Yaubada nana ʼinaya oiwaiwaʼodu ta ge oda alamania. E taunana weaqina nuanuagu baʼe ʼitaga ena simana ʼifoqeyea ʼimia.
23 Percorrendo a cidade e considerando os monumentos do vosso culto, encontrei também um altar com esta inscrição: A um Deus desconhecido. O que adorais sem o conhecer, eu vo-lo anuncio!
24 “Tauna bwaʼobwaʼo ta wese yani qabuna iʼenoʼeno bwaʼobwaʼoya adi Toʼivaʼavaʼata. Ta wese bwaʼobwaʼo be mahala adi Kaiwabu. ʼInegana tauna ge datoatoa vanue ʼebeiwaʼodu tomotau nimadiega iyoqonidi gamonaya.
24 O Deus, que fez o mundo e tudo o que nele há, é o Senhor do céu e da terra, e não habita em templos feitos por mãos humanas.
25 Itaʼa tomotau ge ada fata taha yani kana viaqi kana neia, mana tauna ge taha yani ʼidiega dakusa. Ta yani qabuna Yaubada nimanega iʼifoqe, ta tauna wese yawaida ʼiuna.
25 Nem é servido por mãos de homens, como se necessitasse de alguma coisa, porque é ele quem dá a todos a vida, a respiração e todas as coisas.
26 Yaubada taha ʼoloto ana wawa Adama maduviaqia, ʼinega mali qabu be mali qabu ʼoloto nana ʼinega iʼifoqe, ta Yaubada aʼudi mali diʼwe be mali diʼwe ʼidia. Ta wese Yaubada ena nuenuega edi toa ana tuta ʼebeluvine diavona ʼidia taunega maduvenuaʼivinea.
26 Ele fez nascer de um só homem todo o gênero humano, para que habitasse sobre toda a face da terra. Fixou aos povos os tempos e os limites da sua habitação.
27 Yaubada baʼe ʼidewani viaqia, be yaqisa itaʼa tomotau kana salia ta ada lutonova ʼinega kana lobea ta kana tauya ʼinaya. Ta Yaubada ge taha toga ʼinega datoa luluvai.
27 Tudo isso para que procurem a Deus e se esforcem por encontrá-lo como que às apalpadelas, pois na verdade ele não está longe de cada um de nós.
28 ‘Mana tauna ʼinega yawaida kaʼeweʼewei ta kayabayaba be wese katoatoa.’ ʼIdewani lova vaina emi toʼwayavi ivonaya,
28 Porque é nele que temos a vida, o movimento e o ser, como até alguns dos vossos poetas disseram: Nós somos também de sua raça...
29 “Vonahaqiaqi, itaʼa Yaubada natunavo. ʼInega ge ona vonaya be Yaubada tauna kavona taha tokwalui tomotau nimadiega iviaqia goula be siliba nage dabo ʼidiega.
29 Se, pois, somos da raça de Deus, não devemos pensar que a divindade é semelhante ao ouro, à prata ou à pedra lavrada por arte e gênio dos homens.
30 Lova tuta nana tomotau Yaubada ge ida alamania ʼinega edi ilivu luveifana bibitaqoya, ta baʼitagana Yaubada tomotau qabuda diʼwe qabudi ʼidia luvineda be eda ilivu luveifana ʼinega kana nuagivila.
30 Deus, porém, não levando em conta os tempos da ignorância, convida agora a todos os homens de todos os lugares a se arrependerem.
31 Mana Yaubada taha ʼaubena niʼau venuaʼivinea tomotau qabuda ada vekotu weaqina. ʼInega ada luvine tunutunuqina naneida taha ʼoloto vevenuaʼivinina ʼinega. Ta Yaubada baʼe yani nana ana ʼawahaqiaqi weaqina niʼa veʼiteda tuta nana ʼoloto nana ʼaligega giveyaʼitoto ʼeviviea.”
31 Porquanto fixou o dia em que há de julgar o mundo com justiça, pelo ministério de um homem que para isso destinou. Para todos deu como garantia disso o fato de tê-lo ressuscitado dentre os mortos.
32 Ta vaina me Ateni Faulo idagiea be wese igivenuʼwea tuta nana ena vona inoqolia yaʼitoto ʼevivi ʼaligega weaqina. Ta ʼesi vaina ivoneaya, “Nuanuama baʼe yani diavona weaqina wese una luʼeviviei ta ana noqolia.”
32 Quando o ouviram falar de ressurreição dos mortos, uns zombavam e outros diziam: A respeito disso te ouviremos outra vez.
33 Ta Faulo totoa vaʼauta dina ʼidiega webui tauya.
33 Assim saiu Paulo do meio deles.
34 Ta vaina tomotau Faulo ena vona ivetumaqanea ta ana yoʼo gamonaya ilugu. Ta taha ʼidiega ana wawa Dionisi, tauna taha kanisela Alifago ana qabuyavo ʼinega. Ta wese taha vavine ana wawa Damali be wese vaina tomotau maega Faulo ena vona ivetumaqanea.
34 Todavia, alguns homens aderiram a ele e creram: entre eles, Dionísio, o areopagita, e uma mulher chamada Dâmaris; e com eles ainda outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.