Lucas 15
Le'ec Ada' U T'an A Dios A Tumulbene (MOPNT) vs ARIB
1 Pues te'i. Jun p'eel q'uin much'lajoo' ti yaab aj mol taq'uin ti'i a gobiernojo, u yet'ocoo' a top yaab u sip'ili. Tanoo' u naatz'ül u yubi u t'an a Jesusu.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Le'ecoo' a fariseo u c'aba'oo' u na'ata, u yet'ocoo' u yaj ca'ansajil u ley aj Moisese, cajoo' ti p'a'as. —Le'ec a winic ada'a, top walac u c'ümicoo' a yanoo' u sip'ili. Walac u janal eteloo',— cu t'anoo'.
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 U men u yadajoo' abe'e, nuucboo' ich mucult'an u men a Jesusu.
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 —Jun tuul a winiqui, yan u carnero cien tuul. Wa cuchi ca' sa'tüc ti'i a jun tuulu, bel u cu p'ütoo' a noventa y nueve tuul tuba tanoo' u janal. Bel u ca'a u cüxte a jun tuul a sa'ti asto u cüxtic. Tulacal a jujun tuule'exe, jede'eque'ex ilic a betic ti baalo',— cu t'an a Jesusu.
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 —Le'ec ca' u cüxte a sa'tiji, qui' u yool. Bel u ca'a u c'oochte.
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 Le'ec ca' c'ochoc tu yotocho, bel u cu püyoo' u amigojoo' eteloo' u yettzeel. “Qui'aque'ex ilic a wool inche'exe. In cüxtaj a carnero a sa'ti tene,” cu t'an ti'ijoo',— cu t'an a Jesusu.
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 —Inen tan in wadic te'ex. Le'ec ca' u jele' u tucul u p'ütü' u bete' a c'as jun tuul a yan u sip'il jabix ala'oo' a que'en tin tzeele, walac u yantal a qui'-oolal ti ca'an tu jajil. Mas qui'oo' u yool etel a jun tuul abe'e, tuwich etel a noventa y nueve tuul a tojoo' u na'at a ma' tzaj u jelicoo' u tucul,— cu t'an a Jesus ti'ijoo'o.
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 —Pues te'i. Jun tuul ix ch'upu, yan u taq'uin diez p'eel, Wa cuchi ca' sa'tüc ti'i a jun p'eele, bel u cu tübü' a lampara ti'i ca' sasilac a ich naja. Bel u cu miiste a ichnaja. Bel u cu tz'a' u yool u cüxte asto u cüxtic. ¿Ma' wa baalo'?— cu t'an a Jesusu.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 —Le'ec ca' u cüxteje, bel u cu püyoo' u amigo eteloo' u yettzeel. “Qui'aque'ex ilic a wool inche'exe. In cüxtaj in taq'uin a sa'tiji,” cu t'an ti'ijoo'.
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Inen tan in wadic te'ex. baalo' ilic ti walac u qui'taloo' u yool u yaj xa'num a Dios ti ca'an le'ec ca' tojac u na'at jun tuul a yan u sip'il jabix ala'oo' a que'en tin tzeel,— cu t'an a Jesusu.
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 —Pues te'i. Jun tuul a winiqui, yan u mejen ca' tuul.
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 “Tat,” cu t'an a itz'intzil ti'i u tata. “Tz'a ten boon a ayic'alil a bel u ca'a ti p'aatül tene,” cu t'an ti'i u tat. U t'oxaj u ayic'alil ti'ijoo' u mejen,— cu t'an a Jesusu.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 —Ma' top yaab q'uin a manüc ti ca' u much'quintaj u ayic'alil a itz'intzili. Joq'ui te'i. Bini ti ulaac' caj ti naach. U sütaj u taq'uin tanil u betic a ca'ax c'u'ac ti c'asili.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Le'ec ti jobi tulacal u taq'uini, caji a wi'ijil tu jajil ichil a caj abe'e. A itz'intzili, caji u yubi u yajil a wi'ijili,
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 mentücü, u cüxtaj u naal etel jun tuul a que'en te'iji. Tücaa'bi ichil u cuuch meyaj ti tzen eq'uen.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 U c'atiintaj ilic cuchi u jante a jabix bitz a tan u tz'eec ca' u jantoo' a eq'uene. C'u' betiqui, ma'ax c'u' a tz'abi ti'iji.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 Pues te'i. C'aji u winiquil a itz'intzili. “Yanoo' u yaj meyaj in tata. Ma' pataloo' u jante boon a walacoo' u tz'abül ti'iji. C'u' betiqui, wa'ye' tan in quimil u men wi'ijil,” cu t'an tu bajil.
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 “Bel in ca'a ti joc'ol wa'ye'. Bel in ca'a etel in tat. Bel in quin wadü' ti'i: “Tat, yan in sip'il ti'i a Dioso. Yan ilic in sip'il tech.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Ma' qui' ca' a wileen jabixen a mejene. Mas qui' ca' a wileen jabixen jun tuul a waj meyaja. Baalo' ca' in wadü' ti'i,” cu t'an tu bajil,— cu t'an a Jesusu.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 —Pues te'i. Joq'ui. Bini etel u tat. Naach to que'en ma' c'ochoc ti ilbi u men u tat. Qui'aji u yool u tat. Alca' ti bini u c'ümü' u mejen. U meectaj. U yutzintaj,— cu t'an a Jesusu.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 —“Tat, yan in sip'il ti'i a Dioso. Yan ilic in sip'il tech. Ma' qui' ca' a wileen jabixen a mejene,” cu t'an ti'i u tat.
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 “Tales a noc' a quich'pana. Sebac. Cünü ti'i. Tz'a u tz'üpütc'ü' tu c'ü'ü. Cünü u zapato tu yoc,” cu t'an u tat ti'i u yaj meyaj.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 “Tales aj meen wacax ti quelemcuntaj ti'i fiesta. Quimes. Co'ne'ex ti janal. Co'ne'ex ti bete' a fiestaja.
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 Le'ec in mejen ada'a, jabix quimen tene, pero ca' cuxlaji. Sa'ti biq'uin ado'o, pero ca' udi,” cu t'an u tat. Cajoo' u bete' a fiestaja,— cu t'an a Jesusu.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 —Pues te'i. Que'en to ich col a sucu'untzili. Le'ec ti tan u yusc'ala, naatz'i tu tzeel a naja. U yubaj a sono. Tan a ocoto.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Le'ec a sucu'untzili, u püyaj jun tuul aj meyaja. “¿C'u' a tan u manülü?” cu t'an ti'i.
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 “Udi a witz'in. Qui' u yool a tat ti udi. Ma' c'oja'ani. U tz'aj ti quimsabül aj meen wacax a quelemcunbiji,” cu t'an ti'i.
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 C'u' betiqui, tz'iicaji a sucu'untzili. Ma' u c'ati ocol ich naj. Joq'ui a tattzil pach naja. U yaaltaj u qui'cunte u yool.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 “C'aac tech boon jaab uchuc in meyaj ta wetel. Ma'ax jun sut wa ma' in tz'ocsaj a t'an. C'u' betiqui, ma' a tz'aj ten ma'ax jun tuul a cabro ti'i in betical a fiesta eteloo' in amigo,” cu t'an ti'i u tat ti uchi u nuuc.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 “C'u' betiqui, le'ec ti udi a mejen abe'e, a tz'aj ti quimsabül aj meen wacax a quelemcunbiji. Ala'aji, chen u sütaj a ayic'alil etel ix c'ac'as ch'up,” cu t'an ti'i u tat.
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 “Yum, que'en ti que'enech tin wetel. Tulacal a c'u' a yan tene, tech,” cu t'an a tattzili.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 “Yan ti betic a fiestaja. Yan u qui'tal ti wool. Le'ec a witz'ini, jabix quimen to'ono, pero ca' cuxlaji. Sa'ti biq'uin ado'o, pero ca' udi,” cu t'an u tat ti'i u mejen,— cu t'an a Jesus yoc'ol u c'üm-oolbaanül a Dios u menoo' a mac a yanoo' u sip'il jabix ala'oo' a que'enoo' tu tzeele.
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.