Atos 16
Le'ec Ada' U T'an A Dios A Tumulbene (MOPNT) vs NTLH
1 Pues te'i. C'ochoo' aj Pablo u yet'oc aj Silas ich caj Derbe caj Listra. Te'i que'en aj Timoteojo. Hermano ilic ala'aji. U na'a, jun tuul ix Israele. Walac ilic u tz'ocsic a Jesusu. Le'ec u tata, jun tuul aj Griegojo.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 —Top qui' u püsüc'al aj Timoteojo,— cu t'anoo' a hermano ich caj Listra caj Iconio.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Pues te'i. Le'ec aj Pablojo, u c'ati ca' xi'ic aj Timoteo tu pacha. Tulacal u yeeloo' ti aj Griego u tat mentücü, ma' yan u p'is tu yot'el aj Timoteojo. Ma' u c'ati ca' tz'iicac boon aj Israel a que'en te'iji, mentüc aj Pablojo, u xotaj u yot'el aj Timoteo ca' p'aatüc u p'is jabix u yadaj aj Moises ti'ijoo' aj Israel uchi.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Pues te'i. Binoo' ichil a caj jujun p'eel tuba que'enoo' a hermanojo. U yadaj ti'ijoo' c'u' a yan u tz'ocsic jabix ti tz'iiba'an ichil a carta u menoo' u yaj xa'num a Jesus eteloo' u yaj cananil a hermano ich caj Jerusalen.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Le'ecoo' a hermanojo, tan ti tanoo' u chichtal u yool. Sansamal tanoo' u tz'a'cül.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Pues te'i. Le'ec u Püsüc'al a Dioso, ma' u cha'aj ca' xicoo' aj Pablo eteloo' u yetmanül u yadü' u pectzil ich cuenta Asia, mentücü, binoo' ich cuenta Frigia cuenta Galacia.
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 C'ochoo' cuenta Misia. U c'atiintajoo' cuchi beel ich cuenta Bitinia, pero ma' ilic cha'boo' u beel te'i u men u Püsüc'al a Dioso.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 U mansajoo' cuenta Misia. C'ochoo' chi' c'ac'naab ich caj Troas.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Ti ac'ü' u yilaj jun p'eel ba'al ich jabix nümül aj Pablojo. Tz'abi u yila' a winic a tali cuenta Macedonia. Wa'an ti que'en a winiqui. U c'aataj ti'i aj Pablojo. —Co'on wa'ye' cuenta Macedonia a waanto'on,— cu t'an ti'i aj Pablo ich jabix nümül.
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Le'ec ti ca' u yilaj ti baalo' ichil jabix a nümülü, u listartajoo' u bajil ca' xicoo' cuenta Macedonia.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Pues te'i. Joc'o'on ichil a caj Troasa. Oco'on ichil a barcojo. Bino'on ti toj tac cuenta Samotracia. Xoya'an ti ja' abe'e. Tu samalili, joc'o'on te'i. Bino'on tac ich caj Neapolis.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 Joc'o'on te'i. Bino'on ti oc tac ich caj Filipos. Le'ec abe'e, u noochil caj te'i ich cuenta Macedonia. Ti'i Roma a caj abe'e. Yaab q'uin que'eno'on ich caj Filipos.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Le'ec ti u q'uinil a jedele, joc'o'on ichil a caja. Bino'on chi' ja' tuba walacoo' u t'an aj Israel etel a Dioso. Tinlajo'on te'i. Ti wadaj u pectzil a Dios ti'ijoo' ix ch'up a much'lajoo' te'iji.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Jun tuul tu yaamoo' abe'e, ix Lidia u c'aba'. Tali ti a caj Tiatira. Walac u conic a noc' a jabix u color ix yamese. Walac u tz'ocsic a Dioso. Tan u yubic c'u' a tan u yadic aj Pablojo. Le'ec a Noochtzili, u tz'aj ti'i ca' u tz'oques a t'an abe'e.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Ala'aji, u c'ümaj a ocja' etel tulacaloo' u yet'oco. Pachili, u yadaj to'on: —Wa chucul hermanojen ta t'ane'exe, ca' a talaque'ex ti posado ichil in wotoch,— cu t'an to'on. Tan ti tan u püyico'on asto ti bino'on.
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Pues te'i. Jun p'eel q'uin tan ti beel chi' ja' tuba walacoo' u t'an etel a Dioso. Ti c'ümaj jun tuul ix q'uexbil mozo ti bej. Yanoo' u yumil. Yan a c'ac'asba'al ichil u püsüc'ala. Etel abe'e, walac u yilic a suerteje. Yaab a naal u c'ümajoo' u yumil u men walac u yilic a suerteje.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Ix ch'up abe'e, tali tiqui pach. Le'ec ti tan u beel ix ch'upu, tan ti tan u yadic: —Le'ecoo' a winic ada'a, tanoo' u betic u meyaj a Dios a que'en yoc'ol tulacal a ba'ala. Taloo' u yadü' to'on biqui ca' sa'albüco'on,— cu t'an ix ch'up abe' ti chich.
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Yaab q'uin tan ti tan u betic ti baalo'. Siq'ui u yool aj Pablo ti'iji. U sutaj u bajil u cha'ante ix ch'upu. —Tan in wadic tech ichil u c'aba' a Jesucristojo. Joq'uen ichil u püsüc'al ix ch'upu,— cu t'an ti'i a c'ac'asba'al a que'en ichil u püsüc'al ix ch'upu. Le'ec ti ca' u yadaj abe'e, joq'ui a c'ac'asba'ala.
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Pues te'i. Le'ecoo' u yumil ix ch'upu, u yilajoo' ti ma' tu ca' paatal ti naal etel ala'i tucaye'il. U müchajoo' aj Pablo etel aj Silasa. U bensajoo' tu yotoch caj le'ec tuba que'enoo' aj cününcaja.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Bensaboo' tu taanoo' aj il sip'il. —Le'ecoo' a winic ada'a, aj Israeloo'o. Tanoo' u lic'sic u tz'iiquil a caja,— cu t'anoo' ti'i aj il sip'ili.
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 —Tanoo' u yadic ti'i a cristiano ca' u betoo' c'u' a ma' qui' u betabül, u men ma' qui' tu c'axül ti u ley cuenta Roma,— cu t'anoo' ti'i aj il sip'ili.
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Lic'oo' u tz'iiquil a cristiano a much'a'anoo' yotoch caj yoc'lal a ca' tuulu. Le'ecoo' aj il sip'ili, u yadajoo' ca' joc'sabücoo' u noc' a ca' tuulu, ca' jütz'bücoo' etel u yal che'.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Le'ec ti xanaji u jütz'icoo'o, u c'ülajoo' ich cuarto. —Cününtoo' ti qui',— cu t'anoo' ti'i u yaj cananil a presojo.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Le'ec ti ca' u yubaj abe'e, u c'ülajoo' ichil a cuarto tac chumuc a presojo. U nüt'ajoo' u yoc tu yaam ca' tziil a tablaja.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Pues te'i. C'ochi a chumuc ac'ü'ü. Le'ec aj Pablo u yet'oc aj Silasa, tanoo' u t'an etel Dios. Tanoo' u c'ayintic u qui'il a Dioso. Le'ecoo' u chucaan a presojo, tanoo' u yubic.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 Ca' u yubajoo'o, tan a yuc'laj a chichi. Uchi u yuuc' ti top chich a naja. Laj jeebi tulacal a puertaja. Le'ecoo' a presojo, laj c'üxa'anoo' etel cadena. Laj jeebi a cadena tuba c'üxa'anoo'o.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 P'i'ixi u yaj cananil a presojo. Le'ec ti ca' u yilaja, laj jeba'an tulacal a puerta ichil tuba que'enoo' a presojo. Le'ec aj cünün presojo, u joc'saj u maasca'. Bel cuchi u ca'a u quimes u bajil. —Puutz'oo' wal a preso,— cu t'an tu bajil.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 —Ma' a yajcuntic a bajil. Que'eno'on ilic wa'ye' tulacalo'on,— cu t'an aj Pablo ti chichi.
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Le'ec u yaj cananil a presojo, u yadaj ca' talesabüc a c'aac'a. Alca' ti oqui ich cuarto ala'aji. Tz'ütz'ülnac ti c'ochi tu taan aj Pablo etel aj Silasa. Xonlaji tu taan a ca' tuulu.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 U joc'sajoo' ichil a cuartojo. —Noochwinique'ex, ¿c'u' a yan in betic ti'i ca' sa'albüquen ca' xiquen ti ca'an?— cu t'an ti'i a ca' tuulu.
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 —Tz'oques u t'an a Noochtzil a Jesucristojo. Baalo' ti bel a ca'a sa'albül incheche, y tulacaloo' a wet'oc wa ca' uchucoo' u tz'ocsaj,— cu t'an a ca' tuul ti'iji.
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 U yadajoo' u pectzil a Noochtzil ti'i y ti'ijoo' u yet'oc.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Le'ec ti joboo' u t'an a ca' tuulu, ac'ü' to. Le'ec u yaj cananil a presojo, u p'o'aj u yajil a ca' tuul tuba jütz'boo'o. Pachili, le'ec a winic tac eteloo' u yet'oco, tz'aboo' u yocja' u men uchoo' u tz'ocsaj.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Mas pachili, u bensajoo' a ca' tuul tu yotocho. U tzeentajoo'. Qui' u yool ala'i tac eteloo' u yet'oc u men cajoo' u tz'oques a Jesusu.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Pues te'i. Tu samalili, tücaa'boo' a soldado u menoo' aj il sip'il ti'i u yaj cananil a presojo. —Cha'oo' ca' xicoo' a winic a ca' tuulu,— cu t'anoo' a soldado ti'i u yaj cananil a presojo.
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 —Le'ecoo' aj il sip'ili, u tücaa'tajoo' ca' in cha'e'ex,— cu t'an u yaj cananil a preso ti'i aj Pablojo. —U paatale'ex a beel aleebe. Dios ca' u yile'ex ti bej,— cu t'an ti'ijoo'.
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 —Ino'ono, Romanojo'on. Le'ecoo' aj il sip'ili, u tz'ajo'on ti jütz'bül tu taanoo' a cristianojo. Ma' u yilajoo' wa yan ti sip'ili. Pachili, u tz'ajo'on ti presojil. Aleebe u c'atoo' ca' joc'oco'on ti mucul. Ma' ti joc'ol. Yan u taleloo' aj il sip'il u joc'so'ono,— cu t'an aj Pablo ti'ijoo' a soldadojo.
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Le'ecoo' a soldadojo, u yadaj ti'ijoo' aj il sip'il c'u' u yadaj aj Pablojo. Le'ec ca' u yubajoo' ti Romanojoo' a ca' tuulu, jac'oo' u yool.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 Pues te'i. C'ochoo' u yiloo' a presojo. U c'aatajoo' ca' sa'tesabücoo' u sip'il u men a ca' tuulu. U joc'sajoo' ichil a presojo. —Joq'uene'ex ichil a caja,— cu t'anoo' ti'i a ca' tuulu.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Le'ec aj Pablo aj Silasa, joc'oo' ichil a presojo. Binoo' ichil u yotoch ix Lidia. Uchoo' u t'an eteloo' a hermano te'iji. Pachili, joc'oo'. Binoo'.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.