João 4
Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs BKJ
1 Farizi mu 'ɛ ‑wa ‑maa mɛɛ mu ta dɔɔ Zesu 'yaa‑ ‑klaŋlanɛ ‑bebe 'srɔɔwo zii' 'kee‑ 'mu 'wiiŋfɛ‑ 'ke 'bhɛ kan Mɛɛ Wiiŋfɛ' Mi Zaan ta.
1 Portanto, quando o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João,
2 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑, 'yee‑ Zesu 'gbu 'laa ‑yaa mɛɛ mu wiiŋfɛ' zii', ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'mu ‑le ‑yaa 'bhɛ klɛ 'zi.
2 (embora o próprio Jesus não tenha batizado, mas os seus discípulos),
3 'Bhɛla‑ ‑yile, 'ke 'yee‑ Zesu gole‑ Zude 'klɛɛn 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ niinale ‑a ‑zanta' Galile 'klɛɛn 'ɛ 'yi.
3 ele deixou a Judeia, e partiu novamente para a Galileia.
4 ‑A ge bhla zi Galile 'klɛɛn 'ɛ 'yi, yaa ‑yaa sɔ 'kanle ‑yrɛ ‑bhɛɛke' do 'kpɔ ꞊nɔɔ 'ke yaa 'e go Samari 'klɛɛn 'ɛ ba.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 ‑E ‑ja bhɔlɛ Samari 'klɛɛn 'ɛ 'yi ‑wa 'nɛ do 'la ‑o ‑yaa 'bhɛ sii Sikaa 'bhɛɛ‑ ta. 'Bhɛ Sikaa ‑wa 'ɛ 'yaa‑ Zakɔbu gba 'la 'naa‑ ‑a gbe Zozɛfu ni 'bhɛɛ‑ ‑din.
5 Então ele chega a uma cidade de Samaria, que é chamada Sicar, perto das terras que Jacó deu a seu filho José.
6 Zakɔbu ‑klɔŋ 'la 'kaan‑, 'bhɛ 'yaa‑ 'bhɛ yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ. 'Bhɛ 'yi bhe, Zesu 'trɛlabhwa 'taa 'ɛ 'kɔɔ, 'kee‑ gele‑ yaalɛ 'bhɛ ‑klɔŋ 'ɛ bhoŋla. 'Bhɛ ꞊kla ‑yrekpaa' bhɔ 'waati 'ɛ ‑din.
6 Ora, o poço de Jacó estava ali. Jesus, pois, cansado da sua viagem, assentou-se assim junto do poço, e era cerca da hora sexta.
7 'Bhɛ ya 'ɛ 'yi, 'ke Samari le do nule‑ ‑yi 'tɔyrɛ‑ nɔɔ‑ 'bhɛ ‑klɔŋ 'ɛ 'yi. 'Bhɛɛ‑ 'ke Zesu 'a 'pele 'a ni dɔɔ: «'Ŋ gba mi yi sa ba.»
7 Então veio uma mulher de Samaria para tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 'Bhɛ 'waati 'ɛ ba, 'ke Zesu a ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑ja gban ‑waa' pɛbhle ‑lɔyrɛ' nɔɔ‑ ‑wa 'ɛ 'kpee.
8 (Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimento).
9 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Samari le 'ɛ ‑ya pele‑ Zesu ni dɔɔ: «'Aa! 'Bhi Zuufu mi, 'e mi yi ‑yrɛwo' zii' 'mi ‑la ma ɛɛ, 'mi 'la 'mi ‑o 'ke Samari le 'le bhe ɛɛ?» 'Yee‑ ‑le 'ɛ 'bhɛ ‑jan ‑glɔɔn 'ɛ ꞊woa, ‑amasrɔyi Zuufu mu 'ɛ 'pegee Samari mu 'ɛ waa ‑za 'laa ‑yaa 'eke‑ ta.
9 Então, disse-lhe a mulher samaritana: Como é que tu, sendo um judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher de Samaria? Porque os judeus não se relacionam com os samaritanos.
10 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke Zesu 'a zikpale ‑a ni dɔɔ: «'Kee‑ 'kpa bi ‑Waanbhaa' bhaaplɛŋ mu ‑gbaa pɛ 'la ba 'e 'bhɛ dɔ bi, 'bhɛɛ‑ mɛɛ 'la zan ‑o mi yi ‑yrɛwo' zii' 'e ma, 'kee 'yaa‑ 'bhɛ zan 'ɛ dɔ bi, 'bhi 'gbu ‑le ‑yaa nu mi yi ‑yrɛwolɛ 'bhɛ zan 'ɛ ma. 'Bhɛɛ‑ ‑yi 'la 'bhɛ bole ‑yrɛ ma ‑si na mɛɛ ni, ‑e ‑yaa nu 'bhɛɛ‑ 'nalɛ‑ 'e ni.»
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus, e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke le 'ɛ ‑ya pele‑ Zesu ni dɔɔ: «Mɛɛzan, ‑yi 'tɔ 'gboŋgbo 'laa ‑o 'e 'kɔɔ, 'bhɛɛ‑ ‑klɔŋ 'ɛ tro. 'E nu 'sɔlɛ‑ 'yee‑ ‑yi 'la 'kee‑ bole ‑yrɛ ma ‑si 'ɛ na mɛɛ ni 'bhɛ 'srɔɔwole 'naa ma ɛɛ?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 'O ‑gbɔɔ Zakɔbu ‑le ‑klɔŋ 'lɛɛ‑ 'kaan‑, 'bhɛɛ‑ ‑ya ‑naa 'o ni. 'Yee‑ 'gbu 'pegee ‑a gbe mu 'ɛ, 'bhɛɛ‑ ‑yaa' tropɛ mu 'ɛ ‑o 'yee‑ ‑klɔŋ 'lɛɛ‑ 'yi yi 'ɛ ꞊mia. 'Bhi 'kpee ma 'e gblaan ‑yiya' 'o ‑gbɔɔ Zakɔbu ni ɛɛ?»
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Zesu 'a zikpaa‑ ‑a ni dɔɔ: «'Ke mɛɛ 'oo mɛɛ 'la zan ‑klɔŋ 'lɛɛ‑ 'yi yi 'ɛ ‑mia, ‑yi 'mi ‑lrɔ nu 'bhɛ zan dɛ gbɛ drɛɛwolɛ 'ezin‑;
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água terá sede novamente;
14 'duŋ‑ 'ke 'mi 'ŋ 'kɔɔ ‑yi 'ɛ ꞊naa mɛɛ 'la zan ni, 'bhɛɛ‑ ‑ya ‑mia, ‑yi 'mi ‑lrɔ 'laa nu 'bhɛ zan 'ɛ dɛlɛ ‑li ‑titi. ‑Amasrɔyi, 'ŋ nu ‑yi 'la 'bhɛ 'nalɛ‑ 'bhɛ zan 'ɛ ni, 'bhɛ nu klɛlɛ 'bhii‑ tɔ ŋgblo do 'bhɛ zan 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ yaa nu ‑bheelɛ' ‑titi. 'Bhɛɛ‑ 'bhɛ tɔ ŋgblo 'ɛ nu ‑si 'la 'ke ‑daŋ' 'laa 'bhɛ ma 'bhɛ 'nalɛ‑ 'bhɛ zan ni.»
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, mas a água que eu lhe der, se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 'Bhɛ klɛlɛ 'tɛ, 'ke 'yee‑ le 'ɛ ‑ya pele‑ Zesu ni dɔɔ: «Mɛɛzan, 'ŋ gba 'bhɛ ‑yi 'ɛ 'ke ba, 'kooko‑ ‑yi 'mi ‑lrɔ 'laa 'ŋ dɛ ‑li, 'bhɛɛ‑ 'naa nu ‑yi 'tɔlɛ‑ ‑li ‑gɛ ‑titi.»
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que eu não tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 'Bhɛ 'yi 'tɛ, Zesu pe ‑a ni dɔɔ: «Ge 'e ꞊nɔɔ 'sii‑, 'bhɛɛ‑ 'ka nu ‑gɛ doo.»
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke 'yee‑ le 'ɛ ‑ya ‑lɛkunle Zesu ni dɔɔ: «'Ŋ ꞊nɔɔ 'laa ‑o.» Zesu pe ‑a ni 'ezin‑ dɔɔ: «'Zoo ‑o 'e zi 'ke 'ya pe dɔɔ 'e ꞊nɔɔ 'laa ‑o;
17 A mulher respondeu e disse: Eu não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Tu disseste bem: Eu não tenho marido;
18 ‑amasrɔyi, 'e 'yalaa gwlɛn na ‑glɔɔn 'soo, 'bhɛɛ‑ 'yoo‑ mɛɛ 'la zan 'kɔɔ ‑zɔn, 'e ꞊nɔɔ 'laa 'bhɛ zan 'ɛ 'le. 'E ‑jan 'la ꞊woa bhe wlan ‑le 'bhɛ 'le.»
18 porque tu tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke 'yee‑ le 'ɛ ‑ya pele‑ Zesu ni dɔɔ: «'Ee! Mɛɛzan, 'an 'yaango‑ 'bhii‑ 'yoo‑ wlan ma ‑Waanbhaa' * ‑lɛla' janwo mi do 'le.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, Eu vejo que tu és um profeta.
20 'O mɔɔ Samari mu, 'o ‑gbɔɔ mu ‑Waanbhaa' ‑gbaa vlɛ gɔɔn 'lɛɛ‑ 'bhɛɛ‑ 'wiiŋ‑ ‑gɛ, 'bhɛɛ‑ 'duŋ‑, 'ka mu Zuufu mu, 'ka pe dɔɔ ‑o ‑Waanbhaa' gba yrɛ 'la ꞊nɔɔ, 'bhɛ ‑o Zeruzalɛmu do ‑kplɛn 'la ꞊nɔɔ.»
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde o homem deve adorar.
21 Zesu 'bhɛ zikpaa‑ ‑a ni dɔɔ: «Le ‑nɛ, 'ŋ 'yoo zan ‑jan 'la 'wolɛ‑ 'e ni 'e 'kpa 'bhɛ 'yi, 'waati do ‑o zan bhɔlɛ', 'bhɛɛ‑ 'ka 'laa nu 'ŋ Dɛ ‑Waanbhaa' gbalɛ ‑li vlɛ gɔɔn 'lɛɛ‑ 'wiiŋ‑, 'bhɛ 'pegee Zeruzalɛmu.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 'Ka mu Samari mu, 'ka pɛ 'la 'bhɛ gba 'ka 'laa 'bhɛ dɔ; 'o mɔɔ pɛ 'la 'bhɛ gba 'o 'bhɛ dɔ, ‑amasrɔyi ‑Waanbhaa' bhaaplɛŋ mu go ‑za 'yi gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑, Zuufu mu ‑le sɔ 'bhɛ 'pele 'ka ni.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação é dos judeus.
23 'Duŋ‑ 'bhɛ 'waati ‑o zan bhɔlɛ, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ ꞊bhwa gban, 'bhɛ 'waati 'ɛ ba, 'ŋ Dɛ ‑Waanbhaa' gba mu kplankplan mu 'ɛ ‑o nu ‑a gbalɛ Lii 'Weŋ 'ɛ 'yi 'bhɛ 'pegee wlan ma. ‑Amasrɔyi 'ŋ Dɛ ‑Waanbhaa' ‑o 'bhɛɛ‑ mɛɛ ‑glɔɔn 'ɛ ‑glin 'zi 'bhɛɛ‑ ‑wa gba.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais para adorá-lo.
24 ‑Waanbhaa' 'gbu ‑o 'ke Lii 'le, ‑yoo 'ke ‑za 'le 'ke mɛɛ 'la zan mu 'a gba, 'bhɛ zan mu 'a gba ‑a Lii 'Weŋ 'ɛ 'seŋ ta 'bhɛ 'pegee wlan ma.»
24 Deus é um Espírito, e os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke 'yee‑ le 'ɛ ‑ya pele‑ Zesu ni dɔɔ: «'An 'yaango‑ dɔɔ *Mesi 'ɛ ('bhɛ 'yi ‑le ‹Mɛɛ ‑Bhee Mi ‑Kpɔsɔɔ›) ‑o 'bhɛ ‑la sii Krisi, 'bhɛ nu nulɛ. 'Ke 'bhɛ ꞊nwa 'bhɛ nu ‑za 'kpɛn 'yipelɛ 'o ni.»
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que vem o Messias, que se chama o Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Zesu 'a zikpaa‑ ‑a ni dɔɔ: «'Mi 'la 'mi ‑o ‑janwo' zii' 'e ni ‑gɛ bhe, 'mi ‑le 'kɛle‑.»
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, o que fala contigo.
27 'Bhɛ 'waati 'ɛ ba, 'ke Zesu ‑a ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'nule 'tɛ; ‑wa yelawoa 'ke ‑yoo ‑balo klɛ 'zi 'ke le do 'le bhe, 'bhɛ ‑o 'kpeelɛnia ‑o ma. 'Duŋ‑ yaa dɔlɛ ‑o 'kedo‑ 'kpɔ 'kpee 'ke 'bhɛ 'a 'lrɔkpa‑ dɔɔ: «‑Yoo ‑mɛ za ‑la ‑yilrɔkpa zii' 'e ma ɛɛ? 'Bhɛ 'pegee 'ka 'pegee 'yee‑ ‑o ‑mɛ pɛ jan ‑la wo zii' ɛɛ?» 'Bhɛ 'pegee dɔɔ: «‑Mɛla ma 'yoo‑ ‑balo klɛ 'zi 'kɛle‑ ɛɛ?»
27 E nisto vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que ele estivesse falando com a mulher; todavia, nenhum homem lhe disse: O que tu procuras? Ou: Por que tu falas com ela?
28 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke le 'ɛ ‑e yaa ‑yi gbɔ 'ɛ 'tole ‑a nɔɔ‑, 'kee‑ gele‑ ‑wa ꞊la, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ mɛɛ mu 'ɛ ni dɔɔ:
28 A mulher então, deixou o seu cântaro, e foi no caminho da cidade, e disse aos homens:
29 «‑Ka nu mɛɛ 'lɛɛ‑ ‑glin doo, 'mi ‑za 'oo ‑za mu 'la ꞊kla 'elwale gban, ‑e 'mu 'kpɛn ꞊pia 'ŋ ni. ‑Dɔke' Mɛɛ ‑Bhee Mi ‑Kpɔsɔɔ Krisi 'ɛ 'yele‑ 'kɛle‑ oo.»
29 Vinde, vede um homem que me disse todas as coisas que eu tenho feito; não é este o Cristo?
30 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑wa 'ɛ ta mu 'ɛ 'pwɛle, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o nule‑ Zesu ‑glinyrɛ' nɔɔ‑.
30 Então, eles saíram da cidade e foram até ele.
31 'Bhɛ 'waati 'ɛ ba, Zesu a ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'yaa‑ matɛdɔ 'zi dɔɔ: «'O Daan mi, 'e 'zoole‑, pɛ sa bhle!»
31 Enquanto isso os seus discípulos lhe suplicavam, dizendo: Mestre, come.
32 'Duŋ‑, ‑ya ‑lɛkwan 'mu ni dɔɔ: «Pɛ 'la ‑yoo 'ŋ 'kɔɔ 'ke 'bhɛ ‑o 'ke 'ŋ 'bhle pɛ 'le, 'ka 'laa 'bhɛ dɔ.»
32 Mas ele lhes disse: Eu tenho um alimento para comer, que vós não conheceis.
33 'Bhɛ 'yi, 'ke ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑woo 'eke‑ ‑lrɔkpale dɔɔ: «Taa‑ mɛɛ 'ke mu ‑nwa pɛle nalɛ ‑a ni ɛɛ?»
33 Portanto, os discípulos diziam uns aos outros: Acaso algum homem lhe trouxe algo de comer?
34 Zesu pe ‑o ni dɔɔ: «'Ŋ 'bhle pɛle 'ɛ 'bhɛ ‑le 'ke 'ŋ 'winbɔ‑ mi 'ɛ 'bhɛ zru maza klɛle 'le, 'bhɛɛ‑ ‑e ye 'la gbɛkpaa‑ 'ŋ 'kɔɔ 'ke 'ŋ 'bhɛ 'lɛyan‑.
34 Jesus disse-lhes: O meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 ‑Wa pe dɔɔ: ‹‑A ‑vinbwa mlɛ yiziɛ 'bhɛɛ‑ pɛbhaa 'kan bhla 'ɛ bhɔ.› 'Duŋ‑ 'mi pe 'ka ni dɔɔ ‑ka 'ka 'yrɛkpa gba mu 'ɛ ta laale doo, pɛbhaa mu 'ɛ 'tranna‑, 'bhɛɛ‑ ‑o 'kan 'waati ꞊bhwa gban!
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses, e então virá a colheita? Eis que eu vos digo: Levantai os vossos olhos, e vede os campos, porque eles já estão brancos para a colheita.
36 Pɛbhaa 'kan mi 'ɛ, ‑e ‑yaa pɛbhaa 'kanle‑ ma ‑sra 'srɔɔwo‑, 'bhɛɛ‑ ‑yoo pɛbhaa mu 'ɛ 'lɛkpa‑ zii' 'eke‑ ta 'ke ‑yoo to bole ‑yrɛ ma ‑si 'la ‑daŋ' 'laa ‑o ‑a ma 'bhɛ ‑zayi'. 'Bhɛ klɛgbɛya do 'ɛ 'yi, pɛbhɛ bɔ mi 'pegee pɛbhaa 'kan mi 'ɛ ‑o mɛɛ plɛ zrukpaa' 'srɔɔwo‑ 'eke‑ zi.
36 E o que ceifa recebe salário, e ajunta fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa possam juntamente se regozijar.
37 ‑Amasrɔyi, ‑o ‑gɔɔn 'la bɔ dɔɔ: ‹Mɛɛ do pɛbhɛ bɔ, 'bhɛɛ‑ mɛɛ ‑bhɛɛke' do pɛbhaa kan.› Wlan ‑le 'bhɛ ‑gɔɔn 'ɛ 'le.
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 'Bhɛ ya 'ɛ 'yi, 'mi 'ka 'winbwa‑ pɛbhaa 'kanyrɛ‑ nɔɔ‑ gba 'la 'ka 'laa ‑yrɛnbhlelɛ 'bhɛ 'kpale ma 'bhɛ 'yi; mɛɛ ‑bhɛɛke' mu ‑le ‑yrɛnbhla 'bhɛ gba 'ɛ 'kpale‑ ma, 'bhɛɛ‑ 'ka mu ‑o ‑trɔn 'srɔɔwo zii' ‑o woye 'ɛ ma.»
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros homens trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Samari mu ‑bebe ‑o ꞊kpaa Zesu 'yi 'bhɛ ‑wa 'ɛ ta, le 'ɛ ‑jan 'la ꞊woa ‑o ni 'bhɛ ‑zayi' dɔɔ: «'Mi ‑za 'oo ‑za mu 'la 'kpɛn ꞊kla 'elwale gban, ‑e 'mu 'yipia꞊ 'ŋ ni.»
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificou: Ele me disse tudo que eu tenho feito.
40 'Woo‑ Samari mu 'ɛ 'bhɔle‑ Zesu ‑din, 'ke ‑o ‑sromabɔle ‑a ni dɔɔ ‑e bo ‑o ba ye 'waati sa. ‑Ayile, 'kee‑ bole‑ ‑o ba ‑yrekpaa' plɛ ta 'ezin‑.
40 Assim então os samaritanos foram até ele, e pediram-lhe que ficasse com eles; e ele ficou ali dois dias.
41 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke mɛɛ ‑bhɛɛke' ‑bebe 'e 'kpale Zesu 'yi 'ezin‑ ‑a 'gbu 'wojan‑ mu 'ɛ ma.
41 E muitos mais creram por causa da sua própria palavra;
42 'Woo‑ mɛɛ mu 'ɛ pe le 'ɛ ni dɔɔ: «'Waa 'o 'kpalɛ‑ ‑a ‑yi 'bhi 'wojan‑ drɔŋ 'ɛ 'bhɛ ma, 'duŋ‑ 'woo ꞊kpaa ‑a ‑yi, ‑amasrɔyi 'o mɔɔ 'gbu 'a wojan mu 'ɛ ꞊maa, 'wa 'yaangwa‑ 'bhii‑ 'yele‑ 'ke 'drunyan 'yi mu 'ɛ 'Bhee Mi kpataakpa 'ɛ 'le.»
42 e diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos; porque nós mesmos o temos ouvido, e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Zesu 'yanle ‑yrekpaa' plɛ klɛlele 'bhɛ yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ, 'kee‑ gele‑ Galile 'trɛ ta.
43 Ora, após os dois dias, ele partiu de lá, e foi para a Galileia.
44 ‑Amasrɔyi 'yee‑ 'gbu 'a ꞊pia‑ dɔɔ: «Waa ‑Waanbhaa' *‑lɛla' janwo mi ‑lɛdɔ' a ma ‑a 'gbu a 'klɛɛn 'yi.»
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 ‑E bhɔle 'duŋ‑ Galile 'klɛɛn 'ɛ 'yi, 'ke bhɛ ꞊nɔɔ mɛɛ mu 'ɛ ‑wa 'kunle 'elrele. ‑Amasrɔyi Zesu ‑za mu 'la 'kpɛn ꞊kla Paki 'fɛti 'ɛ ta Zeruzalɛmu 'mu 'bhɛ mu ꞊ya. ‑Amasrɔyi 'bhɛ mu 'gbu 'yaa‑ 'bhɛ 'fɛti 'ɛ ta 'ezin‑.
45 Então, quando ele chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles foram à festa.
46 Zesu ꞊nwa 'ezin‑ 'tɛ Kana ‑wa 'ɛ ta, Galile 'klɛɛn 'ɛ 'yi; ‑e ‑yi 'niinaa‑ 'ke ‑drɔɔ 'le 'elwale 'bhɛɛ‑ ‑wa 'ɛ ta. Yeta mi ‑gbɛnɛ do ‑yaa ye, 'bhɛɛ‑ ga ‑yaa 'bhɛ gbe ‑nɛ 'ɛ ma Kapɛnɔmu.
46 Assim Jesus veio novamente a Caná da Galileia, onde ele da água fizera vinho. E havia ali um nobre, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 'Bhɛɛ‑, 'yee‑ yeta mi ‑gbɛnɛ 'ɛ ‑ya male 'kaa Zesu ‑gwa Zude 'klɛɛn 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ ‑e ꞊nwa Galile 'klɛɛn 'ɛ 'yi, 'kee‑ gele‑ 'tɛnlɛ‑ Zesu ma. 'Bhɛɛ‑ 'kee‑ ‑sromabɔle Zesu ni dɔɔ 'bhɛ ge ‑a gbe 'ɛ 'bhee‑ Kapɛnɔmu. ‑Amasrɔyi ‑a gbe 'ɛ 'yaa‑ zan klɛlɛ 'ke 'siɛle.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe para descer e curar o seu filho, porque ele já estava à morte.
48 Zesu pe ‑a ni 'tɛ dɔɔ: «'Ka nu bolɛ 'bhɛɛ‑ klɛle ma 'taŋii ɛɛ? 'Ka 'laa sɔ 'ka 'kpale 'ŋ 'yi, 'ke 'naa 'sɔle‑ maza mu 'pegee 'kpeelɛni maza mu klɛlɛ 'ka 'yrɛ ma ɛɛ?»
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e maravilhas, não crereis.
49 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke 'yee‑ yeta mi 'ɛ ‑ya zikpale Zesu ni dɔɔ: «Mɛɛzan, 'e 'zoole‑, nu blaale‑ 'sani 'ŋ gbe ‑nɛ 'ɛ yaa nu galɛ.»
49 O nobre disse-lhe: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele 'a ni dɔɔ: «Ge 'e ba ‑lɛ ma, 'e 'nɛ ‑ya ‑yrɛ ma.» 'Bhɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke 'yee‑ mɛɛ ‑ya 'kpale Zesu 'wojan‑ 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ gele‑ ‑a ba ‑lɛ ma.
50 Disse-lhe Jesus: Vai pelo teu caminho, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse, e ele foi em seu caminho.
51 ‑E ‑yaa ‑a ba ‑lɛ ma zi 'ɛ 'lii bhla 'la ba, 'ke ‑yaa' 'fɛ 'ɛ ꞊la yewonɛ mu 'ɛ 'nule ‑a ‑lɛpalɛ, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa pele‑ ‑a ni dɔɔ: «'E 'nɛ ‑ya ‑yrɛ ma!»
51 E, enquanto ele descia, saíram-lhe ao encontro os seus servos e lhe contaram dizendo: O teu filho vive.
52 'Bhɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke ‑yoo ‑lrɔkpale dɔɔ ‑a 'flɛ 'yi 'pɔɔnna‑ 'waati 'ɛ ‑dela ba. 'Bhɛɛ‑ ‑wa ꞊pia ‑a ni dɔɔ 'bhɛ ‑kla ‑yretɛbhɛ bhlɔ bii 'waati 'ɛ ba. 'Bhɛɛ‑ 'waati 'ɛ ba, ‑a 'flɛ 'yi 'la ga 'ɛ ‑gwa ‑a ma.
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora ele começara a melhorar; e disseram-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke 'yee‑ ‑nɛ dɛ 'ɛ ‑ya 'yaangole dɔɔ Zesu 'a ꞊pia ‑a ni 'bhɛɛ‑ 'waati 'ɛ ba 'kaa: «'E 'nɛ ‑ya ‑yrɛ ma.» ‑Ayile 'yee‑ ‑nɛ dɛ 'ɛ 'pegee ‑yaa' 'fa ꞊la mu 'ɛ ‑o 'kpɛn ‑o ‑kpaa Zesu 'yi.
53 Assim o pai reconheceu que foi na mesma hora em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 'Bhɛ ‑nɛ 'ɛ 'bheeza‑ 'ɛ, 'bhɛ ‑le ꞊kla Zesu a 'sɔle‑ maza ‑tɔɔmasie ‑glɔɔn plɛ mi klɛle 'le; ‑a 'san 'kee‑ go Zude 'klɛɛn 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ nu Galile 'klɛɛn 'ɛ 'yi.
54 Este foi o segundo milagre que Jesus fez, quando ele ia da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.