Atos 15
Meitei Bible (MNI_TWF) vs NTLH
1 Judea-dagi mi khara Antioch-ta laklaga “Moses-ki Wayel Yathanggi matung inna nakhoina un-kaktrabadi nakhoi kanbiba phangloi” haina thajabasingda tambirammi.
1 Alguns homens foram da região da Judeia para a cidade de Antioquia e começaram a ensinar aos irmãos que eles não poderiam ser salvos se não fossem circuncidados , como manda a Lei de Moisés.
2 Masigi matangda Paul amasung Barnabas-na makhoiga yamna kanna yetnarammi. Maram aduna Paul amasung Barnabas amadi Antioch-tagi thajaba kharaga loinana Jerusalem-da masigi matangda pakhonchatpasing amadi ahal lamansing unaba chatnaba leplammi.
2 Paulo e Barnabé não concordaram e tiveram uma discussão muito forte com eles a respeito disso. Aí foi resolvido que Paulo e Barnabé e mais alguns irmãos fossem para Jerusalém, a fim de estudar esse assunto com os apóstolos e os presbíteros da igreja.
3 Singlupna makhoibu thabirammi aduga makhoina Phoenicia amadi Samaria phaoduna chatpada Jihudi nattabasingna Tengban Mapuda mai onsillakpagi pao makhoina tamlammi maduda thajaba pumnamak yamna haraorammi.
3 Então a igreja de Antioquia mandou que eles fossem. Eles passaram pelas regiões da Fenícia e da Samaria, contando como os não judeus estavam se convertendo a Deus. E todos os irmãos ficaram muito alegres com essa notícia.
4 Makhoina Jerusalem-da thungbada singlup amasung pakhonchatpasing amadi ahal lamansingna makhoibu taramna oklammi aduga Tengban Mapuna makhoigi mapanna toubikhiba thabak pumnamak makhoida tamlammi.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e lhes contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles.
5 Adubu Pharisee-singgi kangluptagi thajaraba mioi kharana lepkhatlaktuna hairak-i, “Jihudi nattaba makhoi un-kakpa tai aduga Moses-ki Wayel Yathang innaba haiba tai.”
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que também haviam crido se levantaram e disseram: — Os não judeus têm de ser circuncidados e têm de obedecer à Lei de Moisés.
6 Maram aduna wapham asi khannanaba pakhonchatpasing amadi ahal lamansing punna unarammi.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para estudar o assunto.
7 Makhoina kuina khannaraba matungda Peter-na lepkhattuna hairak-i, “Ichil-inaosa, Jihudi nattaba phurupsingna eigi chindagi Aphaba Pao asi taraga thajaraknaba matam kharagi mamangda nakhoigi naraktagi eibu Tengban Mapuna khandopikkhiba adu nakhoina khang-i.
7 Depois de muita discussão, Pedro se levantou e disse: — Meus irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu entre vocês para anunciar o
8 Mi pumnamakki thamoibu khangbiba Tengban Mapu mahakna makhoibu yabi haibasi Ibungo mahakna eikhoida Thawai Asengba pibibagumna makhoidasu Thawai Asengba pibiduna utpire.
8 E Deus, que conhece o coração de todos, mostrou que aceita os não judeus, pois deu o Espírito Santo também a eles, assim como tinha dado a nós.
9 Ibungona eikhoiga makhoigagi marakta karisu khennaba thambide, maramdi makhoigi thajabagi mapanna Ibungona makhoigi thamoibu sengdokpire.
9 Deus não fez nenhuma diferença entre nós e eles; ele perdoou os pecados deles porque eles creram.
10 Maram aduna eikhoigi ipa ipusingnasu aduga eikhoinasu puba ngamdaba potlum adubu thajabasinggi mathakta thanggattuna eikhoina karigi Tengban Mapubu chang yenggadouribano?
10 Então por que é que vocês estão querendo pôr Deus à prova, colocando uma carga nas costas dos que agora estão crendo? E essa carga nem nós nem os nossos antepassados pudemos carregar.
11 Madu touroidabani! Makhoida oibagumna, eikhoisu Ibungo Jisugi thoujalna kanbiba phangle haiba eikhoina thajei.”
11 Pelo contrário, por meio da graça do Senhor Jesus, nós, judeus, cremos e somos salvos do mesmo modo que os não judeus.
12 Tengban Mapuna makhoigi mapanna Jihudi nattabasinggi marakta angakpa thabaksing amadi khudamsing toukhiba adu Paul amadi Barnabas-na paodamba aduda miyam pumnakna tumin leiduna tarammi.
12 Então todos os que estavam ali ficaram calados e escutaram Barnabé e Paulo contarem todos os milagres e maravilhas que Deus tinha feito por meio deles entre os não judeus.
13 Makhoina ngangba loirabada Jacob-na hairak-i, “Ichil-inaosa, eina haiba tabiyu.
13 Quando eles terminaram de falar, Tiago disse: — Meus irmãos, escutem!
14 Jihudi nattabasingdagi Ibungo mahakki oiba mising khandokpiduna Tengban Mapuna makhoigidamak khanbi haibasi ahanba oina utpiba adu Simon-na sandokna haibikhre.
14 Simão acabou de explicar como Deus primeiro mostrou o seu cuidado pelos não judeus, escolhendo do meio deles um povo que seria dele.
15 Masigi thoudok asi Tengban Mapugi wa phongdokpiba maichousingna haikhiba wasing aduga chanei. Mapugi puyada asumna iduna lei,
15 As palavras dos profetas estão bem de acordo com isso, pois as Escrituras Sagradas dizem:
16 — ausente —
16 “Depois disso eu voltarei — diz o Senhor — e construirei de novo o reino de Davi, que é como uma casa que caiu. Juntarei de novo os pedaços dela e tornarei a levantá-la.
17 — ausente —
17 Assim todas as outras pessoas, todos os outros povos que eu chamei para serem meus, vão procurar conhecer o Senhor. Assim diz o Senhor,
18 — ausente —
18 que anunciou essas coisas desde os tempos antigos.”
19 Jacob-na makha tana hairak-i, “Eigi oinadi, Jihudi nattabasingna Tengban Mapuda mai onsillakpada eikhoina wahanba oihan-gumsi.
19 E Tiago continuou: — A minha opinião é esta: eu acho que não devemos atrapalhar os não judeus que estão se convertendo a Deus.
20 Madugi mahutta lai murtida kattuna mangthoklaba chinjak, nupa nupi oktaba lamchat chatpa, mangak leithattuna hatpa sa amadi ee chaba hairibasing asidagi lapthoknaba eikhoina makhoida i-si.
20 Penso que devemos escrever a eles uma carta, dizendo que não comam a carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, que não pratiquem imoralidade sexual, que não comam a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado e que não comam sangue.
21 Maramdi mamangngeidagi houna Moses-ki Wayel Yathang asi synagogue-singda Potthaba numit khudingda pari aduga mahakki waheisingbu sahar khudingda sandokli.”
21 Pois, desde os tempos antigos, a Lei de Moisés tem sido lida todos os sábados nas sinagogas , e as suas palavras são anunciadas em todas as cidades.
22 Adudagi makhoigi maraktagi mi khara khallaga Paul amadi Barnabas-ka loinana Antioch-ta thanaba pakhonchatpasing, ahal lamansing amasung singlup apunbana lepnarammi. Thajabasinggi marakta luchingba oiriba mioi ani haibadi Barsabbas hainasu kouba Judas amadi Silas-pu makhoina khallammi.
22 Então os apóstolos e os presbíteros , com o apoio de toda a igreja, resolveram escolher entre eles alguns homens e mandá-los para Antioquia com Paulo e Barnabé. Os escolhidos foram Judas, chamado Barsabás, e Silas. Esses dois homens eram muito respeitados pelos membros da igreja.
23 Makhoina masigi ayiba che adu makhoida puhallammi: “Pakhonchatpasing, ahal lammansing amasung nakhoigi nachin nanaosing eikhoina, Antioch, Syria amadi Cilicia-da leiba eikhoigi Jihudi nattaba ichil inaosing nakhoibu khurumjari.
23 E mandaram por eles a seguinte carta: “Nós, os apóstolos e os presbíteros, irmãos de vocês, mandamos saudações aos nossos irmãos não judeus que vivem em Antioquia e na
24 Eikhoigi iraktagi chatkhiba mioi kharana haiba waphamdagi nakhoigi pukning olang onsaonahalle amasung nungaihandre. Adubu makhoidi eikhoidagi ayaba yaoraga chatkhiba natte.
24 “Soubemos que alguns do nosso grupo foram até aí e disseram coisas que criaram problemas para vocês. Porém não foi com a nossa autorização que eles fizeram isso.
25 Maram aduna eikhoi punna tinnare aduga nakhoigi nanakta thananaba pao puba khara eikhoina khandokpa yanare. Eikhoigi Mapu Ibungo Jisu Christtagidamak thawai katthoklaba nungsijaraba marup Paul amadi Barnabas-ka loinana makhoi chatminnagani.
25 Portanto, nós todos resolvemos, sem nenhum voto contra, escolher alguns homens e mandá-los a vocês. Eles vão com os nossos queridos irmãos Barnabé e Paulo,
26 — ausente —
26 que têm arriscado a sua vida a serviço do nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Maram aduna eikhoina i-khraba adumak makhoimakna hainanaba nakhoigi nanakta Judas amadi Silas-pu eikhoina thare.
27 Estamos enviando, então, Judas e Silas para falarem pessoalmente com vocês sobre estas coisas que estamos escrevendo.
28 Maru oiba hiramsing asi nattana atoppa potlum amamuk nakhoida thanggattaba haibasi Thawai Asengbanasu eikhoinasu phei haina khalle:
28 Porque o Espírito Santo e nós mesmos resolvemos não pôr nenhuma carga sobre vocês, a não ser estas proibições que são, de fato, necessárias:
29 madudi lai murtida katpa chinjak chadaba; ee chadaba; mangak leithattuna hatpa sa chadaba; nupa nupigi oiba lamchat naidaba thabaktagi lapthokpa hairibasing asini. Nakhoina hairibasing asi toudaba haibasi nakhoigi aphabani. Kainarasi.”
29 não comam a carne de nenhum animal que tenha sido oferecido em sacrifício aos ídolos; não comam o sangue nem a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado; e não pratiquem imoralidade sexual. Vocês agirão muito bem se não fizerem essas coisas. Saúde a todos!”
30 Pao pubasing adu thakhrabada makhoina Antioch-ta chatlammi aduga mapham aduda makhoina thajabasingbu khomjillaga ayiba che adu makhoida sinnarammi.
30 Então mandaram que os quatro partissem, e eles foram para Antioquia. Lá reuniram os cristãos e entregaram a carta.
31 Mising aduna madu parammi aduga madugi pukning thougatpa waheising aduda makhoi haraorammi.
31 Quando estes a leram, ficaram muito alegres com as palavras de ânimo que havia nela.
32 Judas amadi Silas makhoi animak Tengban Mapugi wa phongdokpa maichou oiba maramna makhoibu pukning thougatpiduna amadi panggal happiduna matam sangna wa nganglammi.
32 Judas e Silas, que eram profetas , falaram muito com os irmãos, dando-lhes assim ânimo e força.
33 Mapham aduda matam khara leiraba tungda thajabasing aduna makhoibu thabirakpasing adugi maphamda ingthana thabire.
33 Eles passaram algum tempo ali, e depois os irmãos, fazendo votos de boa viagem, os mandaram de volta para aqueles que os tinham enviado.
34 [Adum oinamak Silas-nadi mapham aduda leithaba phagani haina khankhi.]
34 [Porém Silas achou melhor ficar ali.]
35 Adubu Paul amasung Barnabas-ti mi kaya amaga loinana tambiduna amasung Mapu Ibungogi wa sandoktuna matam khara Antioch-ta leitharammi.
35 Mas Paulo e Barnabé ficaram algum tempo em Antioquia. Eles e muitos outros cristãos ensinavam e anunciavam a palavra do Senhor. A segunda viagem missionária de Paulo
36 Matam khara leiraga Paul-na Barnabas-ta hairak-i, “Eikhoina Mapu Ibungogi wa sandoklamba saharsingda amuk hanna chattuna thajabasing adu karam touribage haibadu yenglusi.”
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades onde já anunciamos a palavra do Senhor. Vamos ver se eles estão bem.
37 Barnabas-na John Mark-pu makhoiga loinana puba pamlammi
37 Barnabé queria levar João Marcos.
38 adubu mahakna thabak loiba phaoba makhoiga leiminnadana mahakna Pamphylia-da makhoibu thadoklamlaga hankhiba maramna Paul-nadi mahak puba haibasi chumde haina khallammi.
38 Porém Paulo não queria, pois Marcos não tinha ficado com eles até o fim da primeira viagem missionária, mas os havia deixado na província da Panfília.
39 Kanna yetnaba thorakpadagi makhoi ani khainarammi: Barnabas-na Mark-pu puduna Cyprus-ta hi tongduna chatkhi
39 Por isso eles tiveram uma discussão tão forte, que se separaram. Barnabé levou João Marcos consigo e embarcou para a ilha de Chipre,
40 adubu thajabasingna makhoibu Mapu Ibungogi thoujalda sinnabiraga Paul-na Silas-pu khallaga chatkhirammi.
40 enquanto que Paulo escolheu Silas e seguiu viagem, depois que os irmãos o entregaram aos cuidados do Senhor.
41 Mahakna Syria amadi Cilicia phaoduna chatlaga singlupsingbu panggal happirammi.
41 E Paulo atravessou a província da Síria e a região da Cilícia, dando força às igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.