Apocalipse 14
ANOUBA WAREPNABA (MNI) vs VC
1 Adudagi eina yengbada Zion chingda Yaomacha adu leppa eina ure; amasung mahakka loinanana mahakki ming amadi Mapagi ming maraibakta i-ba mi lakh amaga lising niphumari leirammi.
1 Eu vi ainda: o Cordeiro estava de pé no monte Sião, e perto dele cento e quarenta e quatro mil pessoas que traziam escritos na fronte o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Aduga kanna chenthariba isinggi iraokhol amadi nong khakpagi ahouba makhol manba khonjel ama eina swargadagi tare. Eina tariba makhol adu bina khongbasingna makhoigi bina khongbagi makhol mallammi.
2 Ouvia, entretanto, um coro celeste semelhante ao ruído de muitas águas e ao ribombar de potente trovão. Esse coro que eu ouvia era ainda semelhante a músicos tocando as suas cítaras.
3 Phambal adugi mangda amadi thawaipanba mari amasung ahal lamansing adugi mangda makhoina anouba isei ama saklammi. Isei adu malemdagi handokpikhraba makhoi 1,44000 khak nattana kana amatana tamba ngamde.
3 Cantavam como que um cântico novo diante do trono, diante dos quatro Animais e dos Anciãos. Ninguém podia aprender este cântico, a não ser aqueles cento e quarenta e quatro mil que foram resgatados da terra.
4 Makhoising adu nupida masa mangthokchadriba nupasingni, maramdi makhoina masamakpu sengna thamjarammi. Makhoina Yaomacha aduna chatpa mapham khudingda tung injei. Makhoibu mioibasinggi maraktagi handokpire amasung Tengban Mapu amadi Yaomacha adugi maphamda ahanba mahei oina katchare.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois são virgens. São eles que acompanham o Cordeiro por onde quer que vá; foram resgatados dentre os homens, como primícias oferecidas a Deus e ao Cordeiro.
5 Makhoigi machindagi minamba amata taba phangde; makhoidi amakpa leitabasingni.
5 Em sua boca não se achou mentira, pois são irrepreensíveis.
6 Adudagi eina malemda leiriba misingda, mi kanglup khuding, salai khuding, lol khuding amadi phurup khudingda laothoknaba aphaba paogi lomnaidaba paojelga loinana awangba atiyada pairiba atoppa swargadut ama eina ure.
6 Vi, então, outro anjo que voava pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para anunciar aos habitantes da terra e a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Mahakna awangba khonjelda hairak-i, “Tengban Mapubu kiyu amasung Ibungoda matik mangal piyu, maramdi mahakki wayenbagi pungpham adu lakle. Swarga, malem, samudra amadi ising iphutpu sembiriba Ibungo mahakpu khurumjou.”
7 Clamava em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória, porque é chegada a hora do seu julgamento. Adorai aquele que fez o céu e a terra, o mar e as fontes.
8 Ahanba adugi matung illakliba anisuba swargadut amana hairak-i, “Mahak ture! Achouba Babylon adu ture! Mahakna mi pumnamakpu mahakki yu haibadi mahakki nupa nupi lannabagi mayai karaba yu adu pithaklammi!”
8 Outro anjo seguiu-o, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, por ter dado de beber a todas as nações do vinho de sua imundície desenfreada.
9 Aduga ahumsuba swargadut amana ahanbagi ani adubu tung induna awangba khonjelda hairak-i, “Kanagumbana sa adubu amasung magi murti adubu khurumlaba, aduga makhoigi maraibakta nattraga makhutta madugi khudam phanglabadi,
9 Um terceiro anjo seguiu-os, dizendo em alta voz: Se alguém adorar a Fera e a sua imagem, e aceitar o seu sinal na fronte ou na mão,
10 makhoinasu, Tengban Mapugi asaobagi yu haibadi mahakki mei houna saobagi tenggotta mapungphaba panggalga loinana heijinkhraba yu adu thakkani! Makhoina asengba swargadutsing amadi Yaomacha adugi mangda achakpa kantrukna thina wahangani.
10 há de beber também o vinho da cólera divina, o vinho puro deitado no cálice da sua ira. Será atormentado pelo fogo e pelo enxofre diante dos seus santos anjos e do Cordeiro.
11 Makhoida awaba piriba meigi meikhu adu lomba naida naidana mathakta kakhatkani. Aduga sa adubu amadi magi murti adubu khurumbasing amasung mahakki minggi khudam phangba makhoising adugi awaba adu ahing nungthil anida leppa nairoi.”
11 A fumaça do seu tormento subirá pelos séculos dos séculos. Não terão descanso algum, dia e noite, esses que adoram a Fera e a sua imagem, e todo aquele que acaso tenha recebido o sinal do seu nome.
12 Masina haibadi Tengban Mapugi yathang illiba amadi Jisuda thajabayaba oiriba Tengban Mapugi asengba misingna otpi neibibasing khaangheina khaanggani amasung thajaba yaba oina leigani.
12 Eis o momento para apelar para a paciência dos santos, dos fiéis, aos mandamentos de Deus e à fé em Jesus.
13 Adudagi swargadagi khonjel amana asumna haiba eina tare, “Masi isillu: houjiktagi houna Ibungogi thougalgidamakta sibasing adu yaiphabani”
13 Eu ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Felizes os mortos que doravante morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os seguem.
14 Adudagi eina yengkhibada, angouba leichil ama ure, aduga leichil adugi mathakta phamliba adu mioiba malli, makokta sanagi luhup uppi, makhutta athouba thangol ama pai.
14 Eu vi ainda uma nuvem branca, sobre a qual se sentava como que um Filho do Homem, com a cabeça cingida de coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Adudagi Mapugi sanglendagi atoppa swargadut ama thoraktuna leichil adugi mathakta phamliba aduda awangba khonjelda hairak-i, “Nahakki thanggol adu sijinnaduna khaoro, maramdi matam adu lakle; malem asi loknabagidamak mulle.”
15 Outro anjo saiu do templo, gritando em voz alta para aquele que estava assentado na nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, pois está madura a seara da terra.
16 Maduda leichil mathakta phamliba aduna malemda magi thanggol thaduna malembu khaore.
16 O Ser que estava assentado na nuvem lançou então a foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Madugi matungda swargada leiriba Mapugi sanglen adudagi atoppa swargadut ama thorakle, mahaksu athouba thanggol ama pairammi.
17 Outro anjo saiu do templo do céu. Tinha também uma foice afiada.
18 Aduga meigi mathakta matik leiba atoppa swargadut ama latnapung adudagi thoraklammi. Mahakna athouba thanggol paiba swargadut aduda awangba khonjelda laorak-i, “Nahakki athouba thanggol adu sijinnaduna malemgi anggur ingkholdagi anggursing adu kaklo, maramdi anggursing adu mulle!”
18 E outro anjo, aquele que tem poder sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz para aquele que tinha a foice afiada: Lança a foice afiada e vindima os cachos da vinha da terra, porque maduras estão as suas uvas.
19 Maram aduna swargadut aduna magi thanggol adu malemda thaduna, anggur ingkholdagi angursing adu kaktuna, Tengban Mapugi meihouna saobagi anggur mahi sumpham aduda makhoibu hunjille.
19 O anjo lançou a sua foice à terra e vindimou a vinha da terra, e atirou os cachos no grande lagar da ira de Deus.
20 Sahar adugi mapanda leiba anggur mahi sungphamda anggursing adu sumle; aduga anggur mahi sumpham adudagi thorakpa ee-na kilometre chahum sangba aduga metre animuk luba ising ichao oina chenthorakle.
20 O lagar foi pisado fora da cidade, e do lagar saiu sangue que atingiu até o nível dos freios dos cavalos pelo espaço de mil e seiscentos estádios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.