2 Coríntios 7

ANOUBA WAREPNABA (MNI) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Wasak pumnamaksing asi eikhoida pinabirabanina, nungsiraba marupsing, hakchang amadi thawaibu senghandriba khudingmaktagi eikhoina isabu sengdokchasi. Aduga Tengban Mapubu kina hingjabaga loinana asengba adu mapung phahansi.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 Eikhoigidamak nakhoigi thamoida mapham pibiyu. Eikhoina aranba toukhide, eikhoina kanabusu manghannaba toukhide, eikhoina nakhoi kanadagisu khudongchaba loukhide.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Eina masi nakhoibu lalhannabagidamak haiba natte. Maramdi, eina mamangda haikhibagum nakhoidi eikhoigi thamoida lengdana lei madudi eikhoina hingba oirabasu siba oirabasu nakhoiga loinagani.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 Eina nakhoida chaona thajaba lei; eina nakhoida asigumba chaothokchaba asi lei. Eibu nakhoina yamna thougatphikhi. Eikhoigi awa ana khudingmakta eina haraojabana thalli.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Eikhoina Macedonia-da thunglaba matungda phaoba eikhoina potthaba kari amata phangkhide, adubu maikei khudingmakta eikhoida awa-anang leirammi, mapandana yetnaba aduga thamoidana akiba leirammi.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Adubu pukning hantharabasingbu thougatpiba Tengban Mapuna Titus-pu thabirakpagi mapanna eikhoibu thougatpire.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 Eikhoibu thougatpikhiba adu mahakna lakpikhiba adukhaktana natte adubu nakhoina mahakpu kamdouna thougatpikhibage haibagi mahakki paodam adunasuni. Nakhoina eibu kayada ujaningba, nakhoina kayada wajaba, eigidamak kayada thawai yaojaba haibadu mahakna eikhoida tamlammi; aduga maduna houjik eibu amukka henna haraohalle.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Maramdi eigi chithi asina nakhoibu wahallabaphaobada eina ningngamdaba toujade. Aduga eina ningamdaba touramlabasu chithi asina nakhoibu pukning wahan-gadaba adu mikup kharakhaktagini haiba ei khang-i.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 Adumakpu houjik eina haraojei, madu eina nakhoibu pukning wahankhiba adugi maramna natte adubu nakhoigi pukning waba aduna nakhoibu pukning honghankhiba adugi maramnani. Madugi pukning waba adu Tengban Mapuna sijinnabibani aduga asumna eikhoina nakhoida amangba karisu thokhande.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Maramdi Tengban Mapuna sijinnaba pukning waba aduna pukning honghanduna aran-khubham pinabi aduga maduna ningngamdaba thokhande. Adubu taibangpandagi lakpa pukning waba adunadi siba thok-halli.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Tengban Mapuna yabiba pukning waba aduna nakhoida thok-hankhiba adu yeng-u. Maduna nakhoibu kayada thawai yaohalliba, nakhoigi lanjadaba adu utnanaba kayada khourangjariba! Adugumba asaoba, adugumba akiba, adugumba khourangjaba, adugumba thawai-yaojaba, adugumba aranba toubasingbu cheirak pinanaba thourangjaba! Nakhoina hiram pumnamakta nakhoi nasamakpu seng-i haibadu utle.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Maram aduna, chithi adu eina nakhoida ikhrabasu, aranba toukhiba mi adugi maramgidamak natte, aduga aranba adugi cheitheng phangkhraba adugi maramgidamaksu natte adubu nakhoina eikhoibu kadaiphaoba ningjabage haibadu Tengban Mapugi mangda nakhoi nasana khangjananaba eina madu ikhibani.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Masimakna eikhoibu pukning thougatpire.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Eina nakhoigi maramgidamak mangonda chaothokchakhi, aduga nakhoina eibu ikaiba nanghanbidre. Eikhoina matam pumnamakta nakhoida achumba aduda ngang-i, aduga maduga chap mannana eikhoina nakhoigi maramda Titus-ki mangda chaothokchaba adu achumbani haibadusu utle.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Aduga nakhoi pumnamakna mahakki wa injaba amasung mahakpu kina amadi tanik-tanikna lousinjaba adu mahakna ningsingba matamda mahakna nakhoibu nungsijaba adu henna hengatli.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Eina nakhoibu mapungphana thajaba yaba asida eina kayada haraojaba?
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.