Atos 12

mnh (MNH) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Dœ lɔndɔnœ asœmœ, gbozugo Erode sœ lima kœmbœrœ œrœ kanga fœ anga azu Ikrizia.
1 Por aquele tempo, o rei Herodes mandou prender alguns da igreja para os maltratar.
2 Tshe mbœrœ adœke endje wo Jake, aya Yowane, dœ ugu kamba.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Yé lɔkɔ á tshe wu adœke œrœ má œne mbœrœ za yanga fœ Ayuda waa, tshe kpa pa adœke, endje za Petro. Œ sœ lima dœ lɔkɔ angbo nœ mapa á susuku nene.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, prosseguiu, mandando prender também Pedro. E eram os dias dos pães sem fermento.
4 Tshe bopa ye œ vwi she ga lœ kánga, yé œ pa fœ ukpulu aturugu vana á ngbɔɓa aturugu vana vana, mbœrœ kœgbɔndœ ye. Tshe sœ kœgbe lima adœke manda angbo Pake yeka á œne kœdji she ɓa utshu azu para kɔkɔ.
4 Depois de prendê-lo, lançou-o na prisão, entregando-o a quatro escoltas de quatro soldados cada uma, para o guardarem. A intenção de Herodes era apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Endje gbɔ lima ndœ Petro ɓa lœ kánga, kashe azu Ikrizia kaka lima tœ kœza avwala dœ ɨ'ɨrɨ ye fœ Ndjaba nene.
5 E assim Pedro estava guardado na prisão; mas havia oração incessante a Deus por parte da igreja a favor dele.
6 Erode yi lima ndœ kœwa ngbanga nœ ye tœ ala azu para kɔkɔ. Dœ butshɔnœ asœmœ, Petro lo ɓa ugurutœ aturugu bisha, endje i she vwagbagba dœ djingiri bisha yé aayi kœgbɔndœ manda ka ɓa utshu manda kánganœ.
6 Na noite anterior ao dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro dormia entre dois soldados, preso com duas correntes. Sentinelas, junto à porta, guardavam a prisão.
7 Kashe tshokombele, andjelu nœ Gbozu yikumu ye, yé ɨshirɨ owo za osho djigi. Andjelu turutœ ye œ jo she, á pa fœ she adœke: «Aalafo katsha!» Djingirinœ kœzu tœ kane Petro.
7 Eis, porém, que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz iluminou a prisão. O anjo tocou no lado de Pedro e o despertou, dizendo: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 Yé andjelu kpa pa fœ she adœke: «I uwu tshapa lœba nœ zœ, œ soro uwu œrada nœ zœ.» Petro mbœrœtœ ye lindœ o'o ye. Andjelu kpa pa adœke: «Verœ yɔgbɔdɔ lœba nœ zœ yé œ te manda mœ.»
8 E o anjo continuou: — Coloque o cinto e calce as sandálias. E ele assim o fez. O anjo lhe disse mais: — Ponha a capa e siga-me.
9 Petro wuta lœ kánga œ te manda andjelu. Tshe gbe œnœ ye adœke œneke á andjelu mbœrœ asœmœ dœ́dœ́ adja œrœ nene, kashe œne wu œrœ lœ ulu.
9 Então, saindo, Pedro o seguia, não sabendo que era real o que estava sendo feito pelo anjo; ele pensava que era uma visão.
10 Endje ro ali azu kœgbɔndœ manda, manda nœ endje ro bisha endje yé œ wuta ga tœ manda yarakowo á wuta kpuru ga lœ ongbo: mandanœ kɔrɔ dœ tœ ye utshu endje. Lɔkɔ á endje wuta ga shu, endje ro tshatœ ama gbɔlɔ, yé tɨtɨvwɨrɨ andjelu kœyiwa ye.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o qual se abriu automaticamente; e, saindo, enveredaram por uma rua, e logo adiante o anjo se afastou dele.
11 Uvuru Petro kœkwa ga lœ nœ, á tshe kœpa adœke: «Ngɔngɔ asœke, mœ wu adœke œ dœ́ adjapu: Gbozu vwa andjelu nœ ye á tshe vwara mœ tshakane Erode dœ pe lœma ekperœ á Ayuda guma ndœ mœ.»
11 Então Pedro, caindo em si, disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo judeu.
12 Manda kœgbe tshelœ ye tœ œneke á mbœrœ fœ she, tshe gu ga lœ anda nœ Mareya, ayi Yowane á anga ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Marke. Azu ndjoro sœ lima kœdonga Ndjaba ɓa zœ.
12 Ao se dar conta disso, Pedro resolveu ir à casa de Maria, mãe de João, também chamado Marcos, onde muitas pessoas estavam congregadas e oravam.
13 Lɔkɔ á tshe nge manda, anga yawuru akwa bale á ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Rode, na mbœrœ kœkɔrɔ tœnœ.
13 Quando ele bateu à porta da frente, uma empregada, chamada Rode, foi ver quem era.
14 Tshe dji tshama Petro œ sœ dœ yanga, œ tshapu kœkɔrɔ manda, yé œ kpa dœ ɔrɔ mbœrœ kœpandœ nœ adœke, Petro ka ɓa pa manda ɓa shu.
14 Reconhecendo a voz de Pedro, ficou tão alegre que nem o fez entrar, mas voltou correndo para anunciar que Pedro estava à porta.
15 Endje pa fœ she adœke: «Iyi sœ lœ kumu zœ a!» Kashe tshe pa fœ endje adœke, œneke á œne sœ kœpa fœ endje kœdœ adjapu. Á endje kœpa adœke: «Asœmœ kœdœ andjelu á tshe sœ kœgbɔndœ Petro dœmœ.»
15 Então os outros disseram: — Você ficou louca! Ela, porém, persistia em afirmar que era verdade. Então disseram: — É o anjo dele.
16 Petro sœpe kolœ kœnge manda. Lɔkɔ á endje kɔrɔ manda, endje wu she yé œ i gbɔndjuru.
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Quando abriram a porta, viram-no e ficaram admirados.
17 Tshe mbœrœ kane ye fœ endje adœke endje sœ koko, yé œ pandœ mara á Gbozu za she ga shu lœ kánga fœ endje. Tshe kpa pa adœke: «'E na œ pandœ nœ fœ Jake œdœ pe fœ anga ayindœ Yisu.» Manda nœ, tshe wuta yé œ na ga tœ angbɨ osho.
17 Ele, porém, fazendo-lhes sinal com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tinha tirado da prisão. E acrescentou: — Anunciem isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, foi para outro lugar.
18 Osho kɔrɔ, aturugu yakatœ endje ngbangbangba. Endje tetœ kœyutœ endje lœtœ endje adœke Petro fatœ ye tœ ɗe!
18 Quando amanheceu, houve grande alvoroço entre os soldados sobre o que teria acontecido com Pedro.
19 Erode vwa azu kœpara Petro œrrr toroboka, endje gbɔ gbɔ she nene. Tshe yu aayi kœgbɔndœ manda kánganœ, yé á pa adœke endje wo endje ye. Manda nœ, Erode to ɓa lœ ogo Yuda œ na ga lœ Sezaré, yé œ mbœrœ olo teasho ɓa zœ.
19 Herodes, tendo-o procurado e não o achando, submetendo as sentinelas a interrogatório, ordenou que se aplicasse a pena de morte. E, descendo da Judeia para Cesareia, Herodes passou ali algum tempo.
20 Erode sœ lima dœ geda dœ azu ogo Tire œdœ azu ogo Sidona. Azu ogonœ bibisha asœke yindœ kœwuta ga utshu ye. Endje u Blastuse á tshe dœ uzu tshapa ayi akwa nœ Erode, œ dji o'o tshelœ ye. Endje na kœyu Erode adœke tshe mbœrœ adœke œne sœ gee. Gbambanœ nene, ogo nœ endje gbɔ œrœ kœto ɓa lœ œnœ ye dœ gbozugo.
20 Havia uma séria divergência entre Herodes e os moradores de Tiro e de Sidom. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele e, depois de obter o apoio de Blasto, que era assessor do rei, pediram paz, porque a terra deles recebia alimentos do país do rei.
21 Dœ lɔkɔnœ á endje guma tœ kœgbɔtœ endje, Erode verœ lœba tshagbozu nœ ye, œ sœ ga pa ngande gbozu nœ ye, yé œ tetœ kœpu o'o ɓa utshu azu kɔ.
21 Em dia designado, Herodes, vestido de traje real, assentado no trono, dirigiu-lhes a palavra.
22 Azu tetœ kœta rawa adœke: «Asœ kœdœ tshama ndjaba, œ dœ́dœ́ œnœ uzu nene!»
22 E o povo gritava: — É voz de um deus, e não de um homem!
23 Kashe, pe tœ œsœnœ, andjelu nœ Gbozu ɓi Erode mbœrœ á tshe tshapu kœdonga Ndjaba tɨ, yé á sœ kœlɨsœtœ ye adœke œne kœdœ Ndjaba. Angɔzu zɨ she lœ ɔkɔnœ yé tshe tshu.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes, por ele não haver dado glória a Deus; e, comido de vermes, morreu.
24 O'o ama Ndjaba ka aka osho kɔ, yé azu á endje yindœ nœ wuta lima ndjoro.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Lɔkɔ á akwa nœ Abarnabase dœ Sawulo ka lima lœ Yerusaleme, endje za lima Yowane á anga ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Marke potœ endje á gu dœ she.
25 Barnabé e Saulo, cumprida a sua missão, voltaram de Jerusalém, trazendo consigo João, também chamado Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.