Lucas 24

Anutu Sua Kini Potomaxana (MNA) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Aigule potomŋana imap mi aigule mataana kana ipet, to mbeŋbeŋŋana mi zin moori tikam ŋgere kuzinŋan ta tiurpe kek na, mi tila be tilou naala.
1 E, no primeiro dia da semana, muito de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado.
2 Tila tipet na, tire pat biibi imbot naala kwoono mini som ma kembei ta tipatimbil ma ilae.
2 E acharam a pedra do sepulcro removida.
3 To tilela. Tilela na, tire Yesu putuunu imbot mini som.
3 E, entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Tabe tikam ŋgar boozo. Molo som na, wal ru ta tiru pa mburu milmilŋana kat na, tipet kizin.
4 E aconteceu que, estando elas perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois varões com vestes resplandecentes.
5 — ausente —
5 E, estando elas muito atemorizadas e abaixando o rosto para o chão, eles lhe disseram: Por que buscais o vivente entre os mortos?
6 — ausente —
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos como vos falou, estando ainda na Galileia,
7 Ta isombe: ‘Tomtom Lutuunu, bela tiuri la zin wal sananŋan naman, mi tipuni ma imeete sala ke pambaaraŋana. Mi ko mbeŋ iwe tel pa, to imaŋga mata yaryaara mini.’”
7 dizendo: Convém que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e, ao terceiro dia, ressuscite.
8 Zin tiso, to zin moori matan la pa Yesu sua kini tana.
8 E lembraram-se das suas palavras.
9 To zin moori tizem naala, mi timiili ma tila, mi tisotaara zin naŋgaŋ laamuru mi ta, mi wal pakan.
9 E, voltando do sepulcro, anunciaram todas essas coisas aos onze e a todos os demais.
10 — ausente —
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras que com elas estavam as que diziam estas coisas aos apóstolos.
11 — ausente —
11 E as suas palavras lhes pareciam como desvario, e não as creram.
12 Mi Petrus, na som. Imaŋga mi iloondo ma ila ta naala uunu a. Ila ipet na, ituundu mi mataana ilela. To ire kawaala ta tizuk Yesu pa na men ta imbotmbot. Mi koroŋ toro sa som. Tana izem naala mi imiili ma ila. Mi ikam ŋgar boozo pa mbulu ta ipet na.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro e, abaixando-se, viu só os lenços ali postos; e retirou-se, admirando consigo aquele caso.
13 Aigule tamen ta tina na, Yesu naŋgaŋ kini ru tisombe tila pa kar Emaus. Kar tana, imbot molo ri pa Yerusalem.
13 E eis que, no mesmo dia, iam dois deles para uma aldeia que distava de Jerusalém sessenta estádios, cujo nome era Emaús.
14 Ziru tiwwa mi tiparzzo pizin pa mbulu boozomen ta ipet na.
14 E iam falando entre si de tudo aquilo que havia sucedido.
15 — ausente —
15 E aconteceu que, indo eles falando entre si e fazendo perguntas um ao outro, o mesmo Jesus se aproximou e ia com eles.
16 — ausente —
16 Mas os olhos deles estavam como que fechados, para que o não conhecessem.
17 Ni isu na iwi lae pizin. Iso: “Ou, niomru kozzo pa so sua i?”
17 E ele lhes disse: Que palavras
18 Tana kizin ta, ta zaana Kelopas na, imaŋga to iwi lae pa Yesu. Iso: “Wai, a nu tina ko mbot swoi ta kam wiŋana ta kembena? Mbulu ta neeri ŋonoono ipet na, tomtom boozomen ta timbot Yerusalem a tiute makiŋ. Mi nu itum tamen som?”
18 E, respondendo um, cujo nome era Cleopas, disse-lhe: És tu só peregrino em Jerusalém e não sabes as coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Tabe ni iwi zin ma iso: “So mbulu i?”
19 E ele lhes perguntou: Quais? E eles lhe disseram: As que dizem respeito a Jesus, o Nazareno, que foi um profeta poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 — ausente —
20 e como os principais dos sacerdotes e os nossos príncipes o entregaram à condenação de morte e o crucificaram.
21 — ausente —
21 E nós esperávamos que fosse ele o que remisse Israel; mas, agora, com tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 “Tamen mankwooni mbulu toro ipet piam. Zin moori tiam pakan ta mbeŋbeŋŋana mi tila naala uunu.
22 É verdade que também algumas mulheres dentre nós nos maravilharam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 Tamen tila na, tire i som. Mi mbulu toro ipet pizin tomini. Aŋela pakan tipet kizin, mi tiso pizin ta kembei: ‘Yesu imbot mataana yaryaara.’
23 e, não achando o seu corpo, voltaram, dizendo que também tinham visto uma visão de anjos, que dizem que ele vive.
24 To timiili ma timar mi tisotaara yam. Tabe ammurur, mi wal tiam pakan tila be tire. Beso tila na, kembei ta zin moori tiso na. Tiru Yesu ma som. Tiŋgi tabe ikam yam ma amkam ŋgar boozo.”
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro e acharam ser assim como as mulheres haviam dito, porém, não o viram.
25 Yesu imaŋga mi iso pizin. Iso: “Wai, niom tina leyom ŋgar som? Sua boozomen ta Anutu kwoono bizin tiso na, parei ta kuurla karau som?
25 E ele lhes disse: Ó néscios e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 Pa sua imbot pataaŋa kek ta kembei: Mesia bela ire yoyouŋana mi ibaada pataŋana boozomen ta kembei, to isala kar saamba be ikam zaana biibi.”
26 Porventura, não convinha que o Cristo padecesse essas
27 To ni ipei ŋgar kizin pa sua matamur boozomen ta izze kini na. Ipit la ta Mose ibeede na, mi imar imar ma indeeŋe sua ki Anutu kwoono bizin ta boozomen.
27 E, começando por Moisés e por todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Tiwwa ma timar kwa uunu, to ni be izem zin mi kaŋkaŋ ma ila.
28 E chegaram à aldeia para onde iam, e ele fez como quem ia para mais longe.
29 Tamen ziru tiruuti. Tiso: “Ai, la pepe. Miili ma mar mi itiŋan tombot. Pa iŋgi rou kek.” Tana Yesu ila ma ziŋan timbot.
29 E eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque já é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Tila timbotmbot ma iŋgi be tikan kini. Tana Yesu ikam narabu ma isuŋ pa, to itete mi isara la pizin.
30 E aconteceu que, estando com eles à mesa, tomando o pão, o abençoou e partiu-o e lho deu.
31 Tona matan ikam pak, mi tikilaali. Tamen ni karau men mi imbiriizi la mazwan.
31 Abriram-se-lhes, então, os olhos, e o conheceram, e ele desapareceu-lhes.
32 Ziru tipargeede zin ma som, mi tiso: “Wai, tamar pa zaala, mi ni iwesweeze sua ki Anutu piti na, lelende ikam uraata biibi kat. Tayamaana kembei ta you ikanan lela lelende i.”
32 E disseram um para o outro: Porventura, não ardia em nós o nosso coração quando, pelo caminho, nos falava e quando nos abria as Escrituras?
33 To ziru burup na tizem kini kanŋana, mi timiili mini pa Yerusalem. Tila na, tindeeŋe zin naŋgaŋ laamuru mi ta, ta ziŋan wal pakan tilup zin ma timbotmbot.
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém e acharam congregados os onze e os que estavam com eles,
34 Ziru tipet na, zin wal ta tilup zin na, tiso pizin ma tiso: “Ŋonoono kat. Merere, ni imaŋga mi ila ipet ki Simon kek.”
34 os quais diziam: Ressuscitou, verdadeiramente, o Senhor e já apareceu a Simão.
35 Tona ziru tomini tiso pizin pa mbulu ta ipet pizin su zaala lwoono na. Mi tiso pizin ta kembei: Indeeŋe ta ni itete narabu na, matan ikam pak.
35 E eles lhes contaram o que lhes acontecera no caminho, e como deles foi conhecido no partir do pão.
36 Ziru tizzo sua, mi molo som na, Yesu itunu ila ipet la mazwan mi iso pizin. Iso: “Leleyom ambai.”
36 E, falando ele dessas coisas, o mesmo Jesus se apresentou no meio deles e disse-lhes: Paz
37 Tamen zin timorsop, mi motoŋana biibi ikam zin. Pa tiso ko tire kon.
37 E eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 To Yesu iso pizin. Iso: “Wai, parei ta kakamam ŋgar boozo mi leleyom iwe ru?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que sobem
39 — ausente —
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; tocai-me e vede, pois um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 — ausente —
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 To zin menmeen zin biibi. Tamen lelen iwe ru mi tikamam ŋgar boozo. Tabe Yesu isu to iso pizin: “Lak, kini sa imbotmbot i?”
41 E, não o crendo eles ainda por causa da alegria e estando maravilhados, disse-lhes: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 — ausente —
42 Então, eles apresentaram-lhe parte de um peixe assado e um favo de mel,
43 — ausente —
43 o que ele tomou e comeu diante deles.
44 Tona Yesu iso pizin. Iso: “Kere. Sua ta muŋgu itiŋan tombotmbot mi aŋzzo yom pa, ta iŋgi koozi iur ŋonoono i. Pa sua ta imbot la Mose tutu kini, mi bude ki Anutu kwoono bizin, mi mboe pakan tomini, sua matamur ta munŋaana men ta tiso se tio i, na bela iur ŋonoono.”
44 E disse-lhes:
45 Iso ta kembei, to ipei ŋgar kizin pa sua ki Anutu ta tibeede kek na, bekena tiute kat ka uunu.
45 Então, abriu-lhes o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 Iso: “Sua imbot pataaŋa kek ta kembei: Mesia, ni bela ire yoyouŋana, mi imeete ma aigule iwe tel pa, tona imaŋga mini.
46 E disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo padecesse e, ao terceiro dia, ressuscitasse dos mortos;
47 Mi uraata tiŋgi, bela tisoyaara uruunu su Yerusalem muŋgu, mana ila ma irao karkari ta boozomen. Ko tiso ta kembei: Tomtom bela titooro lelen mi tizem mbulu kizin sananŋana, mi tiurla ki Mesia, tona Anutu ireege sanaana kizin.
47 e, em seu nome, se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados, em todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Mi niom ta kere kat uraata taiŋgi pa motoyom na, bela kala mi kopombol ka sua.
48 E dessas sois vós testemunhas.
49 Tamen kala loŋa pepe. Kombotmbot kar ti mi kazza ma irao sua mbukŋana ki Tamaŋ iur ŋonoono piom, mi aŋgo mburaana ta imbot kor a ma isu isalakaala yom, to kala.”
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai, porém, na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Timbotmbot ma Yesu ikam zin naŋgaŋ kini ma tila tigarau kar Betania. To iwit namaana isala kor, mi ipombol zin.
50 E levou-os fora, até Betânia; e, levantando as mãos, os abençoou.
51 Ipombolmbol zin, mi Tamaana ikami ma izem zin mi isala pa saamba.
51 E aconteceu que, abençoando-os ele, se apartou deles e foi elevado ao céu.
52 Tana zin tire i to, tilek kumbun mi tipakuri. Imap na, timiili mini ma tila Yerusalem raama lelen ambai mi menmeen zin biibi kat.
52 E, adorando-o eles, tornaram com grande júbilo para Jerusalém.
53 To indeeŋe tina mi ila na, tiluplup zin lela Urum Merere ka siiri leleene, mi tipakurkur Anutu zaana.
53 E estavam sempre no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.