Gênesis 42

Anutu Sua Kini Potomaxana (MNA) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Yakop imbotmbot toono Kanaan, mi ileŋ kembei kini imbotmbot Aikuptu a. Tabe isu mi iso pa lutuunu bizin ma iso: “Ai, parei ta niom kapargedgeede yom ma kombotmbot?
1 Quando Jacó soube que no Egito havia trigo, disse a seus filhos: "Por que estão aí olhando uns para os outros? "
2 Nio aŋleŋ kembei kini imbotmbot Aikuptu a. Kamaŋga ma kusula be kiŋgiimi kanda kini. Kokena temetmeete.”
2 Disse ainda: "Ouvi dizer que há trigo no Egito. Desçam até lá e comprem trigo para nós, para que possamos continuar vivos e não morramos de fome".
3 To Yosep toono bizin laamuru tiurpe mburu kizin, mi timaŋga be tisula pa Aikuptu.
3 Assim dez dos irmãos de José desceram ao Egito para comprar trigo.
4 Tamen Yosep tiziini Benyamen na, Yakop iruuti ma imbot. Paso, ni kopoono rru pini: Kokena ni ila ma indeeŋe pataŋana ma iŋgi.
4 Jacó não deixou que Benjamim, irmão de José, fosse com eles, temendo que algum mal lhe acontecesse.
5 Tana Yakop lutuunu bizin ziŋan zin wal pakan tipa ma tisula pa Aikuptu be tiŋgiimi kan kini. Pa peteele biibi tana isu toono Kanaan tomini.
5 Os filhos de Israel estavam entre outros que também foram comprar trigo, por causa da fome na terra de Canaã.
6 Mi indeeŋe tana na, Yosep ikamam peeze pa toono ki Aikuptu. Tabe zin karkari boozomen ta timar Aikuptu be tiŋgiimi kan kini na, tilala kini. Tana Yosep toono bizin timar, to zin tomini tila ma tipet kini, mi tilek kumbun pini.
6 José era o governador do Egito e era ele que vendia trigo a todo o povo da terra. Por isso, quando os irmãos de José chegaram, curvaram-se diante dele, rosto em terra.
7 Yosep ire zin na, ikilaala zin kek. Tamen iswe itunu pizin som. Ikam mbulu kembei ta ni tomtom ndelŋana i. Mi ipakeŋ kumbun pa sua ŋasasaaraŋana ma iso: “Ai, niom so kar i? Iŋgi kakam so?” Mi zin tiso: “Niam ambot toono Kanaan, mi amar be amgiimi koyam kini.”
7 José reconheceu os seus irmãos logo que os viu, mas agiu como se não os conhecesse, e lhes falou asperamente: "De onde vocês vêm? " Responderam eles: "Da terra de Canaã, para comprar comida".
8 Yosep, ni ikilaala toono bizin. Tamen zin na, tikilaali som.
8 José reconheceu os seus irmãos, mas eles não o reconheceram.
9 To ni mataana ila pa miuŋana kini ta muŋgu ire na, mi iso: “Wa, niom tina sa pautu na. Niom kamar be kitiiri toono tiam mibe kuute pakaana iŋgoi ta irao pa malmal som i.”
9 Lembrou-se então dos sonhos que tivera a respeito deles e lhes disse: "Vocês são espiões! Vieram para ver onde a nossa terra está desprotegida".
10 Zin tipekel kalŋaana ma tiso: “E-e, biibi tiam, kembena som. Niam mbesooŋo ku. Mi iŋgi amar be amgiimi koyam kini men.
10 Eles responderam: "Não, meu senhor. Teus servos vieram comprar comida.
11 Niam ta boozomen ti, tomoyam ta. Pautu sa imbot raama yam som. Sua ta niam amso u i, ŋonoono men. Pakaamŋana som.”
11 Todos nós somos filhos do mesmo pai. Teus servos são homens honestos, e não espiões".
12 Tamen Yosep iso: “Som. Niom kamar be kitiiri toono tiam, bekena kuute pakaana iŋgoi ta irao pa malmal som i.”
12 Mas José insistiu: "Não! Vocês vieram ver onde a nossa terra está desprotegida".
13 To zin tipekel kalŋaana ma tiso: “Biibi, niam ti, tomtom ta lutuunu bizin. Muŋgu na, niam pikin tomooto laamuru mi ru. Tamen tiziyam ta, ni imbot mini som. Mi tiziyam toro, ta kaimerŋana i, ni ziru tomoyam timbotmbot su lele Kanaan a.”
13 E eles disseram: "Teus servos eram doze irmãos, todos filhos do mesmo pai, na terra de Canaã. O caçula está agora em casa com o pai, e o outro já morreu".
14 Tamen Yosep iso pizin mini ma iso: “Sua ta aŋso na. Niom pautu tau. Tana aŋso sua mbolŋana piom pa king ki Aikuptu zaana ta kembei:
14 José tornou a afirmar: "É como lhes falei: Vocês são espiões!
15 — ausente —
15 Vocês serão postos à prova: Juro pela vida do faraó que vocês não sairão daqui, enquanto o seu irmão caçula não vier para cá.
16 — ausente —
16 Mandem algum de vocês buscar o seu irmão enquanto os demais aguardam presos. Assim ficará provado se as suas palavras são verdadeiras ou não. Se não forem, juro pela vida do faraó que ficará confirmado que vocês são espiões! "
17 Ni iso sua tana makiŋ, to iur zin ma tilela ruumu sanaana leleene ma timbot irao mbeŋ tel.
17 E os deixou presos três dias.
18 Mbeŋ tel tana ilae, to Yosep iso pizin ma isombe: “Keleŋ. Nio ti, aŋmoto Anutu tomini. Tana ko aŋur leyom zaala toro. Zaala tiŋgi, sombe koto, inako kemetmeete som.
18 No terceiro dia, José lhes disse: "Eu tenho temor de Deus. Se querem salvar suas vidas, façam o seguinte:
19 Zaala ta kembei: Niom sombe kapakaam yo som, mi koso sua ŋonoono men, nako tomtom tiom tasa imbot lela ruumu sanaana leleene. Mi niom pakan na, kiŋgiimi koyom kini, mi kakam ma kimiili ma kala kizin wal tiom tau timbot ŋoobo na.
19 Se vocês são homens honestos, deixem um dos seus irmãos aqui na prisão, enquanto os demais voltam, levando trigo para matar a fome das suas famílias.
20 Tonabe kakam tiziyom kaimerŋana tau ma imar tio. Naso aŋute kembei sua tiom ŋonoono men, mi niom kemetmeete som.”
20 Tragam-me, porém, o seu irmão caçula, para que se comprovem as suas palavras e vocês não tenham que morrer".
21 To timaŋga mi tiparzzo sua pizin. Tiso: “Ŋonoono kat. Sosor ta takam pa tizindi Yosep, ta koozi indeeŋe iti i. Pa iti takam pataŋana pini, mi ni itaŋroro iti be tumuŋai i, tamen teleŋi som. Tanata koozi tendeeŋe pataŋana i.”
21 Eles se prontificaram a fazer isso e disseram uns aos outros: "Certamente estamos sendo punidos pelo que fizemos a nosso irmão. Vimos como ele estava angustiado, quando nos implorava por sua vida, mas não lhe demos ouvidos; por isso nos sobreveio esta angústia".
22 Mi Ruben iso pizin ma iso: “Lak, koroŋ ta nio aŋso piom be kapasaana tizindi pepe. Tamen niom keleŋ la sua tio som. Tanata koozi siŋ kini ise kiti i.”
22 Rúben respondeu: "Eu não lhes disse que não maltratassem o menino? Mas vocês não quiseram me ouvir! Agora teremos que prestar contas do seu sangue".
23 Zin tizzo sua tana na, tiute tau Yosep ileŋleŋ zin i som. Paso, ni ikamam kembei tau ni ileŋ kalŋan som, mi izzo sua pizin ila ki tomtom toro ta itortooro kalŋan i.
23 Eles, porém, não sabiam que José podia compreendê-los, pois ele lhes falava por meio de um intérprete.
24 Ni ileŋ zin na, leleene tiŋisŋiizi. Tana itoori ma kereene ila ndel mi itaŋ, tona itoori, mi iso sua pizin mini. To iso pizin menderŋan ma tipo Simion namaana la toono mi tiziini bizin matan, mi tikami ma tila.
24 Nisso José retirou-se e começou a chorar, mas logo depois voltou e conversou de novo com eles. Então escolheu Simeão e mandou acorrentá-lo diante deles.
25 Yosep imaŋga to iur sua pizin mbesooŋo kini be tizeebe zin gomsaaba ki toono bizin pa kini ma bokbok, mi tipimiili pat kizin ma tiur sula gomsaaba kizin tataŋa mini. Mi tikam kan kini mazeene be iuulu zin pa zaala. Tana zin mbesooŋo tila ma tikam kembei ta ni iso na.
25 Em seguida, José deu ordem para que enchessem de trigo suas bagagens, devolvessem a prata de cada um deles, colocando-a nas bagagens, e lhes dessem mantimentos para a viagem. E assim foi feito.
26 To Yosep toono bizin tiur kini mi mburu kizin isala doŋki kizin mi tila len.
26 Eles puseram a carga de trigo sobre os seus jumentos e partiram.
27 Tiwwa ma tila mi tipet lele tabe tikeene pa i, to tomtom kizin ta ikaaga gomsaaba kini be ikam doŋki kini ka kini sa ma ikan. Beso mataana isula na, ire pat kini milmilŋan imbotmbot se gomsaaba kwoono.
27 No lugar onde pararam para pernoitar, um deles abriu a bagagem para pegar forragem para o seu jumento e viu a prata na boca da bagagem.
28 To iso toono ma tiziini bizin pa ma iso: “Wae! Kamar ma kere. Pat tio, ta tipimiili mini i!” Tabe keten ikam keŋ, mi timoto kan ma tiso: “Wai, parei ta Anutu ikam piti ta kembei?”
28 E disse a seus irmãos: "Devolveram a minha prata. Está aqui em minha bagagem". Seus corações se encheram de pavor e, tremendo, disseram uns aos outros: "Que é isto que Deus fez conosco? "
29 Timiili ma tila tipet ki taman Yakop ta Kanaan a, to tiso i pa mbulu boozomen ta ipet pizin isu Aikuptu na.
29 Ao chegarem à casa de seu pai Jacó, na terra de Canaã, relataram-lhe tudo o que lhes acontecera, dizendo:
30 Mi tiso: “Biibi ki toono kizin Aikuptu iso sua ŋasasaaraŋana piam ma isombe niam amla be amreut zin pa toono kizin.
30 "O homem que governa aquele país falou asperamente conosco e nos tratou como espiões da terra.
31 Mi niam amso: ‘E-e, niam ti pautu som. Niam tomtom ki sua ŋonoono men.
31 Mas nós lhe asseguramos que somos homens honestos e não espiões.
32 Niam ti tomoyam tamen. Muŋgu na, niam laamuru mi ru. Tamen tiziyam ta, ni imbot mini som. Mi tiziyam toro, ta kaimerŋana i, ni ziru tomoyam timbotmbot ta Kanaan a.’
32 Dissemos também que éramos doze irmãos, filhos do mesmo pai, e que um já havia morrido e que o caçula estava com o nosso pai, em Canaã.
33 To biibi tana isu na iso piam ma isombe: ‘Kena kezem tomtom tiom tasa ma niamru ambotmbot, mi niom pakan kakam kini pa wal tiom mi kimiili ma kala. Kokena petel zin.
33 "Então o homem que governa aquele país nos disse: ‘Vejamos se vocês são honestos: um dos seus irmãos ficará aqui comigo, e os outros poderão voltar e levar mantimentos para matar a fome das suas famílias.
34 Mi so kimiili mini, to niomŋan tiziyom ta kaimerŋana na kamar. Naso aŋute niom pautu som, mi sua tiom ŋonoono. Tonabe aŋzem toŋmatiziŋ tiom tana ma imiili ma ima tiom mini. Mi aŋyok piom be kapa sorok pa lele tiŋgi mi kakam mburooŋo pa.’”
34 Tragam-me, porém, o seu irmão caçula, para que eu comprove que vocês não são espiões, mas sim, homens honestos. Então lhes devolverei o irmão e os autorizarei a fazer negócios nesta terra’ ".
35 Tiso sua makiŋ, mi tikam gomsaaba kizin be tiliŋ kini isu pa. Beso matan su na, zin ta boozomen mi tire pat milmilŋan imbot lela gomsaaba kizin kizin. Ziŋan taman tire ta kembei, to keten ikam keŋ mi timoto kan biibi kat.
35 Ao esvaziarem as bagagens, dentro da bagagem de cada um estava a sua bolsa cheia de prata. Quando eles e seu pai viram as bolsas cheias de prata, ficaram com medo.
36 To taman Yakop isu mi iso pizin ma iso: “Niom ti kakam yo ma aŋwe maandabi kek pa lutuŋ bizin ru, Yosep mi Simion. Mi koozi kosombe kakam Benyamen tomini ma izem yo? Pataŋana izze tio ta izze tio men i.”
36 E disse-lhes seu pai Jacó: "Vocês estão tirando meus filhos de mim! Já fiquei sem José, agora sem Simeão e ainda querem levar Benjamim. Tudo está contra mim! "
37 Tona Ruben iso pini ma iso: “Tamaŋ, ndemeere yo be aŋkam Benyamen ma niamru amla. Ni ko imiili ma imar mini. Mi sombe som, nako rao pun lutuŋ bizin ru ma timeete be tikoti.”
37 Então Rúben disse ao pai: "Podes matar meus dois filhos se eu não o trouxer de volta. Deixa-o aos meus cuidados, e eu o trarei".
38 Yakop iso: “Ina som. Lutuŋ ti ko irao niomŋan kala na som. Pa toono, ta imeete kek. Mi iŋgi ni itutamen ta imbotmbot i. Sombe ila ma pataŋana sa indeeŋi isu zaala lwoono, na pataŋana tana kola ipun yo ma aŋmeete. Pa iŋgi aŋwe kolman kek.”
38 Mas o pai respondeu: "Meu filho não descerá com vocês; seu irmão está morto, e ele é o único que resta. Se qualquer mal lhe acontecer na viagem que estão por fazer, vocês farão estes meus cabelos brancos descerem à sepultura com tristeza".

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.