Gênesis 1
Anutu Sua Kini Potomaxana (MNA) vs NTLH
1 Indeeŋe ta matapopoten kat na, Anutu iur saamba mi toono mi koroŋ ta boozomen.
1 No começo Deus criou os céus e a terra.
2 Mazwaana tana koroŋ sa ipet zen. Yok men ta imbotmbot. Mi ilala ma imarmar. Mi zugut ta izukkaala. Mi Anutu Bubuŋana tamen ta iwwa se yok tana.
2 A terra era um vazio, sem nenhum ser vivente, e estava coberta por um mar profundo. A escuridão cobria o mar, e o Espírito de Deus se movia por cima da água.
3 Mi Anutu iso: “Mat sa be iyaara!” To mat iyaara.
3 Então Deus disse: — Que haja luz! E a luz começou a existir.
4 Mi Anutu ire mat tana ma ndabok, mi iut pa zugut ma imbot ndel.
4 Deus viu que a luz era boa e a separou da escuridão.
5 Mat tana, ni ipaata be aigule, mi zugut be mbeŋ. Mbeŋ imar ila, mi mankwoono na, iwe aigule mataana kana.
5 Deus pôs na luz o nome de “dia” e na escuridão pôs o nome de “noite”. A noite passou, e veio a manhã. Esse foi o primeiro dia.
6 To Anutu iso: “Koroŋ mbolŋana sa be ipet mi iyembut yok ma iwe ru.”
6 Então Deus disse: — Que haja no meio da água uma divisão para separá-la em duas partes!
7 Tana iur koroŋ mbolŋana ta ma iyembut yok ta imbot kor na ma imbot ndel pa yok ta imbot meleebe. Tana uraata tana ipet, ito ni kwoono.
7 E assim aconteceu. Deus fez uma divisão que separou a água em duas partes: uma parte ficou do lado de baixo da divisão, e a outra parte ficou do lado de cima.
8 Koroŋ mbolŋana tana, ni ipaata be saamba. Mbeŋ imar ila, mi mankwoono mini na, aigule iwe ru pa.
8 Nessa divisão Deus pôs o nome de “céu”. A noite passou, e veio a manhã. Esse foi o segundo dia.
9 Mi Anutu iso: “Yok ta imbot meleebe na, be ilup la lele tamen, bekena lele raraazaŋana ipet.” To uraata tana ipet, ito ni kwoono.
9 Aí Deus disse: — Que a água que está debaixo do céu se ajunte num só lugar a fim de que apareça a terra seca! E assim aconteceu.
10 Lele raraazaŋana tana, ni ipaata be toono. Mi yok ta ilup la mbata na, ni ipaata be tai. Mi Anutu ire ma ndabok.
10 Deus pôs na parte seca o nome de “terra” e nas águas que se haviam ajuntado ele pôs o nome de “mares”. E Deus viu que o que havia feito era bom.
11 Mi Anutu iso: “Zeere, mbutmbuutu, mi ke ŋononŋan matakiŋa be tindom ma tise pa toono, mi tipiyotyooto pwon mi ŋonon.”
11 Em seguida ele disse: — Que a terra produza todo tipo de vegetais, isto é, plantas que deem sementes e árvores que deem frutas! E assim aconteceu.
12 To koroŋ tana tindom ma tise, tito ni kwoono. Mi Anutu ire ma ndabok.
12 A terra produziu todo tipo de vegetais: plantas que dão sementes e árvores que dão frutas. E Deus viu que o que havia feito era bom.
13 Mbeŋ imar ila, mi mankwoono mini na, aigule iwe tel pa.
13 A noite passou, e veio a manhã. Esse foi o terceiro dia.
14 — ausente —
14 Então Deus disse: — Que haja luzes no céu para separarem o dia da noite e para marcarem os dias, os anos e as estações!
15 — ausente —
15 Essas luzes brilharão no céu para iluminar a terra. E assim aconteceu.
16 Tana ni iur koroŋ bibip ru raama zin pitik. Koroŋ zazaŋana iyaara pa aigule, mi koroŋ raurauŋana na, iyaara pa mbeŋ.
16 Deus fez as duas grandes luzes: a maior para governar o dia e a menor para governar a noite. E fez também as estrelas.
17 — ausente —
17 Deus pôs essas luzes no céu para iluminarem a terra,
18 — ausente —
18 para governarem o dia e a noite e para separarem a luz da escuridão. E Deus viu que o que havia feito era bom.
19 Mbeŋ imar ila, mi mankwoono mini na, aigule iwe paŋ pa.
19 A noite passou, e veio a manhã. Esse foi o quarto dia.
20 To Anutu iso: “Koroŋ kalaŋan matakiŋa be tipet ma tipepen yok mi tai leleene. Mi man matakiŋa be tipet ma tirie pa maŋaanaŋana.”
20 Depois Deus disse: — Que as águas fiquem cheias de todo tipo de seres vivos, e que na terra haja aves que voem no ar!
21 Tana ni iur zin buzur zazaŋan ta timbot tai leleene, ramaki koroŋ matakiŋa ta timbot pa yok mi tai na, mi iur zin man tomini. Mi Anutu ire ma ndabok.
21 Assim Deus criou os grandes monstros do mar, e todas as espécies de seres vivos que em grande quantidade se movem nas águas, e criou também todas as espécies de aves. E Deus viu que o que havia feito era bom.
22 To ipombol zin mi iso: “Kepeebe mi kamasak ma kepepen tai, yok, mi toono.”
22 Ele abençoou os seres vivos do mar e disse: — Aumentem muito em número e encham as águas dos mares! E que as aves se multipliquem na terra!
23 Mbeŋ imar ila, mi mankwoono mini na, aigule iwe lamata pa.
23 A noite passou, e veio a manhã. Esse foi o quinto dia.
24 To Anutu iso: “Koroŋ kalaŋan matakiŋa be tipet pa toono. Koroŋ ta kembei: Mbili kar kan, mi koroŋ su kan, mi koroŋ boozomen ta tikarra pa toono na.”
24 Então Deus disse: — Que a terra produza todo tipo de animais: domésticos, selvagens e os que se arrastam pelo chão, cada um de acordo com a sua espécie! E assim aconteceu.
25 Tana Anutu iur zin koroŋ tana, mi ire ma ndabok.
25 Deus fez os animais, cada um de acordo com a sua espécie: os animais domésticos, os selvagens e os que se arrastam pelo chão. E Deus viu que o que havia feito era bom.
26 Tona Anutu iso: “Iti ko tuur tomtom sa ma kembei ta iti. Ito itundu ruŋgundu. Mi ni ko imboro toono, mi ye, man, mbili, mi koroŋ boozomen ta tikarra pa toono na.”
26 Aí ele disse: — Agora vamos fazer os seres humanos, que serão como nós, que se parecerão conosco. Eles terão poder sobre os peixes, sobre as aves, sobre os animais domésticos e selvagens e sobre os animais que se arrastam pelo chão.
27 Tana Anutu iur tomtom ma kembei itunu ruŋguunu.
27 Assim Deus criou os seres humanos; ele os criou parecidos com Deus. Ele os criou homem e mulher
28 Mi Anutu ipombol zin ma iso: “Kepeebe ma kamasak, mi karao pa toono ta boozomen. Mi komboro ye, man, mi koroŋ kalaŋan boozomen ta timbotmbot pa toono na, mi motoyom pa.
28 e os abençoou, dizendo: — Tenham muitos e muitos filhos; espalhem-se por toda a terra e a dominem. E tenham poder sobre os peixes do mar, sobre as aves que voam no ar e sobre os animais que se arrastam pelo chão.
29 Mi keleŋ, nio aŋur zeere, kini, mi mba ta boozomen piom be kakan.
29 Para vocês se alimentarem, eu lhes dou todas as plantas que produzem sementes e todas as árvores que dão frutas.
30 Mi koroŋ kalaŋan matakiŋa boozomen ta timbotmbot pa toono na, ina nio aŋur mbutmbuutu mi ke runrun pizin be tikan.” Anutu iso ta kembei, mi uraata tana ipet, ito ni kwoono.
30 Mas, para todos os animais selvagens, para as aves e para os animais que se arrastam pelo chão, dou capim e verduras como alimento. E assim aconteceu.
31 Anutu ire koroŋ boozomen ta iur zin na mi iso: “Wai! Iŋgi ambai komboono.” Mbeŋ imar ila, mi mankwoono mini na, aigule iwe lamata mi ta.
31 E Deus viu que tudo o que havia feito era muito bom. A noite passou, e veio a manhã. Esse foi o sexto dia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.