Tito 1
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs NAA
1 Ye̱he̱ cúú u̱ Pablo, da̱ cája chúun cuéntá Ndióxi̱ ta cúú u̱ in apóstol cuéntá Jesucristo. Na̱chindahá Ndióxi̱ ye̱he̱ ca̱xi tu̱hun i̱ tu̱hun va̱ha sa̱ha̱ mé á nu̱ú ña̱yivi ña̱ ná candeé ini na mé á. Ta já ná canda̱a̱ ini na ña̱ nda̱a̱ sa̱ha̱ mé á jáchi̱ na̱ndica̱xi a na̱.
1 Paulo, servo de Deus e apóstolo de Jesus Cristo, para promover a fé que é dos eleitos de Deus e o pleno conhecimento da verdade segundo a piedade.
2 Ta ndáti tia̱hva na̱ cu̱hu̱n na̱ coo na xi̱hi̱n mé á a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱ jáchi̱ já na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ tu̱hun a nu̱ yo̱ tá cáma̱ni̱ ca̱va̱ sáhá sa̱ha̱ ñuyíví. Ta co̱ cáha̱n Ndióxi̱ ña̱ tu̱hun.
2 Escrevo na esperança da vida eterna que o Deus que não pode mentir prometeu antes dos tempos eternos
3 Ta viti na̱xi̱nu̱ co̱o qui̱vi̱ na̱sacu ini Ndióxi̱ jána̱ha̱ nu̱ú ña̱yivi ndá quia̱hva cuu candeé ini na mé á. Ta viti ndójo i̱ chuun ña̱ na̱sahnda Ndióxi̱ nu̱ú i̱ ña̱ ná ca̱xi tu̱hun i̱ tu̱hun va̱ha sa̱ha̱ Jesucristo nu̱ú ña̱yivi, mé a̱ jáca̱cu mí.
3 e, no momento oportuno, manifestou a sua palavra mediante a pregação que me foi confiada por ordem de Deus, nosso Salvador,
4 Chindahá i̱ tutu yóho nu̱ mún, Tito, da̱ cúú tátu̱hun ja̱hyi mí i̱ jáchi̱ in nu̱ú cándeé iní Jesucristo. Ta xíca̱ ta̱hví i̱ nu̱ Ndióxi̱, tátá yo̱ xi̱hín nu̱ú Jesucristo, xitoho í, mé a̱ jáca̱cu mí ña̱ ná caja cua̱há ña̱ma̱ni̱ xu̱hu̱n ta ná caja ña̱ ná coo va̱ha inún.
4 a Tito, verdadeiro filho, segundo a fé comum. Que a graça e a paz, da parte de Deus Pai e de Cristo Jesus, nosso Salvador, estejam com você.
5 Na̱jándicoo i̱ yo̱hó isla Creta ja̱n ña̱ ná jáxi̱nu̱ co̱ún chuun ña̱ na̱jándicoo ñáhñu i̱ ja̱n. Ndítahan ndica̱sún na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú na̱ cúú cuéntá Jesús in in ñuu tá quia̱hva na̱ndicani i̱ nu̱u̱n cajún.
5 Foi por esta causa que deixei você em Creta: para que pusesse em ordem as coisas restantes, bem como, em cada cidade, constituísse presbíteros, conforme prescrevi a você:
6 Ta mé da̱ sa̱cua̱ha̱ yóho ndítahan cacuu da ña̱yivi va̱ha, da̱ a̱ cúu ñe̱he̱ íní ña̱yivi jána̱ni na sa̱há ña̱ cája da. Ta ndítahan nu̱ dá cacuu da da̱ co̱ó inga ñáha̱ xi̱hi̱n ta in túhún ñájíhí da̱ ndítahan coo. Ta ndítahan nu̱ú ja̱hyi da candeé ini na Ndióxi̱. Ta co̱ ndítahan nu̱ú ja̱hyi da caja na ña̱ núu joo ndítahan nu̱ ná candúsa na caja na ña̱ cáchí náná tátá na̱ já ná a̱ cúu chíca̱a̱n ña̱yivi cua̱chi ja̱ta̱ ná.
6 alguém que seja irrepreensível, marido de uma só mulher, que tenha filhos crentes que não são acusados de devassidão, nem são insubordinados.
7 Jáchi̱ ndá da̱ cúú da̱ sa̱cua̱ha̱ cája chúun da cuéntá Ndióxi̱ sa̱há ña̱ cán quéa̱ ndítahan cacuu da in ña̱yivi nda̱a̱. Ta co̱ ndítahan nu̱ dá caja i̱chi̱ ini da ta ni co̱ ndítahan nu̱ dá caja cama ini da xi̱hín ña̱yivi. Ta ni ná a̱ cácuu da da̱ xíhí ta ni ná a̱ cátóó da̱ cani táhan da xi̱hín ña̱yivi ta ni ná a̱ cátóó da̱ ñe̱he̱ cua̱ha̱ dá jiu̱hún.
7 Porque é indispensável que o bispo, por ser encarregado das coisas de Deus, seja irrepreensível, não arrogante, alguém que não se irrita facilmente, não apegado ao vinho, não violento, nem ganancioso.
8 Ña̱ ndítahan nu̱ dá caja da quéa̱ caji̱i̱ ini da ndiquehe va̱ha da ña̱yivi vehe da ta ná caja da ña̱ va̱ha cuití va ta ná cacuu da da̱ ndísáhnu ini, da̱ cañehe va̱ha quia̱hva. Ta ndítahan nu̱ dá caja da ña̱ nda̱a̱ cuití va ta ná candi̱co̱ cáhnu da íchi̱ cuéntá Ndióxi̱ ta ná candaca vií da̱ yiquí cu̱ñu da ná a̱ cája da cua̱chi.
8 Pelo contrário, o bispo deve ser hospitaleiro, amigo do bem, sensato, justo, piedoso, deve ter domínio de si,
9 Ta ndítahan nu̱ dá cativi tuun da ña̱ nda̱a̱ sa̱há Jesucristo, ña̱ na̱catia̱hva da já quéa̱ cuu chindeé da̱ ña̱yivi xi̱hín ña̱ nda̱a̱ jána̱ha̱ da̱ nu̱ na̱. Ta xi̱hi̱n mé tu̱hun va̱ha yóho cuu jáxi̱nu̱ da̱ ini java ga̱ ña̱yivi, na̱ cáha̱n núu sa̱há tu̱hun Ndióxi̱.
9 ser apegado à palavra fiel, que está de acordo com a doutrina, para que possa exortar pelo reto ensino e convencer os que contradizem este ensino.
10 Jáchi̱ cua̱há ña̱yivi co̱ cúni̱ na̱ caja na ña̱ cáchí tu̱hun Ndióxi̱. Ta tañu na̱ yóho ndúu cua̱há na̱ Israel. Co̱ó sa̱ha̱ toho tu̱hun cáha̱n na̱ ta xi̱hín ña̱ yóho jándahvi na ña̱yivi.
10 Porque existem muitos, especialmente os da circuncisão, que são insubordinados, falam coisas sem sentido e enganam os outros.
11 Yuhú na̱ yóho ndítahan chicají jáchi̱ xíca na jája̱ca̱ na̱ ji̱ní ña̱yivi ta ja̱nda̱ tócó ndihi na̱ ndúu vehe na̱cava na ji̱ni̱ ná xi̱hín ña̱ co̱ cúú ña̱ nda̱a̱ já ná ñe̱he̱ cua̱há na̱ jiu̱hún ja̱tá ña̱yivi jándahvi ñahá na̱.
11 É preciso fazer com que se calem, porque andam pervertendo casas inteiras, ensinando o que não devem, com a intenção vergonhosa de ganhar dinheiro.
12 Ta tañu na̱ yóho na̱sahi̱in in profeta ta já na̱cachi da já sa̱há ña̱yivi ñuu da, na̱ ndúu isla Creta cán: “Na̱ ndúu Creta cáha̱n na̱ ña̱ tu̱hún níí tiempo. Yucú na̱ ta nde̱hé na̱ ta júsá ndiva̱ha na caja chúun na”, na̱cachi da.
12 Foi um dos cretenses, um próprio profeta deles, que disse: “Os cretenses são sempre mentirosos, feras terríveis, comilões preguiçosos.”
13 Ta ña̱ nda̱a̱ cúú ña̱ na̱ca̱ha̱n da̱ cán sa̱ha̱ ná. Ña̱ cán quéa̱ ndítahan nu̱u̱n jána̱ni va̱hún na̱ ña̱ ná candeé cáhnu ini na Jesús
13 Este testemunho é verdadeiro. Portanto, repreenda-os severamente, para que sejam sadios na fé
14 ta ná a̱ táa jo̱ho na cuéntó ña̱ ndícani ña̱yivi Israel nu̱ ná jáchi̱ ña̱ quíxi ji̱ni̱ mé va na que̱á. Ta ná a̱ táa jo̱ho na nu̱ cáha̱n ña̱yivi, na̱ na̱caxoo nu̱ú ña̱ nda̱a̱.
14 e não se ocupem com fábulas judaicas, nem com mandamentos de gente que se desvia da verdade.
15 Ta tá ndáca̱a̱n vií xíní túni̱ ña̱yivi já quéa̱ tócó ndihi ña̱ha cúú á ña̱ha vií nu̱ ná. Joo tá co̱ cándúsa ña̱yivi Ndióxi̱ ta ndáca̱a̱n ña̱ núu xíní túni̱ na̱ já quéa̱ tócó ndihi ña̱ha cúú á ña̱ núu nu̱ ná jáchi̱ co̱ íin vií ínima̱ ná xi̱hi̱n xíní túni̱ na̱.
15 Todas as coisas são puras para os puros; mas, para os impuros e descrentes, nada é puro. Porque tanto a mente como a consciência deles estão corrompidas.
16 Va̱tí cáchí na̱ yóho ña̱ cándeé ini na Ndióxi̱ joo xi̱hín ña̱ núu cája na náha̱ ña̱ mé a̱ nda̱a̱ co̱ cándeé ini na mé á. Sáá ndiva̱ha ini na ta a̱ xe̱én toho na caja na ña̱ nda̱a̱ sa̱há ña̱ cán quéa̱ ni in ña̱ha va̱ha a̱ cu̱ú caja na.
16 Afirmam que conhecem a Deus, mas o negam por meio do que fazem; é por isso que são abomináveis, desobedientes e reprovados para qualquer boa obra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tito 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.