Tiago 5
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs ARA
1 Cuni jo̱ho va̱ha ndó na̱ cui̱cá. Ndítahan nu̱ ndó nda̱hyi̱ cóhó ndo̱ ta ta̱hnda̱ ini ndó jáchi̱ va̱xi qui̱vi̱ ndoho ini ndó.
1 Atendei, agora, ricos, chorai lamentando, por causa das vossas desventuras, que vos sobrevirão.
2 Na̱casáhá táhyi̱ tócó ndihi ña̱ha na̱játaca ndó ta na̱saxi ndihi tiquijí jáhma̱ ndo̱.
2 As vossas riquezas estão corruptas, e as vossas roupagens, comidas de traça;
3 Na̱cu̱ju ndihi jiu̱hu̱n cuáán xi̱hín jiu̱hu̱n cúxú ña̱ na̱játaca ndó catacu va̱ha ndó qui̱vi̱ chága̱ chí nu̱u̱. Joo co̱ yáhvi ga̱ viti jáchi̱ va̱xi qui̱vi̱ tá na̱ha̱ ña̱ na̱cajíhnda̱ ndiva̱ha ndó xi̱hín jiu̱hún ndó. Tá quia̱hva jándihi ñuhú cáyi̱ sa̱há tutu quia̱hva já ndihi sa̱ha̱ ndó tá chínúu ndó ínima̱ ndó ja̱tá jiu̱hún ndó.
3 o vosso ouro e a vossa prata foram gastos de ferrugens, e a sua ferrugem há de ser por testemunho contra vós mesmos e há de devorar, como fogo, as vossas carnes. Tesouros acumulastes nos últimos dias.
4 Cande̱hé ndó. Mé ndó co̱ó na̱cha̱hvi ndó mozo ndo̱ tá na̱jácaja chúun ndó na̱ nu̱ú utu ndó. Ta viti sácu cóhó na̱ ndáca̱ na̱ cuéntá nu̱ ndo̱. Ta tá xíca̱ ta̱hví na̱ nu̱ ndo̱ já quéa̱ a̱nda̱ nu̱ Ndióxi̱, mé á cáhnu ndiva̱ha, xínu̱ co̱o ña̱ cáha̱n na̱ xi̱hi̱n ndo̱.
4 Eis que o salário dos trabalhadores que ceifaram os vossos campos e que por vós foi retido com fraude está clamando; e os clamores dos ceifeiros penetraram até aos ouvidos do Senhor dos Exércitos.
5 Mé ñuyíví yóho ndúu va̱ha ndó xi̱hín ña̱ cuícá ndo̱ ta cája ndó ña̱ xíca̱ ini cuití va ndó. Xíxáhan va̱ha ndó ta viti na̱ndaha ndó tátu̱hun ti̱ndi̱qui̱, rí na̱jándaha chuun na cahní na̱.
5 Tendes vivido regaladamente sobre a terra; tendes vivido nos prazeres; tendes engordado o vosso coração, em dia de matança;
6 Ta chíca̱a̱n ndó cua̱chi ja̱tá ña̱yivi nda̱a̱ ta ndá tañu sáhní ndó ña̱yivi va̱ha, mé na̱ a̱ cu̱ú chíndeé mé.
6 tendes condenado e matado o justo, sem que ele vos faça resistência.
7 Cande̱hé ndo̱, ñani mí i̱, na̱ cúú cuéntá Jesús. A̱ ndíhi ini ndó ta cuéé coo ini ndó candati ndó qui̱ví quixi tucu Jesucristo, mé a̱ cúú xitoho í. Tá quia̱hva ndáti in da̱ta̱a jáquee da nu̱ú utu da quia̱hva já ndítahan candatí Jesucristo ña̱ quixi tucu a. Jáchi̱ sa̱ xíni̱ ndo̱ ndaja cája in da̱ta̱a tá ndáti da cuun va̱ha ja̱vi̱ nu̱ú tata ña̱ na̱chihin da. Joo co̱ ndáti númi̱ dá ña̱ ná jáquee da nu̱ á.
7 Sede, pois, irmãos, pacientes, até à vinda do Senhor. Eis que o lavrador aguarda com paciência o precioso fruto da terra, até receber as primeiras e as últimas chuvas.
8 Quia̱hva já ndítahan cuéé coo ini ndó candati ndó qui̱ví quixi tucu Jesucristo. Cacu nda̱cú ndó ínima̱ ndo̱ jáchi̱ ja̱lóho cúni̱ ndindaa qui̱vi̱ quixi tucu Jesucristo.
8 Sede vós também pacientes e fortalecei o vosso coração, pois a vinda do Senhor está próxima.
9 Cande̱hé ndo̱, ñani mí i̱. A̱ cáha̱n cua̱chi nu̱ táhan ndó ná a̱ jándoho Ndióxi̱ ini ndó. Ta viti ja̱lóho cúni̱ quixi Ndióxi̱, ña̱ cúú juéxe̱ cáhnu caja vií a̱ sa̱há cua̱chi ña̱yivi.
9 Irmãos, não vos queixeis uns dos outros, para não serdes julgados. Eis que o juiz está às portas.
10 Á co̱ ndícu̱hu̱n ini ndó, ñani mí i̱. Sa̱nahá ndiva̱ha mé na̱ profeta Ndióxi̱ na̱ca̱ha̱n na̱ tu̱hun Ndióxi̱ nu̱ú ña̱yivi. Tá quia̱hva na̱sa̱ha̱n ndeé ini na tá na̱ndoho ini na quia̱hva já ndítahan nu̱ mí quia̱hva ndeé iní tá ná casa̱a̱ qui̱ví ndoho iní.
10 Irmãos, tomai por modelo no sofrimento e na paciência os profetas, os quais falaram em nome do Senhor.
11 Ta ñéhe̱ táhvi̱ mé profeta ña̱ cáji̱i̱ ini na viti jáchi̱ na̱sa̱ha̱n ndeé ini na tá na̱ndoho ini na. Á co̱ó na̱xini jo̱ho ndó sa̱ha̱ in da naní Job. Va̱tí na̱ndoho ndiva̱ha ini da joo na̱sa̱ha̱n ndeé ini da tá na̱ndoho ini da já quéa̱ na̱caja cua̱há Ndióxi̱ ña̱ma̱ni̱ xi̱hi̱n dá. Xi̱hín ña̱ yóho cánda̱a̱ iní ña̱ táhnda̱ ini Ndióxi̱ sa̱há ña̱yivi jáchi̱ quíhvi̱ ini a na̱.
11 Eis que temos por felizes os que perseveraram firmes. Tendes ouvido da paciência de Jó e vistes que fim o Senhor lhe deu; porque o Senhor é cheio de terna misericórdia e compassivo.
12 Cuni jo̱ho va̱ha ndo̱, ñani mí i̱ jáchi̱ cáhnu chága̱ tu̱hun yóho nu̱ú ndihi tu̱hun. Co̱ ndítahan tává ndo̱ qui̱ví indiví ni qui̱ví ñuyíví ni qui̱ví inga ña̱ha. Jáchi̱ ndítahan ca̱ha̱n ndó ña̱ nda̱a̱ cuití va. Ta tá ndúcú ñehe ndó tu̱hun já cáchí ndó já: “a̱ja̱n”, á tá co̱ó já cáchí ndó: “u̱hu̱n.” Já cuití va cachi ndó ná a̱ jándoho Ndióxi̱ ini ndó.
12 Acima de tudo, porém, meus irmãos, não jureis nem pelo céu, nem pela terra, nem por qualquer outro voto; antes, seja o vosso sim sim, e o vosso não não, para não cairdes em juízo.
13 Tá íin in na̱ ndóho ini tañu ndó, ndítahan nu̱ ná ca̱ca̱ ta̱hví na̱ nu̱ Ndióxi̱ sa̱há ña̱ ndóho ini na. Tá íin in na cáji̱i̱ ini tañu ndó, ndítahan nu̱ ná cata na nu̱ Ndióxi̱ já ná caja cáhnu na mé á.
13 Está alguém entre vós sofrendo? Faça oração. Está alguém alegre? Cante louvores.
14 Tá íin in na quíhvi̱ tañu ndó já quéa̱ ndítahan nu̱ ná ca̱ca̱ na̱ ña̱ma̱ni̱ nu̱ú na̱ sa̱cua̱ha̱ veñu̱hu ña̱ ná quixi na ca̱ca̱ ta̱hví na̱ nu̱ Ndióxi̱ sa̱ha̱ ná. Ta ná cuyu na sítí ji̱ní na̱ quíhvi̱ ña̱ ná ndiva̱ha na.
14 Está alguém entre vós doente? Chame os presbíteros da igreja, e estes façam oração sobre ele, ungindo-o com óleo, em nome do Senhor.
15 Ndítahan nu̱ ndó candeé ini ndó Ndióxi̱ tá ná ca̱ca̱ ta̱hví ndo̱ nu̱ á sa̱há na̱ quíhvi̱ já quéa̱ ndiva̱ha na̱ quíhvi̱ caja Ndióxi̱. Ta tá na̱caja na cua̱chi já quéa̱ caja cáhnu ini Ndióxi̱ sa̱há cua̱chi na.
15 E a oração da fé salvará o enfermo, e o Senhor o levantará; e, se houver cometido pecados, ser-lhe-ão perdoados.
16 Ña̱ cán quéa̱ ndítahan nu̱ ndó na̱hma̱ nu̱ táhan ndó cua̱chi ndó. Ta ndítahan nu̱ ndo̱ ca̱ca̱ ta̱hví ndo̱ nu̱ Ndióxi̱ sa̱há ndaja táhan ndo̱ já quéa̱ ndaja va̱ha Ndióxi̱ ndo̱hó tá quíhvi̱ ndo̱. Jáchi̱ chíndeé Ndióxi̱ ña̱yivi va̱ha tá xi̱hín ndinuhu ínima̱ ná xíca̱ ta̱hví na̱ nu̱ mé á.
16 Confessai, pois, os vossos pecados uns aos outros e orai uns pelos outros, para serdes curados. Muito pode, por sua eficácia, a súplica do justo.
17 Á co̱ ndícu̱hu̱n ini ndó da̱ naní Elías, da̱ na̱sa̱cuu profeta sa̱nahá. Na̱sa̱cuu da ña̱yivi tátu̱hun mí. Ta xi̱hín ndinuhu ini da na̱xi̱ca̱ ta̱hví da̱ nu̱ Ndióxi̱ ña̱ ná a̱ cúun ja̱vi̱. Ña̱ cán quéa̱ tañu u̱ni̱ cui̱a̱ java co̱ó na̱cuun toho ja̱vi̱.
17 Elias era homem semelhante a nós, sujeito aos mesmos sentimentos, e orou, com instância, para que não chovesse sobre a terra, e, por três anos e seis meses, não choveu.
18 Ta tá na̱ndihi cán na̱xi̱ca̱ ta̱hví tucu da nu̱ Ndióxi̱ ña̱ ná casáhá cuun tucu ja̱vi̱. Ña̱ cán quéa̱ na̱casáhá cúun tucu ja̱vi̱ chí na̱nana ndihi yu̱cu̱ cuíi̱ ñundáhyi̱ cán.
18 E orou, de novo, e o céu deu chuva, e a terra fez germinar seus frutos.
19 Cande̱hé va̱ha ndó, ñani mí i̱, na̱ cúú cuéntá Jesús. Tá íin in na tañu ndó ta na̱jándicoo na íchi̱ cuéntá ña̱ nda̱a̱ ta tá in ndó na̱jándicó co̱o ndó na̱ cán ña̱ ná caca tucu na íchi̱ cuéntá Jesús
19 Meus irmãos, se algum entre vós se desviar da verdade, e alguém o converter,
20 já quéa̱ na̱jáca̱cu ndó mé na̱ cán ña̱ ná a̱ cúhu̱n toho na indayá. Ta já caja cáhnu ini Ndióxi̱ sa̱há cua̱há cua̱chi na̱caja na.
20 sabei que aquele que converte o pecador do seu caminho errado salvará da morte a alma dele e cobrirá multidão de pecados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.