Tiago 3

Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Cuni jo̱ho va̱ha ndó, ñani mí i̱, na̱ cúú cuéntá Jesús. A̱ ndúcú cua̱ha̱ ndó cacuu ndó na̱ jána̱ha̱ tu̱hun Ndióxi̱ nu̱ú ña̱yivi jáchi̱ cánda̱a̱ va̱ha ini ndó ña̱ tá co̱ jána̱ha̱ ndó ña̱ nda̱a̱ já quéa̱ jándoho chága̱ Ndióxi̱ ini ndó a̱ ju̱ú ga̱ java ga̱ ña̱yivi.
1 Meus irmãos, somente poucos de vocês deveriam se tornar mestres na Igreja, pois vocês sabem que nós, os que ensinamos, seremos julgados com mais rigor do que os outros.
2 Tócó ndihí cája cua̱ha̱ yó cua̱chi. Joo ndá na̱ cuu cahnda chuun nu̱ yúhu̱ ná ña̱ ná a̱ cáha̱n quini a já quéa̱ cuu cahnda na chuun nu̱ú yiquí cu̱ñu na viti ña̱ ná a̱ cája na cua̱chi ta já xi̱nu̱ co̱o na cacuu na ña̱yivi nda̱a̱ nu̱ Ndióxi̱.
2 Todos nós sempre cometemos erros. Quem não comete nenhum erro no que diz é uma pessoa madura, capaz de controlar todo o seu corpo.
3 Á co̱ ndícu̱hu̱n ini ndó ndaja chíca̱a̱n na̱ in freno yúhu̱ cuáyi̱ ña̱ ná candaca na ri̱. Va̱tí loho ndiva̱ha cúú mé freno joo cuu cañehe na rí nu̱ cúni̱ mé ná cu̱hu̱n na̱.
3 Até na boca dos cavalos colocamos um freio para que nos obedeçam e assim fazemos com que vão aonde queremos.
4 Cande̱hé ndó in barco. Va̱tí cáhnu ndiva̱ha cúú dó ta va̱xi ta̱chi̱ ndeé ndiva̱ha joo mé da̱ ñéhe dó cuu candaca da do̱ xi̱hín in timon loho ta cuu cañehe da do̱ cu̱hu̱n dó nu̱ cúni̱ mé dá.
4 Pensem no navio: grande como é, empurrado por ventos fortes, ele é guiado por um pequeno leme e vai aonde o piloto quer.
5 Tá quia̱hva sáhndá na̱ chuun nu̱ cuáyi̱ xi̱hi̱n barco quia̱hva já cája í xi̱hi̱n yúhu̱ yo̱. Va̱tí loho ndiva̱ha cúú mé yúhu̱ yo̱ joo xi̱hi̱n mé yúhu̱ yó cuu caja cáhnu í mé ví. Cande̱hé ndo̱ ndaja náhnu yúcu̱ jáqui̱hvi ñúhu̱ in titó loho tá ndicava dó nu̱ á ta chícáyi̱ yúcu̱ a̱nda̱ quia̱hva ndihi sa̱há.
5 É isto o que acontece com a língua: mesmo pequena, ela se gaba de grandes coisas. Vejam como uma grande floresta pode ser incendiada por uma pequena chama!
6 Tátu̱hun in ñuhú cáyi̱ cúú yúhu̱ yo̱. Cúú á in ña̱ núu ndiva̱ha ndaca̱a̱n tañu yiquí cu̱ñu í ta játi̱ví ndihi a mí. Ta cúú á tátu̱hun ña̱ sa̱ mé indayá sáhan chága̱ ví a̱ ñúhu̱ nu̱ á ña̱ ná caja quini a ta jándihi a sa̱ha̱ yo̱.
6 A língua é um fogo. Ela é um mundo de maldade, ocupa o seu lugar no nosso corpo e espalha o mal em todo o nosso ser. Com o fogo que vem do próprio inferno, ela põe toda a nossa vida em chamas.
7 Va̱tí ña̱yivi cándeé na̱ sáhnu̱ na̱ nu̱ tócó ndihi quíti̱ xi̱hín laa xi̱hín co̱o xi̱hi̱n quíti̱ ñúhu tañu̱hú ta cúú sáhndá na̱ chuun nu̱ ri̱.
7 O ser humano é capaz de dominar todas as criaturas e tem dominado os animais selvagens, os pássaros, os animais que se arrastam pelo chão e os peixes.
8 Joo ni in ña̱yivi a̱ cu̱ú ca̱hnu̱ na̱ yúhu̱ na̱ jáchi̱ co̱ sájí yo̱ yúhu̱ yo̱ tá cáha̱n quiní sa̱há ña̱yivi. Cúú á tá quia̱hva cája co̱o tá tíin rí ña̱yivi chíca̱a̱n rí veneno rí na̱ já sáhní rí na̱.
8 Mas ninguém ainda foi capaz de dominar a língua. Ela é má, cheia de veneno mortal, e ninguém a pode controlar.
9 Xi̱hi̱n mé yúhu̱ yo̱ cua̱há tañu cája cáhnu í Ndióxi̱ ta sa̱ xi̱hi̱n mé yúhu̱ yo̱ yóho cána̱há yo̱ xi̱hín ña̱yivi, na̱ na̱cava̱ha Ndióxi̱ yuhú nu̱u̱ mé á.
9 Usamos a língua tanto para agradecer ao Senhor e Pai como para amaldiçoar as pessoas, que foram criadas parecidas com Deus.
10 Ndá tañu cáha̱n va̱ha í xi̱hi̱n yúhu̱ yo̱ ta java tañu quini cáha̱n yo̱ xi̱hi̱n mé yúhu̱ yo̱. Cande̱hé ndó, ñani mí i̱, na̱ cúú cuéntá Jesús. Co̱ ndítahan toho caja í ña̱ yóho.
10 Da mesma boca saem palavras tanto de agradecimento como de maldição. Meus irmãos, isso não deve ser assim.
11 Jáchi̱ cúú á tátu̱hun in chi̱co̱ho̱ nu̱ cána ticui̱í. A̱ cu̱ú cana ticui̱í vi̱ji̱ xi̱hín ticui̱í o̱va̱ ini in chi̱co̱ho̱.
11 Por acaso pode a mesma fonte jorrar água doce e água amarga?
12 Ta sa̱ xíni̱ va̱ha ndó, ñani mí i̱ ña̱ in ti̱tó ñu̱hú co̱ sáhan dó aceituna jáchi̱ cúú dó ti̱tó ñu̱hú va. Já in yu̱cu̱ uva co̱ sáhan toho a ti̱tó ñu̱hú jáchi̱ cúú á yu̱cu̱ mé uva va. Ña̱ cán quéa̱ sa̱ xíni̱ va̱ha ndó ña̱ co̱ ñúhu ticui̱í vi̱ji̱ xi̱hín ticui̱í o̱va̱ ini in chi̱co̱ho̱.
12 Meus irmãos, por acaso pode uma figueira dar azeitonas ou um pé de uva dar figos? Assim, também, uma fonte de água salgada não pode dar água doce.
13 Tá íin in ta̱a ndi̱chí, da̱ tácu̱ ini tañu ndó já quéa̱ ndítahan caja va̱ha da ta xi̱hín ña̱ yóho jána̱ha̱ da̱ nu̱ú ña̱yivi ña̱ cúú dá ta̱a ndi̱chí. Tá co̱ cája lánda̱ da̱ sa̱há ña̱ cája da já quéa̱ jána̱ha̱ da̱ nu̱ú ña̱yivi ña̱ mé a̱ nda̱a̱ cúú dá ta̱a ndi̱chí.
13 Existe entre vocês alguém que seja sábio e inteligente? Pois então que prove isso pelo seu bom comportamento e pelas suas ações, praticadas com humildade e sabedoria.
14 Tá ná ndicutú nda̱a̱ ini ndó xi̱hín ña̱ i̱hvi̱ ini ndó já quéa̱ a̱ cáhán ndo̱ cúú ndó na̱ ndi̱chí. Ta tá ná caja ndó ña̱ha sa̱há ña̱ cúni̱ ndó ndiñehe jícó ndo̱ mé ndó já quéa̱ a̱ cáhán ndo̱ ña̱ cúú ndó na̱ ndi̱chí. Jáchi̱ mé da̱ ndi̱chí co̱ cája cáhnu da mé dá ta co̱ cáha̱n túhún da̱ jáchi̱ mé a̱ nda̱a̱ cúú dá ta̱a ndi̱chí.
14 Mas, se no coração de vocês existe inveja, amargura e egoísmo, então não mintam contra a verdade, gabando-se de serem sábios.
15 Joo tá cája cáhnu da mé dá já quéa̱ cánda̱a̱ ini ndó ña̱ co̱ ndíchí ji̱ni̱ dá nu̱ Ndióxi̱ jáchi̱ tu̱hun cáha̱n da̱ co̱ó na̱quixi a indiví nu̱ íin Ndióxi̱. Cáha̱n da̱ tu̱hun ña̱yivi ñuyíví yóho va ta ji̱ni̱ mé va da va̱xi a. Ta tu̱hun cáha̱n da̱ cúú á tu̱hun núu, ña̱ quixi nu̱ú tiñáhá sa̱cua̱ha̱.
15 Essa espécie de sabedoria não vem do céu; ela é deste mundo, é da nossa natureza humana e é diabólica.
16 Jáchi̱ nu̱ ndúu na̱ i̱hvi̱ ini mé cán ndúu na̱ co̱ cúní táhan ta sa̱ mé cán cáni táhan na ta cája na tócó ndihi nu̱ú cua̱chi.
16 Pois, onde há inveja e egoísmo, há também confusão e todo tipo de coisas más.
17 Joo na̱ ndíchí ji̱ni̱ cáha̱n na̱ tu̱hun quíxi indiví nu̱ íin Ndióxi̱. Ndinuhu ña̱ va̱ha cája na ta co̱ xójo̱ ini na xi̱hín ña̱yivi. Cája cáhnu ini na sa̱há ña̱yivi. Co̱ xíxi ini na xi̱hín ña̱yivi jáchi̱ táhnda̱ ini na sa̱ha̱ ná. Cája na ña̱ va̱ha cuití va. Cáha̱n na̱ ña̱ nda̱a̱ cuití va ta co̱ jándahvi na ña̱yivi.
17 A sabedoria que vem do céu é antes de tudo pura; e é também pacífica, bondosa e amigável. Ela é cheia de misericórdia, produz uma colheita de boas ações, não trata os outros pela sua aparência e é livre de fingimento.
18 Va̱tí cúni̱ ña̱yivi cáni táhan na xi̱hín na̱ ndi̱chí joo ndúcú na̱ coo va̱ha ini na xi̱hín ndihi ña̱yivi ta já cúú ná ña̱yivi nda̱a̱ nu̱ Ndióxi̱.
18 Pois a bondade é a colheita produzida pelas sementes que foram plantadas pelos que trabalham em favor da paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.