Tiago 1

Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ye̱he̱ cúú Santiago, da̱ cája chúun cuéntá Ndióxi̱ ta cája chúun i̱ cuéntá Jesucristo, xitoho í. Chíndahá i̱ Ndióxi̱ coo na̱ Israel, na̱ cúú cuéntá Jesús, mé na̱ na̱ndicui̱ta nuu ndúu níí cúú ñuyíví.
1 Tiago, servo de Deus e do Senhor Jesus Cristo, às doze tribos que se encontram na Dispersão, saudações.
2 Cuni jo̱ho va̱ha ndó, ñani mí i̱, na̱ cúú cuéntá Jesús. Ndítahan cáji̱i̱ ini ndó tá va̱xi tá nu̱ú ña̱ ndóho ini ndó.
2 Meus irmãos, tende por motivo de toda alegria o passardes por várias provações,
3 Jáchi̱ sa̱ xíni̱ ndo̱ ña̱ tá ndóho ini ndó sa̱há ña̱ cándeé ini ndó Jesucristo já quéa̱ catia̱hva chága̱ ndó quia̱hva ndeé ini ndó sa̱há ña̱ ndóho ini ndó.
3 sabendo que a provação da vossa fé, uma vez confirmada, produz perseverança.
4 Quia̱hva ndeé ini ndó tá ndóho ini ndó a̱nda̱ quia̱hva ná xi̱nu̱ co̱o ña̱ cúni̱ Ndióxi̱ já quéa̱ cacuu ndó ña̱yivi nda̱a̱ nu̱ mé á. Ta cuahnu va̱ha ndó xi̱hín tu̱hun a ta ni in ña̱ha a̱ cáma̱ni̱ ga̱ nu̱ ndo̱.
4 Ora, a perseverança deve ter ação completa, para que sejais perfeitos e íntegros, em nada deficientes.
5 Tá co̱ cánda̱a̱ ini ndó ña̱ cúni̱ Ndióxi̱ caja ndó já quéa̱ xíní ñúhú ca̱ca̱ ta̱hví ndó nu̱ mé á ta quia̱hva mé á cua̱há ña̱ canda̱a̱ ini ndó. Jáchi̱ co̱ ndáhví cúu ini a quia̱hva ña̱ nu̱ú ndihi ña̱yivi.
5 Se, porém, algum de vós necessita de sabedoria, peça-a a Deus, que a todos dá liberalmente e nada lhes impropera; e ser-lhe-á concedida.
6 Joo tá xíca̱ ta̱hví ndo̱ nu̱ Ndióxi̱ xíní ñúhú candeé ini ndó mé á ta a̱ cáhvi i̱vi̱ joho ini ndó jáchi̱ mé na̱ cáhvi i̱vi̱ joho ini, na̱ cán cúú na̱ tátu̱hun tañu̱hú tá ndáco̱jo̱ do̱ cája ta̱chi̱. Ta co̱ íin táji̱ do̱ jáchi̱ xíca dó tá xoo yóho tá xoo cáa cája ta̱chi̱.
6 Peça-a, porém, com fé, em nada duvidando; pois o que duvida é semelhante à onda do mar, impelida e agitada pelo vento.
7 Jáchi̱ tá ná cahvi i̱vi̱ joho ini na já quéa̱ a̱ cáhán na̱ ña̱ quia̱hva Ndióxi̱ ña̱ha nu̱ ná.
7 Não suponha esse homem que alcançará do Senhor alguma coisa;
8 Mé na̱ cáhvi i̱vi̱ joho ini co̱ xíca nda̱a̱ na̱ ta tucu tucu ndíjama na íchi̱ nu̱ xíca na.
8 homem de ânimo dobre, inconstante em todos os seus caminhos.
9 Ta na̱ cúú cuéntá Jesús tá cúú ná na̱ nda̱hví ndítahan cáji̱i̱ ini na jáchi̱ na̱ náhnu cúú ná nu̱ Ndióxi̱.
9 O irmão, porém, de condição humilde glorie-se na sua dignidade,
10 Ta na̱ cui̱cá, na̱ cúú cuéntá Jesús ndítahan caji̱i̱ ini na jáchi̱ co̱ yáhvi toho jiu̱hún na̱ nu̱ Ndióxi̱. Jáchi̱ tá quia̱hva íin itá yu̱cu̱ ya̱chi̱ íchi̱ a̱ ta ndicava ña̱ quia̱hva já ya̱chi̱ quivi na̱ cui̱cá.
10 e o rico, na sua insignificância, porque ele passará como a flor da erva.
11 Jáchi̱ tá na̱xi̱nu̱ co̱o ca̱ndii ta na̱cahihní já quéa̱ cama ndiva̱ha íchi̱ mé yu̱cu̱ ta ndicava ita nu̱ á. Já ndihi va ña̱ ñúchí ndáa jáchi̱ na̱ndihi sa̱há. Quia̱hva já ndoho na̱ cui̱cá jáchi̱ jonáá va ndihi sa̱ha̱ ná ta jándicoo na ña̱ cája na.
11 Porque o sol se levanta com seu ardente calor, e a erva seca, e a sua flor cai, e desaparece a formosura do seu aspecto; assim também se murchará o rico em seus caminhos.
12 Ndaja ta̱hví na̱cuu na̱ sáha̱n ndeé ini tá ndóho ini na jáchi̱ tá na̱ndihi na̱sa̱ha̱n ndeé ini na já quéa̱ ñe̱he̱ táhvi̱ ná coo na xi̱hi̱n Ndióxi̱ a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱. Jáchi̱ na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ tu̱hun a nu̱ yo̱ ña̱ tá cúni̱ yo̱ mé á já quéa̱ coo í xi̱hi̱n á a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱.
12 Bem-aventurado o homem que suporta, com perseverança, a provação; porque, depois de ter sido aprovado, receberá a coroa da vida, a qual o Senhor prometeu aos que o amam.
13 Tá ná ndicají ini ndó caja ndó ña̱ núu já quéa̱ a̱ cáhán ndo̱ ña̱ xíto ndojó Ndióxi̱ ndo̱hó. Jáchi̱ a̱ cúu caja Ndióxi̱ ña̱ núu ta co̱ cúni̱ a̱ ña̱ ná caja ña̱yivi ña̱ núu.
13 Ninguém, ao ser tentado, diga: Sou tentado por Deus; porque Deus não pode ser tentado pelo mal e ele mesmo a ninguém tenta.
14 Joo tá cája ndó ña̱ núu cúú á sa̱há ña̱ xíca̱ ini ndó caja ndó ña̱ ta xi̱hín ña̱ yóho ndicava ndó nu̱ú cua̱chi.
14 Ao contrário, cada um é tentado pela sua própria cobiça, quando esta o atrai e seduz.
15 Jáchi̱ sa̱há ña̱ núu xíca̱ ini ña̱yivi caja na sa̱há ña̱ cán cásáhá na̱ cája na cua̱chi. Ta tá sa̱ na̱ndicuahá cua̱chi na já quéa̱ cu̱hu̱n na̱ cha̱hvi na sa̱há ña̱ cája na ini indayá a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱.
15 Então, a cobiça, depois de haver concebido, dá à luz o pecado; e o pecado, uma vez consumado, gera a morte.
16 Cúni̱ ndiva̱ha i̱ ndo̱hó, ñani mí i̱ na̱ cúú cuéntá Jesús. A̱ jándahvi ndó mé ndó.
16 Não vos enganeis, meus amados irmãos.
17 Jáchi̱ tócó ndihi ña̱ va̱ha quíxi a indiví nu̱ íin Ndióxi̱ ta mé á sáhan ña̱ va̱ha nu̱ yo̱. Já íin va Ndióxi̱ jáchi̱ cája tá cája ña̱ va̱ha cuití va. Ta co̱ ndíja̱ma toho Ndióxi̱. Ta mé Ndióxi̱, tátá yo̱ na̱cava̱ha ña̱ ndíyéhe̱ íin indiví. Ta ndá tañu ndíja̱ma táhan ña̱ íin indiví joo Ndióxi̱ co̱ ndíja̱ma toho a.
17 Toda boa dádiva e todo dom perfeito são lá do alto, descendo do Pai das luzes, em quem não pode existir variação ou sombra de mudança.
18 Jáchi̱ cúni̱ Ndióxi̱ jáca̱cu a mí sa̱há ña̱ cándúsa í tu̱hun mé á ña̱ cúú ña̱ nda̱a̱. Jáchi̱ cúni̱ Ndióxi̱ ña̱ ná cacuú na̱ nu̱ cuítí tañu tócó ndihi ña̱ha na̱cava̱ha mé á.
18 Pois, segundo o seu querer, ele nos gerou pela palavra da verdade, para que fôssemos como que primícias das suas criaturas.
19 A̱ ndíndójó ndo̱ ña̱ cáha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱ jáchi̱ cúni̱ ndiva̱ha i̱ ndo̱hó, na̱ cúú cuéntá Jesús. Ndítahan nu̱ ndó cuni jo̱ho va̱ha ndó tá cáha̱n inga na xi̱hi̱n ndo̱. Ta a̱ cácama ini ndó nducú ñehe ndó tu̱hun ña̱ cáha̱n inga na xi̱hi̱n ndo̱. Ta a̱ cójo̱ ini ndó xi̱hi̱n ná.
19 Sabeis estas coisas, meus amados irmãos. Todo homem, pois, seja pronto para ouvir, tardio para falar, tardio para se irar.
20 Jáchi̱ tá xójo̱ ini ndó xi̱hín inga na já quéa̱ cája ndó ña̱ co̱ cúni̱ Ndióxi̱.
20 Porque a ira do homem não produz a justiça de Deus.
21 Ña̱ cán quéa̱ cacu xóo ndó ndihi ña̱ núu ta jándicoo ndó ndihi cua̱chi cája ndó jáchi̱ ndúu cua̱há na̱ cája tá nu̱ú cua̱chi tañu ndó. Joo xíní ñúhú jánuu ndáha̱ ndó mé ndó nu̱ Ndióxi̱ ta ndiquehe va̱ha ndó tu̱hun mé á ña̱ na̱ca̱ha̱n na̱ xi̱hi̱n ndo̱ jáchi̱ tá ná candúsa ndó ña̱ já quéa̱ jáca̱cu Ndióxi̱ ndo̱hó.
21 Portanto, despojando-vos de toda impureza e acúmulo de maldade, acolhei, com mansidão, a palavra em vós implantada, a qual é poderosa para salvar a vossa alma.
22 Xíní ñúhú candúsa ndó caja ndó tu̱hun Ndióxi̱ jáchi̱ co̱ yáhvi toho a tá xíni̱ jo̱ho uun va ndó ña̱. Ta xi̱hín ña̱ yóho jándahvi ndó mé ndó.
22 Tornai-vos, pois, praticantes da palavra e não somente ouvintes, enganando-vos a vós mesmos.
23 Ndá na̱ co̱ cándúsa caja ña̱ cáchí tu̱hun Ndióxi̱ cúú ná tátu̱hun in da̱ sánde̱hé nu̱u̱ nu̱ú yu̱tátá.
23 Porque, se alguém é ouvinte da palavra e não praticante, assemelha-se ao homem que contempla, num espelho, o seu rosto natural;
24 Tá na̱ndihi na̱sande̱hé da̱ nu̱u̱ dá já quee da cua̱ha̱n da̱ ta cama chá ndindójó da̱ ndaja cáa nu̱u̱ dá.
24 pois a si mesmo se contempla, e se retira, e para logo se esquece de como era a sua aparência.
25 Joo mé ña̱yivi tá jácuaha na tu̱hun Ndióxi̱ ta co̱ ndíndójó na̱ caja na ña̱ cáchí a̱ já quéa̱ caja yi̱i̱ Ndióxi̱ tócó ndihi ña̱ cája na jáchi̱ ña̱ nda̱a̱ cúú tu̱hun Ndióxi̱. Tá cája í ña̱ sáhndá tu̱hun Ndióxi̱ nu̱ yo̱ caja í já quéa̱ co̱ sáhndá ga̱ cua̱chi chuun nu̱ yo̱ ta já ndinuhu iní caja í ña̱ cúni̱ Ndióxi̱.
25 Mas aquele que considera, atentamente, na lei perfeita, lei da liberdade, e nela persevera, não sendo ouvinte negligente, mas operoso praticante, esse será bem-aventurado no que realizar.
26 Cúú á tátu̱hun tá íin in da̱ta̱a tañu ndó ta cáhán da̱ cája da ña̱ cúni̱ Ndióxi̱ joo co̱ ndáá da̱ yúhu̱ dá tá cáha̱n da̱ sa̱há ñani táhan da já quéa̱ jándahvi da mé va da ta co̱ó sa̱ha̱ toho ña̱ cája da nu̱ Ndióxi̱ jáchi̱ co̱ cája da ña̱ cáchí tu̱hun Ndióxi̱.
26 Se alguém supõe ser religioso, deixando de refrear a língua, antes, enganando o próprio coração, a sua religião é vã.
27 Jáchi̱ tá mé a̱ nda̱a̱ na̱ndi̱hvi in da íchi̱ cuéntá Jesús já cúú dá ta̱a nda̱a̱ nu̱ Ndióxi̱, tátá yo̱. Ta chíndeé da̱ na̱ cuáa̱n ta chíndeé da̱ na̱ sánchó tá ndóho ini na. Ta cándeé ini da Ndióxi̱ ta tává da̱ mé dá nu̱ú cua̱chi jáchi̱ co̱ cája da ña̱ núu tá quia̱hva cája ña̱yivi ñuyíví.
27 A religião pura e sem mácula, para com o nosso Deus e Pai, é esta: visitar os órfãos e as viúvas nas suas tribulações e a si mesmo guardar-se incontaminado do mundo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.