Romanos 1

Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ye̱he̱ cúú Pablo ta Jesucristo cúú xitoho i̱. Na̱ca̱xi Ndióxi̱ ye̱he̱ cacuu u̱ in apóstol cuéntá mé á ta na̱chindahá a̱ ye̱he̱ cu̱hu̱n i̱ ca̱ha̱n i̱ tu̱hun va̱ha sa̱ha̱ Jesús nu̱ú ña̱yivi.
1 Eu, Paulo, escravo de Cristo Jesus, chamado para ser apóstolo e enviado para anunciar as boas-novas de Deus, escrevo esta carta.
2 Sa̱nahá ndiva̱ha na̱caja Ndióxi̱ ña̱ ná ca̱hyí na̱ profeta mé á tu̱hun va̱ha sa̱há ini libro yi̱i̱ Ndióxi̱.
2 Deus prometeu as boas-novas muito tempo atrás nas Escrituras Sagradas, por meio de seus profetas.
3 Mé tu̱hun va̱ha yóho cáha̱n sa̱ha̱ Jesucristo, xitoho í, mé a̱ cúú in túhún ji̱ni̱ já ja̱hyi Ndióxi̱. Ta na̱nduu a in ña̱yivi na̱cacu ñuyíví yóho ta na̱quixi a chi̱chi rey David.
3 Elas se referem a seu Filho, que, como homem, nasceu da linhagem do rei Davi,
4 Ta na̱jána̱ha̱ ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ ña̱yivi ña̱ cúú Jesús in túhún ji̱ni̱ já ja̱hyi Ndióxi̱, mé a̱ cúú cája tócó ndihi ña̱ha. Jáchi̱ tá sa̱ na̱xi̱hi̱ Jesús já na̱nditacu tucu a ta xi̱hín ña̱ yóho náha̱ ña̱ cúú á in túhún ji̱ni̱ já ja̱hyi Ndióxi̱.
4 e, quando o poder do Espírito Santo o ressuscitou dos mortos, foi demonstrado que ele era o Filho de Deus. Ele é Jesus Cristo, nosso Senhor.
5 Ta sa̱há ña̱ na̱caja Jesucristo ndi̱ca crúxu̱ sa̱há ña̱ yóho na̱caja Ndióxi̱ ña̱ma̱ni̱ xi̱hín ndihí. Já na̱chindahá Ndióxi̱ mí ña̱ ná cu̱hu̱n í cuéntá mé á ca̱ha̱n í sa̱ha̱ Jesús nu̱ tócó ndihi ña̱yivi ndúu ñuyíví já ná cuu candeé ini na mé á ta já ná caja na ña̱ cúni̱ a.
5 Por meio dele recebemos a graça e a autoridade, como apóstolos, de chamar os gentios em toda parte a crer nele e lhe obedecer, em honra de seu nome.
6 Ta mé ndó, na̱ cúú cuéntá Jesús ndúu ñuu Roma ja̱n, na̱ca̱xi Ndióxi̱ ndo̱hó cacuu ndó cuéntá mé á.
6 E vocês estão entre esses gentios chamados para pertencer a Jesus Cristo.
7 Ña̱ cán quéa̱ cáhyí i̱ carta yóho nu̱ ndó, na̱ ndúu ñuu Roma ja̱n. Jáchi̱ cúni̱ ndiva̱ha Ndióxi̱ ndo̱hó ta na̱ca̱xi a ndo̱hó nduu ndó ña̱yivi mé á. Ta ná caja Ndióxi̱, tátá yo̱ xi̱hi̱n Jesucristo, xitoho í cua̱há ña̱ma̱ni̱ xi̱hi̱n ndo̱ ta ná caja ña̱ ná coo va̱ha ini ndó.
7 Escrevo a todos vocês que estão em Roma, amados por Deus e chamados para ser seu povo santo. Que Deus, nosso Pai, e o Senhor Jesus Cristo lhes deem graça e paz.
8 Ndíquia̱hva i̱ ndixa̱hvi nu̱ Ndióxi̱ sa̱há ña̱ na̱caja Jesucristo xi̱hín in in ndó jáchi̱ ña̱yivi ndúu ndijáá ñuyíví xíni̱ jo̱ho na ña̱ cándeé ini ndó Jesús.
8 Antes de tudo, quero dizer que, por meio de Jesus Cristo, agradeço a meu Deus por todos vocês, pois sua fé nele é comentada em todo o mundo.
9 Ye̱he̱ cája chúun i̱ cuéntá Ndióxi̱ ta ndinuhu ini i̱ cáxi tu̱hun i̱ tu̱hun va̱ha sa̱ha̱ Jesús, mé a̱ cúú in túhún ji̱ni̱ já ja̱hyi Ndióxi̱ nu̱ú ña̱yivi. Ta xíni̱ va̱ha Ndióxi̱ ña̱ tócó ndihi qui̱vi̱ xíca̱ ta̱hví i̱ nu̱ mé á sa̱há ndihi ndó.
9 O Deus a quem sirvo em meu espírito, anunciando as boas-novas a respeito de seu Filho, sabe como nunca deixo de me lembrar de vocês
10 Ta ndijáá níí qui̱vi̱ xíca̱ ta̱hví i̱ nu̱ Ndióxi̱ ña̱ ná quia̱hva ña̱ma̱ni̱ nu̱ú i̱ sa̱a̱ i̱ ja̱n coto nihni i̱ ndo̱hó tá cúni̱ a̱.
10 em minhas orações, sempre pedindo, se for da vontade de Deus, uma oportunidade de ir vê-los.
11 Jáchi̱ cúni̱ cuni i̱ ndo̱hó já ná ca̱xi tu̱hun i̱ xi̱hi̱n ndo̱ ndá quia̱hva cúni̱ ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ caja ña̱ma̱ni̱ xi̱hi̱n ndo̱ já ná ndindacú chága̱ ndó cuéntá mé á.
11 Desejo muito visitá-los, a fim de compartilhar com vocês alguma dádiva espiritual que os ajude a se fortalecerem.
12 Ña̱ cúni̱ quéa̱ ná quia̱hva tu̱hun ndeé ini táhan í jáchi̱ in cándeé ini ndihí Ndióxi̱.
12 Quando nos encontrarmos, quero encorajá-los na fé, e também quero ser encorajado por sua fé.
13 Cúni̱ ña̱ ná canda̱a̱ ini ndó, ñani mí i̱, na̱ cúú cuéntá Jesús ña̱ sa̱ cua̱há tañu sácu ini i̱ sa̱a̱ i̱ coto nihni i̱ ndo̱hó joo íin cua̱há ña̱ sájí nuu nu̱ú i̱ sa̱há ña̱ cán quéa̱ cáma̱ni̱ sa̱a̱ i̱ ja̱n. Cúni̱ chindeé e̱ ndo̱hó ña̱ ná caca va̱ha ndó íchi̱ cuéntá Jesús. Jáchi̱ quia̱hva já na̱chindeé e̱ java ga̱ ña̱yivi, na̱ co̱ cúú chi̱chi Israel.
13 Quero que saibam, irmãos, que muitas vezes planejei visitá-los, mas até agora fui impedido. Meu desejo é trabalhar entre vocês e ver frutos espirituais como tenho visto entre outros gentios,
14 Joo ndítahan nu̱ú i̱ ca̱xi tu̱hun i̱ tu̱hun Ndióxi̱ nu̱ tócó ndihi ña̱yivi ndúu ñuu náhnu xi̱hín na̱ ndúu yucú ñúhú. Ta ca̱ha̱n i̱ tu̱hun Ndióxi̱ xi̱hín na̱ ndíchí ji̱ni̱ ta xi̱hín na̱ co̱ ndíchí ji̱ni̱.
14 pois sinto grande obrigação tanto para com os gregos como os bárbaros, tanto para com os instruídos como os não instruídos.
15 Ña̱ cán que̱á xíca̱ ndiva̱ha ini i̱ sa̱a̱ i̱ nu̱ ndúu ndó ñuu Roma ja̱n ca̱ha̱n i̱ tu̱hun va̱ha sa̱ha̱ Jesús xi̱hi̱n ndo̱.
15 Por isso, aguardo com expectativa para visitá-los, a fim de anunciar as boas-novas também a vocês, em Roma.
16 Co̱ cácahan nu̱ú i̱ sa̱há tu̱hun va̱ha cáha̱n sa̱ha̱ Jesús jáchi̱ cúú á ndée̱ Ndióxi̱ jáca̱cu a tócó ndihi ña̱yivi, na̱ candeé ini mé á. Ta jihna ñúhú na̱casáhá Ndióxi̱ jáca̱cu a ña̱yivi na̱quixi chi̱chi Israel ta viti jáca̱cu a tócó ndihi ña̱yivi tá candeé ini na mé á va̱tí cúú ná na̱ tóho̱ á cúú ná na̱ Israel.
16 Pois não me envergonho das boas-novas a respeito de Cristo, que são o poder de Deus em ação para salvar todos os que creem, primeiro os judeus, e também os gentios.
17 Jáchi̱ náha̱ tu̱hun Ndióxi̱ nu̱ yo̱ ndá quia̱hva nduú ña̱yivi nda̱a̱ nu̱ mé á. Ta cúú á sa̱há ña̱ cándeé iní mé á ta sa̱há ña̱ yóho cuití va jáchi̱ co̱ó a̱ inga nu̱ú ña̱ caja í cacuú ña̱yivi nda̱a̱ nu̱ Ndióxi̱. Já cáchí tu̱hun Ndióxi̱ já: “Ndá na̱ cúú ña̱yivi nda̱a̱ nu̱ Ndióxi̱ catacu na sa̱há ña̱ cándeé ini na mé á.”
17 As boas-novas revelam como Deus nos declara justos diante dele, o que, do começo ao fim, é algo que se dá pela fé. Como dizem as Escrituras: “O justo viverá pela fé”.
18 Ja̱nda̱ indiví nu̱ íin Ndióxi̱ xójo̱ ini a xi̱hi̱n tócó ndihi ña̱yivi cája cua̱chi ñuyíví yóho ta jándoho a ini na sa̱há cua̱chi cája na. Ta sa̱há ña̱ núu cája na sájí nuu na nu̱ú java ga̱ ña̱yivi, na̱ cúni̱ canda̱a̱ ini ña̱ nda̱a̱ sa̱ha̱ Ndióxi̱.
18 Assim, Deus mostra do céu sua ira contra todos que são pecadores e perversos, que por sua maldade impedem que a verdade seja conhecida.
19 Jándoho Ndióxi̱ ini ña̱yivi sa̱há cua̱chi cája na jáchi̱ sa̱ na̱jána̱ha̱ mé á ña̱ nda̱a̱ nu̱ ná ta sa̱ xíni̱ na̱ sa̱ha̱ mé á joo co̱ cándúsa na ña̱.
19 Sabem a verdade a respeito de Deus, pois ele a tornou evidente.
20 Ja̱nda̱ sa̱há ñuyíví xíni̱ ña̱yivi ña̱ na̱cava̱ha Ndióxi̱ ñuyíví xi̱hín indiví xi̱hi̱n tócó ndihi ña̱ha. Ta xi̱hín ña̱ yóho cuu canda̱a̱ ini na ña̱ íin Ndióxi̱ ta cuu canda̱a̱ ini na ña̱ íin ndée̱ mé á caja ña̱ cúni̱ a̱ a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ a̱ cúu cachi na ña̱ co̱ xíni̱ na̱ á íin Ndióxi̱ á co̱ó a̱.
20 Por meio de tudo que ele fez desde a criação do mundo, podem perceber claramente seus atributos invisíveis: seu poder eterno e sua natureza divina. Portanto, não têm desculpa alguma.
21 Va̱tí cánda̱a̱ va̱ha ini na ña̱ íin Ndióxi̱ joo co̱ cája cáhnu na mé á tátu̱hun ndítahan nu̱ ná caja na. Ta ni co̱ ndíquia̱hva na ndixa̱hvi nu̱ á. Ña̱ cája na quéa̱ cáhvi núu ini na ta co̱ó sa̱ha̱ toho ña̱ cáhvi ini na. Ta cúú ná tátu̱hun ña̱yivi tóntó ji̱ni̱, na̱ xíca nuu nu̱ú naá yávi̱.
21 Sim, eles conheciam algo sobre Deus, mas não o adoraram nem lhe agradeceram. Em vez disso, começaram a inventar ideias tolas e, com isso, sua mente ficou obscurecida e confusa.
22 Ta va̱tí cáchí na̱ cúú ná na̱ ndíchí ji̱ni̱ joo cúú ná na̱ tóntó ji̱ni̱.
22 Dizendo-se sábios, tornaram-se tolos.
23 Na̱jándacoo na ña̱ cája cáhnu na Ndióxi̱, mé a̱ tácú a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱ ta na̱cava̱ha na ti̱ni̱ñu yúú ña̱ ñéhe na̱hná ta̱a, da̱ xíhi̱ ya̱chi̱. Ta na̱cava̱ha na na̱hná laa xi̱hín na̱hná quíti̱ xi̱hín na̱hná co̱o̱. Ta na̱casáhá cája cáhnu na ña̱.
23 Trocaram a grandeza do Deus imortal por imagens de seres humanos mortais, bem como de aves, animais e répteis.
24 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱jándacoo Ndióxi̱ na̱ ña̱ ná caja na tá nu̱ú ña̱ núu ña̱ cúni̱ na̱ caja na. A̱nda̱ jáví na̱casáhá na̱ cája quini na xi̱hi̱n yiquí cu̱ñu táhan na.
24 Por isso, Deus os entregou aos desejos pecaminosos de seu coração. Como resultado, praticaram entre si coisas desprezíveis e degradantes com o próprio corpo.
25 Co̱ xe̱én na̱ candúsa na ña̱ nda̱a̱ cáha̱n sa̱ha̱ Ndióxi̱ joo na̱candúsa na ña̱ tu̱hún. Ta na̱caja cáhnu na ña̱ na̱cava̱ha Ndióxi̱ ta co̱ó na̱caja cáhnu na mé Ndióxi̱, mé a̱ na̱cava̱ha tócó ndihi ña̱ha. Jáchi̱ Ndióxi̱ quéa̱ xíní ñúhú caja cáhnu í a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱. Já ná coo.
25 Trocaram a verdade sobre Deus pela mentira. Desse modo, adoraram e serviram coisas que Deus criou, em lugar do Criador, que é digno de louvor eterno! Amém.
26 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱jándacoo Ndióxi̱ na̱ ña̱ ná caja na ña̱ xíca̱ ini na caja na, ña̱ co̱ ndítahan caja na. Ta na̱xi̱nu̱ na̱ ja̱nda̱ nu̱ú na̱jándacoo na̱ji̱hí ña̱ quíji̱ na̱ xi̱hi̱n yíi̱ na̱ ta já na̱casáhá quíji̱ xi̱hi̱n táhan ndaja jíhí mé va na. Ta ña̱ yóho cúú á ña̱ co̱ó na̱sacu ini Ndióxi̱ caja na.
26 Por isso, Deus os entregou a desejos vergonhosos. Até as mulheres trocaram sua forma natural de ter relações sexuais por práticas não naturais.
27 Ta quia̱hva já na̱caja ri da̱ta̱a. Na̱jándacoo da ña̱ quíji̱ da̱ xi̱hi̱n ñájíhí da̱ ta na̱casáhá ndicají ini da caja da ña̱ núu xi̱hi̱n táhan mé va da ja̱nda̱ quia̱hva na̱casáhá quíji̱ xi̱hi̱n táhan mé dá. Chí nu̱ú cacahan nu̱u̱ yo̱ quéa̱ cája xi̱hi̱n táhan da. Ta tá na̱ndihi já cásáhá ndóho ini yiquí cu̱ñu na sa̱há ña̱ núu cája na.
27 E os homens, em vez de ter relações sexuais normais com mulheres, arderam de desejo uns pelos outros. Homens praticaram atos indecentes com outros homens e, em decorrência desse pecado, sofreram em si mesmos o castigo que mereciam.
28 Na̱xi̱nu̱ na̱ nu̱ú na̱jándacoo xóo na Ndióxi̱ ta co̱ cúni̱ ga̱ na̱ canda̱a̱ ini na sa̱há. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱jándacoo xóo Ndióxi̱ na̱ ña̱ ná cahvi núu ini na ta já cája tá cája na ña̱ co̱ ndítahan nu̱ ná caja na.
28 Uma vez que consideraram que conhecer a Deus era algo inútil, o próprio Deus os entregou a um inútil modo de pensar, deixando que fizessem coisas que jamais deveriam ser feitas.
29 Na̱ndicutú nda̱a̱ ínima̱ ná xi̱hi̱n tá nu̱ú ña̱ núu, ña̱ cúú cua̱chi. Ta ndiáva̱ íní na̱ quehe na ña̱ha cómí inga ña̱yivi ta cája xíxi na xi̱hi̱n ná ta cáhi̱hvi̱ ini na ta sáhní na̱ ndi̱i ta cáni táhan na ta jándahvi na ña̱yivi ta cáhvi núu ini na̱ sa̱há inga na ta xíca nuu na cáha̱n túhún na̱.
29 A vida deles se encheu de toda espécie de perversidade, pecado, ganância, ódio, inveja, homicídio, discórdia, engano, malícia e fofocas.
30 Ta cána̱há quini ndiva̱ha na xi̱hín inga na ta cándají na̱ Ndióxi̱ ta yáha yúhu̱ na̱ xi̱hín inga na ta cája i̱chi̱ ini na ta cája cáhnu na mé va na. Ndiáva̱ íní na̱ ndaja caja chága̱ na̱ cua̱chi ta sáá ini na caja na ña̱ cúni̱ tátá náná na̱.
30 Espalham calúnias, odeiam a Deus, são insolentes, orgulhosos e arrogantes. Inventam novas maneiras de pecar e desobedecem a seus pais.
31 Co̱ xíní túni̱ na̱ ta co̱ jáxi̱nu̱ co̱o na tu̱hun sáhan na nu̱ú ña̱yivi. Co̱ quíhvi̱ ini na ñani táhan na ta co̱ cája cáhnu ini na sa̱ha̱ ná ta co̱ táhnda̱ ini na sa̱há ña̱yivi.
31 Não têm entendimento, quebram suas promessas, não mostram afeição nem misericórdia.
32 Xíni̱ va̱ha na ña̱ na̱sahnda Ndióxi̱ nu̱ ná ta xíni̱ na̱ ña̱ ndítahan quivi na sa̱há cua̱chi cája na. Va̱tí cánda̱a̱ ini na ña̱ yóho joo xi̱hín ndinuhu ini na cája tá cája na ña̱ núu. Ta ja̱nda̱ cáji̱i̱ ini na tá cája java ña̱yivi mé ña̱ núu.
32 Sabem que, de acordo com a justiça de Deus, quem pratica essas coisas merece morrer, mas ainda assim continuam a praticá-las. E, o que é pior, incentivam outros a também fazê-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.