Romanos 11
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs NAA
1 Ta viti ná ndaca tu̱hún i̱ ndo̱hó ña̱ yóho: Á cáhán ndo̱ ña̱ na̱jándacoo ndáha̱ Ndióxi̱ ña̱yivi Israel. A̱ ju̱ú ña̱ nda̱a̱ cúú á jáchi̱ sa̱ mé ye̱he̱ cúú u̱ da̱ Israel, da̱ na̱quixi chi̱chi Abraham ta na̱quixi i̱ chi̱chi Benjamín, da̱ na̱sa̱cuu ja̱hyi ñání jícó Abraham.
1 Então eu pergunto: será que Deus rejeitou o seu povo? De modo nenhum! Porque eu também sou israelita, da descendência de Abraão, da tribo de Benjamim.
2 Ja̱nda̱ mé sa̱ha̱ na̱cachi Ndióxi̱ ña̱ na̱ca̱xi mé á na̱ Israel cacuu na cuéntá mé á ta co̱ cándají a̱ na̱ viti. Sa̱ xíni̱ ndó ña̱ na̱cachi tu̱hun Ndióxi̱ sa̱há da̱ na̱sa̱cuu profeta Elías. Mé da̱ yóho tá na̱xi̱ca̱ ta̱hví da̱ nu̱ Ndióxi̱ já na̱jácojo da cua̱chi ja̱tá na̱ Israel.
2 Deus não rejeitou o seu povo, a quem de antemão conheceu. Ou vocês não sabem o que a Escritura diz a respeito de Elias, como pediu com insistência diante de Deus contra Israel, dizendo:
3 Já na̱cachi da já: “Cánde̱hé ndo̱ Ndióxi̱, xitoho i̱. Sa̱ na̱sahní na̱ profeta cuéntá mé ndó ta na̱ndicani na nu̱ náa̱ ndo̱. Ta viti nú la̱á in túhún ye̱he̱ cuití va cája ña̱ sáhndá ndo̱. Ta ndúcú na̱ cahní na̱ ye̱he̱”, já na̱cachi Elías xi̱hi̱n Ndióxi̱.
3 “Senhor, mataram os teus profetas, derrubaram os teus altares. Sou o único que sobrou, e procuram tirar-me a vida.”
4 Ta já na̱cachi Ndióxi̱ xi̱hi̱n dá: “A̱ ju̱ú in tála̱á yóhó cája ña̱ cúni̱ jáchi̱ ndúu yi̱i̱ va u̱sa̱ mil ta̱a cája ña̱ cúni̱ ta co̱ó na̱caxítí na̱ nu̱ú ti̱ni̱ñu yúú Baal”, na̱cachi Ndióxi̱ xi̱hi̱n dá.
4 Mas qual foi a resposta divina? Foi esta: “Reservei para mim sete mil homens que não dobraram os joelhos diante de Baal.”
5 Quia̱hva já íin a viti. Ndúu chá na̱ cája ña̱ cúni̱ Ndióxi̱ jáchi̱ na̱caja Ndióxi̱ ña̱ma̱ni̱ xi̱hi̱n ná ta na̱sacu ini a jáca̱cu a na̱.
5 Assim também nos dias de hoje sobrevive um remanescente segundo a eleição da graça.
6 Na̱ca̱xi Ndióxi̱ na̱ jáchi̱ na̱ta̱hvi̱ ini a sa̱ha̱ ná. Co̱ó na̱sa̱cuu a sa̱há ña̱ na̱caja na jáchi̱ tá ná cacuu a sa̱há ña̱ cája na já co̱ cúú ga̱ ña̱ma̱ni̱ Ndióxi̱ ta ña̱ yóho cúú ña̱ cúni̱ Ndióxi̱ caja.
6 E, se é pela graça, já não é pelas obras; do contrário, a graça já não é graça.
7 Ña̱ cán quéa̱ cua̱há ndiva̱ha ña̱yivi Israel co̱ó na̱nduu nda̱a̱ na̱ nu̱ Ndióxi̱ sa̱há ña̱ na̱caja na jáchi̱ na̱ndaja táhyí na̱ ínima̱ ná. Joo na̱ na̱ca̱xi Ndióxi̱, na̱ cán cúú na̱ na̱nduu nda̱a̱ nu̱ mé á.
7 Que diremos, então? O que Israel buscava, isso não alcançou; mas a eleição conseguiu isso. Os demais foram endurecidos,
8 Já cáchí tu̱hun Ndióxi̱ já: “Co̱ cúni̱ na̱ candúsa na Ndióxi̱ sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱saji Ndióxi̱ xíní túni̱ ná chí in ndeé. Ta quia̱hva já ndáa na ja̱nda̱ víti jáchi̱ co̱ cánda̱a̱ ini na ña̱ cáha̱n Ndióxi̱ xi̱hi̱n ná.”
8 como está escrito: “Deus lhes deu um espírito de profundo sono, olhos para não ver e ouvidos para não ouvir, até o dia de hoje.”
9 Já na̱ca̱hyí David sa̱nahá:
9 E Davi disse: “Que a mesa deles se transforme em laço e armadilha, em tropeço e punição;
10 Ta ná cua̱á na̱ já ná a̱ cúní na̱,
10 que os olhos deles se escureçam, para que não vejam, e fiquem para sempre encurvadas as suas costas.”
11 Ta viti ná ndaca tu̱hún i̱ ndo̱hó ña̱ yóho: Á cáhán ndo̱ ña̱ a̱ cu̱ú ca̱cu ndaa ínima̱ na̱ Israel. A̱ ju̱ú ña̱ nda̱a̱ cúú á. Jáchi̱ va̱tí sáá ini na̱ Israel ta va̱tí co̱ cúni̱ na̱ candeé ini na Jesús joo xi̱hín ña̱ na̱caja na̱ yóho na̱nu̱na̱ nu̱ú na̱ tóho̱ cuni jo̱ho na tu̱hun va̱ha sa̱ha̱ Jesús ta já cuu ca̱cu ndaa ínima̱ ná nu̱ mé á. Ta sa̱há ña̱ yóho casáhá na̱ Israel cahi̱hvi̱ ini na xi̱hín na̱ tóho̱.
11 Então eu pergunto: será que eles tropeçaram para que caíssem? De modo nenhum! Mas, pela transgressão deles, a salvação chegou aos gentios, para fazer com que os judeus ficassem com ciúmes.
12 Na̱caja Ndióxi̱ cua̱há ña̱ma̱ni̱ xi̱hi̱n tócó ndihi na̱ tóho̱ jáchi̱ na̱caja ña̱ ná cuu ndi̱hvi na íchi̱ cuéntá mé á sa̱há ña̱ na̱jándacoo na̱ Israel íchi̱ cuéntá mé á. Joo cua̱ha̱ chága̱ ña̱ma̱ni̱ caja Ndióxi̱ xi̱hi̱n tócó ndihí tá ná xi̱nu̱ qui̱vi̱ ndiquehe na̱ Israel íchi̱ cuéntá mé á.
12 Ora, se a transgressão deles resultou em riqueza para o mundo, e a diminuição deles resultou em riqueza para os gentios, quanto mais a plenitude deles!
13 Joo íin in ña̱ha ña̱ cúni̱ ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱, na̱ tóho̱. Ndióxi̱ quéa̱ na̱chindahá ye̱he̱ tañu ndóhó, na̱ co̱ó na̱quixi chi̱chi Israel ta chuun cáhnu ndiva̱ha quéa̱ ndójo i̱ xíní i̱.
13 Dirijo-me a vocês que são gentios. Visto que eu sou apóstolo dos gentios, glorifico o meu ministério,
14 Jáchi̱ ña̱ cúni̱ mí i̱ quéa̱ ná cahi̱hvi̱ ini na̱ Israel xi̱hi̱n ndo̱ sa̱há tu̱hun Ndióxi̱ ta já ná ndinducú mé ná Ndióxi̱ já ná ca̱cu ndaa ínima̱ na̱ Israel nu̱ Ndióxi̱ jáchi̱ mé ná cúú ná chi̱chi nu̱ú na̱quixi mí i̱.
14 para ver se de algum modo posso fazer com que os do meu povo fiquem com ciúmes e alguns deles se salvem.
15 Na̱sacu xóo tóo Ndióxi̱ na̱ na̱quixi chi̱chi Israel jáchi̱ na̱sacu ini a jándique táhan máni̱ á tócó ndihi ña̱yivi ndúu ñuyíví xi̱hi̱n mé á. Ta tá ná xi̱nu̱ qui̱vi̱ casáhá na̱ Israel ndiquehe na tu̱hun Ndióxi̱ cacuu a in ña̱ha ñúchí ndiva̱ha. Cacuu a tátu̱hun casáhá nditacu tucu na jáchi̱ viti cúú ná tátu̱hun na̱ na̱xi̱hi̱ jáchi̱ co̱ó na̱xe̱én na̱ ndiquehe na tu̱hun Ndióxi̱.
15 Porque, se o fato de eles terem sido rejeitados trouxe reconciliação ao mundo, que será o seu restabelecimento, senão vida dentre os mortos?
16 Abraham na̱sa̱cuu da cuéntá Ndióxi̱ ña̱ cán quéa̱ ja̱hyi da, na̱ na̱cacu chi̱chi da cúú ná ña̱yivi cuéntá Ndióxi̱. Abraham, da̱ cúú cuéntá mé á cúú dá tátu̱hun yóho̱ in yitó olivo. Ta ña̱yivi na̱cacu chi̱chi da cúú ná cuéntá mé á ta cúú ná tátu̱hun ndáha̱ mé yitó olivo cán.
16 E, se forem santas as primícias da massa, igualmente será santa a sua totalidade; se for santa a raiz, também os ramos o serão.
17 Cúú á tátu̱hun na̱sahnda Ndióxi̱ java ndáha̱, dó va̱ha ta na̱chitivi ndaa mé á ndáha̱ yitó olivo yúcú mé nu̱ú na̱sahi̱in ndáha̱ cán. Ta viti quia̱hva dó ndée̱ nu̱ ndáha̱ yitó olivo yúcú cán ña̱ ná catacu dó. Quia̱hva já na̱caja Ndióxi̱ na̱sacu xóo a na̱ Israel ta na̱caja mé á ña̱ma̱ni̱ xi̱hi̱n mé ndó, na̱ tóho̱ já ná nduu ndó cuéntá mé á. Ta viti cája Ndióxi̱ cua̱há ña̱ma̱ni̱ xi̱hi̱n ndo̱ tá quia̱hva cája xi̱hín na̱ Israel.
17 Se, porém, alguns dos ramos foram quebrados, e você, sendo oliveira brava, foi enxertado no meio deles e se tornou participante da raiz e da seiva da oliveira,
18 Joo ndóhó, na̱ cúú na̱ tóho̱ a̱ cáhán ndo̱ ña̱ va̱ha chága̱ mé ndó a̱ ju̱ú ga̱ na̱ Israel. Co̱ ndítahan ca̱hán ndo̱ já. Co̱ cúú ndó tátu̱hun yohó yíto̱ jáchi̱ cúú ndó tátu̱hun ndáha̱ do̱. Ta tá co̱ yóho̱ dá já quéa̱ a̱ cúu catacu ndáha̱ do̱. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ co̱ ndítahan caja cáhnu ndó mé ndó.
18 não se glorie contra os ramos. Mas, se você se gloriar, lembre que não é você que sustenta a raiz, mas é a raiz que sustenta você.
19 A̱ váha cahvi ini ndó ña̱ náhnu chága̱ mé ndó nu̱ Ndióxi̱ a̱ ju̱ú ga̱ na̱ Israel sa̱há ña̱ na̱sacu xóo mé á na̱ Israel ta na̱suná a̱ íchi̱ nu̱ ndóhó candeé ini ndó mé á.
19 Então você dirá: “Alguns ramos foram quebrados, para que eu fosse enxertado.”
20 Cánde̱hé ndo̱. Na̱sacu xóo Ndióxi̱ na̱ Israel sa̱há ña̱ co̱ó na̱candeé ini na mé á ta na̱ndaca̱xi a ndóhó sa̱há ña̱ cándeé ini ndó mé á ña̱ cán quéa̱ co̱ ndítahan caja cáhnu ndó mé ndó. Ña̱ ndítahan caja ndó quéa̱ cayi̱hví ndo̱ Ndióxi̱.
20 Correto! Eles foram quebrados por causa da incredulidade, mas você continua firme mediante a fé. Não fique orgulhoso, mas tema.
21 Xíní ñúhú ndicu̱hu̱n ini ndó ña̱ cuu jácaxoo tucu Ndióxi̱ ndo̱hó. Co̱ó na̱ta̱hnda̱ ini a jándacoo xóo a na̱ Israel, mé na̱ na̱ca̱xi á. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ cachí ga̱ ví mé ndó, na̱ tóho̱ ndáa náha̱ caja Ndióxi̱ cacu xóo tucu a ndo̱hó.
21 Porque, se Deus não poupou os ramos naturais, também não poupará você.
22 Cande̱hé ndo̱ jáchi̱ táhvi̱ ini Ndióxi̱ sa̱há ña̱yivi tá cándeé ini na mé á joo cue̱he̱ ndiva̱ha mé á xi̱hín na̱ sáá ini. Ña̱ cán quéa̱ tá co̱ cándeé ini ndó mé á ta ni co̱ quíhvi̱ ini ndó a̱ já cacu xóo a ndo̱hó tá quia̱hva na̱caja xi̱hín na̱ Israel.
22 Considere, pois, a bondade e a severidade de Deus: para com os que caíram, severidade; mas, para com você, a bondade de Deus, desde que você permaneça nessa bondade. Do contrário, também você será cortado.
23 Joo tá ná ndi̱hvi na̱ Israel íchi̱ Ndióxi̱ candeé ini na̱ mé á já quéa̱ ndiquehe tucu Ndióxi̱ na̱ jáchi̱ cuu caja mé á tócó ndihi ña̱ha.
23 Eles também, se não permanecerem na incredulidade, serão enxertados; pois Deus é poderoso para os enxertar de novo.
24 Na̱ndiquehe Ndióxi̱ ndo̱hó va̱tí na̱sa̱nduu xícá ndó nu̱ á ta na̱ndaja mé á ndo̱hó cuéntá mé á va̱tí cúú ndó na̱ tóho̱. Mé ndó cúú ndó tátu̱hun ndáha̱ yitó olivo, dó yúcú, dó na̱chitivi ndaa Ndióxi̱ tóco̱ dó va̱ha. Ta ña̱ yóho quéa̱ a̱ cúu coo já, nduu. Joo na̱caja Ndióxi̱ já xi̱hi̱n ndo̱. Ta ndáa náha̱ cuu caja tucu Ndióxi̱ xi̱hín na̱ Israel ña̱ ndiquehe tucu a na̱ ta cacu tucu a na̱ nu̱ ndahá yíto̱ olivo, dó va̱ha nu̱ú na̱sandaa na jihna.
24 Pois, se você foi cortado daquela que, por natureza, era uma oliveira brava e, contra a natureza, foi enxertado numa oliveira boa, quanto mais esses, que são ramos naturais, serão enxertados na sua própria oliveira!
25 Ñani mí i̱, na̱ cúú cuéntá Jesús. Cúni̱ ña̱ ná canda̱a̱ ini ndó ña̱ na̱sacu ini Ndióxi̱ caja chága̱ chí nu̱u̱ já ná a̱ cája cáhnu ndó mé ndó. Cua̱há na̱ Israel na̱ndaja táhyí na̱ ínima̱ ná ta co̱ cúni̱ na̱ ndiquehe na tu̱hun Ndióxi̱. Joo tá sa̱ na̱ndiquehe ndihi na̱ tóho̱, na̱ na̱sacu ini Ndióxi̱ jáca̱cu a a̱nda̱ jáví casáhá na̱ Israel ndiquehe na tu̱hun Ndióxi̱.
25 Porque não quero, irmãos, que vocês ignorem este mistério, para que não fiquem pensando que são sábios: veio um endurecimento em parte a Israel, até que tenha entrado a plenitude dos gentios.
26 A̱nda̱ jáví ca̱cu ndaa ínima̱ ndihi na̱ Israel. Ta já cáchí tu̱hun Ndióxi̱ sa̱há ña̱ yóho:
26 E, assim, todo o Israel será salvo, como está escrito: “O Libertador virá de Sião e afastará de Jacó as impiedades.
27 Ta jándoo i̱ cua̱chi na̱caja na,
27 Esta é a minha aliança com eles, quando eu tirar os seus pecados.”
28 Tiempo viti cua̱há ndiva̱ha na̱ Israel co̱ cúni̱ na̱ tu̱hun va̱ha sa̱ha̱ Jesús sa̱há ña̱ cán quéa̱ co̱ cúní na̱ Ndióxi̱. Joo cája na ña̱ yóho ña̱ ná nu̱ná nu̱ ndóhó, na̱ tóho̱ já ná cuu candeé ini ndó Ndióxi̱. Va̱tí cája na̱ Israel ña̱ yóho joo quíhvi̱ ini tá quíhvi̱ ini Ndióxi̱ na̱ sa̱há tu̱hun na̱sa̱ha̱n nu̱ tásáhnu jícó na̱.
28 Quanto ao evangelho, eles são inimigos por causa de vocês; mas quanto à eleição, amados por causa dos patriarcas;
29 Tá sáhan Ndióxi̱ ña̱ cáchí a̱ quia̱hva nu̱ yo̱ já quéa̱ co̱ ndíma̱ni̱ mé á nu̱ú tu̱hun a ta co̱ ndícó co̱o a cándaa ña̱ sáhan nu̱ yo̱. Ta ni co̱ ndícó co̱o ini a tá sa̱ na̱ndaca̱xi a mí.
29 porque os dons e a vocação de Deus são irrevogáveis.
30 Sáá na̱sahi̱in ini ndóhó, na̱ tóho̱ sa̱nahá joo viti na̱caja mé á cua̱há ña̱ma̱ni̱ xi̱hi̱n ndó sa̱há ña̱ sáá ini na̱ Israel.
30 Porque assim como no passado vocês foram desobedientes a Deus, mas agora alcançaram misericórdia à vista da desobediência deles,
31 Ta va̱tí sáá ini na̱ Israel viti joo xi̱hín ña̱ yóho núná nu̱ ndóhó, na̱ tóho̱ ndiquehe ndó ña̱ma̱ni̱ Ndióxi̱. Joo va̱xi qui̱vi̱ tá ta̱hvi̱ ini Ndióxi̱ sa̱há na̱ Israel tá quia̱hva na̱ta̱hvi̱ ini a sa̱ha̱ ndóhó, na̱ tóho̱.
31 assim também estes agora foram desobedientes, para que também eles alcancem misericórdia, à vista da que foi concedida a vocês.
32 Na̱chicaji Ndióxi̱ xíní túni̱ na̱ Israel xi̱hín na̱ tóho̱ ña̱ ná nduu na na̱ sáá ini. Na̱caja Ndióxi̱ ña̱ yóho já ná cuu ta̱hvi̱ in nu̱ú ini a sa̱ha̱ tócó ndihi ña̱yivi.
32 Porque Deus encerrou todos na desobediência, a fim de mostrar a sua misericórdia a todos.
33 Cáhnu ndiva̱ha cúú tócó ndihi ña̱ha Ndióxi̱. Ndíchí ndiva̱ha ji̱ni̱ mé á ta cánda̱a̱ ini a tócó ndihi ña̱ha. Ni in ña̱yivi a̱ cu̱ú ndicani na ña̱ cáhvi ini Ndióxi̱. Ta ni in na a̱ cu̱ú canda̱a̱ ini ña̱ cája Ndióxi̱.
33 Ó profundidade da riqueza, tanto da sabedoria como do conhecimento de Deus! Quão inexplicáveis são os seus juízos, e quão insondáveis são os seus caminhos!
34 Já cáchí tu̱hun Ndióxi̱ já: “Ni in ña̱yivi a̱ cu̱ú canda̱a̱ ini na ña̱ cáhvi ini Ndióxi̱. Ta ni in ña̱yivi a̱ cu̱ú jáca̱ha̱n na̱ mé á caja ña̱ ndítahan caja.
34 “Pois quem conheceu a mente do Senhor? Ou quem foi o seu conselheiro?
35 Co̱ó ña̱yivi cája ña̱ma̱ni̱ xi̱hi̱n Ndióxi̱ ña̱ ná nda̱ca̱ na̱ ña̱ nu̱ mé á”, cáchí tu̱hun Ndióxi̱.
35 Ou quem primeiro deu alguma coisa a Deus para que isso lhe seja restituído?”
36 Jáchi̱ Ndióxi̱ quéa̱ na̱cava̱ha tócó ndihi ña̱ha ta ndúu a sa̱ha̱ mé á ta ndúu a cuéntá mé á. A̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱ ná caja cáhnu í Ndióxi̱. Já ná coo.
36 Porque dele, e por meio dele, e para ele são todas as coisas. A ele seja a glória para sempre. Amém!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.