Mateus 9
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs ARA
1 Tá sa̱ na̱ya̱ha tócó ndihi ña̱ yóho já na̱ndaa Jesús ja̱tá in barco ta já na̱xo̱jo̱ cava inga xoo tañu̱hú cán ja̱nda̱ quia̱hva na̱xi̱nu̱ co̱o a ñuu mé á.
1 Entrando Jesus num barco, passou para o outro lado e foi para a sua própria cidade.
2 Ta cán ñéhe na in da̱ quíhvi̱, da̱ na̱xi̱hi̱ tu̱chu sa̱ha̱ ta cándúhu̱ da̱ nu̱ yívi̱ loho ñéhe na na̱casa̱a̱ na̱ nu̱ á. Ta tá na̱xini Jesús ndá quia̱hva cándeé ini da̱ cán mé á já na̱cachi a já xi̱hín da̱ quíhvi̱ cán:
2 E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado num leito. Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico: Tem bom ânimo, filho; estão perdoados os teus pecados.
3 Java táhan da̱ jána̱ha̱ ley Moisés na̱casáhá da̱ cáhán da̱ já: “Mé da̱ yóho ndája núu da Ndióxi̱ xi̱hín tu̱hun cáha̱n da̱ jáchi̱ ni in túhún toho ña̱yivi a̱ cu̱ú caja cáhnu ini sa̱há cua̱chi.”
3 Mas alguns escribas diziam consigo: Este blasfema.
4 Joo sa̱ na̱canda̱a̱ ini Jesús ña̱ cáhvi ini da̱ cán sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱nda̱ca̱ tu̱hún a̱ da̱ já na̱cachi a já xi̱hi̱n dá:
4 Jesus, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Por que cogitais o mal no vosso coração?
5 Á cáhán ndo̱ ña̱ i̱hvi̱ chága̱ cachi i̱ xi̱hín da̱ yóho: “Na̱caja cáhnu ini i̱ sa̱há cua̱chún viti.” Á tá co̱ó ta cachi i̱ xi̱hi̱n dá: “Cuándaco̱o ta cuáhán.”
5 Pois qual é mais fácil? Dizer: Estão perdoados os teus pecados, ou dizer: Levanta-te e anda?
6 Cande̱hé va̱ha ndo̱ ná na̱ha̱ i̱ nu̱ ndo̱ ña̱ íin sa̱há i̱, da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ nduu ña̱yivi caja cáhnu ini i̱ sa̱há cua̱chi cája ña̱yivi ñuyíví yóho —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n dá.
6 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados — disse, então, ao paralítico: Levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
7 Chí i̱vi̱ la̱á na̱ndaco̱o da̱ quíhvi̱ cán ta já na̱quee da cuanúhu̱ dá.
7 E, levantando-se, partiu para sua casa.
8 Tá na̱xini ña̱yivi ndúu cán ña̱ na̱caja Jesús yóho já na̱yi̱hví na̱ ta na̱casáhá cája cáhnu na Ndióxi̱ sa̱há ña̱ na̱sa̱ha̱n ndée̱ mé á nu̱ú ña̱yivi ña̱ ná cuu caja na ña̱ xitúhún.
8 Vendo isto, as multidões, possuídas de temor, glorificaram a Deus, que dera tal autoridade aos homens.
9 Tá na̱ndihi já na̱quee Jesús cua̱ha̱n ta nani xíca cua̱ha̱n já na̱xini a in da̱ta̱a naní Mateo, da̱ íin coo nu̱ sáco̱o da̱ játaca jiu̱hún cuéntá impuesto. Ta na̱cana Jesús da̱ já na̱cachi a já xi̱hi̱n dá:
9 Partindo Jesus dali, viu um homem chamado Mateus sentado na coletoria e disse-lhe: Segue-me! Ele se levantou e o seguiu.
10 Tá na̱ndihi já íin coo Jesús xíxi a vehe da̱ cán ta cán na̱xi̱nu̱ co̱o cua̱há táhan na̱ játaca jiu̱hún cuéntá impuesto xi̱hín java ga̱ ña̱yivi cája cua̱chi. Na̱saco̱o na xíxi na xi̱hín Jesús ta cán ndúu coo ri na̱ xíca tuun xi̱hín a̱ cán.
10 E sucedeu que, estando ele em casa, à mesa, muitos publicanos e pecadores vieram e tomaram lugares com Jesus e seus discípulos.
11 Ta tá na̱xini na̱ fariseo ña̱ ndúu na̱ cán xíxi na xi̱hín Jesús já na̱casáhá na̱ ndáca̱ tu̱hún na̱ na̱ xíca tuun xi̱hín Jesús cán já:
11 Ora, vendo isto, os fariseus perguntavam aos discípulos: Por que come o vosso Mestre com os publicanos e pecadores?
12 Joo tá na̱xini jo̱ho Jesús ña̱ yóho já na̱cachi a já xi̱hín na̱ fariseo cán:
12 Mas Jesus, ouvindo, disse: Os sãos não precisam de médico, e sim os doentes.
13 Ta ye̱he̱ co̱ó va̱xi toho i̱ cana i̱ na̱ sa̱ íin va̱ha. Va̱xi i̱ cana i̱ ña̱yivi, na̱ cája cua̱chi ña̱ ná jándacoo na cua̱chi cája na. Xíní ñúhú cu̱hu̱n ndo̱ jácuaha va̱ha ndó ña̱ cúni̱ cachi tu̱hun Ndióxi̱ tá cáchí a̱ já: “Ña̱ cúni̱ quéa̱ ná candáhví ini ndó ña̱yivi jáchi̱ va̱ha chága̱ ña̱ yóho a̱ ju̱ú ga̱ ña̱ ná jo̱co̱ ndó quíti̱ nu̱ú i̱”, cáchí tu̱hun Ndióxi̱ —cáchí Jesús xi̱hi̱n ná.
13 Ide, porém, e aprendei o que significa:
14 Tá na̱ndihi na̱ xíca xi̱hi̱n Juan, da̱ jácandúta̱ ña̱yivi cán na̱xi̱nu̱ co̱o na nu̱ Jesús. Já na̱casáhá ndáca̱ tu̱hún na̱ mé á já na̱cachi na já xi̱hi̱n á:
14 Vieram, depois, os discípulos de João e lhe perguntaram: Por que jejuamos nós, e os fariseus [muitas vezes], e teus discípulos não jejuam?
15 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ ná já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
15 Respondeu-lhes Jesus: Podem, acaso, estar tristes os convidados para o casamento, enquanto o noivo está com eles? Dias virão, contudo, em que lhes será tirado o noivo, e nesses dias hão de jejuar.
16 Ta na̱sacu Jesús inga quia̱hva nu̱ ná já cáchí a̱ já:
16 Ninguém põe remendo de pano novo em veste velha; porque o remendo tira parte da veste, e fica maior a rotura.
17 Ta ni co̱ táán na̱ vino sa̱á ini vóso̱ níi̱ yatá jáchi̱ jáca̱hndi̱ mé vino cán níi̱ ta cui̱ta̱ mé vino cán ta tíví vóso̱ níi̱ cája dó. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ ndítahan taán yo̱ vino sa̱á ini vóso̱ nií sa̱á ná a̱ ndíhi sa̱ha̱ vino xi̱hi̱n vóso̱ —cáchí Jesús.
17 Nem se põe vinho novo em odres velhos; do contrário, rompem-se os odres, derrama-se o vinho, e os odres se perdem. Mas põe-se vinho novo em odres novos, e ambos se conservam.
18 Ta nani cáha̱n Jesús cándichi a na̱xi̱nu̱ co̱o in da̱ sáhndá chuun nu̱ú na̱ Israel. Já na̱caxítí da̱ nu̱ á ta já na̱cachi da já xi̱hi̱n á:
18 Enquanto estas coisas lhes dizia, eis que um chefe, aproximando-se, o adorou e disse: Minha filha faleceu agora mesmo; mas vem, impõe a mão sobre ela, e viverá.
19 A̱nda̱ já na̱quee Jesús cua̱ha̱n xi̱hín da̱ cán ta ndáca na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán cua̱ha̱n na̱.
19 E Jesus, levantando-se, o seguia, e também os seus discípulos.
20 Ta ndaja coo cán íin in ñáñáha̱, ñá ndíta̱hví ni̱i̱ ñá ti̱xi u̱xu̱ i̱vi̱ cui̱a̱. Ta na̱cayati ñá chí ja̱ta̱ Jesús já na̱cani ndaa ndáha̱ ñá yuhú jáhma̱ á.
20 E eis que uma mulher, que durante doze anos vinha padecendo de uma hemorragia, veio por trás dele e lhe tocou na orla da veste;
21 Jáchi̱ na̱ca̱hán ña̱: “Tá ná cani ndaa cuití ndáha̱ í jáhma̱ Jesús já ndiva̱ha í”, na̱ca̱hán ña̱.
21 porque dizia consigo mesma: Se eu apenas lhe tocar a veste, ficarei curada.
22 Joo na̱ndicoto nihni játá Jesús nu̱ ñá ta tá na̱xini a ñá já na̱cachi a já xi̱hi̱n ña̱:
22 E Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem bom ânimo, filha, a tua fé te salvou. E, desde aquele instante, a mulher ficou sã.
23 Ta tá na̱xi̱nu̱ co̱o Jesús vehe da̱ sáhndá chuun nu̱ú na̱ Israel cán já na̱xini a ña̱ sa̱ ndúu música cán ña̱ ná cu̱hu̱n na̱ jándu̱xu̱ na̱ ja̱hyi da̱ cán. Ta na̱xini a ja̱ndá joho sácu cóhó ña̱yivi ndúu na.
23 Tendo Jesus chegado à casa do chefe e vendo os tocadores de flauta e o povo em alvoroço, disse:
24 Ta chí já na̱cachi a já xi̱hi̱n tócó ndihi na̱ cán:
24 Retirai-vos, porque não está morta a menina, mas dorme. E riam-se dele.
25 Ta chí na̱tavá Jesús na̱ ja̱ta̱ véhe. Ta tá na̱cayati a nu̱ ñá cán já na̱tiin a ndáha̱ ñá chí i̱vi̱ la̱á na̱ndaco̱o ñá.
25 Mas, afastado o povo, entrou Jesus, tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Ta níí cúú ñundáhyi̱ cán na̱ndicui̱ta nuu tu̱hun sa̱há ña̱ na̱caja Jesús cán.
26 E a fama deste acontecimento correu por toda aquela terra.
27 Tá na̱quee Jesús cua̱ha̱n já ndíco̱ i̱vi̱ da̱ cua̱á ja̱tá cua̱ha̱n da̱ já na̱casáhá cáyuhú cóhó da̱ já cáchí da̱ já xi̱hi̱n á:
27 Partindo Jesus dali, seguiram-no dois cegos, clamando: Tem compaixão de nós, Filho de Davi!
28 Ta ndaja coo na̱qui̱hvi Jesús ini in vehe ta já na̱cayati ndíví da̱ cua̱á cán nu̱ á. Já na̱casáhá ndáca̱ tu̱hún a̱ da̱ cán já na̱cachi a já xi̱hi̱n dá:
28 Tendo ele entrado em casa, aproximaram-se os cegos, e Jesus lhes perguntou: Credes que eu posso fazer isso? Responderam-lhe: Sim, Senhor!
29 Tá na̱ndihi já na̱cani ndaa ndáha̱ Jesús nduchú núú da̱ cán ta já na̱cachi a já xi̱hi̱n ndíví da̱ cán:
29 Então, lhes tocou os olhos, dizendo: Faça-se-vos conforme a vossa fé.
30 Tá na̱ndihi já na̱casáhá sánde̱hé ndíví da̱ cua̱á cán. Ta na̱sahnda Jesús chuun nu̱ dá ña̱ ná a̱ cáxi tu̱hun da nu̱ú ña̱yivi sa̱há ña̱ na̱caja mé á xi̱hi̱n dá.
30 E abriram-se-lhes os olhos. Jesus, porém, os advertiu severamente, dizendo: Acautelai-vos de que ninguém o saiba.
31 Joo tá ja̱cá na̱queta uun da̱ cán já na̱casáhá da̱ ndícani da nu̱ú ndijáá ña̱yivi ndúu ñundáhyi̱ cán sa̱há ña̱ na̱caja Jesús xi̱hi̱n dá.
31 Saindo eles, porém, divulgaram-lhe a fama por toda aquela terra.
32 Nani na̱quee da̱ cua̱á cán cua̱ha̱n da̱ já na̱sa̱a̱ java ña̱yivi nu̱ Jesús ñéhe na in da̱ níhi̱, da̱ ndáca̱a̱n ínima̱ quini ini.
32 Ao retirarem-se eles, foi-lhe trazido um mudo endemoninhado.
33 Ta tá na̱tavá Jesús ínima̱ quini ini da̱ cán chí i̱vi̱ la̱á na̱casáhá cáha̱n da̱. Ta a̱ ju̱ú quia̱hva na̱catóntó ña̱yivi ta já cáchí na̱ já:
33 E, expelido o demônio, falou o mudo; e as multidões se admiravam, dizendo: Jamais se viu tal coisa em Israel!
34 Joo na̱ fariseo cán na̱casáhá cáchí na̱ já:
34 Mas os fariseus murmuravam: Pelo maioral dos demônios é que expele os demônios.
35 Ndijáá ñuu náhnu xi̱hín ñuu válí na̱xi̱ca nuu Jesús jána̱ha̱ tu̱hun Ndióxi̱ ini veñu̱hu na̱ cán. Ta na̱ca̱xi tu̱hun a tu̱hun va̱ha xi̱hín ña̱yivi ña̱ sa̱ na̱cayati qui̱ví cacomí Ndióxi̱ cuéntá sa̱ha̱ ná. Ta na̱ndaja va̱ha mé á tá nu̱ú cue̱he̱ ndóho ña̱yivi.
35 E percorria Jesus todas as cidades e povoados, ensinando nas sinagogas, pregando o evangelho do reino e curando toda sorte de doenças e enfermidades.
36 Ta tá na̱xini Jesús ña̱yivi cua̱ha̱ cán já na̱ta̱hvi̱ ini a sa̱ha̱ ná jáchi̱ ndóho ini na ta cávitá ini na tátu̱hun ndicachi, rí co̱ó da̱ candaa ñahá.
36 Vendo ele as multidões, compadeceu-se delas, porque estavam aflitas e exaustas como ovelhas que não têm pastor.
37 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hín a̱ cán:
37 E, então, se dirigiu a seus discípulos: A seara, na verdade, é grande, mas os trabalhadores são poucos.
38 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ xíní ñúhú ca̱ca̱ ta̱hví ndó nu̱ Ndióxi̱ ña̱ ná chindahá mé á chága̱ na̱ cája chúun cuéntá mé á —cáchí Jesús xi̱hi̱n ná.
38 Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.