Mateus 27

Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Tá na̱ti̱vi inga qui̱ví ita̱a̱n já na̱ndique táhan ndihi na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ xi̱hín na̱ sa̱cua̱ha̱ veñu̱hu ña̱ nditúhún na̱ ndá quia̱hva jácojo na cua̱chi ja̱tá Jesús já ná cuu cahní ñahá na̱.
1 De manhã cedo, os principais sacerdotes e líderes do povo se reuniram outra vez para planejar uma maneira de levar Jesus à morte.
2 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱cató na̱ mé á ta ñéhe na a̱ cua̱ha̱n na̱ ndiquia̱hva na mé á nu̱ Pilato, da̱ cúú gobernador ñuu cán.
2 Então o amarraram, o levaram e o entregaram a Pilatos, o governador romano.
3 Ta ndaja coo na̱xini Judas, da̱ na̱ji̱có túhún Jesús ña̱ na̱sacu ini na̱ cán cahní na̱ Jesús. Já na̱cahvi ini da sa̱há ña̱ núu na̱caja da chí ndáva da cua̱ha̱n da̱ nducú ñehe da ndího̱co̱ u̱xu̱ jiu̱hu̱n cúxú nu̱ú na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ xi̱hín nu̱ú na̱ sa̱cua̱ha̱ veñu̱hu.
3 Quando Judas, que o havia traído, viu que Jesus tinha sido condenado à morte, encheu-se de remorso e devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e líderes do povo,
4 Já na̱cachi da já xi̱hín na̱ cán:
4 dizendo: “Pequei, pois traí um homem inocente”. “Que nos importa?”, retrucaram eles. “Isso é problema seu.”
5 A̱nda̱ já na̱cuihna Judas jiu̱hún cán ini veñu̱hu cáhnu. Ta já na̱queta da na̱sa̱ha̱n da̱ na̱cata caa da mé dá já na̱sahní da̱ mé dá.
5 Então Judas jogou as moedas de prata no templo, saiu e se enforcou.
6 Ta já na̱játaca na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ jiu̱hún cán já na̱cachi xi̱hi̱n táhan na já:
6 Os principais sacerdotes juntaram as moedas e disseram: “Não seria certo colocar este dinheiro no tesouro do templo, pois é dinheiro manchado de sangue”.
7 Ta tá sa̱ na̱nditúhún va̱ha xi̱hi̱n táhan na já na̱xeen na in ñúhu̱ xi̱hín jiu̱hún cán. Mé ñúhu̱ cán naní a̱ ñúhu̱ da̱ cáva̱ha ña̱ha xi̱hín ñundáhyi̱. Ta ñúhu̱ cán cacuu a nu̱ jándu̱xu̱ na̱ na̱ tóho̱.
7 Então resolveram comprar o campo do oleiro e transformá-lo num cemitério para estrangeiros.
8 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱sacu na qui̱vi̱ ñúhu̱ cán ña̱ cananí a̱ yójo̱ nu̱ú na̱xi̱ta̱ ni̱i̱. Ta já naní a̱ ja̱nda̱ viti.
8 Por isso, até hoje ele se chama Campo de Sangue.
9 Ta xi̱hín ña̱ yóho na̱xi̱nu̱ co̱o nu̱ú ña̱ na̱ca̱hyí profeta Jeremías sa̱nahá tá na̱cachi da já sa̱há Jesús: “Na̱tiin na ndího̱co̱ u̱xu̱ jiu̱hu̱n cúxú jáchi̱ ña̱ ja̱n na̱sacuu ya̱hvi na̱sacu na̱ Israel cha̱hvi na sa̱ha̱ dá.
9 Cumpriu-se, assim, a profecia de Jeremias que diz: “Tomaram as trinta peças de prata, preço pelo qual ele foi avaliado pelo povo de Israel,
10 Ta xi̱hi̱n mé jiu̱hún cán na̱xeen na ñúhu̱ naní a̱ ñúhu̱ da̱ cáva̱ha ña̱ha xi̱hín ñundáhyi̱ jáchi̱ quia̱hva já na̱sahnda Ndióxi̱ chuun nu̱ú i̱ caja i̱”, cáchí tu̱hun Ndióxi̱.
10 e compraram o campo do oleiro, conforme o Senhor ordenou”.
11 Ta ndaja coo cándichi Jesús nu̱ Pilato, da̱ cúú gobernador. Ta já na̱casáhá da̱ cán ndáca̱ tu̱hún ñahá da̱ já cáchí da̱ já xi̱hi̱n á:
11 Agora Jesus estava diante de Pilatos, o governador romano, que lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
12 Ta na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ xi̱hín na̱ sa̱cua̱ha̱ veñu̱hu na̱chica̱a̱n na̱ cua̱chi ja̱tá Jesús joo ni in tu̱hun co̱ó na̱nducú ñehe a nu̱ ná.
12 No entanto, quando os principais sacerdotes e os líderes do povo fizeram acusações contra ele, Jesus permaneceu calado.
13 A̱nda̱ já na̱cachi Pilato já xi̱hín Jesús:
13 Então Pilatos perguntou: “Você não ouve essas acusações que fazem contra você?”.
14 Joo ni in túhún tu̱hun co̱ó na̱nducú ñehe Jesús nu̱ dá. Chí cátóntó ndiva̱ha da̱ cúú gobernador sa̱há ña̱ co̱ cáha̱n Jesús.
14 Mas, para surpresa do governador, Jesus nada disse.
15 Tañu mé víco̱ pascua na̱sahi̱in costumbre da̱ cúú gobernador cán sá ja̱ní da̱ in táhan da̱ ndáca̱a̱n veca̱a. Ndá da̱ cúni̱ ña̱yivi ja̱ní da̱, da̱ cán cúú da̱ jání da̱.
15 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume do governador libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
16 Mé tañu já na̱sandaca̱a̱n in da̱ naní Barrabás veca̱a. Níí cúú na̱xi̱ta nuu tu̱hun sa̱há da̱ yóho.
16 Nesse ano, havia um prisioneiro, famoso por sua maldade, chamado Barrabás.
17 Ta tá na̱taca ndihi ña̱yivi já na̱nda̱ca̱ tu̱hún Pilato na̱ já na̱cachi da já xi̱hi̱n ná:
17 Quando a multidão se reuniu diante de Pilatos naquela manhã, ele perguntou: “Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?”.
18 Na̱cachi Pilato ña̱ yóho xi̱hi̱n ná jáchi̱ sa̱ cánda̱a̱ va̱ha ini da ña̱ sa̱há ña̱ cáhi̱hvi̱ ini na xi̱hín Jesús sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱ndiquia̱hva na mé á nu̱ dá.
18 Pois ele sabia muito bem que os líderes religiosos judeus tinham prendido Jesus por inveja.
19 Ta nani íin coo da nu̱ sáco̱o da̱ sáhndá da̱ chuun vechúun cán já na̱chindahá ñájíhí da̱ tu̱hun nu̱ dá já na̱cachi ñá já: “A̱ quíhvi ndáhu̱n Jesús jáchi̱ cúú dá in ta̱a nda̱a̱. Ñuú a̱nda̱ véhe na̱sa̱ní i̱ na̱caja Jesús ta ndícani ndiva̱ha ini i̱ sa̱há”, na̱cachi ñá.
19 Nesse momento, enquanto Pilatos estava sentado no tribunal, sua esposa lhe mandou o seguinte recado: “Deixe esse homem inocente em paz. Na noite passada, tive um sonho a respeito dele e fiquei muito perturbada”.
20 Joo ndaja coo na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ xi̱hín na̱ sa̱cua̱ha̱ veñu̱hu cán na̱jáca̱ha̱n na̱ ña̱yivi ña̱ ná ca̱ca̱ na̱ nu̱ Pilato ña̱ ná janí da̱ Barrabás ta ná cahní da̱ Jesús.
20 Enquanto isso, os principais sacerdotes e os líderes do povo convenceram a multidão a pedir que Barrabás fosse solto e Jesus executado.
21 A̱nda̱ já na̱cachi da̱ cúú gobernador cán já xi̱hi̱n ná:
21 Então o governador perguntou outra vez: “Qual dos dois vocês querem que eu lhes solte?”. A multidão gritou em resposta: “Barrabás!”.
22 A̱nda̱ já na̱cachi tucu Pilato já xi̱hi̱n ná:
22 Pilatos perguntou: “E o que farei com Jesus, chamado Cristo?”. “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
23 A̱nda̱ já na̱cachi tucu Pilato já xi̱hi̱n ná:
23 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
24 Ta tá na̱xini Pilato ña̱ co̱ yáa̱ na̱ cán ta ví ga̱ ví ndíva̱a̱ na̱ já na̱tiin da ticui̱í ta na̱ndahá da̱ nu̱ ndíhi ña̱yivi cán ta já na̱cachi da já xi̱hi̱n ná:
24 Pilatos viu que de nada adiantava insistir e que um tumulto se iniciava. Assim, mandou buscar uma bacia com água, lavou as mãos diante da multidão e disse: “Estou inocente do sangue deste homem. A responsabilidade é de vocês”.
25 A̱nda̱ já na̱cachi tócó ndihi na̱ cán já:
25 Todo o povo gritou em resposta: “Que nós e nossos descendentes sejamos responsabilizados pela morte dele!”.
26 A̱nda̱ já na̱janí Pilato Barrabás. Ta tá na̱ndihi na̱jácaxáhan na Jesús já na̱ndiquia̱hva da a̱ ndáha̱ ná ña̱ ná cata caa na a̱ ndi̱ca crúxu̱.
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 A̱nda̱ já ñéhe soldado cuéntá gobernador cán Jesús yuyéhé vechúun. Já na̱játaca soldado cán java ga̱ táhan da ta cán na̱ca̱va̱ toyi̱vi̱ da̱ mé á ndúu da.
27 Alguns dos soldados do governador levaram Jesus ao quartel e chamaram todo o regimento.
28 Tá na̱ndihi já na̱tavá na̱ jáhma̱ á. A̱nda̱ já na̱chinúu na in jahmá cuáhá túu̱n ja̱tá.
28 Tiraram as roupas de Jesus e puseram nele um manto vermelho.
29 Ta já na̱chinúu na in ti̱yi̱vi̱ íñu̱ ji̱ni̱ á. Ta na̱chiñee na in ndo̱o̱ ndahá cuáha. Ta já na̱casáhá na̱ cáxítí na̱ nu̱ á já sácu̱ ndaa i̱chi̱ ñahá na̱ já cáchí na̱ já xi̱hi̱n á:
29 Teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça. Em sua mão direita, puseram um caniço, como se fosse um cetro. Ajoelhavam-se diante dele e zombavam: “Salve, rei dos judeus!”.
30 Ta na̱casáhá xíhnu ndaa na tóji̱í na̱ nu̱u̱ á. Ta já cándaa na ndo̱o̱ cán ndáha̱ á ta cáni na yiquí jíní a̱ xi̱hi̱n do̱.
30 Cuspiam nele, tomavam-lhe o caniço da mão e com ele batiam em sua cabeça.
31 Ta tá sa̱ na̱ndihi na̱sa̱cu̱ ndaa ñahá na̱ já na̱candaa na jáhma̱ na̱chinúu na ja̱tá cán ta na̱jácandixi tucu na a̱ xi̱hi̱n jáhma̱ mé á. A̱nda̱ já ñéhe na a̱ cua̱ha̱n na̱ cata caa na a̱ ndi̱ca crúxu̱.
31 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto e o vestiram novamente com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 Ta tá ñéhe na Jesús cua̱ha̱n na̱ cata caa na a̱ já na̱nditahan na in da̱ naní Simón, da̱ ñuu Cirene. Ta na̱caja ndúsa̱ na̱ xi̱hi̱n dá ña̱ ná ndicojo da crúxu̱ nu̱ú cata caa na Jesús.
32 No caminho, encontraram um homem chamado Simão, de Cirene, e os soldados o obrigaram a carregar a cruz.
33 Ta na̱xi̱nu̱ co̱o na xi̱qui̱ naní Gólgota. Tu̱hun yóho cúni̱ cachi a: nu̱ ndúu lásá yiquí jíní ndi̱i.
33 Então saíram para um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
34 Mé cán na̱sa̱ha̱n na̱ vino nu̱ á, dó na̱cava táhan xi̱hín ña̱ o̱va̱ ña̱ ná coho a do̱. Joo tá na̱xito ndojó a̱ do̱ co̱ó na̱xeen toho a coho a do̱.
34 Os soldados lhe deram para beber vinho misturado com fel, mas, quando Jesus o provou, recusou-se a beber.
35 Ta tá sa̱ na̱ndihi na̱cata caa na a̱ ndi̱ca crúxu̱ já na̱quehe na jáhma̱ á na̱ndicahnda nu̱ táhan na. Joo jihna ñúhú na̱sajíquí na̱ sa̱há ta da̱ na̱quee va̱ha cán, da̱ cán na̱ndiquehe jáhma̱ á. Xi̱hín ña̱ yóho na̱xi̱nu̱ co̱o nu̱ú ña̱ na̱ca̱hyí profeta sa̱nahá tá na̱ca̱hyí da̱ já: “Na̱ndicahnda nu̱ táhan mé ná cotó níhnu i̱ ta já na̱sajíquí na̱ sa̱há cotó ma̱á i̱ ta da̱ na̱quee va̱ha cán na̱ndiquehe da ña̱”, cáchí tu̱hun Ndióxi̱.
35 Depois de pregá-lo na cruz, os soldados tiraram sortes para dividir suas roupas.
36 Ta já na̱saco̱o soldado cán ndúu na ndáá ñahá na̱.
36 Então, sentaram-se em redor e montaram guarda.
37 Ta ji̱ní ndi̱ca crúxu̱ cán na̱ca̱hyí na̱ ndá sa̱ha̱ na̱cata caa na a̱ já cáchí a̱ já: “Da̱ yóho cúú Jesús, da̱ cúú rey nu̱ú na̱ Israel.”
37 Acima de sua cabeça estava presa uma tabuleta com a acusação feita contra ele: “Este é Jesus, o Rei dos judeus”.
38 Ta sa̱ mé já na̱cata caa ri na i̱vi̱ ta̱a cui̱hná xi̱hín Jesús: in da xoo cuáha ta inga da xoo íti.
38 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Chí cáva̱ ji̱ni̱ mé ña̱yivi yáha cán cána̱há na̱ xi̱hi̱n á.
39 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça, em zombaria:
40 Ta já cáchí na̱ já:
40 “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias. Pois bem, se é o Filho de Deus, salve a si mesmo e desça da cruz!”.
41 Ta quia̱hva já na̱caja ri na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ xi̱hín na̱ jána̱ha̱ ley Moisés xi̱hín na̱ sa̱cua̱ha̱ veñu̱hu. Sácu̱ ndaa na̱ a̱ já cáchí na̱ já:
41 Os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo também zombavam de Jesus.
42 —Na̱jáca̱cu da java ga̱ ña̱yivi ta viti chí a̱ cu̱ú caja da jáca̱cu da mé dá. Tá ta̱ mé a̱ nda̱a̱ cúú dá rey nu̱ú na̱ Israel, ná nuu da ndi̱ca crúxu̱ viti ñúhú já ná candúsa nde̱ da̱.
42 “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam. “Quer dizer que ele é o rei de Israel? Que desça da cruz agora mesmo e creremos nele!
43 Cándeé ini da Ndióxi̱ ta cáchí da̱ cúú da̱ ja̱hyi Ndióxi̱ já quéa̱ ná quixi Ndióxi̱ chindeé a̱ da̱ tá ta̱ mé a̱ nda̱a̱ quíhvi̱ ini a da̱ —na̱cachi na̱ cán cána̱há na̱ xi̱hín Jesús.
43 Ele confiou em Deus, então que Deus o salve agora, se quiser. Pois ele disse: ‘Eu sou o Filho de Deus’.”
44 Quia̱hva já cána̱há ri ndíví ta̱a cui̱hná tácaa in in xoo jíi̱n á cán xi̱hi̱n á.
44 Até os criminosos que tinham sido crucificados com ele o insultavam da mesma forma.
45 Tá na̱xi̱nu̱ co̱o caxi̱vi̱ nda̱a̱ na̱canaá níí cúú ñuyíví ta ja̱nda̱ ca̱a u̱ni̱ sa̱hini já na̱casáhá na̱ndiye̱he̱ tucu.
45 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
46 Ta sa̱ mé hora já na̱cayuhú cóhó Jesús já na̱cachi a já:
46 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eli, Eli, lamá sabactâni ?”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
47 Ta java na̱ ndíta cán tá na̱xini jo̱ho na tu̱hun cáchí a̱ já na̱cachi na já:
47 Alguns dos que estavam ali pensaram que ele chamava o profeta Elias.
48 I̱vi̱ la̱á xínu in da na̱sa̱ha̱n da̱ na̱chindaxi da in ti̱co̱to̱ ini vino iyá. Ta na̱cató da̱ ña̱ nu̱ú in yitó ndo̱o̱ já na̱chiñee da do̱ yati yúhu̱ Jesús ña̱ ná coho a do̱.
48 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse.
49 Joo na̱ java ndíta cán na̱cachi na já xi̱hi̱n dá:
49 Os outros, porém, disseram: “Esperem! Vamos ver se Elias vem salvá-lo”.
50 A̱nda̱ já na̱cayuhú cóhó tucu Jesús já na̱xi̱hi̱ a̱.
50 Então Jesus clamou em alta voz novamente e entregou seu espírito.
51 Ta ndaja coo na̱ndatá java nda̱a̱ jahmá ndeé ña̱ sájí nuu nu̱ú yi̱i̱ ndiva̱ha veñu̱hu cáhnu ñuu Jerusalén cán. Ja̱nda̱ ji̱ni̱ á ta ja̱nda̱ sa̱há na̱nda̱ta̱. Ta mé hora já na̱ta̱an ta ndijáá yu̱u̱ tóto̱ ndúu cán na̱nda̱ta̱.
51 Naquele momento, a cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo. A terra estremeceu, rochas se partiram
52 Ta na̱nu̱na̱ cáva̱ nu̱ na̱sa̱ñuhu na̱ na̱xi̱hi̱ ta cua̱há ña̱yivi, na̱ na̱sa̱cuu cuéntá Ndióxi̱ na̱nditacu tucu na.
52 e sepulturas se abriram. Muitos do povo santo que haviam morrido ressuscitaram.
53 Ta tá sa̱ na̱nditacu tucu Jesús já na̱xi̱nu̱ na̱ na̱queta cáva̱ cán ñuu Jerusalén ta cua̱há ndiva̱ha ña̱yivi na̱xini ñahá.
53 Saíram do cemitério depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa de Jerusalém e apareceram a muita gente.
54 Ta da̱ cúú sa̱cua̱ha̱ nu̱ú soldado cuéntá Roma xi̱hi̱n da̱ ndáá Jesús xi̱hín da̱ cán tá na̱xini da ña̱ na̱ta̱an ta na̱xini da java ga̱ ña̱ na̱ya̱ha cán já na̱casáhá yíhví ndiva̱ha da. Já na̱cachi da já:
54 O oficial romano e os outros soldados que vigiavam Jesus ficaram aterrorizados com o terremoto e com tudo que havia acontecido, e disseram: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
55 Ta mé cán na̱sa̱ndita cua̱há na̱ji̱hí sánde̱hé xícá na̱ Jesús. Mé na̱ cán cúú na̱ na̱caja ndíví ñahá nu̱ Jesús tá na̱ndi̱co̱ na̱ mé á na̱quixi na ja̱nda̱ estado Galilea.
55 Muitas mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus para servi-lo olhavam de longe.
56 Tañu na̱ji̱hí cán na̱sa̱ndaca̱a̱n María, ñá ñuu Magdala xi̱hi̱n María, ñá cúú náná Jacobo xi̱hi̱n José. Ta cán na̱sa̱ndaca̱a̱n ri ñá cúú náná ndíví da̱ cúú ja̱hyi Zebedeo.
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Ta ndaja coo na̱sahi̱in in da̱ cui̱cá naní José, da̱ ñuu Arimatea. Mé da̱ yóho na̱sa̱cuu da in táhan da̱ na̱sa̱xi̱ca tuun xi̱hín Jesús. Ta tá sa̱ na̱cuaá já na̱xi̱nu̱ da̱
57 Ao entardecer, José, um homem rico de Arimateia que tinha se tornado seguidor de Jesus,
58 na̱sa̱ha̱n da̱ ca̱ha̱n nda̱hví da̱ xi̱hi̱n Pilato ña̱ ná ndiquia̱hva da yiquí cu̱ñu Jesús nu̱ dá. A̱nda̱ já na̱sahnda Pilato chuun ña̱ ná ndiquia̱hva na ña̱ nu̱ dá.
58 foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Pilatos ordenou que lhe entregassem o corpo.
59 Ta já na̱chitiví José cán yiquí cu̱ñu Jesús xi̱hín in jáhma̱ va̱ha ña̱ vií.
59 José tomou o corpo e o envolveu num lençol limpo, feito de linho,
60 Ta já na̱chica̱a̱n da̱ yiquí cu̱ñu Jesús ini in yávi̱ ña̱ sa̱á ndáca̱a̱n ndi̱ca cáva̱ ña̱ ja̱cá na̱caán da̱ cuéntá mé dá. Ta tá na̱ndihi já na̱chija̱hví da̱ yuhú cáva̱ cán xi̱hín in yu̱u̱ jáhndá cáhnu ta já na̱quee da cua̱ha̱n da̱.
60 e o colocou num túmulo novo, de sua propriedade, escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo e foi embora.
61 Ta nu̱ yéhé mé cáva̱ cán na̱sa̱nduu coo María, ñá ñuu Magdala xi̱hín inga ñá naní María cán.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam ali, sentadas em frente ao túmulo.
62 Ta ndaja coo sa̱ na̱ndihi na̱caja ndíví na̱ ña̱ha cuéntá qui̱vi̱ ndíquehe ndée̱ na̱. Ta inga qui̱ví ita̱a̱n na̱játaca táhan na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ xi̱hín na̱ fariseo já na̱sa̱ha̱n na̱ nu̱ Pilato.
62 No dia seguinte, no sábado, os principais sacerdotes e os fariseus foram a Pilatos
63 Já na̱cachi na já xi̱hi̱n dá:
63 e disseram: “Senhor, lembramos que, quando ainda vivia, aquele mentiroso disse: ‘Depois de três dias ressuscitarei’.
64 Ña̱ cúni̱ nde̱ quéa̱ ná chindahá loho ndó na̱ cu̱hu̱n candaa nu̱ú na̱chica̱a̱n na̱ yiquí cu̱ñu da̱ cán ja̱nda̱ quia̱hva ná ya̱ha u̱ni̱ qui̱vi̱. Jáchi̱ tia̱hva náá xi̱nu̱ co̱o na̱ na̱xi̱ca tuun xi̱hi̱n dá ñuú ta caja cuíhná na̱ yiquí cu̱ñu da. Ta já casáhá cachi na xi̱hín ña̱yivi ñuu ña̱ na̱nditacu tucu Jesús tañu na̱ na̱xi̱hi̱. Ta xi̱hín ña̱ yóho jándahvi chága̱ na̱ ña̱yivi a̱ ju̱ú ga̱ jihna —na̱cachi na.
64 Por isso, pedimos que lacre o túmulo até o terceiro dia. Isso impedirá que seus discípulos roubem o corpo e depois digam a todos que ele ressuscitou. Se isso acontecer, estaremos em pior situação que antes”.
65 A̱nda̱ já na̱cachi Pilato já:
65 Pilatos respondeu: “Levem soldados e guardem o túmulo como acharem melhor”.
66 A̱nda̱ já na̱quee na̱ cán na̱sa̱ha̱n na̱ já na̱chicají va̱ha chága̱ na̱ nu̱ ndáca̱a̱n yiquí cu̱ñu Jesús cán. Ta na̱sacu na sello yu̱u̱ jáhndá cán ta já na̱sacu na soldado ña̱ ná candaa da ña̱.
66 Então eles lacraram o túmulo e puseram guardas para protegê-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.