Mateus 25

Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Já cáchí tucu Jesús já:
1 Então o reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram ao encontro do noivo.
2 U̱hu̱n táhan na̱ tacú cán cúú ná na̱ tácu̱ ini ta u̱hu̱n na̱ cán cúú ná na̱ co̱ tácu̱ toho ini.
2 Cinco delas eram insensatas, e cinco prudentes.
3 Ndíhu̱hu̱n na̱ co̱ tácu̱ ini cán na̱tiin na candil ña̱ha na cua̱ha̱n na joo co̱ó na̱quehe chága̱ na̱ sítí ña̱ jácutú tucu na candil tá sa̱ cúni̱ nda̱hva̱ ña̱.
3 Ora, as insensatas, tomando as lâmpadas, não levaram azeite consigo.
4 Joo na̱ tácu̱ ini cán ñéhe na candil ña̱ha na ta ñéhe ri na yúyú sítí cua̱ha̱n na̱ ña̱ jácutú na̱ candil tá sa̱ cúni̱ nda̱hva̱ ña̱.
4 As prudentes, porém, levaram azeite em suas vasilhas, juntamente com as lâmpadas.
5 Ta ndaja coo na̱casáhá cáyáncá mé da̱ tánda̱ha̱ cán sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱naá ini ndihi na ta na̱qui̱ji̱ va na.
5 E tardando o noivo, cochilaram todas, e dormiram.
6 Joo tá na̱cuu yati java ñuú já tácu̱ cáyuhú java na já cáchí na̱ já: “Cande̱hé ndo̱. Sa̱ va̱xi da̱ tánda̱ha̱. Cuáhán queta ndó ndiquehe ndó da̱”, cáchí na̱ cáyuhú na̱ cán.
6 Mas à meia-noite ouviu-se um grito: Eis o noivo! saí-lhe ao encontro!
7 Já na̱ndaco̱o tócó ndihi na̱ tacú cán ta na̱casáhá na̱ cája ndíví na̱ candil ña̱ha na.
7 Então todas aquelas virgens se levantaram, e prepararam as suas lâmpadas.
8 A̱nda̱ já na̱casáhá ndíhu̱hu̱n na̱ co̱ tácu̱ ini cán cáha̱n na̱ xi̱hín ndíhu̱hu̱n na̱ tácu̱ ini cán já cáchí na̱ já xi̱hi̱n ná: “Caja ndó ña̱ma̱ni̱ quia̱hva loho ndó sítí ndo̱ nu̱ú nde̱ jáchi̱ sa̱ na̱ndihi sítí nde̱ ta ja̱lóho cúni̱ nda̱hva̱ candil ña̱ha nde̱”, cáchí na̱ co̱ tácu̱ ini cán.
8 E as insensatas disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas estão se apagando.
9 Já na̱nducú ñehe ndíhu̱hu̱n na̱ tácu̱ ini cán tu̱hun nu̱ ná já cáchí na̱ já: “A̱ cúu toho caja nde̱ quia̱hva nde̱ sítí nu̱ ndó jáchi̱ tia̱hva náá ndima̱ni̱ dó nu̱ mé nde̱. Va̱ha chága̱ cuáhán mé ndó nu̱ cáyahvi dó cueen ndó do̱”, na̱cachi na̱ tácu̱ ini cán xi̱hi̱n ná. Já na̱quee na̱ co̱ tácu̱ toho ini cán cua̱ha̱n na̱.
9 Mas as prudentes responderam: não; pois de certo não chegaria para nós e para vós; ide antes aos que o vendem, e comprai-o para vós.
10 Joo nani na̱quee ndíhu̱hu̱n na̱ co̱ tácu̱ ini cán cua̱ha̱n na̱ cueen na sítí na̱ já na̱xi̱nu̱ da̱ tánda̱ha̱ cán ta na̱ndi̱hvi ndíhu̱hu̱n na̱ji̱hí tácu̱ ini cán ini vehe nu̱ íin vicó tánda̱ha̱ cán ta na̱ndaji yéhé.
10 E, tendo elas ido comprá-lo, chegou o noivo; e as que estavam preparadas entraram com ele para as bodas, e fechou-se a porta.
11 Tá na̱ndihi já na̱ndai cuu ndíhu̱hu̱n na̱ na̱sa̱ha̱n na̱xeen sítí cán já cátí ndáha̱ ná yéhé ta cáyuhú na̱ já cáchí na̱ já: “Cuná loho ndó yéhé nu̱ú nde̱, xitoho”, cáchí na̱ cáyuhú na̱ ndíta na ja̱ta̱ véhe.
11 Depois vieram também as outras virgens, e disseram: Senhor, Senhor, abre-nos a porta.
12 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe da̱ tánda̱ha̱ cán tu̱hun nu̱ ná já cáchí da̱ já xi̱hi̱n ná: “Co̱ xíni̱ toho i̱ yo cúú ndóhó”, na̱cachi da̱ cán xi̱hi̱n ná —na̱cachi Jesús.
12 Ele, porém, respondeu: Em verdade vos digo, não vos conheço.
13 Já na̱cachi tucu Jesús já:
13 Vigiai pois, porque não sabeis nem o dia nem a hora.
14 Ta já cáchí tucu Jesús já:
14 Porque é assim como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes entregou os seus bens:
15 Ta tá quia̱hva tia̱hva in in da cañehe da jiu̱hún quia̱hva já na̱sa̱ha̱n xitoho da nu̱ dá. In táhan da̱ cán na̱sa̱ha̱n xitoho da u̱hu̱n mil nu̱ dá ña̱ ná candaa da ña̱. Ta inga da̱ cán na̱ñe̱he̱ i̱vi̱ mil. Ta inga da̱ cán na̱ñe̱he̱ in mil. A̱nda̱ já na̱quee xitoho da cua̱ha̱n xícá da̱.
15 a um deu cinco talentos, a outro dois, e a outro um, a cada um segundo a sua capacidade; e seguiu viagem.
16 Ta ndaja coo da̱ na̱ndiquia̱hva xitoho u̱hu̱n mil ndáha̱ cán na̱caja da nda̱hvi̱ xi̱hín jiu̱hún xitoho da ta já na̱ñe̱he̱ dá inga u̱hu̱n mil chága̱ ja̱tá.
16 O que recebera cinco talentos foi imediatamente negociar com eles, e ganhou outros cinco;
17 Ta jári da̱ na̱sa̱ha̱n xitoho i̱vi̱ mil nu̱ cán na̱caja da nda̱hvi̱ xi̱hín jiu̱hún cán ta na̱ñe̱he̱ dá inga i̱vi̱ mil ja̱tá.
17 da mesma sorte, o que recebera dois ganhou outros dois;
18 Joo da̱ na̱sa̱ha̱n xitoho in mil nu̱ cán na̱tiin da jiu̱hún xitoho da ta já na̱sa̱ha̱n da̱ na̱caan da in yávi̱ ta já na̱jándu̱xu̱ da̱ ña̱.
18 mas o que recebera um foi e cavou na terra e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 ʼTa tá sa̱ na̱ya̱ha cua̱ha̱ tiempo já na̱ndicó co̱o xitoho mozo cán. Ta já na̱casáhá cája vií da̱ cuéntá xi̱hín da̱ cán.
19 Ora, depois de muito tempo veio o senhor daqueles servos, e fez contas com eles.
20 Ta já na̱xi̱nu̱ da̱ na̱ñe̱he̱ u̱hu̱n mil cán nu̱ú xitoho da ta já na̱ndiquia̱hva da inga u̱hu̱n mil ña̱ na̱ñe̱he̱ dá ja̱tá jiu̱hún cán nu̱ú xitoho da. Ta já cáchí da̱ já xi̱hín xitoho da: “Cande̱hé ndo̱ u̱hu̱n mil na̱sa̱ha̱n ndó nu̱ú i̱. Joo yóho íin inga u̱hu̱n mil na̱ñe̱hé e̱ ja̱tá”, na̱cachi da xi̱hín xitoho da.
20 Então chegando o que recebera cinco talentos, apresentou-lhe outros cinco talentos, dizendo: Senhor, entregaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco que ganhei.
21 A̱nda̱ já na̱cachi xitoho da já xi̱hi̱n dá: “Va̱ha ndiva̱ha na̱cajún. Mozo va̱ha ndiva̱ha cúú yóhó jáchi̱ chá va na̱sa̱ha̱n i̱ nu̱u̱n ta va̱ha na̱caja chúún ña̱. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ caja i̱ ña̱ ná cacomún cuéntá sa̱há cua̱ha̱ chága̱ ña̱ha. Ta viti cuu coún xi̱hín i̱ ta já ná caji̱i̱ chága̱ inún”, na̱cachi xitoho da.
21 Disse-lhe o seu senhor: Muito bem, servo bom e fiel; sobre o pouco foste fiel, sobre muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 Tá na̱ndihi já na̱xi̱nu̱ co̱o ri da̱ na̱ndiquehe i̱vi̱ mil cán nu̱ú xitoho da. Já na̱cachi da já xi̱hín xitoho da: “I̱vi̱ mil na̱sa̱ha̱n ndó nu̱ú i̱ joo yóho íin inga i̱vi̱ mil na̱ñe̱hé e̱ ja̱tá”, na̱cachi da xi̱hín xitoho da.
22 Chegando também o que recebera dois talentos, disse: Senhor, entregaste-me dois talentos; eis aqui outros dois que ganhei.
23 A̱nda̱ já na̱cachi xitoho da já xi̱hi̱n dá: “Va̱ha ndiva̱ha na̱cajún. Mozo va̱ha cúú yóhó jáchi̱ chá va na̱sa̱ha̱n i̱ nu̱u̱n ta na̱caja chúun va̱hún ña̱. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ caja i̱ ña̱ ná cacomún cuéntá sa̱há cua̱ha̱ chága̱ ña̱ha. Ta viti cuu coún xi̱hín i̱ ta já ná caji̱i̱ chága̱ inún”, na̱cachi xitoho da.
23 Disse-lhe o seu senhor: Muito bem, servo bom e fiel; sobre o pouco foste fiel, sobre muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
24 Joo tá na̱xi̱nu̱ co̱o ri da̱ na̱ñe̱he̱ in mil ndahá xitoho cán já na̱casáhá cáchí da̱ já xi̱hín xitoho da: “Cande̱hé ndo̱, xitoho i̱. Sa̱ cánda̱a̱ va̱ha ini i̱ ña̱ cúú ndó in ta̱a ndacú ndiva̱ha tu̱hun. Ta va̱tí co̱ xútu ndó nu̱ú in ñúhu̱ joo jáquee tá jáquee ndó nu̱ á. Ta játaca ndó ña̱ nu̱ú co̱ó na̱xutu ndó ña̱.
24 Chegando por fim o que recebera um talento, disse: Senhor, eu te conhecia, que és um homem duro, que ceifas onde não semeaste, e recolhes onde não joeiraste;
25 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱yi̱hví vi̱ ta na̱sa̱ha̱n i̱ na̱jándu̱xu̱ u̱ jiu̱hún na̱sa̱ha̱n ndó nu̱ú i̱ ti̱xi ñúhu̱. Joo yóho íin jiu̱hún ndo̱ ndiquehe ndó ña̱”, na̱cachi da̱ cán xi̱hín xitoho da.
25 e, atemorizado, fui esconder na terra o teu talento; eis aqui tens o que é teu.
26 A̱nda̱ já na̱cachi xitoho da já xi̱hi̱n dá: “Co̱ cúún in mozo va̱ha nu̱ú i̱. Cúún da̱ júsá ndiva̱ha. Sa̱ cánda̱a̱ va̱ha inún ña̱ jáquee e̱ nu̱ ñúhu̱ ña̱ co̱ xútu u̱,
26 Ao que lhe respondeu o seu senhor: Servo mau e preguiçoso, sabias que ceifo onde não semeei, e recolho onde não joeirei?
27 ña̱ cán quéa̱ ndá cuéntá quéa̱ co̱ó na̱sa̱ha̱n tóún jiu̱hún i̱ banco já ná ndiquehe e̱ ji̱qui̱ á nu̱ú na̱ cán tá ná ndicó co̱o i̱, nduu”, na̱cachi xitoho da̱ cán xi̱hi̱n dá.
27 Devias então entregar o meu dinheiro aos banqueiros e, vindo eu, tê-lo-ia recebido com juros.
28 A̱nda̱ já na̱cachi da xi̱hín java na̱ ndúu cán: “Candaa ndó in mil ja̱n ndahá da̱ ja̱n ta quia̱hva ndó ña̱ nu̱ú da̱ sa̱ cómí u̱xu̱ mil ja̱n.
28 Tirai-lhe, pois, o talento e dai ao que tem os dez talentos.
29 Jáchi̱ da̱ cája chúun va̱ha ñe̱he̱ chága̱ ví da̱ ña̱ha já quéa̱ ná coo cua̱há chága̱ nu̱ dá. Joo da̱ co̱ cája chúun va̱ha ja̱nda̱ ña̱ chá cómí da̱ ndindaa ndáha̱ dá.
29 Porque a todo o que tem, dar-se-lhe-á, e terá em abundância; mas ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
30 Ta mozo a̱ váha toho ja̱n tiin ndó da̱ jácana ndó da̱ nu̱ú naá ja̱ta̱ véhe ja̱n. Cán cúú nu̱ ndáhyi̱ nda̱á ña̱yivi ja̱nda̱ quia̱hva cáhñá nu̱hu̱ ná sa̱há ña̱ ndóho ndiva̱ha ini na”, na̱cachi xitoho da, —na̱cachi Jesús.
30 E lançai o servo inútil nas trevas exteriores; ali haverá choro e ranger de dentes.
31 Já na̱cachi tucu Jesús já:
31 Quando, pois vier o Filho do homem na sua glória, e todos os anjos com ele, então se assentará no trono da sua glória;
32 Ta nditaca ña̱yivi ndúu ndíjáá ñuyíví nu̱ú i̱. Ta já casáhá i̱ ndicahnda java táhan i̱ na̱ tá quia̱hva cája in da̱ ndáá ndicachi tá sáhndá java da ndicachi xi̱hín ti̱júhu̱ ña̱ ná a̱ cáva táhan rí.
32 e diante dele serão reunidas todas as nações; e ele separará uns dos outros, como o pastor separa as ovelhas dos cabritos;
33 Ta já chinduu u̱ ña̱yivi cuéntá mí i̱, na̱ cúú tátu̱hun ndicachi cán xoo cuáha i̱. Ta xoo íti i̱ chinduu u̱ na̱ co̱ cúú cuéntá mí i̱, na̱ cúú tátu̱hun ti̱júhu̱ cán.
33 e porá as ovelhas à sua direita, mas os cabritos à esquerda.
34 Ta sa̱há ña̱ cúú u̱ da̱ cómí cuéntá sa̱há ña̱yivi sa̱há ña̱ cán quéa̱ cachi i̱ já xi̱hín na̱ ndúu xoo cuáha i̱ cán já: “Cuáya̱ha ndó ná cacomí Ndióxi̱, tátá i̱ cuéntá sa̱ha̱ ndo̱ jáchi̱ cúú ndó na̱ na̱caja cua̱há mé á ña̱ma̱ni̱ xi̱hi̱n. Jáchi̱ ja̱nda̱ tá cáma̱ní ca̱va̱ sáhá sa̱ha̱ ñuyíví sa̱ na̱sacu tia̱hva mé á nu̱ú canduu ndó ña̱ cacomí a̱ cuéntá sa̱ha̱ ndo̱.
34 Então dirá o Rei aos que estiverem à sua direita: Vinde, benditos de meu Pai. Possuí por herança o reino que vos está preparado desde a fundação do mundo;
35 Jáchi̱ na̱sa̱ha̱n ndó na̱xixi i̱ tá na̱cuico i̱. Ta na̱sa̱ha̱n ndó ticui̱í nu̱ú i̱ tá na̱hi̱chi̱ ini i̱. Ta na̱ndiquehe va̱ha ndó ye̱he̱ tá na̱sacuu u̱ da̱ tóho̱ na̱xi̱nu̱ i̱ nu̱ ndo̱.
35 Pois tive fome, e destes-me de comer; tive sede, e destes-me de beber; era forasteiro, e recolhestes-me;
36 Ta na̱jasá ndo̱ jáhma̱ nu̱ú i̱ tá co̱ ñéhé e̱ ña̱ cándixi i̱. Ta tá na̱saquíhvi̱ já na̱chindeé ndó ye̱he̱. Ta tá na̱sa̱ndaca̱a̱n i̱ veca̱a já na̱xito nihni ndó ye̱he̱.”
36 estava nu, e vestistes-me; enfermo, e visitastes-me; preso, e viestes ver-me.
37 A̱nda̱ já nda̱ca̱ tu̱hún java na̱ na̱caja va̱ha ta já cachi na já xi̱hín i̱: “Ndá tañu quéa̱ na̱xini nde̱ ña̱ cuíco ndó, xitoho nde̱ ta já na̱sa̱ha̱n nde̱ ña̱ xíxi ndó. Ta ndá tañu na̱xini nde̱ ña̱ íchi̱ ndó ticui̱í ta já na̱sa̱ha̱n nde̱ ticui̱í nu̱ ndo̱.
37 Então perguntarão os justos: Senhor, quando te vimos faminto, e te demos de comer; ou com sede, e te demos de beber?
38 Ta ndá tañu na̱sacuu ndó da̱ tóho̱ ta na̱ndiquehe va̱ha nde̱ ndo̱hó. Ta ndá tañu na̱xini nde̱ ña̱ cáma̱ní jáhma̱ candixi ndó ta na̱jasá nde̱ ña̱ nu̱ ndo̱.
38 Quando te vimos forasteiro, e te recolhemos; ou nu, e te vestimos?
39 Ta ndá tañu quéa̱ na̱xini nde̱ ña̱ quíhvi̱ ndo̱ ta na̱chindeé nde̱ ndo̱hó. Ta ndá tañu na̱sa̱ndaca̱a̱n ndó veca̱a ta na̱xito nihni nde̱ ndo̱hó.”
39 Quando te vimos enfermo, ou preso, e fomos visitar-te?
40 A̱nda̱ já cachi ye̱he̱, da̱ cómí cuéntá sa̱há ña̱yivi já xi̱hi̱n ná: “Mé a̱ nda̱a̱ ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndó ña̱ tá na̱caja ndó a̱ xi̱hín na̱ cúú cuéntá mí i̱, na̱ co̱ó sa̱ha̱ nu̱ú ña̱yivi ñuyíví já cúú á tátu̱hun na̱caja ndó a̱ xi̱hi̱n mí i̱”, cachi i̱ xi̱hín na̱ ndúu xoo cuáha i̱.
40 O Rei responderá: Em verdade vos digo que quantas vezes o fizestes a um destes meus irmãos mais pequeninos, a mim o fizestes.
41 ʼA̱nda̱ já casáhá cachi i̱ já xi̱hín na̱ ndúu xoo íti i̱ cán já: “Caxoo ndó nu̱ú i̱ jáchi̱ cúú ndó na̱ na̱cata̱vi̱ cháhan ta cu̱hu̱n ndó indayá cañuhu ndó a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱. Jáchi̱ ña̱ ja̱n cúú ña̱ na̱sacu tia̱hva Ndióxi̱ ndaca̱a̱n tiñáhá sa̱cua̱ha̱ xi̱hi̱n táto̱ mé rí.
41 Dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, destinado ao Diabo e seus anjos.
42 Jáchi̱ co̱ó na̱sa̱ha̱n ndó ña̱ xíxi i̱ tá na̱cuico i̱ ta ni co̱ó na̱sa̱ha̱n ndó ticui̱í nu̱ú i̱ coho i̱ tá na̱hi̱chi̱ ini i̱.
42 Pois tive fome, e não me destes de comer; tive sede e não me destes de beber;
43 Da̱ tóho̱ cúú u̱ na̱xi̱nu̱ co̱o i̱ tañu ndó ta co̱ó na̱ndiquehe va̱ha ndó ye̱he̱. Ta na̱ndima̱ni̱ i̱ ña̱ candixi i̱ ta co̱ó na̱sa̱ha̱n ndó in jáhma̱ loho nu̱ú i̱. Na̱saquíhvi̱ ta na̱sa̱ndaca̱a̱n i̱ veca̱a ta co̱ó na̱xito nihni ndó ye̱he̱”, cachi i̱ xi̱hín na̱ ndúu xoo íti i̱ cán.
43 era forasteiro, e não me recolhestes; estava nu, e não me vestistes; enfermo e preso, e não me visitastes.
44 A̱nda̱ já nducú ñehe ri na̱ cán tu̱hun nu̱ú i̱ já cachi na já xi̱hín i̱: “Ndá tañu quéa̱ na̱xini nde̱ ña̱ cuíco ndó ta ndá tañu quéa̱ na̱xini nde̱ ña̱ íchi̱ ini ndó ticui̱í ta ndá tañu na̱sacuu ndó da̱ tóho̱ ta ndá tañu na̱ndima̱ni̱ jáhma̱ ndo̱ ta ndá tañu na̱sahi̱in quíhvi̱ ndo̱ ta ndá tañu na̱sa̱ndaca̱a̱n ndó veca̱a ta co̱ó na̱chindeé nde̱ ndo̱hó”, cachi na̱ ndúu xoo íti i̱ cán xi̱hín i̱.
44 Também eles perguntarão: Senhor, quando te vimos faminto, com sede, forasteiro, nu, enfermo, ou preso, e não te servimos?
45 A̱nda̱ já cachi i̱ já xi̱hín na̱ co̱ cúú cuéntá mí i̱ já: “Mé a̱ nda̱a̱ ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱ ña̱ tá ta̱ co̱ó na̱caja ndó xi̱hín ñani táhan ndó, na̱ co̱ó sa̱ha̱ nu̱ú ña̱yivi ñuyíví já quéa̱ co̱ó na̱caja ndó ña̱ xi̱hín ye̱he̱”, cachi i̱ xi̱hín na̱ co̱ cúú cuéntá mí i̱.
45 Então lhes responderá: Em verdade vos digo que quantas vezes o deixastes de fazer a um destes mais pequeninos, a mim o deixastes de fazer.
46 Ta já ya̱ha ndihi na̱ cán cu̱hu̱n ná indayá a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱. Ta na̱ na̱caja va̱ha cán ya̱ha na nu̱ Ndióxi̱ catacu na a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱ —cáchí Jesús.
46 Irão estes para o suplício eterno, porém os justos para a vida eterna.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.