Mateus 18
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs NTLH
1 Mé tañu já na̱cayati na̱ xíca tuun xi̱hi̱n Jesús nu̱ á já na̱casáhá ndáca̱ tu̱hún ñahá na̱ já na̱cachi na já xi̱hi̱n á:
1 Naquele momento os discípulos chegaram perto de Jesus e perguntaram: — Quem é o mais importante no
2 A̱nda̱ já na̱cana Jesús in da̱ loho já na̱sacandichi a da̱ ma̱hñú java na̱ cán.
2 Jesus chamou uma criança, colocou-a na frente deles
3 Já na̱cachi a já:
3 e disse:
4 Na̱ cúni̱ cacuu na̱ cáhnu chága̱ tá cacomí Ndióxi̱ cuéntá sa̱há ña̱yivi ndítahan nduu na tátu̱hun in na̱ co̱ó sa̱ha̱ ta já nduu na tátu̱hun ta̱a loho yóho.
4 A pessoa mais importante no Reino do Céu é aquela que se humilha e fica igual a esta criança.
5 Ta ndá na̱ ná ndiquehe in a̱loho tátu̱hun da̱ yóho sa̱há ña̱ cúni̱ na̱ ye̱he̱, na̱ cán cúú na̱ ndíquehe ri na ye̱he̱ viti.
5 E aquele que, por ser meu seguidor, receber uma criança como esta estará recebendo a mim.
6 ʼTa ndá na̱ ná jándacava in na̱ nda̱hví, na̱ cándeé ini ye̱he̱ nu̱ú cua̱chi ja̱nda̱ va̱ha chága̱ ná candi̱co̱ in yu̱ú yo̱jó ji̱co̱ ná ta ná ndihi sa̱há na̱ ca̱há tañu̱hú.
6 — Quanto a estes pequeninos que creem em mim , se alguém for culpado de um deles me abandonar, seria melhor para essa pessoa que ela fosse jogada no lugar mais fundo do mar, com uma pedra grande amarrada no pescoço.
7 Ndáhví na̱há na̱cuu ña̱yivi ñuyíví yóho jáchi̱ mé a̱ nda̱a̱ íin cua̱há ndiva̱ha ña̱ núu ñuyíví yóho. Ña̱ cán quéa̱ ndácava cua̱há ña̱yivi nu̱ú cua̱chi joo ndáhví na̱há na̱cuu na̱ jándacava inga na nu̱ú cua̱chi.
7 Ai do mundo por causa das coisas que fazem com que as pessoas me abandonem! Essas coisas têm de acontecer, mas ai do culpado!
8 ʼSa̱há ña̱ cán quéa̱ tá ndáha̱ ndo̱ á sa̱ha̱ ndo̱ jándacava ndo̱hó nu̱ú cua̱chi, chitúhu̱n ndó a̱ ta jácana xícá ndó ña̱ ná cu̱hu̱n a̱. Jáchi̱ va̱ha chága̱ ná cu̱hu̱n rénco̱ ndó á lu̱ndu̱ ndó indiví a̱ ju̱ú ga̱ ña̱ ná cu̱hu̱n níí yiquí cu̱ñu ndó indayá nu̱ cáyi̱ ñúhu̱ i̱ta̱ a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱.
8 — Se uma das suas mãos ou um dos seus pés faz com que você peque, corte-o e jogue fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna sem uma das mãos ou sem um dos pés do que ter as duas mãos e os dois pés e ser jogado no fogo eterno.
9 Ta tá nduchú núú ndo̱ jándacava ndo̱hó nu̱ú cua̱chi, tavá ndó ña̱ ta jácana xícá ndó ña̱ ná cu̱hu̱n a̱. Jáchi̱ va̱ha chága̱ ná cu̱hu̱n ndó indiví xi̱hín in túhún nduchú núú ndo̱ a̱ ju̱ú ga̱ ña̱ ná cu̱hu̱n ndó xi̱hi̱n ndíví nduchú núú ndo̱ indayá nu̱ cáyi̱ ñúhu̱ i̱ta̱.
9 Se um dos seus olhos faz com que você peque, arranque-o e jogue fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna com um olho só do que ter os dois e ser jogado no fogo do inferno.
10 ʼCoto a̱ quéhe núu ndó ni in na̱ cúú cuéntá mí i̱ jáchi̱ cáchí i̱ xi̱hi̱n ndó ña̱ táto̱ Ndióxi̱, mé na̱ ndáá na̱ cán níí tiempo ndíta na nu̱ Ndióxi̱, tátá i̱ indiví.
10 — Cuidado, não desprezem nenhum destes pequeninos! Eu afirmo a vocês que os anjos deles estão sempre na presença do meu Pai, que está no céu.
11 Jáchi̱ ye̱he̱, da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ nduu ña̱yivi na̱quixi i̱ jáca̱cu u̱ ña̱yivi, na̱ cája cua̱chi.
11 [Porque o
12 ʼCuni jo̱ho ndó ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱: Tá cómí in da̱ta̱a in ciento ndicachi ta tá ndíñúhú in rí já quéa̱ ña̱ cája da quéa̱ jándacoo da co̱mi̱ jíco sa̱hu̱n co̱mi̱ rí cán yúcu̱ ta já quee da cu̱hu̱n da̱ ndinducú da̱ mé rí na̱ndiñúhú cán.
12 — O que é que vocês acham que faz um homem que tem cem ovelhas, e uma delas se perde? Será que não deixa as noventa e nove pastando no monte e vai procurar a ovelha perdida?
13 Ta tá ndiñe̱he̱ dá ri̱ caji̱i̱ chága̱ ini da sa̱ha̱ rí na̱ndiñúhú cán a̱ ju̱ú ga̱ sa̱há co̱mi̱ jíco sa̱hu̱n co̱mi̱ rí sa̱ ndúu nu̱ dá cán.
13 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quando ele a encontrar, ficará muito mais contente por causa dessa ovelha do que pelas noventa e nove que não se perderam.
14 Ta quia̱hva já ndoho ri Ndióxi̱, tátá i̱ jáchi̱ co̱ cúni̱ mé á ña̱ ná ndihi sa̱há ni in na̱ cándeé ini mé á.
14 Assim também o Pai de vocês, que está no céu, não quer que nenhum destes pequeninos se perca.
15 ʼTá cája quini ñani táhan ndó xi̱hi̱n ndo̱ já quéa̱ tavá xóo ndó da̱ ta ca̱ha̱n ndó xi̱hi̱n dá ña̱ ná ndicuni da ña̱ a̱ váha toho cája da. Ta tá ná ta̱hvi̱ ini da sa̱há cua̱chi cája da já quéa̱ sa̱ na̱ndiquehe táhan ma̱ni̱ tucu ndó xi̱hi̱n dá.
15 — Se o seu irmão pecar contra você, vá e mostre-lhe o seu erro. Mas faça isso em particular, só entre vocês dois. Se essa pessoa ouvir o seu conselho, então você ganhou de volta o seu irmão.
16 Joo tá co̱ cúni̱ da̱ cuni jo̱ho da nu̱ cáha̱n ndo̱ já quéa̱ ndítahan nu̱ ndó cana ndó in á i̱vi̱ chága̱ ñani táhan ndó já ná cacuu na testigo sa̱há ña̱ cáha̱n ndo̱.
16 Mas, se não ouvir, leve com você uma ou duas pessoas, para fazer o que mandam as
17 Ta tá co̱ cúni̱ da̱ cuni jo̱ho da nu̱ cáha̱n na̱ cán xi̱hi̱n dá já quéa̱ ndítahan cu̱hu̱n ndó nu̱ tócó ndihi na̱ cúú cuéntá Jesús tácá veñu̱hu. Ta tá co̱ cúni̱ da̱ cuni jo̱ho da nu̱ cáha̱n ndihi na̱ cán xi̱hi̱n dá já quéa̱ ndítahan caja ndó xi̱hi̱n dá tá quia̱hva cája ndó xi̱hín in da̱ tóho̱, da̱ co̱ cándúsa Ndióxi̱ á in da̱ játaca jiu̱hún cuéntá impuesto.
17 Mas, se a pessoa que pecou não ouvir essas pessoas, então conte tudo à igreja. E, se ela não ouvir a igreja, trate-a como um pagão ou como um cobrador de impostos.
18 ʼMé a̱ nda̱a̱ ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱ ña̱ tócó ndihi ña̱ha ná ca̱tó ndo̱ ñuyíví yóho candi̱co̱ a̱ ja̱nda̱ indiví. Ta tócó ndihi ña̱ ná ndaxí ndo̱ ñuyíví yóho ja̱nda̱ indiví nda̱xi̱ ña̱.
18 — Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o que vocês proibirem na terra será proibido no céu, e o que permitirem na terra será permitido no céu.
19 ʼTa jári cáha̱n i̱ ña̱ yóho xi̱hi̱n ndó. Tá jándique táhan tu̱hun i̱vi̱ ndó ñuyíví yóho ta tá mé a̱ nda̱a̱ in cúú ndó sa̱há ña̱ xíca̱ ta̱hví ndó nu̱ Ndióxi̱, mé á íin indiví já quéa̱ quia̱hva tátá i̱ ña̱ nu̱ ndo̱.
19 — E afirmo a vocês que isto também é verdade: todas as vezes que dois de vocês que estão na terra pedirem a mesma coisa em oração, isso será feito pelo meu Pai, que está no céu.
20 Jáchi̱ nu̱ ndúu i̱vi̱ á u̱ni̱ na̱ ta tácá na̱ cuéntá mí i̱ já quéa̱ tañu na̱ cán ndaca̱a̱n i̱ —na̱cachi Jesús.
20 Porque, onde dois ou três estão juntos em meu nome, eu estou ali com eles.
21 Ta ndaja coo na̱cayati Pedro ndáca̱ tu̱hún da̱ Jesús já na̱cachi da já:
21 Então Pedro chegou perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quantas vezes devo perdoar o meu irmão que peca contra mim? Sete vezes?
22 Já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá:
22 — Não! — respondeu Jesus. — Você não deve perdoar sete vezes, mas setenta e sete vezes.
23 ʼCáchí i̱ ña̱ yóho xi̱hi̱n ndó jáchi̱ tá cómí Ndióxi̱ cuéntá sa̱há ña̱yivi cúú á tátu̱hun ña̱ na̱ya̱ha xi̱hín in rey tá na̱casáhá da̱ játaca da cuéntá nu̱ú na̱ yícá nu̱ dá.
23 Porque o
24 Mé tañu já ñéhe na in da̱ yícá cua̱há millón nu̱ dá na̱casa̱a̱ na̱.
24 Logo no começo trouxeram um que lhe devia milhões de moedas de prata.
25 Ta sa̱há ña̱ co̱ó na̱cuu cha̱hvi da ña̱ yícá da̱ sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱sahnda rey chuun ña̱ ná ji̱có na̱ mé dá xi̱hi̱n ñájíhí da̱ xi̱hi̱n ja̱hyi válí da̱ ta ja̱nda̱ ña̱ha da viti ña̱ ná cuu ndiquehe rey cán cuéntá da̱.
25 Mas o empregado não tinha dinheiro para pagar. Então, para pagar a dívida, o seu patrão, o rei, ordenou que fossem vendidos como escravos o empregado, a sua esposa e os seus filhos e que fosse vendido também tudo o que ele possuía.
26 A̱nda̱ já na̱caxítí da̱ yícá cán nu̱ mé rey já na̱casáhá xíca̱ ta̱hví da̱ já cáchí da̱ já: “Caja ndó ña̱ma̱ni̱, xitoho i̱ candati tóo chága̱ ndó ye̱he̱, ndáhví i̱, já cha̱hvi ndihi i̱ ña̱ yícá i̱ nu̱ ndo̱”, na̱cachi da xíca̱ ta̱hví da̱ nu̱ rey cán.
26 Mas o empregado se ajoelhou diante do patrão e pediu: “Tenha paciência comigo, e eu pagarei tudo ao senhor.”
27 A̱nda̱ já na̱candáhví ini rey cán da̱ ta na̱caja cáhnu ini a sa̱ha̱ tócó ndihi ña̱ yícá da̱ já na̱janí a̱ da̱ cua̱ha̱n da̱.
27 — O patrão teve pena dele, perdoou a dívida e deixou que ele fosse embora.
28 ʼTa tá na̱queta da̱ yícá cán cua̱ha̱n da̱ já na̱ndique táhan da xi̱hín inga da̱ cúú mozo. Ta mé mozo cán yícá da̱ loho va nu̱ú da̱ cán. Ta já na̱casáhá da̱ ndáca̱ yi̱hí da̱ cuéntá nu̱ú da̱ cúú mozo jácua̱hnú ñahá da̱. Já cáchí da̱ já: “Cha̱hvún ña̱ yícún nu̱ú i̱”, cáchí da̱ cán.
28 O empregado saiu e encontrou um dos seus companheiros de trabalho que lhe devia cem moedas de prata. Ele pegou esse companheiro pelo pescoço e começou a sacudi-lo, dizendo: “Pague o que me deve!”
29 A̱nda̱ já na̱ndacava xítí mé da̱ cúú mozo cán nu̱ dá já na̱casáhá xíca̱ ta̱hví da̱ nu̱ dá já cáchí da̱ já xi̱hi̱n dá: “Cajún ña̱ma̱ni̱ candati tóo chágu̱n ye̱he̱, ndáhvi i̱, já cha̱hvi ndihi i̱ ña̱ yícá i̱ nu̱u̱n”, na̱cachi da̱ cúú mozo cán.
29 — Então o seu companheiro se ajoelhou e pediu: “Tenha paciência comigo, e eu lhe pagarei tudo.”
30 Joo co̱ó na̱xeen da ta ña̱ na̱caja da quéa̱ na̱sa̱ha̱n da̱ na̱chica̱a̱n da̱ da̱ cúú mozo cán veca̱a ja̱nda̱ quia̱hva ná cuu cha̱hvi ndihi da ña̱ yícá da̱ nu̱ dá.
30 — Mas ele não concordou. Pelo contrário, mandou pôr o outro na cadeia até que pagasse a dívida.
31 Ta tá na̱xini java ga̱ na̱ cúú mozo cán ña̱ yóho já na̱ndihi̱hvi̱ ndiva̱ha ini na ta chí ndáva na na̱sa̱ha̱n na̱ na̱ca̱xi tu̱hun na nu̱ mé rey cán ndaja cáa ña̱ na̱cuu.
31 Quando os outros empregados viram o que havia acontecido, ficaram revoltados e foram contar tudo ao patrão.
32 A̱nda̱ já xójo̱ ndiva̱ha ini mé rey cán chí na̱cana da da̱ na̱sa̱yi̱cá cán já na̱cachi da já xi̱hi̱n dá: “Mozo quini ndiva̱ha cúú yóhó. Cua̱há ndiva̱ha jiu̱hún na̱sa̱yi̱cún nu̱ú i̱ joo na̱caja cáhnu ini i̱ sa̱ha̱ tócó ndihi a jáchi̱ na̱xi̱ca̱ ta̱hvún nu̱ú i̱.
32 Aí o patrão chamou aquele empregado e disse: “Empregado miserável! Você me pediu, e por isso eu perdoei tudo o que você me devia.
33 Quia̱hva já ndítahan ri nu̱ yóhó va caja cáhnu inún sa̱há ña̱ yícá ñani táhún nu̱u̱n jáchi̱ já na̱caja i̱ xu̱hu̱n”, na̱cachi rey cán.
33 Portanto, você deveria ter pena do seu companheiro, como eu tive pena de você.”
34 Ta sa̱há ña̱ xójo̱ ndiva̱ha ini mé rey cán xi̱hi̱n dá sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱ndiquia̱hva da da̱ yícá cán ndáha̱ na̱ jácaxáhan ñahá cán ja̱nda̱ quia̱hva ná cha̱hvi da sa̱ha̱ tócó ndihi ña̱ yícá da̱ —cáchí Jesús.
34 — O patrão ficou com muita raiva e mandou o empregado para a cadeia a fim de ser castigado até que pagasse toda a dívida.
35 Já na̱cachi tucu Jesús já:
35 E Jesus terminou, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.