Marcos 8
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs ACF
1 Mé já na̱nditútú tucu cua̱há ña̱yivi ta chí co̱ó mé ña̱ha cuxu na. A̱nda̱ já na̱cana Jesús na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
1 Naqueles dias, havendo uma grande multidão, e não tendo o que comer, Jesus chamou a si os seus discípulos, e disse-lhes:
2 —Táhnda̱ ndiva̱ha ini i̱ sa̱há ña̱yivi yóho jáchi̱ sa̱ na̱xi̱nu̱ u̱ni̱ qui̱vi̱ ndúu na xi̱hín i̱ yóho ta chí co̱ó ga̱ ña̱ha cuxu na.
2 Tenho compaixão da multidão, porque há já três dias que estão comigo, e não têm o que comer.
3 Ta co̱ cúni̱ chindahá i̱ na̱ nu̱hu̱ na̱ vehe na jáchi̱ cáma̱ni̱ cuxu na ta tia̱hva náá cuitá na̱ ta cu̱yu na íchi̱ jáchi̱ sa̱ cáni̱ ndiva̱ha na̱quixi java na —na̱cachi Jesús.
3 E, se os deixar ir em jejum, para suas casas, desfalecerão no caminho, porque alguns deles vieram de longe.
4 A̱nda̱ já na̱cachi na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán já:
4 E os seus discípulos responderam-lhe: De onde poderá alguém satisfazê-los de pão aqui no deserto?
5 A̱nda̱ já na̱nda̱ca̱ tu̱hún Jesús na̱ já cáchí a̱ já xi̱hi̱n ná:
5 E perguntou-lhes: Quantos pães tendes? E disseram-lhe: Sete.
6 A̱nda̱ já na̱sahnda Jesús chuun nu̱ú ña̱yivi ña̱ ná caco̱o na nu̱ ñúhu̱. Já na̱tiin a ndíhu̱sa̱ pan cán. Ta na̱ndiquia̱hva ndixa̱hvi nu̱ Ndióxi̱. Já na̱sahnda java ña̱ ta na̱sa̱ha̱n ña̱ nu̱ú na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán ña̱ ná ndicahnda na ña̱ nu̱ú ña̱yivi cua̱ha̱ cán.
6 E ordenou à multidão que se assentasse no chão. E, tomando os sete pães, e tendo dado graças, partiu-os, e deu-os aos seus discípulos, para que os pusessem diante deles, e puseram-nos diante da multidão.
7 Ta jári na̱sa̱comí na̱ java ti̱yacá válí ta na̱ndiquia̱hva mé á ndixa̱hvi nu̱ Ndióxi̱ sa̱ha̱ ri̱ já na̱sahnda chuun nu̱ ná ña̱ ná ndicahnda na ri̱.
7 Tinham também alguns peixinhos; e, tendo dado graças, ordenou que também lhos pusessem diante.
8 Ta na̱xixi tócó ndihi na̱ ndúu cán a̱nda̱ quia̱hva na̱chutú ti̱xi na ta tá na̱ndihi na̱jáchutú na̱ ja̱nda̱ u̱sa̱ to̱yi̱cá xi̱hín ña̱ na̱cando̱o.
8 E comeram, e saciaram-se; e dos pedaços que sobejaram levantaram sete cestos.
9 Tátu̱hun co̱mi̱ mil ña̱yivi na̱xixi. Ta tá na̱ndihi já na̱jándinda̱yí Jesús na̱.
9 E os que comeram eram quase quatro mil; e despediu-os.
10 Já na̱ndi̱hvi a ini barco xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á já na̱quee na cua̱ha̱n na̱ ñundáhyi̱ cuéntá Dalmanuta.
10 E, entrando logo no barco, com os seus discípulos, foi para as partes de Dalmanuta.
11 A̱nda̱ já na̱xi̱nu̱ na̱ fariseo nu̱ Jesús já na̱casáhá ndítúhún na̱ xi̱hi̱n á. Ta sa̱há ña̱ cúni̱ na̱ coto ndojó cuití ñahá na̱ sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱xi̱ca̱ na̱ nu̱ á ña̱ ná caja in ña̱ xitúhún, ña̱ quixi indiví já ná canda̱a̱ ini na á mé a̱ nda̱a̱ cúú á ña̱ na̱chindahá Ndióxi̱.
11 E saíram os fariseus, e começaram a disputar com ele, pedindolhe, para o tentarem, um sinal do céu.
12 Ndísa̱a̱ ndísa̱a̱ ini Jesús jáchi̱ ndíhi ini a xi̱hi̱n ná já cáchí a̱ já:
12 E, suspirando profundamente em seu espírito, disse: Por que pede esta geração um sinal? Em verdade vos digo que a esta geração não se dará sinal algum.
13 A̱nda̱ já na̱ndi̱hvi tucu Jesús ini mé barco cán ta na̱jándacoo a na̱ cán já na̱quee a cua̱ha̱n inga xoo tañu̱hú.
13 E, deixando-os, tornou a entrar no barco, e foi para o outro lado.
14 Ta ndaja coo na̱ndindójó mé na̱ xíca tuun xi̱hín a̱ cán cañehe na ña̱ha cuxu na joo na̱sahi̱in in pan cuití va xi̱hi̱n ná ini barco cán.
14 E eles se esqueceram de levar pão e, no barco, não tinham consigo senão um pão.
15 A̱nda̱ já na̱sahnda Jesús chuun nu̱ ná já cáchí a̱ já xi̱hi̱n ná:
15 E ordenou-lhes, dizendo: Olhai, guardai-vos do fermento dos fariseus e do fermento de Herodes.
16 Co̱ó na̱canda̱a̱ ini na ña̱ cáchí a̱ ña̱ cán quéa̱ na̱casáhá ndítúhún xi̱hi̱n táhan na já cáchí na̱ já:
16 E arrazoavam entre si, dizendo: É porque não temos pão.
17 Sa̱ na̱canda̱a̱ ini Jesús ña̱ cáha̱n na̱ ta já na̱casáhá cáchí a̱ já:
17 E Jesus, conhecendo isto, disse-lhes: Para que arrazoais, que não tendes pão? não considerastes, nem compreendestes ainda? tendes ainda o vosso coração endurecido?
18 Cúú ndó tátu̱hun na̱ co̱ tívi nu̱u̱ xi̱hín na̱ co̱ó jo̱ho jáchi̱ va̱tí xíní ndo̱ ta xíni̱ jo̱ho ndó joo co̱ cánda̱a̱ ini ndó. Á co̱ ndícu̱hu̱n ini ndó ña̱ na̱caja i̱
18 Tendo olhos, não vedes? e tendo ouvidos, não ouvis? e não vos lembrais,
19 tá na̱ndicahnda i̱ ndíhu̱hu̱n pan nu̱ú u̱hu̱n mil ta̱a. Ndaja to̱yi̱cá na̱nditaca na̱caja ndó xi̱hín ña̱ na̱cando̱o cán —na̱cachi Jesús.
19 Quando parti os cinco pães entre os cinco mil, quantas alcofas cheias de pedaços levantastes? Disseram-lhe: Doze.
20 Ta na̱cachi tucu Jesús xi̱hi̱n ná já:
20 E, quando parti os sete entre os quatro mil, quantos cestos cheios de pedaços levantastes? E disseram-lhe: Sete.
21 A̱nda̱ já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
21 E ele lhes disse: Como não entendeis ainda?
22 Tá na̱ndihi na̱xi̱nu̱ na̱ ñuu Betsaida já ñéhe na in da̱ cua̱á na̱casa̱a̱ na̱ nu̱ Jesús. Já na̱xi̱ca̱ ta̱hví na̱ nu̱ á ña̱ ná cani ndaa ndáha̱ á da̱.
22 E chegou a Betsaida; e trouxeram-lhe um cego, e rogaram-lhe que o tocasse.
23 Ta chí na̱tiin a ndáha̱ da̱ cua̱á cán já na̱tavá a̱ da̱ yuhú ñuu. Na̱chindaa tóji̱í a̱ nduchú núú da̱ já na̱chinúu a ndáha̱ á ji̱ni̱ dá. Já na̱nda̱ca̱ tu̱hún a̱ da̱ á cuu cande̱hé da̱.
23 E, tomando o cego pela mão, levou-o para fora da aldeia; e, cuspindo-lhe nos olhos, e impondo-lhe as mãos, perguntou-lhe se via alguma coisa.
24 Ta já na̱cachi da̱ cán já sánde̱hé da̱:
24 E, levantando ele os olhos, disse: Vejo os homens; pois os vejo como árvores que andam.
25 A̱nda̱ já na̱chinúu tucu Jesús ndáha̱ á nduchú núú da̱ já na̱sande̱hé nda̱a̱ da̱. A̱nda̱ jáví na̱ndiva̱ha nduchú núú da̱ ta na̱casáhá sánde̱hé cáxí va̱ha da tócó ndihi ña̱ha.
25 Depois disto, tornou a pôr-lhe as mãos sobre os olhos, e o fez olhar para cima: e ele ficou restaurado, e viu a todos claramente.
26 Ta na̱chindahá Jesús da̱ cuanúhu̱ da̱ vehe da já na̱cachi a já xi̱hi̱n dá:
26 E mandou-o para sua casa, dizendo: Nem entres na aldeia, nem o digas a ninguém na aldeia.
27 Tá na̱ndihi já na̱sa̱ha̱n Jesús xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á ñuu válí ndáca̱a̱n Cesarea cuéntá Filipo. Nani xíca na cua̱ha̱n na̱ íchi̱ na̱nda̱ca̱ tu̱hún a̱ na̱ já cáchí a̱ já xi̱hi̱n ná:
27 E saiu Jesus, e os seus discípulos, para as aldeias de Cesaréia de Filipe; e no caminho perguntou aos seus discípulos, dizendo: Quem dizem os homens que eu sou?
28 Já na̱cachi na̱ cán já:
28 E eles responderam: João o Batista; e outros: Elias; mas outros: Um dos profetas.
29 A̱nda̱ já na̱nda̱ca̱ tu̱hún tucu Jesús na̱ já cáchí a̱ já xi̱hi̱n ná:
29 E ele lhes disse: Mas vós, quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, lhe disse: Tu és o Cristo.
30 A̱nda̱ já na̱sahnda Jesús chuun nu̱ ná ña̱ ná a̱ cáxi tu̱hun na ña̱ yóho nu̱ú ni in ña̱yivi.
30 E admoestou-os, para que a ninguém dissessem aquilo dele.
31 A̱nda̱ já na̱casáhá jána̱ha̱ Jesús nu̱ ná ña̱ tandaa qui̱ví ndoho ndiva̱ha ini mé á, da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ nduu ña̱yivi. Ta na̱ sa̱cua̱ha̱ veñu̱hu xi̱hín na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ xi̱hín na̱ jána̱ha̱ ley Moisés candají na̱ mé á ja̱nda̱ quia̱hva ná cahní ñahá na̱. Joo tá ná xi̱nu̱ u̱ni̱ qui̱vi̱ nditacu tucu a.
31 E começou a ensinar-lhes que importava que o Filho do homem padecesse muito, e que fosse rejeitado pelos anciãos e príncipes dos sacerdotes, e pelos escribas, e que fosse morto, mas que depois de três dias ressuscitaria.
32 Cáxí ndiva̱ha na̱ca̱ha̱n Jesús ña̱ yóho xi̱hi̱n ná ta chí a̱nda̱ já na̱tavá xóo Pedro Jesús já na̱casáhá jána̱ni da a̱ sa̱há ña̱ na̱cachi a xi̱hi̱n ná.
32 E dizia abertamente estas palavras. E Pedro o tomou à parte, e começou a repreendê-lo.
33 Joo na̱ca̱va̱ Jesús ta na̱ndicoto nihni a nu̱ú na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á já na̱casáhá ndícue̱he̱ a̱ xi̱hi̱n Pedro já cáchí a̱ já xi̱hi̱n dá:
33 Mas ele, virando-se, e olhando para os seus discípulos, repreendeu a Pedro, dizendo: Retira-te de diante de mim, Satanás; porque não compreendes as coisas que são de Deus, mas as que são dos homens.
34 A̱nda̱ já na̱cana Jesús na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á xi̱hín java ga̱ ña̱yivi já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
34 E chamando a si a multidão, com os seus discípulos, disse-lhes: Se alguém quiser vir após mim, negue-se a si mesmo, e tome a sua cruz, e siga-me.
35 Jáchi̱ ndá na̱ cátóó coo chága̱ ñuyíví yóho ndihi sa̱ha̱ ná. Joo ndá na̱ sáhan ndeé ini quivi sa̱há i̱ xi̱hín sa̱há tu̱hun Ndióxi̱, ñe̱he̱ táhvi̱ ná catacu na a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱.
35 Porque qualquer que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á, mas, qualquer que perder a sua vida por amor de mim e do evangelho, esse a salvará.
36 Va̱tí ná quee va̱ha in na ñuyíví yóho ta cómí na̱ tócó ndihi ña̱ha ñuyíví joo ndá chuun quéa̱ tá nu̱ ndíhí ndihi sa̱ha̱ ná indayá.
36 Pois, que aproveitaria ao homem ganhar todo o mundo e perder a sua alma?
37 Jáchi̱ ni in ña̱ha a̱ cu̱ú cha̱hvi in na sa̱ha̱ ínima̱ ná ná a̱ cúhu̱n na̱ indayá.
37 Ou, que daria o homem pelo resgate da sua alma?
38 Cande̱hé ndo̱. Mé tiempo viti cája ña̱yivi cua̱há cua̱chi ta co̱ xéen na caja na ña̱ sáhndá Ndióxi̱ nu̱ ná. Ta ndá na̱ cácahan nu̱u̱ sa̱há i̱ xi̱hi̱n sa̱há tu̱hun va̱ha cáha̱n i̱ quia̱hva já cacahan ri nu̱ú ye̱he̱, da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ nduu ña̱yivi sa̱há na̱ cán tá ná quixi i̱ cacomí i̱ cuéntá sa̱há ña̱yivi. Mé tiempo cán na̱ha̱ ndaja cáhnu cúú ye̱he̱ jáchi̱ quixi i̱ xi̱hi̱n ndée̱ Ndióxi̱ ta xi̱hi̱n ndée̱ táto̱ yi̱i̱ mé á viti —na̱cachi Jesús.
38 Porquanto, qualquer que, entre esta geração adúltera e pecadora, se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do homem se envergonhará dele, quando vier na glória de seu Pai, com os santos anjos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.