Marcos 14

Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Tá cáma̱ní i̱vi̱ qui̱vi̱ caja na vicó pascua xi̱hi̱n víco̱ tá xíxi na pan ña̱ co̱ quée yusá na̱xa̱a̱ xi̱hi̱n já na̱casáhá na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ xi̱hín na̱ jána̱ha̱ ley Moisés ndúcú na̱ ndá quia̱hva caja na tiin je̱hé na̱ Jesús já cuu cahní na̱ a̱.
1 Faltavam dois dias para a Páscoa e para a Festa dos Pães sem Fermento. Os principais sacerdotes e mestres da lei ainda procuravam uma oportunidade de prender Jesus em segredo e matá-lo.
2 Ta já cáchí xi̱hi̱n táhan na:
2 “Mas não durante a festa da Páscoa, para não haver tumulto entre o povo”, concordaram entre eles.
3 Ta ndaja coo íin Jesús ñuu Betania vehe Simón, da̱ cáha̱n na̱ xi̱hi̱n: ta̱a na̱ndoho cue̱he̱ táhyi̱. Ta nani ndúu coo na nu̱ mesa cán na̱xi̱nu̱ in ñáñáha̱ ta ñéhe ñá in yúyú alabastro na̱chutú jíní a̱ xi̱hín perfume, dó támi ndiva̱ha sáha̱n ta cúú dó perfume ya̱hvi ndiva̱ha. Ta na̱tahví ñá yóho mé yúyú cán já na̱cho̱jó ña̱ do̱ ji̱ni̱ Jesús.
3 Enquanto isso, Jesus estava em Betânia, na casa de Simão, o leproso. Quando ele estava à mesa, uma mulher entrou com um frasco de alabastro contendo um perfume caro, feito de essência de nardo. Ela quebrou o frasco e derramou o perfume sobre a cabeça dele.
4 Ta java na̱ ndúu cán na̱casáhá na̱ jáa̱ ná xi̱hi̱n ña̱ já na̱casáhá cáchí xi̱hi̱n táhan na já:
4 Alguns dos que estavam à mesa ficaram indignados. “Por que desperdiçar um perfume tão caro?”, perguntaram.
5 Cuu ji̱có yó do̱, nduu ta yáha ga̱ nu̱ú u̱ni̱ ciento denario quehé sa̱ha̱ dó ta xi̱hín jiu̱hún cán cuu chindeé yó na̱ nda̱hví, nduu —cáchí na̱.
5 “Poderia ter sido vendido por trezentas moedas de prata, e o dinheiro, dado aos pobres!” E repreenderam a mulher severamente.
6 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ná:
6 Jesus, porém, disse: “Deixem-na em paz. Por que a criticam por ter feito algo tão bom para mim?
7 Jáchi̱ na̱ nda̱hví níí tiempo canduu na tañu ndó ta cuu caja ndó ña̱ va̱ha xi̱hi̱n ná ndá tañu cúni̱ mé va ndó joo ye̱he̱ a̱ cóo tuun toho i̱ xi̱hi̱n ndo̱.
7 Vocês sempre terão os pobres em seu meio e poderão ajudá-los sempre que desejarem, mas nem sempre terão a mim.
8 Mé ñá yóho na̱caja ñá ja̱nda̱ nu̱ú na̱xi̱nu̱ ndée̱ ñá caja ñá xi̱hín i̱. Sa̱ na̱jándicuchu ya̱chi̱ va ñá yóho yiquí cu̱ñu i̱ xi̱hín perfume, dó támi sáha̱n ja̱n ña̱ ná coo tia̱hva vi̱ tá ná casa̱a̱ qui̱ví ndu̱xu̱.
8 Ela fez o que podia e ungiu meu corpo de antemão para o sepultamento.
9 Mé a̱ nda̱a̱ ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱ níí cúú ñuyíví nu̱ú caca nuu ña̱yivi ca̱ha̱n na̱ tu̱hun va̱ha sa̱ha̱ mí i̱ já quéa̱ ndicani na ña̱ na̱caja ñá yóho xi̱hín i̱ já ndicu̱hu̱n ini na sa̱ha̱ ña̱ —na̱cachi a.
9 “Eu lhes digo a verdade: onde quer que as boas-novas sejam anunciadas pelo mundo, o que esta mulher fez será contado, e dela se lembrarão”.
10 Ta ndaja coo in táhan da̱ u̱xu̱ i̱vi̱ xíca tuun xi̱hi̱n Jesús, da̱ naní Judas Iscariote na̱sa̱ha̱n da̱ cáha̱n da̱ xi̱hín na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱. Já na̱sa̱ha̱n da̱ tu̱hun da nu̱ú na̱ cán ña̱ ndiquia̱hva da Jesús ndáha̱ ná.
10 Então Judas Iscariotes, um dos Doze, foi aos principais sacerdotes para combinar de lhes entregar Jesus.
11 Tá na̱xini jo̱ho na̱ cán ña̱ na̱cachi da xi̱hi̱n ná na̱cavatá na̱ ta na̱sa̱ha̱n na̱ tu̱hun na nu̱ mé Judas ña̱ quia̱hva na jiu̱hún nu̱ dá. Ta sa̱ mé nani já na̱casáhá Judas ndúcú da̱ ndaja cuu caja da ndiquia̱hva da Jesús nu̱ ná.
11 Quando souberam por que ele tinha vindo, ficaram muito satisfeitos e lhe prometeram dinheiro. Então ele começou a procurar uma oportunidade para trair Jesus.
12 Mé qui̱ví nu̱ú víco̱ pascua tá xíxi na pan ña̱ co̱ quée yusá na̱xa̱a̱ xi̱hi̱n já sáhní na̱ ndicachi válí jóco̱ na̱ nu̱ Ndióxi̱. Já na̱nda̱ca̱ tu̱hún na̱ xíca tuun xi̱hi̱n Jesús mé á já cáchí na̱ já xi̱hi̱n á:
12 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, quando o cordeiro pascal era sacrificado, os discípulos de Jesus lhe perguntaram: “Onde quer que lhe preparemos a refeição da Páscoa?”.
13 A̱nda̱ já na̱chindahá Jesús i̱vi̱ da̱ xíca tuun xi̱hi̱n á já cáchí a̱ já xi̱hi̱n dá:
13 Então Jesus enviou dois deles a Jerusalém, com as seguintes instruções: “Ao entrarem na cidade, um homem carregando uma vasilha de água virá ao seu encontro. Sigam-no.
14 Tá ná xi̱nu̱ da̱ vehe nu̱ú ndi̱hvi da já cachi ndó xi̱hín da̱ cúú xitoho vehe cán já: “Da̱ jána̱ha̱ nde̱he̱ cáchí xu̱hu̱n: Ndáchí íin nu̱ú coo i̱ cajíni i̱ vicó pascua xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hín i̱.”
14 Digam ao dono da casa em que ele entrar: ‘O Mestre pergunta: Onde fica o aposento no qual comerei a refeição da Páscoa com meus discípulos?’.
15 A̱nda̱ já jána̱ha̱ mé da̱ cán in cuarto cáhnu ña̱ cánúu ji̱ni̱ véhe piso ni̱nu. Sa̱ íin tia̱hva va ña̱. Cán caja ndíví ndo̱ ña̱ cajíní —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ná.
15 Ele os levará a uma sala grande no andar superior, que já estará arrumada. Preparem ali a refeição”.
16 Já na̱quee mé na̱ xíca tuun xi̱hi̱n Jesús cán cua̱ha̱n na̱ ta tá na̱xi̱nu̱ na̱ ñuu cán na̱sahi̱in tá íin cáchí Jesús xi̱hi̱n ná. Já na̱caja ndíví na̱ ña̱ cajíni na vicó pascua mé cán.
16 Então os dois discípulos foram à cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito, e ali prepararam a refeição da Páscoa.
17 Tá na̱cuaá na̱xi̱nu̱ Jesús xi̱hi̱n ndíhu̱xu̱ i̱vi̱ na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á.
17 Ao anoitecer, Jesus chegou com os Doze.
18 Ta tá ndúu coo na nu̱ mesa xíxi na já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ná:
18 Quando estavam à mesa, comendo, Jesus disse: ‘Eu lhes digo a verdade: um de vocês que está aqui comendo comigo vai me trair”.
19 A̱nda̱ já na̱casáhá na̱ cán cácuéha̱ ini na já na̱casáhá tá in tá in na ndáca̱ tu̱hún na̱ mé á já cáchí na̱ já xi̱hi̱n á:
19 Aflitos, eles protestaram: “Certamente não serei eu!”.
20 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já:
20 Jesus respondeu: “É um dos Doze. É alguém que come comigo da mesma tigela.
21 Ye̱he̱ cúú da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ nduu ña̱yivi ta ndítahan nu̱ú i̱ quivi i̱ tá íin cáchí tu̱hun Ndióxi̱. Joo ndáhví na̱há na̱cuu da̱ ji̱có túhún ye̱he̱. Ja̱nda̱ va̱ha chága̱ ná a̱ cácu da, nduu —na̱cachi a.
21 Pois o Filho do Homem deve morrer, como as Escrituras declararam há muito tempo. Mas que terrível será para aquele que o trair! Para esse homem seria melhor não ter nascido”.
22 Nani xíxi na ndúu na na̱tiin Jesús pan já na̱ndiquia̱hva ndixa̱hvi nu̱ Ndióxi̱. Tá na̱ndihi na̱sahnda java ña̱ ta na̱sa̱ha̱n ña̱ nu̱ ná já cáchí a̱ já xi̱hi̱n ná:
22 Enquanto comiam, Jesus tomou o pão e o abençoou. Em seguida, partiu-o em pedaços e deu aos discípulos, dizendo: “Tomem, porque este é o meu corpo”.
23 Tá na̱ndihi na̱tiin a in vaso nu̱ ñúhu tó uva já na̱ndiquia̱hva ndixa̱hvi nu̱ Ndióxi̱. Ta na̱sa̱ha̱n mé á do̱ nu̱ú na̱ cán ta tá in tá in na na̱xihi na do̱.
23 Então tomou o cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois, entregou-o aos discípulos, e todos beberam.
24 Já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
24 Então Jesus disse: “Este é o meu sangue, que confirma a aliança. Ele é derramado como sacrifício por muitos.
25 Mé a̱ nda̱a̱ ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱ ña̱ a̱ cóho ga̱ i̱ tó uva ja̱nda̱ quia̱hva ná xi̱nu̱ co̱o qui̱ví coho tucu u̱ inga dó va̱ha chága̱ tá ná xi̱nu̱ qui̱ví cacomí Ndióxi̱ cuéntá sa̱há ña̱yivi —na̱cachi a.
25 Eu lhes digo a verdade: não voltarei a beber vinho até aquele dia em que beberei um vinho novo no reino de Deus”.
26 Tá na̱ndihi na̱xita na in canto já na̱quee na cua̱ha̱n na̱ yúcu̱ yitó Olivo.
26 Então cantaram um hino e saíram para o monte das Oliveiras.
27 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ná:
27 No caminho, Jesus disse: “Todos vocês me abandonarão, pois as Escrituras dizem: ‘Deus ferirá e as ovelhas serão dispersas’.
28 Joo tá na̱ndihi nditacu tucu u̱ ta já cu̱hu̱n jihna ñúhú ye̱he̱ estado Galilea a̱nda̱ já cu̱hu̱n mé ndó —na̱cachi a.
28 Mas, depois de ressuscitar, irei adiante de vocês à Galileia”.
29 A̱nda̱ já na̱cachi Pedro já xi̱hi̱n Jesús:
29 Pedro declarou: “Mesmo que todos os outros o abandonem, eu jamais farei isso”.
30 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá:
30 Jesus respondeu: “Eu lhe digo a verdade: esta mesma noite, antes que o galo cante duas vezes, você me negará três vezes”.
31 Já na̱casáhá ndúcú ndéé Pedro cáha̱n da̱ já cáchí da̱ já:
31 Pedro, no entanto, insistiu enfaticamente: “Mesmo que eu tenha de morrer ao seu lado, jamais o negarei!”. E todos os outros discípulos disseram o mesmo.
32 A̱nda̱ já na̱xi̱nu̱ na̱ cán in nu̱ú naní Getsemaní já na̱cachi Jesús já xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á:
32 Então foram a um lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse a seus discípulos: “Sentem-se aqui enquanto vou orar”.
33 Ta ndáca Pedro xi̱hi̱n Jacobo xi̱hi̱n Juan cua̱ha̱n xi̱hi̱n á. Ta ndaja coo na̱casáhá cácuéha̱ ini a ta a̱ ju̱ú quia̱hva táhvi̱ ini a.
33 Levou consigo Pedro, Tiago e João e começou a sentir grande pavor e angústia.
34 Já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
34 “Minha alma está profundamente triste, a ponto de morrer”, disse ele. “Fiquem aqui e vigiem.”
35 A̱nda̱ já na̱quee Jesús cua̱ha̱n chága̱ chí nu̱u̱ já na̱caxítí a̱ ja̱nda̱ quia̱hva na̱xi̱nu̱ co̱o nu̱u̱ á nu̱ ñúhu̱ cán. Já na̱xi̱ca̱ ta̱hví a̱ nu̱ Ndióxi̱ ña̱ ná caja mé á ña̱ ná a̱ ndóho a tá quia̱hva va̱xi nu̱ á ndoho a chí nu̱u̱.
35 Ele avançou um pouco e curvou-se até o chão. Então orou para que, se possível, a hora que o esperava fosse afastada dele.
36 Já cáchí a̱ já xíca̱ ta̱hví a̱ nu̱ Ndióxi̱:
36 E clamou: “Aba, Pai, tudo é possível para ti. Peço que afastes de mim este cálice. Contudo, que seja feita a tua vontade, e não a minha”.
37 A̱nda̱ já na̱ndicó co̱o a nu̱ ndúu na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán ta já na̱ndiñe̱he̱ á na̱ quíji̱ na̱ ndúu na. Já na̱casáhá cáchí a̱ já xi̱hi̱n Pedro:
37 Depois, voltou aos discípulos e os encontrou dormindo. “Simão, você está dormindo?”, disse ele a Pedro. “Não pode vigiar comigo nem por uma hora?
38 Xíní ñúhú coo tia̱hva ndó ta ca̱ca̱ ta̱hví ndo̱ nu̱ Ndióxi̱ já ná a̱ cóto ndojó rí quini ndo̱hó. Mé a̱ nda̱a̱ ínima̱ ña̱yivi cúni̱ a̱ ndinducú a̱ Ndióxi̱ joo yiquí cu̱ñu na co̱ íin tia̱hva caja ña̱ cúni̱ Ndióxi̱ —na̱cachi a.
38 Vigiem e orem para que não cedam à tentação, pois o espírito está disposto, mas a carne é fraca.”
39 A̱nda̱ já na̱quee tucu a cua̱ha̱n ca̱ca̱ ta̱hví a̱ nu̱ Ndióxi̱. Ta sa̱ mé tu̱hun na̱ca̱ha̱n nu̱ cuítí cán na̱ca̱ha̱n tucu a chí i̱vi̱.
39 Então os deixou novamente e fez a mesma oração de antes.
40 Ta tá na̱ndicó co̱o a na̱ndiñe̱he̱ tucu a na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán ndúu na quíji̱ na̱ jáchi̱ na̱quehe a̱ ma̱hnú na̱. Ta chí co̱ xíni̱ na̱ ndá tu̱hun nducú ñehe na nu̱ Jesús sa̱há ña̱ quíji̱ na̱.
40 Quando voltou pela segunda vez, mais uma vez encontrou os discípulos dormindo, pois não conseguiam manter os olhos abertos. Eles não sabiam o que dizer.
41 Tá na̱ndicó co̱o a táhndá u̱ni̱ já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
41 Ao voltar pela terceira vez, disse: “Vocês ainda dormem e descansam? Basta; chegou a hora. O Filho do Homem está para ser entregue nas mãos de pecadores.
42 Cuáhán ndaco̱o ndó ná co̱ho̱. Jáchi̱ sa̱ va̱xi da̱ jícó túhún ye̱he̱ —na̱cachi a.
42 Levantem-se e vamos. Meu traidor chegou”.
43 Ta nani cáha̱n yi̱i̱ va Jesús cándichi a já na̱xi̱nu̱ Judas, da̱ cúú in táhan da̱ u̱xu̱ i̱vi̱ xíca tuun xi̱hín Jesús cán. Ta xi̱hi̱n mé da̱ cán va̱xi cua̱há ña̱yivi ñéhe na machiti xi̱hi̱n yíto̱ viti. Mé na̱ va̱xi cán cúú ná na̱ va̱xi cuéntá na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ xi̱hín nu̱ú na̱ jána̱ha̱ ley Moisés xi̱hín nu̱ú na̱ sa̱cua̱há veñu̱hu.
43 No mesmo instante, enquanto Jesus ainda falava, Judas, um dos Doze, chegou com uma multidão armada de espadas e pedaços de pau. Tinham sido enviados pelos principais sacerdotes, mestres da lei e líderes do povo.
44 Ta mé Judas, da̱ ndiquia̱hva mé á nu̱ú na̱ cán sa̱ na̱cando̱o da xi̱hín na̱ cán ña̱ tatí yúhu̱ dá sa̱jóho Jesús jáchi̱ na̱cachi da já xi̱hi̱n ná:
44 O traidor havia combinado com eles um sinal: “Vocês saberão a quem devem prender quando eu o cumprimentar com um beijo. Então poderão levá-lo em segurança”.
45 Ta tá na̱xi̱nu̱ da̱ cán chí i̱vi̱ la̱á na̱cayati da nu̱ Jesús já cáchí da̱ já xi̱hi̱n á:
45 Assim que chegaram, Judas se aproximou de Jesus. “Rabi!”, exclamou ele, e o beijou.
46 A̱nda̱ já na̱tiin tuun na Jesús.
46 Os outros agarraram Jesus e o prenderam.
47 Joo in táhan da̱ xíca tuun xi̱hín Jesús cán na̱tavá da̱ machiti da̱ já na̱chitúhu̱n dá in jo̱ho da̱ cúú mozo da̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ cán.
47 Mas um dos que estavam com Jesus puxou a espada e feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha.
48 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hín na̱ na̱xi̱nu̱ tiin ñahá cán:
48 Jesus perguntou: “Por acaso sou um revolucionário perigoso, para que venham me prender com espadas e pedaços de pau?
49 Ndijáá níí qui̱vi̱ na̱sahi̱in i̱ tañu ndó ja̱n ta na̱jána̱ha̱ i̱ ndo̱hó ini veñu̱hu cáhnu ta ni in tañu co̱ó na̱tiin ndó ye̱he̱. Joo tócó ndihi ña̱ yáha yóho xíní ñúhú ya̱ha ña̱ já ná xi̱nu̱ co̱o nu̱ú ña̱ na̱ca̱hyi̱ sa̱há i̱ ini tu̱hun Ndióxi̱ —na̱cachi a.
49 Por que não me prenderam no templo? Todos os dias estive ali, no meio de vocês, ensinando. Mas estas coisas estão acontecendo para que se cumpra o que dizem as Escrituras”.
50 A̱nda̱ já na̱xinu ndihi na̱ xíca tuun xi̱hi̱n Jesús cán cua̱ha̱n na̱ ta na̱jándacoo na mé á.
50 Então todos o abandonaram e fugiram.
51 Joo in da̱tacú cátíví da̱ in túhún ji̱ní sábana ndíco̱ da̱ ja̱tá na̱ cán cua̱ha̱n da̱ ta na̱tiin na da̱.
51 Um jovem que os seguia vestia apenas um lençol de linho. Quando a multidão tentou agarrá-lo,
52 Joo na̱janí da̱ mé dá ta na̱cando̱o sábana da̱ já na̱xinu lahla da cua̱ha̱n da̱.
52 ele deixou para trás o lençol e escapou nu.
53 A̱nda̱ já na̱sa̱ñehe na Jesús na̱sa̱ha̱n na̱ nu̱ú da̱ cúú sa̱cua̱ha̱ chága̱ nu̱ ndíhi ju̱tu̱. Ta na̱ndique táhan tócó ndihi na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ xi̱hín na̱ sa̱cua̱ha̱ veñu̱hu xi̱hín na̱ jána̱ha̱ ley Moisés.
53 Levaram Jesus para a casa do sumo sacerdote, onde estavam reunidos os principais sacerdotes, os líderes do povo e os mestres da lei.
54 Ta na̱sa̱ndi̱co̱ xícá Pedro Jesús a̱nda̱ quia̱hva na̱xi̱nu̱ da̱ yéhé vehe da̱ cúú sa̱cua̱ha̱ chága̱ nu̱ ndíhi ju̱tu̱ cán. Já na̱sa̱co̱o da xi̱hín da̱ ndáá veñu̱hu cáhnu cán xítúní da̱ yati yávi̱ núhu̱ cán.
54 Pedro seguia Jesus de longe e entrou no pátio do sumo sacerdote. Ali, sentou-se com os guardas para se aquecer junto ao fogo.
55 Ta na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ xi̱hi̱n tócó ndihi na̱ cómí cuéntá sa̱há na̱ Israel na̱taca na cán ndúcú na̱ cua̱chi jácana na ja̱tá Jesús já cuu cahní ñahá na̱. Joo co̱ó cua̱chi jíquí ná ñe̱he̱ ná chínúu na ja̱ta̱ mé á.
55 Lá dentro, os principais sacerdotes e todo o conselho dos líderes do povo tentavam, sem sucesso, encontrar provas contra Jesus, para que pudessem condená-lo à morte.
56 Ta cua̱ha̱ ná na̱casáhá cáha̱n na̱ ña̱ tu̱hún sa̱ha̱ Jesús joo co̱ xínu̱ tu̱hun cáha̱n na̱ jáchi̱ a̱ cu̱ú ndique táhan va̱ha tu̱hun na.
56 Muitas testemunhas falsas deram depoimentos, mas elas se contradiziam.
57 Ta na̱nda̱ca̱ ndichi java da cáha̱n da̱ tu̱hun jíquí sa̱ha̱ Jesús já cáchí da̱ já:
57 Por fim, alguns homens se levantaram e apresentaram o seguinte testemunho falso:
58 —Na̱xini jo̱ho nde̱ na̱cachi da̱ ja̱n já: “Jándita̱ni̱ i̱ veñu̱hu cáhnu cán, ña̱ na̱cava̱ha ña̱yivi ta ti̱xi u̱ni̱ qui̱ví jácandichi tucu u̱ inga ga̱ ña̱ a̱ cu̱ú cava̱ha ndahá ta̱a” —na̱cachi da.
58 “Nós o ouvimos dizer: ‘Destruirei este templo feito por mãos humanas e em três dias construirei outro, não feito por mãos humanas’”.
59 Joo ni já co̱ó na̱cuu ndique táhan tu̱hun na xi̱hín ña̱ na̱cachi na̱ cán.
59 Mas nem assim seus depoimentos eram coerentes.
60 A̱nda̱ já na̱nda̱ca̱ ndichi mé da̱ cúú sa̱cua̱ha̱ chága̱ nu̱ ndíhi ju̱tu̱ tañu na̱ cán já na̱nda̱ca̱ tu̱hún da̱ Jesús já cáchí da̱ já xi̱hi̱n á:
60 Então o sumo sacerdote se levantou diante dos demais e perguntou a Jesus: “Você não vai responder a essas acusações? O que tem a dizer em sua defesa?”.
61 Joo co̱ó na̱ca̱ha̱n Jesús ni in tu̱hun xi̱hi̱n ná já táji̱ níí já va na̱sahi̱in a. Mé da̱ cúú sa̱cua̱ha̱ chága̱ nu̱ ndíhi ju̱tu̱ cán na̱casáhá ndáca̱ tu̱hún tucu da a̱ já cáchí da̱ já xi̱hi̱n á:
61 Jesus, no entanto, permaneceu calado e não deu resposta alguma. Então o sumo sacerdote perguntou: “Você é o Cristo, o Filho do Deus Bendito?”.
62 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já:
62 “Eu sou”, disse Jesus. “E vocês verão o Filho do Homem sentado à direita do Deus Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu.”
63 A̱nda̱ já na̱ndatá da̱ cúú sa̱cua̱ha̱ chága̱ nu̱ ndíhi ju̱tu̱ jáhma̱ da̱ ña̱ ná canda̱a̱ ini ña̱yivi ña̱ xójo̱ ini da. Já cáchí da̱ já:
63 Então o sumo sacerdote rasgou as vestes e disse: “Que necessidade temos de outras testemunhas?
64 Á sa̱ na̱xini jo̱ho ndó ña̱ ndája núu da Ndióxi̱ xi̱hín tu̱hun na̱ca̱ha̱n da̱. Ndaja xíní ndó caja í xi̱hi̱n dá viti —na̱cachi da.
64 Todos ouviram a blasfêmia. Qual é o veredicto?”. E todos o julgaram culpado e o condenaram à morte.
65 Java na na̱casáhá na̱ xíhnu ndaa na tóji̱í nu̱ á ta java na na̱chicaji na jáhma̱ nu̱ á já na̱casáhá cáni na ja̱hndá nu̱u̱ á já ndáca̱ tu̱hún ñahá na̱ já cáchí na̱ já xi̱hi̱n á:
65 Então alguns deles começaram a cuspir em Jesus. Vendaram seus olhos e lhe deram socos. “Profetize para nós!”, zombavam. E os guardas lhe davam tapas enquanto o levavam.
66 Ta ndaja coo Pedro íin yi̱i̱ dá xítúní da̱ cán já na̱xi̱nu̱ in ñá cája chúun xi̱hín da̱ cúú sa̱cua̱ha̱ chága̱ nu̱ ndíhi ju̱tu̱.
66 Enquanto isso, Pedro estava lá embaixo, no pátio. Uma das criadas que trabalhava para o sumo sacerdote passou por ali
67 Já na̱xini ñá xítúní Pedro ta nahá va̱ha na̱sande̱hé ñá nu̱ dá já cáchí ña̱ já:
67 e viu Pedro se aquecendo junto ao fogo. Olhou bem para ele e disse: “Você é um dos que estavam com Jesus de Nazaré”.
68 Joo na̱chije̱hé tu̱hun da ña̱ xíni̱ da̱ Jesús já cáchí da̱ já:
68 Ele, porém, negou. “Não faço a menor ideia do que você está falando!”, disse, e caminhou em direção à saída. Naquele instante, o galo cantou.
69 Tá na̱xini mé ñá cája chúun xi̱hín da̱ cúú sa̱cua̱ha̱ chága̱ nu̱ ndíhi ju̱tu̱ cán ña̱ na̱sandichi tóo da yéhé cán já na̱casáhá ña̱ cáxi tu̱hun ñá xi̱hi̱n tócó ndihi ña̱yivi ndúu cán já cáchí ña̱ já:
69 Quando a criada o viu ali, começou a dizer aos outros: “Este homem com certeza é um deles!”.
70 Na̱cachi tucu Pedro ña̱ co̱ xíni̱ da̱ Jesús. Chá va na̱ya̱ha ña̱ yóho ta já na̱cachi na̱ ndúu xítúní cán xi̱hi̱n Pedro:
70 Mas Pedro negou novamente. Um pouco mais tarde, alguns dos que estavam por lá confrontaram Pedro, dizendo: “Você deve ser um deles, pois é galileu”.
71 A̱nda̱ já na̱casáhá Pedro cána̱há da̱ ta na̱tavá da̱ qui̱vi̱ Ndióxi̱ ña̱ co̱ xíni̱ da̱ Jesús já na̱cachi da já:
71 Ele, porém, começou a praguejar e jurou: “Não conheço esse homem de quem vocês estão falando!”.
72 Tá na̱cachi da já i̱vi̱ la̱á na̱cana chéle ña̱ chí i̱vi̱. A̱nda̱ já na̱ndicu̱hu̱n ini Pedro ña̱ na̱cachi Jesús xi̱hi̱n dá tá na̱cachi a já: “Tá cáma̱ní cana i̱vi̱ chéle sa̱ chíje̱hé tu̱hún ña̱ xínún ye̱he̱ u̱ni̱ tañu.” Tá na̱ndicu̱hu̱n ini Pedro ña̱ yóho já na̱casáhá sácu ndiva̱ha da̱.
72 E, no mesmo instante, o galo cantou pela segunda vez. Então Pedro se lembrou das palavras de Jesus: “Antes que o galo cante duas vezes, você me negará três vezes”. E começou a chorar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.