Lucas 7

Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Tá na̱ndihi na̱ca̱ha̱n Jesús xi̱hín ña̱yivi cán já na̱quee a cua̱ha̱n chí Capernaum.
1 Quando Jesus terminou de dizer tudo isso à multidão, entrou em Cafarnaum.
2 Mé ñuu Capernaum cán na̱sahi̱in in da̱ta̱a, da̱ sáhndá chuun nu̱ú soldado na̱quixi ñuu Roma. Mé da̱ yóho na̱sahi̱in in mozo da̱ ta quíhvi̱ ndiva̱ha ini da mozo da̱. Joo ndaja coo mé mozo da̱ yóho quíhvi̱ ndeé da̱ ta ja̱nda̱ ja̱ chá quivi da.
2 Naquela ocasião, um escravo muito estimado de um oficial romano estava enfermo, à beira da morte.
3 Tá na̱xini jo̱ho da̱ sáhndá chuun nu̱ú soldado yóho sa̱há Jesús já na̱chindahá da̱ java na̱ sa̱cua̱ha̱ táhan na̱ na̱quixi chi̱chi Israel já ná ca̱ca̱ na̱ ña̱ma̱ni̱ nu̱ú Jesús quixi a ndaja va̱ha mozo da̱ cán.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, mandou alguns líderes judeus lhe pedirem que fosse curar seu escravo.
4 Tá na̱xi̱nu̱ na̱ cán nu̱ú Jesús na̱casáhá xíca̱ ta̱hví ndiva̱ha na nu̱ á já cáchí na̱ já xi̱hi̱n á:
4 Os líderes suplicaram insistentemente que Jesus socorresse o homem, dizendo: “Ele merece sua ajuda,
5 Jáchi̱ quíhvi̱ ini da tócó ndihi ña̱yivi ndúu nación Israel ta sa̱ mé da̱ ja̱n cúú da̱ na̱sahnda chuun ña̱ ná cava̱ha na veñu̱hu nde̱ —na̱cachi na̱ cán xi̱hi̱n Jesús.
5 pois ama o povo judeu e até nos construiu uma sinagoga”.
6 A̱nda̱ já na̱quee Jesús cua̱ha̱n xi̱hi̱n ná. Joo tá sa̱ ja̱lóho xi̱nu̱ co̱o na vehe da̱ sáhndá chuun nu̱ú soldado cán já na̱chindahá da̱ java amigo da̱ nu̱ú Jesús ná ca̱ha̱n na̱ yuhú nu̱u da já na̱cachi na já:
6 Jesus foi com eles, mas, antes de chegarem à casa, o oficial mandou alguns amigos para dizer: “Senhor, não se incomode em vir à minha casa, pois não sou digno de tamanha honra.
7 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ co̱ó na̱sa̱ha̱n ndeé ini i̱ cu̱hu̱n i̱ ndinducú u̱ mé ndó. Joo ja̱nda̱ nu̱ íin ndó ja̱n cahnda ndó chuun ña̱ ná ndiva̱ha mozo i̱ já ndiva̱ha da.
7 Não sou digno sequer de ir ao seu encontro. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
8 Jáchi̱ ndúu java na̱ náhnu chága̱ sáhndá chuun nu̱ú i̱. Ta ndúu ri soldado sáhndá ri ye̱he̱ va chuun nu̱u̱. Ta tá chíndahá i̱ in da ña̱ ná cu̱hu̱n da̱ nu̱ cúni̱ mí i̱ cu̱hu̱n da̱ ta cua̱ha̱n da̱. Ta tá sáhndá i̱ chuun nu̱ú inga da ña̱ ná quixi da nu̱ú i̱ ta va̱xi da nu̱ú i̱. Ta tá sáhndá i̱ chuun nu̱ mozo i̱ ña̱ ná caja da ña̱ sáhndá i̱ ta cája da ña̱ —na̱cachi na.
8 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles fazem”.
9 Tá na̱xini jo̱ho Jesús tócó ndihi ña̱ na̱ca̱ha̱n amigo da̱ sáhndá chuun nu̱ú soldado cán xi̱hi̱n á já na̱catóntó a̱ xi̱hín da̱ta̱a cán. A̱nda̱ já na̱sande̱hé a̱ nu̱ tócó ndihi ña̱yivi ndíco̱ cua̱ha̱n cán já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
9 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado. Voltou-se para a multidão que o seguia e disse: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!”.
10 Ta tá na̱ndicó co̱o na̱ cúú mozo da̱ sáhndá chuun nu̱ú soldado cán vehe da já na̱xini na ña̱ sa̱ na̱ndiva̱ha va da̱ na̱sa̱quíhvi̱ cán.
10 E, quando os amigos do oficial voltaram para a casa dele, encontraram o escravo em perfeita saúde.
11 Tá sa̱ na̱ya̱ha ña̱ yóho já na̱quee Jesús cua̱ha̱n chí in ñuu naní Naín xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á. Ta a̱ ju̱ú quia̱hva cua̱há ña̱yivi ndíco̱ cua̱ha̱n.
11 Logo depois, Jesus foi com seus discípulos à cidade de Naim, e uma grande multidão o seguiu.
12 Tá na̱xi̱nu̱ co̱o a yati yuhú ñuu cán já na̱xini a ña̱yivi ñéhe na in ndi̱i cua̱ha̱n na̱ jándu̱xu̱ na̱. Mé ndi̱i cán na̱sacuu da in túhún já nu̱ náná da̱, ñá cúú ñá cuáa̱n. Ta a̱ ju̱ú quia̱hva cua̱há ña̱yivi ñuu cán ndáca táhan xi̱hi̱n ñá cua̱ha̱n na̱ jándu̱xu̱ na̱ ja̱hyi ñá.
12 Quando ele se aproximou da porta da cidade, estava saindo o enterro do único filho de uma viúva, e uma grande multidão da cidade a acompanhava.
13 Tá na̱xini Jesús ña̱ já na̱ta̱hvi̱ ini a sa̱ha̱ ña̱. A̱nda̱ já na̱cachi a já xi̱hi̱n ña̱:
13 Quando o Senhor a viu, sentiu profunda compaixão por ela. “Não chore!”, disse ele.
14 A̱nda̱ já na̱cayati Jesús nu̱ú sa̱tó ndi̱i cán já na̱cani ndaa ndáha̱ á do̱. A̱nda̱ já na̱sa̱cui̱ta na̱ ndójo sa̱tó ndi̱i cán. Ta na̱ca̱ha̱n Jesús xi̱hín da̱ cúú ndi̱i cán já na̱cachi a já xi̱hi̱n dá:
14 Então foi até o caixão, tocou nele e os carregadores pararam. E disse: “Jovem, eu lhe digo: levante-se!”.
15 A̱nda̱ já na̱saco̱o da̱ na̱sacuu ndi̱i cán ta na̱casáhá da̱ cáha̱n da̱. Já na̱ndiquia̱hva Jesús da̱ nu̱ náná da̱.
15 O jovem que estava morto se levantou e começou a conversar, e Jesus o devolveu à sua mãe.
16 Tá na̱xini tócó ndihi ña̱yivi cua̱ha̱n cán ña̱ na̱caja Jesús já yíhví na̱. Ta na̱casáhá na̱ cája cáhnu na Ndióxi̱ já cáchí na̱ já:
16 Grande temor tomou conta da multidão, que louvava a Deus, dizendo: “Um profeta poderoso se levantou entre nós!” e “Hoje Deus visitou seu povo!”.
17 Ta níí cúú ña̱yivi cuéntá estado Judea xi̱hín na̱ ndúu yati cán na̱canda̱a̱ ini na sa̱há ña̱ na̱caja Jesús cán.
17 Essa notícia sobre Jesus se espalhou por toda a Judeia e seus arredores.
18 Ta ndaja coo na̱ñe̱he̱ Juan, da̱ jácandúta̱ ña̱yivi, tu̱hun sa̱ha̱ tócó ndihi ña̱ na̱caja Jesús yóho jáchi̱ na̱ndicani na̱ xíca xi̱hi̱n Juan ña̱ nu̱ dá. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱cana da i̱vi̱ táhan da̱ xíca xi̱hi̱n da̱
18 Os discípulos de João Batista lhe contaram tudo que Jesus estava fazendo. Então João chamou dois de seus discípulos
19 já na̱chindahá da̱ na̱ nu̱ Jesús ña̱ ná nda̱ca̱ tu̱hún na̱ mé á á jivi ndusa cúú á Cristo, mé a̱ chindahá Ndióxi̱ cacomí cuéntá sa̱há ña̱yivi, á ndítahan candati na inga ga̱ quixi.
19 e os enviou ao Senhor, para lhe perguntar: “O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?”.
20 Tá na̱xi̱nu̱ na̱ xíca xi̱hi̱n Juan nu̱ íin Jesús já na̱cachi na já xi̱hi̱n á:
20 Os dois discípulos de João encontraram Jesus e lhe disseram: “João Batista nos enviou para lhe perguntar: ‘O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?’”.
21 Mé hora na̱xi̱nu̱ co̱o na̱ cán nu̱ íin Jesús já na̱xini na na̱ndaja va̱ha Jesús cua̱há ña̱yivi quíhvi̱, na̱ na̱sandoho tá nu̱ú cue̱he̱. Ta na̱tavá a̱ ínima̱ quini na̱sañuhu ínima̱ java na. Ta cua̱há ndiva̱ha na̱ cua̱á na̱ndinu̱na̱ nu̱u̱ na̱caja Jesús.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de suas doenças, enfermidades e espíritos impuros, e restaurou a visão a muitos cegos.
22 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ tá na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ú na̱ xíca xi̱hi̱n Juan cán já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
22 Em seguida, disse aos discípulos de João: “Voltem a João e contem a ele o que vocês viram e ouviram: os cegos veem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas-novas são anunciadas aos pobres”.
23 Ta̱hví na̱cuu na̱ co̱ jándacoo ña̱ cándeé ini na ye̱he̱ —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ná.
23 E disse ainda: “Felizes são aqueles que não se sentem ofendidos por minha causa”.
24 Tá na̱quee na̱ na̱chindahá Juan cán cua̱ha̱n na̱ já na̱casáhá Jesús cáha̱n sa̱ha̱ Juan nu̱ú ña̱yivi cán já cáchí a̱ já xi̱hi̱n ná:
24 Depois que os discípulos de João saíram, Jesus começou a falar a respeito dele para as multidões: “Que tipo de homem vocês foram ver no deserto? Um caniço que qualquer brisa agita?
25 Ndía̱ na̱queta ndó cande̱hé ndó. A̱ ju̱ú da̱ cán cúú ta̱a ndíxi jahmá lánda̱ ndiva̱ha. Sa̱ xíni̱ va̱ha ndó ña̱ co̱ ndúu toho da̱ ndíxi jahmá lánda̱ yucú íchí. Ndá da̱ ndíxi jahmá lánda̱ ta cája da ña̱ cúni̱ yiquí cu̱ñu da, mé da̱ cán cúú da̱ ndúu vehe rey cuití va.
25 Afinal, o que esperavam ver? Um homem vestido com roupas caras? Não, quem veste roupas caras e vive no luxo mora em palácios.
26 Ndía̱ na̱sa̱ha̱n ndó na̱xini ndó cán. Á co̱ó na̱sa̱ha̱n ndó cuni jo̱ho ndó nu̱ cáha̱n in da̱ cúú profeta nu̱ ndo̱. Mé a̱ nda̱a̱ da̱ cán cúú dá in profeta ta íin chága̱ sa̱ha̱ dá a̱ ju̱ú ga̱ inga profeta na̱sa̱nduu sa̱nahá.
26 Acaso procuravam um profeta? Sim, ele é mais que profeta.
27 Jáchi̱ mé Juan cúú dá da̱ cáha̱n tu̱hun Ndióxi̱ sa̱ha̱ tá cáchí a̱ já:
27 João é o homem ao qual as Escrituras se referem quando dizem: ‘Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho à tua frente’.
28 Cande̱hé ndo̱ ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱. Tañu tócó ndihi ña̱yivi co̱ó ga̱ inga profeta cáhnu chága̱ a̱ ju̱ú ga̱ Juan, mé da̱ jácandúta̱ ña̱yivi. Joo ndá na̱ sa̱ na̱ndiquia̱hva mé ndáha̱ Ndióxi̱ ña̱ ná cacomí a̱ cuéntá sa̱ha̱ ná, va̱tí cúú ná na̱ co̱ó sa̱ha̱, na̱ cán cúú na̱ cáhnu chága̱ a̱ ju̱ú ga̱ Juan —na̱cachi Jesús.
28 Eu lhes digo: de todos que nasceram de mulher, nenhum é maior que João Batista. E, no entanto, até o menor no reino de Deus é maior que ele”.
29 Tá na̱xini jo̱ho tócó ndihi ña̱yivi ndúu cán ña̱ yóho já na̱ndicuni na ña̱ cája nda̱a̱ Ndióxi̱ tócó ndihi ña̱ha. Na̱ na̱ca̱hán já cúú na̱ na̱jácandúta̱ Juan ta tañu na̱ cán na̱sañuhu java ri na̱ játaca jiu̱hún cuéntá impuesto.
29 Todos que ouviram as palavras de Jesus, até mesmo os cobradores de impostos, concordaram que o caminho de Deus era justo, pois tinham sido batizados por João.
30 Joo na̱ fariseo xi̱hín na̱ jána̱ha̱ ley Moisés, na̱ co̱ó na̱jácandúta̱ Juan cán, na̱ cán cúú na̱ na̱quehe núu na tócó ndihi ña̱ma̱ni̱ cúni̱ Ndióxi̱ caja xi̱hi̱n ná.
30 Os fariseus e mestres da lei, no entanto, rejeitaram o propósito de Deus para eles, pois recusaram o batismo de João.
31 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ná:
31 “Assim, a que posso comparar o povo desta geração?”, perguntou Jesus.
32 Cúú ná tátu̱hun na̱ va̱lí sáco̱o sájíquí nu̱ú ya̱hvi ta cáyuhú na̱ nu̱ú java ga̱ na̱ va̱lí ndúu cán já cáchí na̱ já: “Na̱tiví nde̱ tótíví nu̱ ndo̱ joo co̱ó na̱xeen ndó cata sáhá ndo̱. Ta na̱xita cuéha̱ ndiva̱ha nde̱ nu̱ ndo̱ ta ni co̱ó na̱sacu ndó.”
32 “Como posso descrevê-los? São como crianças que brincam na praça. Queixam-se a seus amigos: ‘Tocamos flauta, e vocês não dançaram, entoamos lamentos, e vocês não choraram’.
33 Quia̱hva já íin ña̱yivi ndúu tiempo viti jáchi̱ na̱quixi Juan, da̱ jácandúta̱ ña̱yivi ta na̱xijuhun da ta co̱ó na̱xihi da vino joo na̱cachi ndó sa̱ha̱ dá ña̱ ndáca̱a̱n ínima̱ quini ini da.
33 Quando João Batista apareceu, não costumava comer e beber em público, e vocês disseram: ‘Está possuído por demônio’.
34 Ta tá na̱xi̱nu̱ ye̱he̱, da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ nduu ña̱yivi ta xíxi i̱ pan ta xíhi i̱ vino já na̱casáhá cáchí ndo̱ sa̱há i̱ ña̱ cúu u̱ in ta̱a nde̱hé ndiva̱ha ta xíhi ndiva̱ha i̱. Ta cáchí ndo̱ ña̱ cátóó ndiva̱ha i̱ cacuu u̱ amigo na̱ cája cua̱chi xi̱hín na̱ játaca jiu̱hún cuéntá impuesto.
34 O Filho do Homem, por sua vez, come e bebe, e vocês dizem: ‘É comilão e beberrão, amigo de cobradores de impostos e pecadores’.
35 Joo na̱ cúni̱ cánda̱a̱ ini ña̱ nda̱a̱, na̱ cán cúú na̱ cánda̱a̱ ini ña̱ cája Juan xi̱hín ye̱he̱ ña̱ nda̱a̱ —na̱cachi Jesús xi̱hín na̱ cán.
35 Mas a sabedoria é comprovada pela vida daqueles que a seguem.”
36 In táhan da̱ fariseo na̱cana da Jesús ña̱ ná cu̱hu̱n a̱ cuxu a vehe da. A̱nda̱ já na̱sa̱ha̱n Jesús vehe da já na̱saco̱o a nu̱ mesa.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para jantar. Jesus foi à casa dele e tomou lugar à mesa.
37 Joo ndaja coo in ñáñáha̱, mé ñá ñuu cán tá na̱ñe̱he̱ ñá tu̱hun ña̱ na̱xi̱nu̱ Jesús vehe Simón cán cuxu a já na̱xi̱nu̱ ñá xi̱hín in yúyú alabastro, ña̱ na̱chutú nda̱a̱ xi̱hi̱n sítí támi sáha̱n na̱casa̱a̱ ñá nu̱ Jesús. Mé ñáñáha̱ yóho cúú ñá in ñá cája cua̱há cua̱chi.
37 Quando uma mulher daquela cidade, uma pecadora, soube que ele estava jantando ali, trouxe um frasco de alabastro contendo um perfume caro.
38 Ta sácu ñá na̱caxítí ña̱ sa̱ha̱ Jesús ta xi̱hín ticui̱í nu̱u̱ ñá na̱jácuchu ñá sa̱há. Ta tá na̱ndihi já na̱jáhi̱chi̱ ñá do̱ xi̱hín ijí ji̱ni̱ ña̱. A̱nda̱ já na̱tatí yúhu̱ ñá sa̱há. Ta na̱chojó ñá sítí támi sáha̱n cán ja̱ta̱ sáha̱ á.
38 Em seguida, ajoelhou-se aos pés de Jesus, chorando. As lágrimas caíram sobre os pés dele, e ela os secou com seu cabelo; e continuou a beijá-los e a derramar perfume sobre eles.
39 Tá na̱xini mé da̱ fariseo, da̱ na̱cana Jesús vehe da cán ña̱ yóho já na̱ca̱hán da̱ já: “Tá profeta ndusa ná cacuu da̱ yóho ta sa̱ cánda̱a̱ va ini da ndá ñá cúú ñá cáni ndaa ndáha̱ sa̱ha̱ dá jáchi̱ cúú ñá ña̱ cája cua̱há cua̱chi”, na̱ca̱hán Simón cán.
39 Quando o fariseu que havia convidado Jesus viu isso, disse consigo: “Se este homem fosse profeta, saberia que tipo de mulher está tocando nele. Ela é uma pecadora!”.
40 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hín da̱ fariseo cán:
40 Jesus disse ao fariseu: “Simão, tenho algo a lhe dizer”. “Diga, mestre”, respondeu Simão.
41 A̱nda̱ já na̱sacu Jesús in quia̱hva nu̱ dá já na̱cachi a já xi̱hi̱n dá:
41 Então Jesus lhe contou a seguinte história: “Um homem emprestou dinheiro a duas pessoas: quinhentas moedas de prata a uma delas e cinquenta à outra.
42 Ta ni in da̱ cán co̱ ndéé da̱ cha̱hvi da ña̱ yícá da̱ sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱caja cáhnu ini da̱ sáhan tóo jiu̱hún cán sa̱há ña̱ yícá ndíví da̱ cán. Ta viti cachún xi̱hín i̱, Simón, ndá da̱ cáhún ti̱xi ndíví da̱ yóho cacuu da da̱ qui̱hvi̱ ini chága̱ mé da̱, da̱ na̱caja cáhnu ini sa̱ha̱ cuéntá ña̱ na̱sa̱yicá da̱ cán —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n Simón.
42 Como nenhum dos devedores conseguiu lhe pagar, ele generosamente perdoou ambos e cancelou suas dívidas. Qual deles o amou mais depois disso?”.
43 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe Simón cán tu̱hun nu̱ Jesús já na̱cachi da já xi̱hi̱n á:
43 Simão respondeu: “Suponho que aquele de quem ele perdoou a dívida maior”. “Você está certo”, disse Jesus.
44 A̱nda̱ já na̱sande̱hé Jesús ñá na̱cho̱jo̱ sítí sa̱há cán já na̱cachi a já xi̱hi̱n Simón:
44 Então voltou-se para a mulher e disse a Simão: “Veja esta mulher ajoelhada aqui. Quando entrei em sua casa, você não ofereceu água para eu lavar os pés, mas ela os lavou com suas lágrimas e os secou com seus cabelos.
45 Ta yóhó, co̱ó na̱tatí yu̱hún sa̱jóho ye̱he̱ tá na̱sa̱a̱ i̱ vehún. Joo ñá yóho, ja̱nda̱ nani na̱qui̱hvi ñá vehún tátí yúhu̱ ñá sa̱há i̱. Ta a̱nda̱ viti ñúhú cája ñá a̱.
45 Você não me cumprimentou com um beijo, mas, desde a hora em que entrei, ela não parou de beijar meus pés.
46 Ta ni co̱ó na̱chojó tohún sítí ji̱ní i̱ tá na̱xi̱nu̱ i̱ vehún. Joo ñá yóho na̱chojó ñá sítí támi sáha̱n sa̱há i̱.
46 Você não me ofereceu óleo para ungir minha cabeça, mas ela ungiu meus pés com um perfume raro.
47 Ta cáchí i̱ xu̱hu̱n, Simón, ña̱ xi̱hín ña̱ cája ñá yóho náha̱ ña̱ mé a̱ nda̱a̱ quíhvi̱ ini ñá ye̱he̱ jáchi̱ na̱caja cáhnu ini i̱ sa̱há cua̱chi ñá va̱tí cua̱há ndiva̱ha cúú á. Joo ndá na̱ cáhán ña̱ chá cuití va cua̱chi cája cáhnu ini i̱ sa̱ha̱, na̱ cán cúú ri na̱ chá cuití quíhvi̱ ini na ye̱he̱ —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n Simón.
47 “Eu lhe digo: os pecados dela, que são muitos, foram perdoados e, por isso, ela demonstrou muito amor por mim. Mas a pessoa a quem pouco foi perdoado demonstra pouco amor”.
48 A̱nda̱ já na̱casáhá cáchí a̱ já xi̱hi̱n ñáñáha̱ cán:
48 Então Jesus disse à mulher: “Seus pecados estão perdoados”.
49 Ta tócó ndihi java ga̱ na̱ na̱taca ndúu coo nu̱ mesa vehe Simón cán na̱casáhá cáchí xi̱hi̱n táhan na já:
49 Os homens que estavam à mesa diziam entre si: “Quem é esse que anda por aí perdoando pecados?”.
50 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ñáñáha̱ cán:
50 E Jesus disse à mulher: “Sua fé a salvou. Vá em paz”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.