Lucas 4
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs NVT
1 Tá na̱ndihi cán na̱quee Jesús yu̱ta Jordán. Ta na̱ndicutú nda̱a̱ ínima̱ mé á xi̱hi̱n ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ ta mé a̱ cán na̱sandaca Jesús na̱sa̱ha̱n yucú íchí nu̱ú co̱ ndúu ña̱yivi.
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do rio Jordão e foi conduzido pelo Espírito no deserto,
2 Ta cán na̱sahi̱in Jesús ti̱xi i̱vi̱ jico qui̱vi̱ ta na̱xito ndojó tiñáhá sa̱cua̱ha̱ mé á. Ta tócó ndihi qui̱vi̱ cán co̱ó na̱xixi a ta tá na̱ndihi já na̱casáhá cuíco a.
2 onde foi tentado pelo diabo durante quarenta dias. Não comeu nada durante todo esse tempo, e teve fome.
3 A̱nda̱ já na̱cachi tiñáhá sa̱cua̱ha̱ cán já xi̱hi̱n á:
3 Então o diabo lhe disse: “Se você é o Filho de Deus, ordene que esta pedra se transforme em pão”.
4 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ ri̱ já na̱cachi a já:
4 Jesus, porém, respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Uma pessoa não vive só de pão’”.
5 Tá na̱ndihi já ndáca tiñáhá sa̱cua̱ha̱ cán Jesús na̱sa̱ha̱n rí in ji̱ni̱ yucú jícó xi̱hi̱n á já na̱na̱ha̱ rí tócó ndihi ñuu ndúu ñuyíví nu̱ á in tóo loho joho.
5 Então o diabo o levou a um lugar alto e, num momento, lhe mostrou todos os reinos do mundo.
6 A̱nda̱ já na̱cachi rí já xi̱hi̱n á:
6 “Eu lhe darei a glória destes reinos e autoridade sobre eles, pois são meus e posso dá-los a quem eu quiser”, disse o diabo.
7 Ta quia̱hva i̱ ña̱ nu̱u̱n tá ná caxítún nu̱ú i̱ caja cáhnún ye̱he̱ —na̱cachi rí xi̱hi̱n á.
7 “Eu lhe darei tudo se me adorar.”
8 Joo na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ ri̱ já cáchí a̱ já:
8 Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Adore o Senhor, seu Deus, e sirva somente a ele’”.
9 Tá na̱ndihi já ndáca tucu tiñáhá sa̱cua̱ha̱ cán Jesús na̱sa̱ha̱n rí ñuu Jerusalén xi̱hi̱n á. Ta na̱jándaa rí a̱ nu̱ jícó ji̱ni̱ veñu̱hu cáhnu ndáca̱a̱n cán já na̱cachi rí já xi̱hi̱n á:
9 Então o diabo o levou a Jerusalém, até o ponto mais alto do templo, e disse: “Se você é o Filho de Deus, salte daqui.
10 Jáchi̱ nu̱ú tu̱hun Ndióxi̱ ndáa̱ in tu̱hun ña̱ cáchí a̱ já:
10 Pois as Escrituras dizem: ‘Ele ordenará a seus anjos que o protejam.
11 Ta ndiñehe ndáha̱ ná yo̱hó já quéa̱ ná a̱ ndícue̱he̱ sa̱hu̱n tá ná cachihin sa̱hu̱n xi̱hín yu̱u̱, cáchí tu̱hun Ndióxi̱ —na̱cachi rí xi̱hi̱n Jesús.
11 Eles o sustentarão com as mãos, para que não machuque o pé em alguma pedra’”.
12 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ ri̱ já cáchí a̱ já:
12 Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Não ponha à prova o Senhor, seu Deus’”.
13 Ña̱ cán quéa̱ na̱quee xóo tóo tiñáhá sa̱cua̱ha̱ nu̱ Jesús ta na̱quee rí cua̱ha̱n ri̱ jáchi̱ co̱ó na̱ñe̱he̱ íní ri̱ ndá quia̱hva coto ndojó chága̱ rí a̱.
13 Quando o diabo terminou de tentar Jesus, deixou-o até que surgisse outra oportunidade.
14 Ta ndaja coo na̱ndicó co̱o Jesús estado Galilea. Ta íin cua̱há ndée̱ a̱ jáchi̱ na̱ndicutú nda̱a̱ ínima̱ mé á xi̱hi̱n ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱. Ta ndijáá ña̱yivi ndúu cán na̱casáhá na̱ cáha̱n na̱ sa̱ha̱ mé á.
14 Então Jesus, cheio do poder do Espírito, voltou para a Galileia. Relatos a seu respeito se espalharam rapidamente por toda a região.
15 Ta na̱casáhá a̱ jána̱ha̱ tu̱hun Ndióxi̱ nu̱ú ña̱yivi ini veñu̱hu in in ñuu na. Ta tócó ndihi na cáha̱n va̱ha na sa̱há ña̱ cája mé á.
15 Ele ensinava nas sinagogas, e todos o elogiavam.
16 Tá na̱ndihi já cuanúhu̱ Jesús ñuu Nazaret nu̱ú na̱sahnu a. Ta mé qui̱vi̱ ndíquehe ndée̱ ná cán, na̱sa̱ha̱n mé á veñu̱hu. Ta na̱caja tá quia̱hva sá caja mé á já na̱nda̱ca̱ ndichi a cahvi a tu̱hun Ndióxi̱ nu̱ú ña̱yivi.
16 Quando Jesus chegou a Nazaré, cidade de sua infância, foi à sinagoga no sábado, como de costume, e se levantou para ler as Escrituras.
17 Na̱sa̱ha̱n na̱ libro na̱ca̱hyí profeta Isaías nu̱ á ña̱ ná cahvi a ña̱ nu̱ú na̱ ndúu veñu̱hu cán. Ta tá na̱suná a̱ libro cán já na̱ndiñe̱he̱ á nu̱ ndáa̱ ña̱ cáchí a̱ já:
17 Entregaram-lhe o livro do profeta Isaías, e ele o abriu e encontrou o lugar onde estava escrito:
18 Chútú nda̱a̱ ínima̱ i̱ xi̱hi̱n ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱,
18 “O Espírito do Senhor está sobre mim, pois ele me ungiu para trazer as boas-novas aos pobres. Ele me enviou para anunciar que os cativos serão soltos, os cegos verão, os oprimidos serão libertos,
19 Ta na̱chindahá mé á ye̱he̱ ña̱ ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hín ña̱yivi ña̱ sa̱ na̱xi̱nu̱ co̱o tiempo va̱ha ndiva̱ha jáchi̱ cúni̱ Ndióxi̱ caja cua̱há ña̱ma̱ni̱ xi̱hín ña̱yivi, já cáchí ña̱ na̱cahvi Jesús nu̱ú na̱ cán.
19 e que é chegado o tempo do favor do Senhor”.
20 Tá na̱ndihi já na̱chicaji Jesús libro cán já na̱ndiquia̱hva mé á ña̱ nu̱ú da̱ cája chúun veñu̱hu cán ta na̱saco̱o a. Na̱ ñúhu veñu̱hu cán sánde̱hé na̱ nu̱ mé á.
20 Jesus fechou o livro, devolveu-o ao assistente e sentou-se. Todos na sinagoga o olhavam atentamente.
21 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
21 Então ele começou a dizer: “Hoje se cumpriram as Escrituras que vocês acabaram de ouvir”.
22 Ta ndijáá ña̱yivi cán cáha̱n va̱ha na sa̱ha̱ Jesús ta cátóntó na̱ sa̱há ña̱ ndató ndiva̱ha tu̱hun cáha̱n xi̱hi̱n ná. Já na̱casáhá ndáca̱ tu̱hún táhan na já cáchí na̱ já:
22 Todos falavam bem dele e estavam admirados com as palavras de graça que saíam de seus lábios. Contudo, perguntavam: “Não é esse o filho de José?”.
23 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús xi̱hín na̱ cán já:
23 Então ele disse: “Sem dúvida, vocês citarão para mim o ditado: ‘Médico, cure a si mesmo’, ou seja, ‘Faça aqui, em sua cidade, o mesmo que fez em Cafarnaum’.
24 A̱nda̱ já na̱ca̱ha̱n chága̱ Jesús xi̱hi̱n ná já na̱cachi tucu a já:
24 Eu, porém, lhes digo a verdade: nenhum profeta é aceito em sua própria cidade.
25 Mé a̱ nda̱a̱ ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱. Tá na̱sahi̱in profeta Elías sa̱nahá já na̱sanduu cua̱há ri na̱ cuáa̱n tañu ña̱yivi Israel ta na̱ndoho ndiva̱ha ini na jáchi̱ na̱quixi in jo̱co ndeé ndiva̱ha sa̱há ña̱ co̱ó na̱cuun ja̱vi̱ ti̱xi u̱ni̱ cui̱a̱ java.
25 “Por certo havia muitas viúvas necessitadas em Israel no tempo de Elias, quando o céu se fechou por três anos e meio e uma fome terrível devastou a terra.
26 Joo co̱ó na̱chindahá toho Ndióxi̱ Elías ña̱ ná cu̱hu̱n da̱ chindeé da̱ na̱ ndúu nación Israel cán. Ña̱ na̱caja Ndióxi̱ quéa̱ na̱chindahá a̱ da̱ nu̱ú in ñá cuáa̱n na̱sahi̱in ñuu Sarepta yati ñuu Sidón cán.
26 E, no entanto, Elias não foi enviado a nenhuma delas, mas sim a uma estrangeira, uma viúva de Sarepta, na região de Sidom.
27 Ta quia̱hva já na̱sahi̱in ri tiempo tá na̱sacuu Eliseo profeta. Mé tiempo cán na̱sanduu cua̱há na̱ na̱ndoho cue̱he̱ táhyi̱ nación Israel cán. Joo in túhún da̱ na̱ndaja va̱ha da̱ cán, da̱ naní Naamán, da̱ na̱quixi ñuu tóho̱ naní Siria —na̱cachi Jesús xi̱hín na̱ cán.
27 E havia muitos leprosos em Israel no tempo do profeta Eliseu, mas o único que ele curou foi Naamã, o sírio”.
28 Tá na̱xini jo̱ho na̱ ñúhu veñu̱hu cán ña̱ na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ná já na̱xo̱jo̱ ndiva̱ha ini na xi̱hi̱n á.
28 Quando ouviram isso, aqueles que estavam na sinagoga ficaram furiosos.
29 Já na̱ndicui̱ta na xi̱hi̱n á ta na̱tavá na̱ Jesús yuhú ñuu. Ta cán na̱jándaa na a̱ ji̱ni̱ yucú jícó nu̱ cánúu ñuu cán. Já na̱ca̱hán na̱ chindahá nihni na a̱ ja̱nda̱ ni̱nu̱.
29 Levantaram-se, expulsaram Jesus da cidade e o arrastaram até a beira do monte sobre o qual a cidade tinha sido construída. Pretendiam empurrá-lo precipício abaixo,
30 Joo na̱ya̱ha Jesús cua̱ha̱n nu̱ ná já na̱quee a cua̱ha̱n va.
30 mas ele passou por entre a multidão e seguiu seu caminho.
31 A̱nda̱ já na̱quee Jesús cua̱ha̱n ñuu Capernaum, ña̱ ndáca̱a̱n estado Galilea. Ta cán na̱casáhá jána̱ha̱ tu̱hun Ndióxi̱ nu̱ú ña̱yivi mé qui̱vi̱ ndíquehe ndée̱ ná.
31 Então Jesus foi a Cafarnaum, uma cidade na Galileia, onde ensinava na sinagoga aos sábados.
32 Ta chí cátóntó na̱ tá quia̱hva jána̱ha̱ Jesús nu̱ ná jáchi̱ cáha̱n mé á tátu̱hun in da̱ íin sa̱ha̱ cahnda chuun.
32 Ali também o povo ficou admirado com seu ensino, pois ele falava com autoridade.
33 Mé ini veñu̱hu nu̱ ndáca̱a̱n Jesús jána̱ha̱ cán na̱sa̱ndaca̱a̱n in da̱ta̱a, da̱ ndáca̱a̱n in ínima̱ quini ini. Já na̱cayuhú ínima̱ quini cán nu̱ Jesús já cáchí ri̱ já:
33 Certa ocasião, estando ele na sinagoga, um homem possuído por um demônio, um espírito impuro, gritou:
34 —Jándacoo táji̱ nde̱he̱, Jesús, da̱ ñuu Nazaret. Ndá cuéntá quéa̱ quíhvi nuún xi̱hín nde̱. A̱ vásún jándihún sa̱há nde̱. Sa̱ xíni̱ va̱ha i̱ yo̱hó ta cánda̱a̱ cáxí ini i̱ ña̱ cúún in da̱ yi̱i̱ na̱chindahá Ndióxi̱ —na̱cachi ínima̱ quini cán xi̱hi̱n Jesús.
34 “Por que vem nos importunar, Jesus de Nazaré? Veio para nos destruir? Sei quem é você: o Santo de Deus!”.
35 A̱nda̱ já na̱casáhá Jesús jána̱ni a ínima̱ quini ndáca̱a̱n ini da̱ta̱a cán já na̱cachi a já xi̱hi̱n ri̱:
35 Jesus o repreendeu, dizendo: “Cale-se! Saia deste homem!”. Então o espírito jogou o homem no chão à vista da multidão e saiu dele, sem machucá-lo.
36 Tócó ndihi ña̱yivi na̱sanduu cán na̱yi̱hví ndiva̱ha na. Ta já na̱casáhá cáchí xi̱hi̱n táhan na já:
36 Admirado, o povo exclamava: “Que autoridade e poder ele tem! Até os espíritos impuros lhe obedecem e saem quando ele ordena!”.
37 Ta níí cúú ñuu válí cán na̱ndicui̱ta nuu tu̱hun sa̱ha̱ Jesús.
37 E as notícias a respeito de Jesus se espalharam pelos povoados de toda a região.
38 A̱nda̱ já na̱quee Jesús veñu̱hu cán já cua̱ha̱n vehe in da̱ naní Simón. Tá na̱xi̱nu̱ a̱ cán já na̱qui̱hvi a ini vehe da. Ta na̱xini a ña̱ quíhvi̱ ñá cúú xo̱jo Simón cán, ña̱ chíca̱a̱n cáhni̱ ndeé ña̱. Chí na̱xi̱ca̱ ta̱hví na̱ nu̱ Jesús ña̱ ná ndaja va̱ha mé á ña̱.
38 Depois de sair da sinagoga naquele dia, Jesus foi à casa de Simão, onde encontrou a sogra dele muito doente, com febre alta. Quando os presentes suplicaram por ela,
39 A̱nda̱ já na̱cayati Jesús nu̱ ña̱ já na̱sahnda chuun nu̱ú cue̱he̱ cán ña̱ ná quee a. Já na̱ndindaa ña̱ chíca̱a̱n cáhni̱ á ña̱ chí i̱vi̱ la̱á na̱ndico̱o ñá já na̱casáhá cája ndíví ñá ña̱ cuxu na.
39 Jesus se pôs ao lado da cama e repreendeu a febre, que a deixou. Ela se levantou de imediato e passou a servi-los.
40 Tá na̱que̱ta nuu ca̱ndii mé qui̱vi̱ cán já ñéhe ña̱yivi na̱ quíhvi̱ ndúu nu̱ ná na̱xi̱nu̱ na̱ nu̱ Jesús. Tá nu̱ú cue̱he̱ na̱sa̱ndoho na̱ cán ta tá na̱chinúu Jesús ndáha̱ á ji̱ní in in na já na̱ndiva̱ha na na̱caja mé á.
40 Quando o sol se pôs, as pessoas trouxeram seus familiares enfermos até ele. Qualquer que fosse a doença, ao pôr as mãos sobre eles, Jesus curava a todos.
41 Ta cua̱ha̱ táhan na̱ quíhvi̱ cán na̱cana ínima̱ quini ini na na̱caja mé á. Ta tá quéta rí quini cán já cáyuhú cóhó ri̱ nu̱ Jesús já cáchí ri̱ já:
41 Muitos estavam possuídos por demônios, que saíam gritando: “Você é o Filho de Deus!”. Jesus, no entanto, os repreendia e não permitia que falassem, pois sabiam que ele era o Cristo.
42 Tá na̱ti̱vi inga qui̱ví ita̱a̱n já na̱quee Jesús ñuu cán ta cua̱ha̱n in nu̱ cáa xóo. Joo na̱casáhá ña̱yivi ndínducú na̱ mé á ja̱nda̱ quia̱hva na̱xi̱nu̱ na̱ nu̱ íin a jáchi̱ cúni̱ na̱ caji na nu̱u̱ á ná a̱ jándacoo a na̱.
42 Logo cedo na manhã seguinte, Jesus retirou-se para um lugar isolado. As multidões o procuravam por toda parte e, quando finalmente o encontraram, suplicaram que não as deixasse.
43 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ná:
43 Ele, porém, disse: “Preciso anunciar as boas-novas do reino de Deus também em outras cidades, pois para isso fui enviado”.
44 Chí na̱xi̱ca nuu Jesús jána̱ha̱ tu̱hun Ndióxi̱ nu̱ú ña̱yivi ini veñu̱hu estado Galilea cán.
44 E continuou a anunciar sua mensagem nas sinagogas da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.