Lucas 22
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs ARC
1 Ta yati tandaa víco̱ pascua tá xíxi ña̱yivi pan ña̱ co̱ quée yusá na̱xia̱a̱ xi̱hi̱n.
1 Estava, pois, perto a Festa dos Pães Asmos, chamada de Páscoa.
2 Já na̱casáhá na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ xi̱hín na̱ jána̱ha̱ ley Moisés ndúcú na̱ ndaja caja na cahní na̱ Jesús. A̱ cu̱ú caja na cahní tívi na ña̱ jáchi̱ yíhví na̱ cana̱há ña̱yivi xi̱hi̱n ná.
2 E os principais dos sacerdotes e os escribas andavam procurando como o matariam, porque temiam o povo.
3 Joo ndaja coo tiñáhá sa̱cua̱ha̱ na̱nde̱ta nuu rí ínima̱ in táhan u̱xu̱ i̱vi̱ da̱ xíca tuun xi̱hi̱n Jesús. Mé da̱ cán naní da̱ Judas ta Judas Iscariote cáha̱n na̱ xi̱hi̱n dá.
3 Entrou, porém, Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, o qual era do número dos doze.
4 Ta na̱sa̱ha̱n Judas ca̱ha̱n da̱ xi̱hín na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ ta xi̱hín na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ policía ndáá veñu̱hu. Ta na̱nditúhún da̱ xi̱hi̱n ná ña̱ cuu caja da ji̱có túhún da̱ Jesús ta ndiquia̱hva ñahá dá mé á nu̱ ná.
4 E foi e falou com os principais dos sacerdotes e com os capitães de como lho entregaria,
5 Xi̱hín ña̱ yóho na̱caji̱i̱ íní na̱ cán ta na̱sa̱ha̱n na̱ tu̱hun na nu̱ Judas ña̱ quia̱hva na jiu̱hún nu̱ dá.
5 os quais se alegraram e convieram em lhe dar dinheiro.
6 Ta na̱candúsa Judas caja da ña̱ chí na̱casáhá da̱ ndúcú da̱ ndaja caja da ndiquia̱hva da Jesús nu̱ú na̱ cán tá co̱ó ña̱yivi ndúu xi̱hi̱n á.
6 E ele concordou e buscava oportunidade para lho entregar sem alvoroço.
7 Na̱tandaa mé víco̱ tá xíxi na pan ña̱ co̱ quée yusá na̱xia̱a̱ xi̱hi̱n. Mé víco̱ yóho na̱sacaja na ña̱ tá nu̱ cuía̱ ta sáhní na̱ ndicachi válí jóco̱ na̱ nu̱ Ndióxi̱.
7 Chegou, porém, o dia da Festa dos Pães Asmos, em que importava sacrificar a Páscoa.
8 Mé qui̱vi̱ já na̱sahnda Jesús chuun nu̱ Pedro xi̱hín nu̱ Juan já na̱cachi a já xi̱hi̱n dá:
8 E mandou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a Páscoa, para que
9 A̱nda̱ já na̱cachi da̱ cán já xi̱hi̱n á:
9 E eles lhe perguntaram: Onde queres que a preparemos?
10 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ dá já na̱cachi a já:
10 E ele lhes disse: Eis que, quando entrardes na cidade, encontrareis um homem levando um cântaro de água; segui-o até à casa em que ele entrar.
11 Ta já cu̱hu̱n ndó ca̱ha̱n ndó xi̱hi̱n mé da̱ xi̱hín ña̱ha vehe cán já cachi ndó já xi̱hi̱n dá: “Da̱ jána̱ha̱ nde̱he̱ cúú da̱ cáchí xu̱hu̱n: Ndáchí íin nu̱ú coo i̱ cajíni i̱ vicó pascua xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hín i̱.”
11 E direis ao pai de família da casa: O mestre te diz: Onde está o aposento em que hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
12 A̱nda̱ já jána̱ha̱ mé da̱ cán in cuarto cáhnu ña̱ cánúu ji̱ni̱ véhe piso ni̱nu. Sa̱ íin tia̱hva va ña. Cán caja ndíví ndó ña̱ cajíní —na̱cachi Jesús.
12 Então, ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado; aí fazei os preparativos.
13 A̱nda̱ já na̱quee ndíví da̱ cán cua̱ha̱n da̱. Ta tá íin na̱cachi Jesús xi̱hi̱n dá coo quia̱hva já ndusa na̱sahi̱in. Ta chí na̱caja ndíví da̱ tócó ndihi ña̱ cajíni na vicó pascua.
13 E, indo eles, acharam como lhes havia sido dito; e prepararam a Páscoa.
14 Tá na̱xi̱nu̱ co̱o hora cajíni na já na̱saco̱o Jesús xi̱hi̱n tócó ndihi na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á nu̱ mesa.
14 E, chegada a hora, pôs-se à mesa, e, com ele, os doze apóstolos.
15 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ná:
15 E disse-lhes: Desejei muito comer convosco esta Páscoa, antes que padeça,
16 Jáchi̱ mé a̱ nda̱a̱ ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱ ja̱nda̱ ná xi̱nu̱ qui̱vi̱ cacomí Ndióxi̱ cuéntá sa̱há ña̱yivi a̱nda̱ jáví cajíni tucu u̱ vicó pascua xi̱hi̱n ndo̱ —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ná.
16 porque vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 A̱nda̱ já na̱tiin a in vaso nu̱ ñúhu tó uva ta na̱ndiquia̱hva ndixa̱hvi nu̱ Ndióxi̱. Ta já na̱cachi a já xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á:
17 E, tomando o cálice e havendo dado graças, disse: Tomai-o e reparti-
18 Jáchi̱ a̱ ndícó co̱o ga̱ i̱ coho i̱ tó uva ja̱nda̱ quia̱hva ná xi̱nu̱ co̱o qui̱vi̱ cacomí Ndióxi̱ cuéntá sa̱há ña̱yivi —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ná.
18 porque vos digo que já não beberei do fruto da vide, até que venha o Reino de Deus.
19 Tá na̱ndihi na̱tiin a pan ta na̱ndiquia̱hva ndixa̱hvi nu̱ Ndióxi̱ sa̱há. A̱nda̱ já na̱sahnda java ña̱ já na̱sa̱ha̱n ña̱ nu̱ú na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
19 E, tomando o pão e havendo dado graças, partiu- o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que por vós é dado; fazei isso em memória de mim.
20 Tá sa̱ na̱ndihi na̱xijíni na ta já na̱tiin a vaso nu̱ ñúhu tó uva ta já na̱cachi a já:
20 Semelhantemente, tomou o cálice, depois da ceia, dizendo: Este cálice é o Novo Testamento no meu sangue, que é derramado por vós.
21 ʼCuni jo̱ho va̱ha ndó ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱. Nu̱ mesa yóho íin coo da̱ ji̱có túhún ye̱he̱.
21 Mas eis que a mão do que me trai
22 Jáchi̱ ja̱nda̱ sa̱nahá na̱sacu ini Ndióxi̱ ña̱ ndítahan ndoho ini ye̱he̱, da̱ na̱chindahá mé á nduu ña̱yivi. Joo ndáhví na̱cuu da̱ ji̱có túhún ye̱he̱ —na̱cachi Jesús.
22 E, na verdade, o Filho do Homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!
23 Xi̱hín ña̱ na̱cachi Jesús yóho na̱casáhá na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán ndáca̱ tu̱hún táhan na sa̱ha̱ ndá da̱ cúú da̱ sácú ini cu̱hu̱n ji̱có túhún ñahá.
23 E começaram a perguntar entre si qual deles seria o que havia de fazer isso.
24 Tá na̱ndihi já na̱casáhá ndítúhún i̱hvi̱ xi̱hi̱n táhan da̱ xíca tuun xi̱hi̱n Jesús cán sa̱há ndá da̱ cúú da̱ íin chága̱ sa̱ha̱.
24 E houve também entre eles contenda sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱cachi Jesús já xi̱hín ndihi da̱ cán:
25 E ele lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que têm autoridade sobre eles são chamados benfeitores.
26 Joo co̱ó nditahan coo ña̱ cán tañu mé ndó. Ña̱ ndítahan caja ndó quéa̱ tá in ndó cúni̱ ndó cacuu ndó da̱ íin chága̱ sa̱ha̱, xíní ñúhú jánuu ndáha̱ ndó mé ndó tátu̱hun da̱ loho chága̱ nu̱ ndíhi ndó. Ta ndá da̱ cúni̱ cahnda chuun, xíní ñúhú cacuu da tátu̱hun in da̱ cája ndíví nu̱ mesa xitoho da.
26 Mas não seja como o menor; e quem governa, como quem serve.
27 Mé ndó sa̱ cánda̱a̱ va̱ha ini ndó ña̱ íin chága̱ sa̱há da̱ íin coo nu̱ mesa a̱ ju̱ú ga̱ da̱ cája ndíví ñahá. Joo ye̱he̱ na̱jánuu ndáha̱ i̱ mí i̱ ta na̱nduu u̱ tátu̱hun in da̱ cája ndíví nu̱ ndo̱.
27 Pois qual é maior: quem está porém, entre vós, sou como aquele que serve.
28 ʼNdóhó cúú ndó na̱ na̱sanduu tuun xi̱hín i̱ nu̱ tócó ndihi ña̱ i̱hvi̱ na̱quixi nu̱ú i̱.
28 E vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ tá quia̱hva na̱caja tátá i̱ ña̱ma̱ni̱ xi̱hín i̱ ña̱ ná cacomí i̱ cuéntá sa̱há ña̱yivi quia̱hva já caja i̱ ña̱ma̱ni̱ xi̱hi̱n ndó
29 E eu vos destino o Reino, como meu Pai mo destinou,
30 ña̱ ná nditútú ndó canduu ndó xi̱hín i̱ tá ná cacomí i̱ cuéntá sa̱há ña̱yivi. Ta já ná cuu caja vií ndo̱ sa̱há na̱ na̱quixi ndíhu̱xu̱ i̱vi̱ táhndá na̱ na̱quixi chi̱chi Israel —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ná.
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu Reino e vos assenteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 A̱nda̱ já na̱ndica̱ha̱n Jesús já na̱cachi a já xi̱hi̱n Pedro:
31 Disse também o Senhor: Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo.
32 Joo sa̱ na̱xi̱ca̱ ta̱hví i̱ nu̱ Ndióxi̱ sa̱ha̱ yóhó, Simón já ná a̱ jándacoún ña̱ cándeé inún ye̱he̱. Ta tá sa̱ na̱ndicó co̱o inún xi̱hín ña̱ cajún ja̱n, ndítahan chindeún java ga̱ na̱ cándeé ini ye̱he̱ já ná coo nda̱cú na̱ íchi̱ cuéntá mí i̱ —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n dá.
32 Mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, confirma teus irmãos.
33 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe Pedro tu̱hun nu̱ Jesús já na̱cachi da já xi̱hi̱n á:
33 E ele lhe disse: Senhor, estou pronto a ir contigo até à prisão e à morte.
34 Já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá:
34 Mas ele disse: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes negues que me conheces.
35 Tá na̱ndihi já na̱nda̱ca̱ tu̱hún Jesús na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
35 E disse-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje ou sandálias, faltou-vos, porventura, alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 A̱nda̱ já na̱cachi tucu a já xi̱hi̱n ná:
36 Disse-lhes, pois: Mas, agora, aquele que tiver bolsa, tome-
37 Jáchi̱ sa̱nahá na̱ca̱hyi̱ a̱ nu̱ libro yi̱i̱ Ndióxi̱ ta sa̱há ye̱he̱ na̱ca̱ha̱n tá na̱cachi a já: “Na̱cachi ña̱yivi cúú dá ta̱a quini sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱chitáhan na da̱ xi̱hín ña̱yivi quini.” Tócó ndihi ña̱ na̱ca̱hyi̱ nu̱ú tu̱hun Ndióxi̱ sa̱há ye̱he̱ sa̱nahá xíní ñúhú xi̱nu̱ co̱o a viti —na̱cachi Jesús.
37 porquanto vos digo que importa que em mim se cumpra aquilo que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Porque o que
38 A̱nda̱ já na̱cachi na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán já:
38 E eles disseram: Senhor, eis aqui duas espadas. E ele lhes disse: Basta.
39 Tá na̱ndihi já na̱quee Jesús cua̱ha̱n yúcu̱ yíto̱ Olivo nu̱ sá sa̱ha̱n tuun a ca̱ca̱ ta̱hví a̱ nu̱ Ndióxi̱. Ta já ndíco̱ ndihi na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán ja̱tá cua̱ha̱n na̱.
39 E, saindo, foi, como costumava, para o monte das Oliveiras; e também os seus discípulos o seguiram.
40 Ta tá sa̱ na̱xi̱nu̱ co̱o na cán já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
40 E, quando chegou àquele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Tá na̱ndihi já na̱tavá xóo Jesús mé á tañu na̱ cán já na̱sa̱ha̱n tátu̱hun in quia̱hva nu̱ xínu̱ co̱o in yu̱u̱ tá jání yó ña̱ xi̱hi̱n ndáha̱ yo̱. Quia̱hva já na̱caxícá mé á tañu na̱ cán já na̱caxítí a̱ xíca̱ ta̱hví a̱ nu̱ Ndióxi̱.
41 E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e, pondo-se de joelhos, orava,
42 Já na̱cachi a já:
42 dizendo: Pai, se queres, passa de mim este cálice; todavia, não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 A̱nda̱ já na̱canáha̱ in táto̱ Ndióxi̱ indiví já na̱xi̱nu̱ a̱ sáhan tu̱hun ndeé ini Jesús.
43 E apareceu-lhe um anjo do céu, que o confortava.
44 Ta na̱casáhá ndóho ndiva̱ha ini Jesús jáchi̱ na̱cacuéha̱ ini a. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱nducú ndéé chága̱ ví a̱ xíca̱ ta̱hví a̱ nu̱ Ndióxi̱. Ta chí ndícaa mé te̱e̱n á nu̱ ñúhu̱ ta dó cán cúú dó tátu̱hun ni̱i̱ cúyu nu̱ ñúhu̱.
44 E, posto em agonia, orava mais intensamente. E o seu suor tornou-se em grandes gotas de sangue que corriam até ao chão.
45 Ta tá na̱ndihi na̱xi̱ca̱ ta̱hví a̱ nu̱ Ndióxi̱ já na̱nda̱ca̱ ndichi a já na̱quee a cua̱ha̱n nu̱ ndúu na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán. Ta na̱nditahan mé á na̱ ndúu na quíji̱ na̱. A̱ ju̱ú quia̱hva cándií ini na sa̱há ña̱ cán na̱naá ini na na̱qui̱ji̱ na̱.
45 E, levantando-se da oração, foi ter com os seus discípulos e achou-os dormindo de tristeza.
46 A̱nda̱ já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
46 E disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos, e orai para que não entreis em tentação.
47 Ja̱nda̱ cáha̱n chá va Jesús xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán cándichi a já na̱xi̱nu̱ cua̱há ndiva̱ha ña̱yivi nu̱ íin a. Ta in táhan da̱ u̱xu̱ i̱vi̱ xíca tuun xi̱hi̱n á, da̱ naní Judas cán, da̱ cán cúú da̱ ndáca ñayivi va̱xi da. Ta na̱cayati da tatí yúhu̱ dá sa̱jóho Jesús.
47 E, estando ele ainda a falar, surgiu uma multidão; e um dos doze, que se chamava Judas, ia adiante dela e chegou-se a Jesus para o beijar.
48 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá:
48 E Jesus lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem?
49 Tá na̱xini tócó ndihi na̱ ndúu xi̱hi̱n Jesús cán ña̱ cúu já na̱casáhá ndáca̱ tu̱hún na̱ mé á já na̱cachi na já:
49 E, vendo os que estavam com ele o que ia suceder, disseram-lhe: Senhor, feriremos à espada?
50 Joo in táhan da̱ xíca tuun xi̱hi̱n Jesús cán na̱jándicue̱he̱ da̱ in da̱ cúú mozo da̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ cán jáchi̱ na̱chitúhu̱n dá jo̱ho xoo cuáha da.
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 Joo já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ná:
51 E, respondendo Jesus, disse: Deixai-os; basta. E, tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Ta na̱casáhá cáha̱n Jesús xi̱hín na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ cán xi̱hín na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ policía ndáá veñu̱hu xi̱hín na̱ sa̱cua̱há veñu̱hu cán, mé na̱ na̱casa̱a̱ tiin na Jesús já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
52 E disse Jesus aos principais dos sacerdotes, e capitães do templo, e anciãos que tinham ido contra ele: Saístes com espadas e porretes, como para deter um salteador?
53 Joo co̱ó a̱ ná caja toho ndó xi̱hín i̱ tá na̱sahi̱in i̱ tañu ndó veñu̱hu cán. Joo núná nu̱ ndó viti caja núu ndó jáchi̱ na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ ña̱ma̱ni̱ ña̱ ná tiin ndó ye̱he̱. Jáchi̱ na̱cuaá viti ta chíndeé tiñáhá sa̱cua̱ha̱ ndo̱hó caja ndó ña̱ núu —na̱cachi Jesús xi̱hín na̱ cán.
53 Tenho estado todos os dias convosco no templo e não estendestes as mãos contra mim, mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.
54 A̱nda̱ já na̱tiin na Jesús. Já ñéhe na a̱ cua̱ha̱n na̱ vehe da̱ cúú sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ cán. Ta xícá xícá ndíco̱ Pedro ja̱ta̱ ná cua̱ha̱n da̱.
54 Então, prendendo-o, o levaram e o meteram em casa do sumo sacerdote. E Pedro seguia-o de longe.
55 Ta tá na̱xi̱nu̱ co̱o ña̱yivi cán yuhú yéhé da̱ cúú sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ cán já na̱ndicahmi na ñúhu̱ na̱saco̱o na xítúní na̱. Já na̱xi̱nu̱ co̱o ri Pedro na̱saco̱o da tañu na̱ cán xítúní da̱.
55 E, havendo-se acendido fogo no meio do pátio, estando todos sentados, assentou-se Pedro entre eles.
56 Joo ndaja coo in ñáñáha̱ cája chúun vehe ju̱tu̱ sa̱cua̱ha̱ cán na̱xini ñá íin coo da xítúní da̱ yávi̱ núhu̱ cán. Ta na̱casáhá sánde̱hé ñá nu̱ dá já cáchí ñá já:
56 E como certa criada, vendo-o estar assentado ao fogo, pusesse os olhos nele, disse: Este também estava com ele.
57 Joo na̱casáhá Pedro chíje̱hé tu̱hun da já na̱cachi da já:
57 Porém ele negou-o, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 Chá va ta na̱xini inga da̱ta̱a Pedro ta já na̱cachi da já xi̱hi̱n dá:
58 E, um pouco depois, vendo-o outro, disse: Tu és também deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.
59 Ta tá sa̱ na̱ya̱ha tátu̱hun in hora já na̱cachi inga da̱ta̱a já:
59 E, passada quase uma hora, um outro afirmava, dizendo: Também este verdadeiramente estava com ele, pois também é galileu.
60 A̱nda̱ já na̱cachi Pedro já xi̱hi̱n dá:
60 E Pedro disse: Homem, não sei o que dizes. E logo, estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 A̱nda̱ já na̱ndicoto nihni Jesús na̱sande̱hé a̱ nu̱ Pedro. Tá na̱ndicu̱hu̱n ini Pedro sa̱há tu̱hun na̱cachi Jesús xi̱hi̱n dá tá cáma̱ní tiin na a̱ tá na̱cachi a já: “Mé qui̱vi̱ viti tá cáma̱ni̱ cana chéle já u̱ni̱ tañu chije̱hé tu̱hún sa̱há i̱ ta ca̱hún ña̱ co̱ xíni̱ tohún ye̱he̱”, na̱cachi a xi̱hi̱n dá.
61 E, virando-se o Senhor, olhou para Pedro, e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe tinha dito: Antes que o galo cante hoje, me negarás três vezes.
62 A̱nda̱ já na̱queta Pedro cua̱ha̱n da̱ já na̱casáhá sácu ndiva̱ha da.
62 E, saindo Pedro para fora, chorou amargamente.
63 Ta java da̱ta̱a, da̱ ndúu ndáá Jesús cán na̱casáhá da̱ sácu̱ ndaa da ña̱. Ta na̱cani ñahá da̱.
63 E os homens que detinham Jesus zombavam dele, ferindo-o.
64 Na̱chicaji da nu̱u̱ á ta na̱cani da ja̱hndá nu̱u̱ á já na̱casáhá da̱ ndáca̱ tu̱hún da̱ mé á já cáchí da̱ já xi̱hi̱n á:
64 E, vendando-lhe os olhos, feriam-no no rosto e perguntavam-lhe, dizendo: Profetiza-nos: quem é que te feriu?
65 Ta cua̱há chága̱ nu̱ú ña̱ núu cáha̱n na̱ xi̱hi̱n á ña̱ cána̱há na̱ xi̱hi̱n á.
65 E outras muitas coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Ta tá sa̱ na̱ti̱vi já na̱taca na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú na̱ Israel cán xi̱hín na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ cán xi̱hín na̱ jána̱ha̱ ley Moisés cán viti. Já ñéhe na Jesús cua̱ha̱n na̱ cavií sa̱há nu̱ú na̱ cán. Ta tá sa̱ na̱nditútú ndihi na̱ cán ndúu na já na̱nda̱ca̱ tu̱hún na̱ Jesús já na̱cachi na já xi̱hi̱n á:
66 E logo que foi dia, ajuntaram-se os anciãos do povo, e os principais dos sacerdotes, e os escribas, e o conduziram ao seu concílio,
67 —Ca̱xi tu̱hun xi̱hín nde̱ á cúún Cristo, da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ cacomí cuéntá sa̱há ña̱yivi —na̱cachi na xi̱hi̱n á.
67 e lhe perguntaram: Se tu és o Cristo, dize-nos. Ele replicou: Se vo-lo disser, não o crereis;
68 Ta cája i̱ cuéntá a̱ cáha̱n ndó xi̱hín i̱ tá ná nda̱ca̱ tu̱hún i̱ ndo̱hó. Ta cája i̱ cuéntá ni a̱ cándúsa ndó janí ndó ye̱he̱.
68 e também, se vos perguntar, não me respondereis, nem me soltareis.
69 Joo viti sa̱ na̱tandaa qui̱ví cu̱hu̱n ye̱he̱, da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ nduu ña̱yivi ta coo i̱ xoo cuáha Ndióxi̱ indiví jáchi̱ íin ndée̱ mé á caja tócó ndihi ña̱ha —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ná.
69 Desde agora, o Filho do Homem se assentará à direita do poder de Deus.
70 A̱nda̱ já na̱casáhá tócó ndihi na̱ cán ndáca̱ tu̱hún na̱ mé á já na̱cachi na já:
70 E disseram todos: Logo, és tu o Filho de Deus? E ele lhes disse: Vós dizeis que eu sou.
71 A̱nda̱ já na̱casáhá tócó ndihi na̱ cán cáha̱n na̱ já na̱cachi na já:
71 Então, disseram: De que mais testemunho necessitamos? Pois nós mesmos o ouvimos da sua boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.