Lucas 18
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs ACF
1 Na̱sacu Jesús in quia̱hva nu̱ ná jáchi̱ xi̱hín quia̱hva yóho cúni̱ a̱ jána̱ha̱ nu̱ ná ña̱ níí tiempo xíní ñúhú ca̱ca̱ ta̱hví na̱ nu̱ Ndióxi̱ ta co̱ ndítahan cuitá ini na xi̱hi̱n á.
1 E contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre, e nunca desfalecer,
2 Já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
2 Dizendo: Havia numa cidade um certo juiz, que nem a Deus temia, nem respeitava o homem.
3 Ta mé ñuu cán na̱sahi̱in in ñá cuáa̱n. Ta ndijáá níí qui̱vi̱ sáha̱n ñá cáha̱n nda̱hví ña̱ xi̱hi̱n mé juéxe̱ cán ña̱ ná caja vií da̱ sa̱há ña̱ sa̱há in na̱ co̱ cúní táhan xi̱hi̱n ña̱.
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma certa viúva, que ia ter com ele, dizendo: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 Ta sa̱ cua̱há qui̱vi̱ ta já cúu va ñá sáha̱n ñá nu̱ dá ta co̱ cúni̱ da̱ caja vií da̱ sa̱ha̱ ña̱. Joo tá na̱ndihi já na̱ca̱hán da̱ já: “Va̱tí co̱ó toní ñúhú i̱ xi̱hi̱n Ndióxi̱ ta ni co̱ sáhní i̱ mí i̱ cúú ña̱yivi
4 E por algum tempo não quis atendê-la; mas depois disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 joo já caja tá caja vií i̱ sa̱ha̱ ñá cuáa̱n yóho jáchi̱ jándi̱hi ndiva̱ha ñá ye̱he̱ sa̱há ña̱ cán ndiquehe e̱ sa̱ha̱ ña̱ já ná a̱ quíxi ga̱ ñá jándi̱hi ñá ini i̱”, na̱ca̱hán da̱ cúú juéxe̱ cán —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ná.
5 Todavia, como esta viúva me molesta, hei de fazer-lhe justiça, para que enfim não volte, e me importune muito.
6 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hín na̱ ndúu cán já:
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 Joo cáhnu ga̱ ví ña̱ha caja Ndióxi̱ tá ná ndiquehe a sa̱há na̱ cúú cuéntá mé á tá xíca̱ ta̱hví na̱ nu̱ á ñuú ta ndiví. Jáchi̱ ndáti tia̱hva chíndeé a̱ na̱ cúú cuéntá mé á.
7 E Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que clamam a ele de dia e de noite, ainda que tardio para com eles?
8 Mé a̱ nda̱a̱ ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱ ña̱ i̱vi̱ la̱á ndiquehe mé á sa̱ha̱ ná. Joo in ña̱ha cúni̱ nda̱ca̱ tu̱hún i̱ ndo̱hó. Á ndiñe̱hé e̱ ña̱yivi cándeé ini na ye̱he̱ tá ná xi̱nu̱ qui̱ví quixi tucu u̱ ñuyíví yóho —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ná.
8 Digo-vos que depressa lhes fará justiça. Quando porém vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 A̱nda̱ já na̱sacu Jesús inga quia̱hva nu̱ú java ña̱yivi, na̱ ndíñehe jícó mé, na̱ cáhán ña̱ mé cuití na̱ cája ña̱ va̱ha. Ta já na̱casáhá cáchí a̱ já xi̱hi̱n ná:
9 E disse também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 —In tañu i̱vi̱ ta̱a na̱sa̱ha̱n da̱ veñu̱hu ca̱ca̱ ta̱hví da̱ nu̱ Ndióxi̱. In táhan da̱ cán cúú fariseo ta inga da̱ cán cúú da̱ játaca jiu̱hún cuéntá impuesto.
10 Dois homens subiram ao templo, para orar; um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Ta nani xíca̱ ta̱hví da̱ fariseo cán nu̱ Ndióxi̱ cándichi da já cáchí da̱ já: “Tátá Ndióxi̱, ndíquia̱hva i̱ ndixa̱hvi nu̱ ndo̱ jáchi̱ co̱ cája i̱ tá quia̱hva cája java ga̱ ña̱yivi. Jáchi̱ java na cája cuíhná na̱ ta quini cája na ta cátóó na̱ coo na xi̱hi̱n ñájíhí ñani táhan na. Ta jári ndíquia̱hva i̱ ndixa̱hvi nu̱ ndo̱ jáchi̱ co̱ cája i̱ tá quia̱hva cája da̱ játaca jiu̱hún cuéntá impuesto yóho.
11 O fariseu, estando em pé, orava consigo desta maneira: Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros; nem ainda como este publicano.
12 Jáchi̱ ye̱he̱ i̱vi̱ tañu xíjuhun i̱ in in semana ta tá cháhvi na ye̱he̱ sa̱há chuun cája i̱ já cáva̱ha i̱ u̱xu̱ táhndá ta já jóco̱ i̱ in táhndá nu̱ mé ndó”, cáchí da̱ fariseo cán.
12 Jejuo duas vezes na semana, e dou os dízimos de tudo quanto possuo.
13 Joo da̱ játaca jiu̱hún cuéntá impuesto cán xícá xícá na̱sandichi da ta chí ni nu̱u̱ dá co̱ cúni̱ da̱ ndiñehe da indiví sa̱há ña̱ cáhán da̱ ña̱ co̱ó sa̱ha̱ dá caja da ña̱. Ña̱ cája da quéa̱ cáni da yi̱ca ndícá da̱ ta já cáchí da̱ já xíca̱ ta̱hví da̱ nu̱ Ndióxi̱: “Tátá Ndióxi̱, candáhví ini ndó ye̱he̱ jáchi̱ cúú u̱ in da̱ cája cua̱chi”, cáchí da̱.
13 O publicano, porém, estando em pé, de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 Mé a̱ nda̱a̱ ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱ ña̱ na̱caja cáhnu ini Ndióxi̱ sa̱há da̱ játaca jiu̱hún cuéntá impuesto já cuanúhu̱ va da joo co̱ó na̱caja cáhnu ini a sa̱há da̱ fariseo cán. Na̱caja cáhnu ini Ndióxi̱ sa̱há da̱ játaca jiu̱hún cuéntá impuesto jáchi̱ ndá na̱ ndíñehe jícó mé jánuu ndáha̱ Ndióxi̱ na̱. Joo ndá na̱ jánuu mé nu̱ Ndióxi̱ já jándiñehe jícó mé á na̱ —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ná.
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque qualquer que a si mesmo se exalta será humilhado, e qualquer que a si mesmo se humilha será exaltado.
15 Ta cua̱há ña̱yivi ñéhe na na̱ va̱lí na̱xi̱nu̱ co̱o na nu̱ Jesús já ná cani ndaa ndáha̱ á na̱. Joo tá na̱xini na̱ xíca tuun xi̱hi̱n Jesús cán ña̱ yóho, na̱casáhá na̱ cája cue̱he̱ na̱ xi̱hi̱n mé na̱ ndáca na̱ va̱lí cán.
15 E traziam-lhe também meninos, para que ele lhes tocasse; e os discípulos, vendo isto, repreendiam-nos.
16 Joo na̱cana Jesús na̱ já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
16 Mas Jesus, chamando-os para si, disse: Deixai vir a mim os meninos, e não os impeçais, porque dos tais é o reino de Deus.
17 Mé a̱ nda̱a̱ ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱ ndá na̱ co̱ cúni̱ ndiquia̱hva na mé ná ndáha̱ Ndióxi̱ tátu̱hun cája na̱ va̱lí yóho já quéa̱ a̱ cúu cacomí Ndióxi̱ cuéntá sa̱ha̱ ná —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ná.
17 Em verdade vos digo que, qualquer que não receber o reino de Deus como menino, não entrará nele.
18 In táhan da̱ sáhndá chuun cán na̱nda̱ca̱ tu̱hún da̱ Jesús já na̱cachi da já xi̱hi̱n á:
18 E perguntou-lhe um certo príncipe, dizendo: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá:
19 Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém há bom, senão um, que é Deus.
20 Sa̱ xíni̱ vún ña̱ sáhndá Ndióxi̱ nu̱u̱n cajún já cáchí a̱ já: “Coto a̱ coún xi̱hi̱n ñájíhí á yíi̱ ñani táhún. Coto a̱ cáhnún ndi̱i. Coto a̱ cája cuíhnún. Coto a̱ cáhu̱n ña̱ tu̱hún sa̱há ña̱yivi. Ta caja cáhnún tátún nánún” —na̱cachi Jesús xi̱hín da̱ cui̱cá cán.
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás, não matarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe da̱ cán tu̱hun nu̱ Jesús já na̱cachi da já xi̱hi̱n á:
21 E disse ele: Todas essas coisas tenho observado desde a minha mocidade.
22 Tá na̱xini jo̱ho Jesús ña̱ na̱cachi da̱ yóho xi̱hi̱n á já na̱cachi a já xi̱hi̱n dá:
22 E quando Jesus ouviu isto, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens, reparte-o pelos pobres, e terás um tesouro no céu; vem, e segue-me.
23 Tá na̱xini jo̱ho da̱ cui̱cá cán ña̱ na̱cachi Jesús xi̱hi̱n dá já na̱cacuéha̱ ndiva̱ha ini da jáchi̱ íin cua̱há ndiva̱ha ña̱ha dá.
23 Mas, ouvindo ele isto, ficou muito triste, porque era muito rico.
24 Tá na̱xini Jesús ña̱ na̱cacuéha̱ ini da̱ cui̱cá cán já cáchí a̱ já:
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Jáchi̱ ja̱nda̱ cama chága̱ cuu ya̱ha in camello ini in yávi̱ sa̱ha̱ yítu̱cú a̱ ju̱ú ga̱ ña̱ ná ndiquia̱hva in na̱ cui̱cá mé ná ndáha̱ Ndióxi̱ ña̱ ná cacomí a̱ cuéntá sa̱ha̱ ná —na̱cachi Jesús.
25 Porque é mais fácil entrar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Tá na̱xini jo̱ho ña̱yivi ndíta cán ña̱ na̱cachi Jesús já na̱cachi na̱ cán já:
26 E os que ouviram isto disseram: Logo quem pode salvar-se?
27 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ná:
27 Mas ele respondeu: As coisas que são impossíveis aos homens são possíveis a Deus.
28 A̱nda̱ já na̱cachi Pedro já:
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ dá já na̱cachi a já:
29 E ele lhes disse: Na verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou mulher, ou filhos, pelo reino de Deus,
30 na̱ cán cúú na̱ ñe̱he̱ cua̱ha̱ chága̱ ña̱ha ñuyíví yóho ja̱ta̱ tócó ndihi ña̱ na̱jándacoo na. Ta va̱xi qui̱ví já ñe̱he̱ táhvi̱ ri na catacu na indiví a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱ —na̱cachi Jesús.
30 Que não haja de receber muito mais neste mundo, e na idade vindoura a vida eterna.
31 Tá na̱ndihi já na̱tavá xóo Jesús ndíhu̱xu̱ i̱vi̱ na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán. Já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
31 E, tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém, e se cumprirá no Filho do homem tudo o que pelos profetas foi escrito;
32 Jáchi̱ mé ñuu cán tiin na ye̱he̱ já ndiquia̱hva na ye̱he̱ ndahá na̱ tóho̱. Cua̱cu̱ ndaa na ye̱he̱. Canahá na̱ xi̱hín i̱. Cuihna ndaa na tóji̱í na̱ ye̱he̱.
32 Pois há de ser entregue aos gentios, e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 Cani na ye̱he̱. Ta tá na̱ndihi já cahní na̱ ye̱he̱. Joo tá ná ya̱ha u̱ni̱ qui̱vi̱ já nditacu tucu u̱ tañu na̱ na̱xi̱hi̱ —na̱cachi Jesús.
33 E, havendo-o açoitado, o matarão; e ao terceiro dia ressuscitará.
34 Joo na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán ni loho co̱ó na̱canda̱a̱ ini na ña̱ cúni̱ Jesús cachi a xi̱hi̱n ná. Jáchi̱ cúú á ña̱ha ña̱ co̱ó na̱cuu canda̱a̱ ini na sa̱ha̱.
34 E eles nada disto entendiam, e esta palavra lhes era encoberta, não percebendo o que se lhes dizia.
35 Tá na̱cayati Jesús ñuu Jericó cán ta yati jíi̱n íchi̱ nu̱ xíca̱ mé á cua̱ha̱n cán íin coo in da̱ cua̱á sáti da.
35 E aconteceu que chegando ele perto de Jericó, estava um cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 Ta tá na̱xini jo̱ho da ña̱ yáha cua̱há ña̱yivi cua̱ha̱n na̱ já na̱casáhá da̱ ndáca̱ tu̱hún da̱ ndía̱ cúu.
36 E, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 A̱nda̱ já na̱cachi na já xi̱hi̱n dá:
37 E disseram-lhe que Jesus Nazareno passava.
38 A̱nda̱ já na̱casáhá da̱ cua̱á cán cáyuhú da̱ já cáchí da̱ já:
38 Então clamou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
39 Joo ña̱yivi, na̱ cánu̱ú cua̱ha̱n xi̱hi̱n Jesús cán na̱casáhá na̱ cája cue̱he̱ na̱ xi̱hi̱n dá ña̱ ná caji da yúhu̱ dá. Joo ví ga̱ ví na̱casáhá da̱ cáyuhú da̱ já cáchí tucu da:
39 E os que iam passando repreendiam-no para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 A̱nda̱ já na̱candichi Jesús já na̱sahnda chuun ña̱ ná cañehe na da̱ cua̱á cán nu̱ á. Ta tá na̱xi̱nu̱ da̱ nu̱ á já na̱nda̱ca̱ tu̱hún a̱ da̱.
40 Então Jesus, parando, mandou que lho trouxessem; e, chegando ele, perguntou-lhe,
41 Já na̱cachi a já xi̱hi̱n dá:
41 Dizendo: Que queres que te faça? E ele disse: Senhor, que eu veja.
42 Tá na̱ndihi já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá:
42 E Jesus lhe disse: Vê; a tua fé te salvou.
43 Chí i̱vi̱ la̱á na̱nu̱na̱ nu̱ú da̱ cua̱á cán. Ta chí a̱ ju̱ú quia̱hva cája cáhnu da Ndióxi̱. Ndíco̱ da̱ Jesús cua̱ha̱n da̱. Ta jári tócó ndihi ña̱yivi tá na̱xini na ña̱ yóho já na̱casáhá na̱ cája cáhnu na Ndióxi̱.
43 E logo viu, e seguia-o, glorificando a Deus. E todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.