Lucas 17
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs NTLH
1 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á:
1 Jesus disse aos seus discípulos:
2 Ja̱nda̱ va̱ha chága̱ ná candi̱co̱ in yu̱ú yo̱jó ji̱co̱ ná ta ná ndihi sa̱ha̱ ná ca̱há tañu̱hú a̱ ju̱ú ga̱ ña̱ jándicava na na̱ nda̱hví yóho nu̱ú cua̱chi.
2 Seria melhor para essa pessoa que ela fosse jogada no mar com uma grande pedra de moinho amarrada no pescoço do que fazer com que um destes pequeninos peque.
3 Cuéntá coo ndó xi̱hín ña̱ cája ndó.
3 Tenham cuidado! Se o seu irmão pecar, repreenda-o; se ele se arrepender, perdoe.
4 Ta va̱tí u̱sa̱ táhndá ná caja da cua̱chi nu̱ ndo̱ in qui̱vi̱ ta já va̱xi tucu da nu̱ ndo̱ u̱sa̱ táhndá ta já cásáhá cáchí tucu da xi̱hi̱n ndo̱ ña̱ a̱ ndícó co̱o ga̱ da̱ caja da ña̱ já ndítahan nu̱ ndó caja cáhnu ini ndó sa̱ha̱ dá —na̱cachi Jesús.
4 Se pecar contra você sete vezes num dia e cada vez vier e disser: “Me arrependo”, então perdoe.
5 Tá na̱ndihi já na̱cachi na̱ xíca tuun xi̱hi̱n Jesús cán já xi̱hi̱n á:
5 Os apóstolos pediram ao Senhor: — Aumente a nossa fé.
6 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ná:
6 E ele respondeu:
7 ʼTá íin in mozo ndo̱ ta chindahá ndó da̱ yúcu̱ ña̱ ná tiin da ya̱ta̱ á candaa da quíti̱ ja̱na̱ ndo̱ ta tá ná ndicó co̱o da̱ cán já ama ná cachi ndó xi̱hi̱n dá ña̱ ná ya̱ha da caco̱o da nu̱ mesa cuxu da.
7 Jesus disse:
8 Ña̱ caja ndó quéa̱ cachi ndó já xi̱hi̱n dá: “Jácatáhan ña̱ha ná cajíni i̱ ta caja ndíví ná cuxu u̱. Ta tá sa̱ na̱ndihi na̱xixi i̱ já cuxu mún tá cúnu̱n”, ña̱ ja̱n va quéa̱ ca̱ha̱n ndó xi̱hi̱n mozo ndo̱.
8 Claro que não! Pelo contrário, você dirá: “Prepare o jantar para mim, ponha o avental e me sirva enquanto eu como e bebo. Depois você pode comer e beber.”
9 Ta ama ná ndiquia̱hva ña̱yivi ndixa̱hvi nu̱ mozo na̱ tá na̱ndihi na̱caja da in chuun na̱sahnda na nu̱ dá caja da.
9 Por acaso o empregado merece agradecimento porque obedeceu às suas ordens?
10 Ta quia̱hva já ndítahan coo ri xi̱hi̱n ndóhó va. Tá ná ndihi na̱caja ndó tócó ndihi chuun na̱sahnda Ndióxi̱ nu̱ ndo̱ já ndítahan nu̱ ndó cachi ndó já: “Mé nde̱ cúú nde̱ mozo co̱ó sa̱ha̱ ta na̱caja cuití va nde̱ chuun ndítahan nu̱ú nde̱ caja nde̱”, já ndítahan cachi ndó —na̱cachi Jesús xi̱hín na̱ cán.
10 Assim deve ser com vocês. Depois de fazerem tudo o que foi mandado, digam: “Somos empregados que não valem nada porque fizemos somente o nosso dever.”
11 Ta nani xíca Jesús cua̱ha̱n chí ñuu Jerusalén já na̱ya̱ha chí xoo nu̱ íin lindero na̱ Samaria xi̱hín na̱ Galilea.
11 Jesus continuava viajando para Jerusalém e passou entre as regiões da Samaria e da Galileia.
12 Ta tá na̱xi̱nu̱ co̱o a in ñuu loho já na̱queta u̱xu̱ ta̱a ndóho cue̱he̱ táhyi̱ nu̱ á joo na̱sacui̱ta xícá da̱ nu̱ á.
12 Quando estava entrando num povoado, dez leprosos foram se encontrar com ele. Eles pararam de longe
13 Já na̱casáhá cáyuhú da̱ nu̱ Jesús já na̱cachi da já xi̱hi̱n á:
13 e gritaram: — Jesus, Mestre, tenha pena de nós!
14 Tá na̱xini Jesús ndíhu̱xu̱ da̱ cán já na̱cachi a já xi̱hi̱n dá:
14 Jesus os viu e disse: Quando iam pelo caminho, eles foram curados.
15 Ta ndaja coo in táhan ndíhu̱xu̱ da̱ cán tá na̱xini da ña̱ na̱ndivií yiquí cu̱ñu da já na̱cavatá ndiva̱ha da. Ta na̱casáhá da̱ cája cáhnu da Ndióxi̱ cáyuhú cóhó da̱ já na̱ndicó co̱o da nu̱ Jesús.
15 E, quando um deles, que era samaritano , viu que estava curado, voltou louvando a Deus em voz alta.
16 Já na̱caxítí da̱ nu̱ á ja̱nda̱ quia̱hva na̱xi̱nu̱ taan da nu̱ ñúhu̱ jáchi̱ ndíquia̱hva ndiva̱ha da ndixa̱hvi nu̱ á. Ta mé da̱ta̱a yóho cúú dá da̱ Samaria.
16 Ajoelhou-se aos pés de Jesus e lhe agradeceu.
17 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá:
17 Jesus disse:
18 In túhún da̱ tóho̱ yóho cuití va cúú da̱ na̱ndicó co̱o ndíquia̱hva ndixa̱hvi nu̱ Ndióxi̱ —na̱cachi Jesús.
18 Por que somente este estrangeiro voltou para louvar a Deus?
19 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hín da̱ta̱a cán:
19 E Jesus disse a ele:
20 Ta ndaja coo na̱ fariseo na̱casáhá na̱ ndáca̱ tu̱hún na̱ Jesús ña̱ ndá ama casáhá Ndióxi̱ cacomí a̱ cuéntá sa̱há ña̱yivi. A̱nda̱ já na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ ná já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
20 Alguns fariseus perguntaram a Jesus quando ia chegar o Reino de Deus . Ele respondeu:
21 Co̱ó toho ña̱yivi cachi xi̱hi̱n ndo̱: “Yóho íin a”, á “Cáa íin a.” Mé a̱ nda̱a̱ ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱ sa̱ na̱xi̱nu̱ va qui̱vi̱ ta viti tañu mé ndó na̱casáhá cómí Ndióxi̱ cuéntá sa̱há ña̱yivi —na̱cachi Jesús xi̱hín na̱ fariseo cán.
21 Ninguém vai dizer: “Vejam! Está aqui” ou “Está ali”. Porque o Reino de Deus está dentro de vocês.
22 A̱nda̱ já na̱casáhá cáchí a̱ já xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á:
22 Então ele disse aos discípulos:
23 Ta queta ña̱yivi cachi xi̱hi̱n ndo̱: “Yóho íin da.” Á tá co̱ó ta cachi na xi̱hi̱n ndo̱: “Cán íin da”, cachi na xi̱hi̱n ndo̱. Joo coto a̱ cúhu̱n ndó cande̱hé ndo̱. A̱ cándi̱co̱ ndó ja̱ta̱ ná cu̱hu̱n ndo̱.
23 Alguns vão dizer a vocês: “Olhem aqui” ou “Olhem ali”; porém não saiam para procurá-lo.
24 Jáchi̱ tá ná xi̱nu̱ ndusa qui̱ví quixi ye̱he̱ já cuni ndó quixi i̱ tá quia̱hva quixi tasa. Ta ndijáá ña̱yivi cuni na ndá quia̱hva ndiye̱he̱ a̱ tá xoo tá xoo. Quia̱hva já coo tá ná xi̱nu̱ qui̱ví quixi ye̱he̱, da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ nduu ña̱yivi.
24 Porque, assim como o relâmpago brilha de uma ponta do céu até a outra, assim será no dia em que o Filho do Homem vier.
25 Joo jihna ñúhú ndítahan nu̱ú i̱ ndoho ndiva̱ha ini i̱. Ta a̱ ju̱ú quia̱hva candají ña̱yivi ndúu tiempo viti ye̱he̱.
25 Mas primeiro ele precisa sofrer e ser rejeitado pelo povo de hoje.
26 Tá quia̱hva na̱sahi̱in tiempo tá na̱sahi̱in Noé sa̱nahá quia̱hva já coo ri tá ná xi̱nu̱ co̱o qui̱ví quixi ri ye̱he̱, da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ nduu ña̱yivi.
26 Como foi no tempo de Noé, assim também será nos dias de antes da vinda do Filho do Homem.
27 Jáchi̱ mé tiempo cán xíxi na ta xíhi na ta cája na vicó tánda̱ha̱ ja̱nda̱ quia̱hva na̱xi̱nu̱ qui̱ví na̱qui̱hvi Noé ini barco cáhnu. Já na̱xi̱nu̱ ja̱vi̱ quíni ndiva̱ha ta na̱ja̱hvi ñuyíví xi̱hín ticui̱í já na̱xi̱hi̱ ndihi ña̱yivi na̱sa̱nduu tiempo cán.
27 Todos comiam e bebiam, e os homens e as mulheres casavam, até o dia em que Noé entrou na barca. Depois veio o dilúvio e matou todos.
28 Ta quia̱hva já na̱sahi̱in ri mé tiempo tá na̱satacu Lot sa̱nahá. Ja̱ndá joho cáxixi ña̱yivi ta ja̱ndá joho cáxihi na ta ja̱ndá joho xéen na ña̱ha ta ja̱ndá joho jícó na̱ ña̱ha ndúu na ja̱ndá joho cáxutu na ta ja̱ndá joho cáva̱ha na vehe na.
28 A mesma coisa aconteceu no tempo de Ló. Todos comiam e bebiam, compravam e vendiam, plantavam e construíam.
29 Ta tá na̱xi̱nu̱ qui̱ví na̱jándacoo Lot ñuu Sodoma cán já na̱queta da cua̱ha̱n da̱ xi̱hín na̱ vehe da já na̱cu̱yu ñúhu̱ xi̱hín yu̱u̱ cáyi̱ chí indiví ta já na̱xi̱hi̱ ndihi ña̱yivi na̱sa̱nduu cán.
29 No dia em que Ló saiu de Sodoma, choveu do céu fogo e enxofre e matou todos.
30 Quia̱hva já caja ña̱yivi mé tiempo já jáchi̱ ndi̱hi ini na catacu na ja̱nda̱ quia̱hva xi̱nu̱ co̱o qui̱ví quixi tucu ye̱he̱ ñuyíví yóho, mé da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ nduu ña̱yivi.
30 Assim será o dia em que o Filho do Homem aparecer.
31 ʼTa ndá ndó, na̱ ndúu ja̱ta̱ véhe ndó mé qui̱vi̱ já a̱ quíhvi ndó ini vehe ndó ña̱ tavá ndó ña̱ha cómí ndo̱. Ta ndá ndó, na̱ ndúu yúcu̱ a̱ ndíxi ndó vehe ndó.
31 Aí quem estiver em cima da sua casa, no terraço, desça, e fuja logo, e não perca tempo entrando na casa para pegar as suas coisas. E quem estiver no campo não volte para casa.
32 Ndítahan ndicu̱hu̱n ini ndó ndaja na̱ndoho ñá cúú ñájíhí Lot jáchi̱ na̱ca̱va̱ játá nu̱u̱ ña̱ sánde̱hé ñá ña̱ na̱jándacoo ñá ta já na̱ndihi sa̱ha̱ mé ñá cán.
32 Lembrem da mulher de Ló.
33 Ndá na̱ chínúu ínima̱ ja̱tá ña̱ha ñuyíví yóho, na̱ cán cúú na̱ ndihi sa̱ha̱. Joo ndá na̱ ndíquia̱hva mé ndáha̱ mí i̱ ta íin tia̱hva na quivi na sa̱há i̱, na̱ cán cúú na̱ catacu a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱.
33 A pessoa que procura os seus próprios interesses nunca terá a vida verdadeira; mas quem esquece a si mesmo terá a vida verdadeira.
34 ʼMé a̱ nda̱a̱ ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱ ña̱ tá ná xi̱nu̱ qui̱vi̱ cán já ndiquehe e̱ na̱ cúú cuéntá mí i̱. Cacuu a tátu̱hun tá ndúu i̱vi̱ na̱ quíji̱ na̱ in xi̱to ta in na ndiquehe e̱ ta inga na cando̱o va sa̱há ña̱ co̱ó na̱candúsa na mí i̱.
34 Naquela noite duas pessoas estarão dormindo numa mesma cama. Eu afirmo a vocês que uma será levada, e a outra, deixada.
35 Ta tá ndúu i̱vi̱ na̱ ndíco na ta in ñá ndindita cu̱hu̱n xi̱hín i̱ ta inga ñá cando̱o va.
35 Duas mulheres estarão moendo trigo juntas: uma será levada, e a outra, deixada.
36 Ta tá ndúu i̱vi̱ da̱ta̱a yúcu̱ xútu da ta in da ndindita cu̱hu̱n xi̱hín i̱ ta inga da cando̱o va —na̱cachi Jesús.
36 [Naquele dia, dois homens estarão trabalhando na fazenda: um será levado, e o outro, deixado.]
37 Tá na̱xini jo̱ho na̱ xíca tuun xi̱hi̱n Jesús ña̱ yóho já na̱nda̱ca̱ tu̱hún na̱ mé á já na̱cachi na já xi̱hi̱n á:
37 Então os discípulos perguntaram: — Senhor, onde vai ser isso? Ele respondeu:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.