Lucas 12
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs ARA
1 Ta nani cáha̱n Jesús cán na̱casáhá tácá cua̱há ndiva̱ha ña̱yivi. Cua̱ha̱ mil na̱ na̱casáhá ndáí cuu na cán. Ja̱nda̱ quia̱hva cándíhi táhan ndaja táhan mé ná xi̱hi̱n á cua̱ha̱n ná. Nu̱ cuítí na̱ca̱ha̱n Jesús xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á já cáchí a̱ já:
1 Posto que miríades de pessoas se aglomeraram, a ponto de uns aos outros se atropelarem, passou Jesus a dizer, antes de tudo, aos seus discípulos: Acautelai-vos do fermento dos fariseus, que é a hipocrisia.
2 Ta ni in túhún toho ña̱ha a̱ cúu coo je̱hé na̱há jáchi̱ cana tá cana tu̱hun sa̱há.
2 Nada há encoberto que não venha a ser revelado; e oculto que não venha a ser conhecido.
3 Tócó ndihi tu̱hun na̱ca̱ha̱n je̱hé ndó ñuú já va̱xi qui̱vi̱ cuni jo̱ho ña̱yivi ña̱ ndiví táhyí. Tócó ndihi ña̱ na̱ca̱ha̱n je̱hé ndo̱ tá ndájí yéhé já va̱xi qui̱vi̱ canda̱a̱ ini tócó ndihi ña̱yivi ñuu sa̱há —na̱cachi Jesús xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á.
3 Porque tudo o que dissestes às escuras será ouvido em plena luz; e o que dissestes aos ouvidos no interior da casa será proclamado dos eirados.
4 A̱nda̱ já na̱casáhá cáha̱n Jesús xi̱hín ndihi na̱ cán já cáchí a̱ já:
4 Digo-vos, pois, amigos meus: não temais os que matam o corpo e, depois disso, nada mais podem fazer.
5 Ta viti ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndó yo já ndítahan ndusa nu̱ ndó cayi̱hví ndo̱: Ndítahan cayi̱hví ndó Ndióxi̱ jáchi̱ mé a̱ cán quéa̱ cuu caja ña̱ ná quivi ndó ta tá na̱ndihi cuu chica̱a̱n ínima̱ ndo̱ ini indayá. Mé a̱ cán quéa̱ ndítahan ndusa cayi̱hví ndo̱.
5 Eu, porém, vos mostrarei a quem deveis temer: temei aquele que, depois de matar, tem poder para lançar no inferno. Sim, digo-vos, a esse deveis temer.
6 ʼSa̱ xíni̱ va̱ha ndó ña̱ u̱hu̱n laa válí ya̱hvi rí i̱vi̱ jiu̱hún. Va̱tí núu ndiva̱ha sáhan ña̱yivi rí joo co̱ ndíndójó toho Ndióxi̱ sa̱ha̱ ri̱ jáchi̱ ndáá mé á ri̱.
6 Não se vendem cinco pardais por dois asses? Entretanto, nenhum deles está em esquecimento diante de Deus.
7 Quia̱hva já íin ri sa̱ha̱ mé ndó nu̱ Ndióxi̱. Jáchi̱ ja̱nda̱ ijí ji̱ni̱ ndó ja̱n ndáhvi tá in tá in a nu̱ Ndióxi̱. A̱ cáyi̱hví toho ndó jáchi̱ ndiya̱hvi chága̱ ndóhó nu̱ Ndióxi̱ a̱ ju̱ú ga̱ cua̱há laa válí.
7 Até os cabelos da vossa cabeça estão todos contados. Não temais! Bem mais valeis do que muitos pardais.
8 ʼMé a̱ nda̱a̱ ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndó ña̱ ndá na̱ cáxi tu̱hun nu̱ú ña̱yivi ña̱ cua̱ha̱n na̱ cuéntá mí i̱ já quéa̱ cachi mí i̱, da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ nduu ña̱yivi sa̱ha̱ ná ña̱ mé a̱ nda̱a̱ cúú ndusa na̱ cán cuéntá mí i̱. Já cachi i̱ xi̱hi̱n táto̱ Ndióxi̱.
8 Digo-vos ainda: todo aquele que me confessar diante dos homens, também o Filho do Homem o confessará diante dos anjos de Deus;
9 Joo ndá na̱ ná cachi xi̱hín ña̱yivi ña̱ co̱ xíni̱ toho na ye̱he̱ já quéa̱ ni ye̱he̱ a̱ ndícuni toho i̱ na̱ ña̱ cúú ná cuéntá mí i̱ nu̱ táto̱ Ndióxi̱.
9 mas o que me negar diante dos homens será negado diante dos anjos de Deus.
10 ʼTa ndá na̱ ná ca̱ha̱n núu sa̱há ye̱he̱, da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ nduu ña̱yivi, caja cáhnu ini i̱ sa̱ha̱ ná. Joo ndá na̱ ná ca̱ha̱n núu sa̱ha̱ ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱, na̱ cán cúú na̱ a̱ cája cáhnu ini toho Ndióxi̱ sa̱ha̱.
10 Todo aquele que proferir uma palavra contra o Filho do Homem, isso lhe será perdoado; mas, para o que blasfemar contra o Espírito Santo, não haverá perdão.
11 ʼTá ná tiin na ndo̱hó ña̱ cañehe na ndo̱hó cu̱hu̱n ndó na̱hma̱ ndó nu̱ú na̱ sa̱cua̱ha̱ veñu̱hu á nu̱ú na̱ jutixia sa̱há i̱, a̱ ndícani toho ini ndó ña̱ ndá tu̱hun quéa̱ ca̱ha̱n ndó nu̱ú na̱ cán.
11 Quando vos levarem às sinagogas e perante os governadores e as autoridades, não vos preocupeis quanto ao modo por que respondereis, nem quanto às coisas que tiverdes de falar.
12 Jáchi̱ tá ná xi̱nu̱ co̱o hora ca̱ha̱n ndó nu̱ú na̱ cán, jána̱ha̱ ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ nu̱ ndo̱ ndá tu̱hun nducú ñehe ndó nu̱ú na̱ cán —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ná.
12 Porque o Espírito Santo vos ensinará, naquela mesma hora, as coisas que deveis dizer.
13 In táhan da̱ ndáca̱a̱n tañu ña̱yivi cua̱ha̱ cán na̱ca̱ha̱n da̱ xi̱hi̱n Jesús já na̱cachi da já xi̱hi̱n á:
13 Nesse ponto, um homem que estava no meio da multidão lhe falou: Mestre, ordena a meu irmão que reparta comigo a herança.
14 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ dá já na̱cachi a já xi̱hi̱n dá:
14 Mas Jesus lhe respondeu: Homem, quem me constituiu juiz ou partidor entre vós?
15 A̱nda̱ já na̱cachi tucu a já xi̱hín na̱ ndúu cán:
15 Então, lhes recomendou: Tende cuidado e guardai-vos de toda e qualquer avareza; porque a vida de um homem não consiste na abundância dos bens que ele possui.
16 A̱nda̱ já na̱sacu a in quia̱hva nu̱ ná já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
16 E lhes proferiu ainda uma parábola, dizendo: O campo de um homem rico produziu com abundância.
17 A̱nda̱ já na̱casáhá mé da̱ cui̱cá cán ndícani ini da já na̱ca̱hán da̱ já: “Ndáchí taán toho í cua̱há na̱há ña̱ha na̱cana nu̱ yo̱ yóho jáchi̱ co̱ó ga̱ nu̱ú cañuhu a”, na̱ca̱hán da̱.
17 E arrazoava consigo mesmo, dizendo: Que farei, pois não tenho onde recolher os meus frutos?
18 A̱nda̱ já na̱ca̱hán tucu da já: “Ña̱ caja í quéa̱ ndicani ndihi í yáca̱ níi̱ ña̱ha í já cava̱ha í ña̱ náhnu chága̱. Ta cán taán yo̱ ndihi ña̱ na̱cana nu̱ yo̱ ta cán taán yo̱ tócó ndihi java ga̱ ña̱ cómí yo̱.
18 E disse: Farei isto: destruirei os meus celeiros, reconstruí-los-ei maiores e aí recolherei todo o meu produto e todos os meus bens.
19 A̱nda̱ já cachi i̱ já xi̱hi̱n mí i̱: Sa̱ cua̱há ndiva̱ha va ña̱ha na̱sacu va̱hún viti. Ta queta ña̱ cusún ti̱xi cua̱há ndiva̱ha cui̱a̱. Ta viti ja̱ndá ndiquehe ndée̱ cuití vún. Cuxu cuití vún. Coho cuití vún. Ta ja̱ndá caji̱i̱ cuití ini vún, já va cachi i̱ xi̱hi̱n mí i̱”, na̱ca̱hán da̱.
19 Então, direi à minha alma: tens em depósito muitos bens para muitos anos; descansa, come, bebe e regala-te.
20 Joo na̱ca̱ha̱n Ndióxi̱ já na̱cachi a já xi̱hi̱n dá: “Ta̱a quíhví, sa̱ mé ñuú viti quivi vún. Ta tócó ndihi ña̱ na̱sacu va̱hún ja̱n a̱ ju̱ú ña̱ cusún cúú á. Ndá na̱ cúú mé va na̱ cuxu ña̱ ja̱n”, na̱cachi Ndióxi̱ xi̱hi̱n dá.
20 Mas Deus lhe disse: Louco, esta noite te pedirão a tua alma; e o que tens preparado, para quem será?
21 Quíhví ndiva̱ha cája ña̱yivi tá ndája tútú na̱ ña̱ha ñuyíví yóho joo co̱ ñúhu ini na sa̱ha̱ Ndióxi̱ ña̱ ná caja na ña̱ cúni̱ mé á. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ cúú ná na̱ nda̱hví ndiva̱ha nu̱ mé á —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ná.
21 Assim é o que entesoura para si mesmo e não é rico para com Deus.
22 Tá na̱ndihi já na̱ca̱ha̱n Jesús xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
22 A seguir, dirigiu-se Jesus a seus discípulos, dizendo: Por isso, eu vos advirto: não andeis ansiosos pela vossa vida, quanto ao que haveis de comer, nem pelo vosso corpo, quanto ao que haveis de vestir.
23 Jáchi̱ cáhnu chága̱ mé ndó a̱ ju̱ú ga̱ ña̱ xíxi ndó xi̱hín ña̱ ndíxi ndó.
23 Porque a vida é mais do que o alimento, e o corpo, mais do que as vestes.
24 Cande̱hé ndó rí naní tica̱cá ja̱n. Co̱ xútu rí ta ni co̱ jáquee rí. Ta ni co̱ó yáca̱ nu̱ táán rí ña̱ha rí. Joo sáhan va Ndióxi̱ ña̱ha cuxu rí ña̱ ná catacu rí va̱tí laa va cúú rí. Ta mé ndó ndiya̱hvi chága̱ ndó a̱ ju̱ú ga̱ laa ja̱n.
24 Observai os corvos, os quais não semeiam, nem ceifam, não têm despensa nem celeiros; todavia, Deus os sustenta. Quanto mais valeis do que as aves!
25 A̱ ndícani toho ini ndó jáchi̱ co̱ó toho a̱ ñéhe̱ ndó ndícani ini ndó. Ni in túhún toho ndó a̱ cúu ndaja jícó ndo̱ mé ndó java metro chága̱ sa̱há ña̱ ndícani ini ndó.
25 Qual de vós, por ansioso que esteja, pode acrescentar um côvado ao curso da sua vida?
26 Tá ta̱ ni loho ña̱ yóho a̱ cu̱ú caja ndó, ndía̱ ndóho ndó ndícani na̱há ini ndó caja ndó java ga̱ ña̱ha, dá já.
26 Se, portanto, nada podeis fazer quanto às coisas mínimas, por que andais ansiosos pelas outras?
27 ʼCande̱hé ndo̱ ndá quia̱hva ndató sáhnu ita. Co̱ cája chúun a ta ni co̱ cáva̱ha jáhma̱ á. Joo mé a̱ nda̱a̱ ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱ ña̱ ñúchí chága̱ ita yóho na̱caja Ndióxi̱ a̱ ju̱ú ga̱ jáhma̱ va̱ha ndiva̱ha na̱sa̱ndixi rey Salomón sa̱nahá, da̱ na̱sahi̱in cua̱há ña̱ha cuícá.
27 Observai os lírios; eles não fiam, nem tecem. Eu, contudo, vos afirmo que nem Salomão, em toda a sua glória, se vestiu como qualquer deles.
28 Cande̱hé ndó ndaja ndáá va̱ha Ndióxi̱ yu̱cu̱ ita va̱tí íin tóo a viti ta ita̱a̱n cáyi̱ a̱ jándihi sa̱há. Ta ndíya̱hvi chága̱ mé ndó a̱ ju̱ú ga̱ yu̱cu̱ ita. Joo co̱ cándúsa ndó ña̱ candaa mé á ndo̱hó. Ña̱ cán quéa̱ xíní ñúhú candeé ini ndó Ndióxi̱ ña̱ quia̱hva tá quia̱hva mé á jáhma̱ candixi ndó.
28 Ora, se Deus veste assim a erva que hoje está no campo e amanhã é lançada no forno, quanto mais tratando-se de vós, homens de pequena fé!
29 Ta a̱ ndícani ini ndó ndaja caja ndó ñe̱he̱ ndó ña̱ cuxu ndó xi̱hín ña̱ coho ndó.
29 Não andeis, pois, a indagar o que haveis de comer ou beber e não vos entregueis a inquietações.
30 Jáchi̱ ña̱yivi, na̱ co̱ xíni̱ íchi̱ cuéntá Ndióxi̱, na̱ cán cúú na̱ ndícani cua̱há ini sa̱ha̱ tócó ndihi ña̱ yóho. Joo cúú ndó cuéntá Ndióxi̱, mé a̱ cúú tátá ndo̱ ta xíni̱ va̱ha mé a̱ ña̱ ndíma̱ní nu̱ ndó catacu ndó.
30 Porque os gentios de todo o mundo é que procuram estas coisas; mas vosso Pai sabe que necessitais delas.
31 Joo ndítahan nu̱ ndó ndiquia̱hva ndó mé ndó ndáha̱ Ndióxi̱ ña̱ ná cacomí a̱ cuéntá sa̱ha̱ ndo̱ já quia̱hva mé á nu̱ ndo̱ ña̱ ndíma̱ní nu̱ ndo̱ catacu ndó.
31 Buscai, antes de tudo, o seu reino, e estas coisas vos serão acrescentadas.
32 ʼA̱ cáyi̱hví toho ndó jáchi̱ mé ndó cúú ndó tátu̱hun ndicachi válí ja̱ná i̱. Mé a̱ nda̱a̱ chá va cúú ndó joo cáji̱i̱ ini Ndióxi̱ ña̱ cómí a̱ cuéntá sa̱ha̱ ndo̱.
32 Não temais, ó pequenino rebanho; porque vosso Pai se agradou em dar-vos o seu reino.
33 Ji̱có ndó ña̱ cómí ndo̱ ta jasá ndó ña̱ha nu̱ú na̱ ndíma̱ní ña̱ha nu̱u̱. Jáchi̱ quia̱hva já ndaja tútú ndó ña̱ha va̱ha indiví nu̱ú cu̱hu̱n ndo̱. Jáchi̱ mé cán a̱ ndíhi sa̱há ña̱ va̱ha cómí ndo̱. Ta ni na̱ cui̱hná a̱ cu̱ú qui̱hvi na caja cuíhná ña̱ha ndó cán. Ta ni tiquijí a̱ cu̱ú jándihi rí sa̱há ña̱ha ndó cán.
33 Vendei os vossos bens e dai esmola; fazei para vós outros bolsas que não desgastem, tesouro inextinguível nos céus, onde não chega o ladrão, nem a traça consome,
34 Jáchi̱ nu̱ú na̱ndaja tútú ndo̱ ña̱ ndáya̱hvi nu̱ ndo̱, cán coo ri ínima̱ ndo̱.
34 porque, onde está o vosso tesouro, aí estará também o vosso coração.
35 ʼXíní ñúhú canduu tia̱hva ndó candati ndó ndá hora ndicó co̱o tucu u̱ quixi i̱ ndiquehe e̱ ndo̱hó.
35 Cingido esteja o vosso corpo, e acesas, as vossas candeias.
36 Xíní ñúhú cacuu ndó tátu̱hun mozo tá ndáti tia̱hva da ndicó co̱o xitoho da, da̱ cua̱ha̱n víco̱ tánda̱ha̱. Ndáti tia̱hva da cuná da̱ yéhé nu̱ dá tá ná xi̱nu̱ co̱o da cani ndáha̱ dá yéhé.
36 Sede vós semelhantes a homens que esperam pelo seu senhor, ao voltar ele das festas de casamento; para que, quando vier e bater à porta, logo lha abram.
37 Ta̱hví na̱cuu mozo tá co̱ quíji̱ da̱ ndúu da tá ná xi̱nu̱ co̱o xitoho da. Mé a̱ nda̱a̱ ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱ ña̱ ja̱nda̱ mé da̱ cúú xitoho da̱ cán ndiquehe ñahá da̱ ta já caco̱o da da̱ nu̱ mesa da̱ ta já chica̱a̱n da̱ co̱ho̱ cuxu mozo da̱.
37 Bem-aventurados aqueles servos a quem o senhor, quando vier, os encontre vigilantes; em verdade vos afirmo que ele há de cingir-se, dar-lhes lugar à mesa e, aproximando-se, os servirá.
38 Co̱ó caja toho a ña̱ ná xi̱nu̱ co̱o xitoho da java ñuú táji̱ á tá sa̱ yati ti̱vi, ta̱hví na̱cuu mozo cán tá ndíta da ndúu da tá na̱xi̱nu̱ xitoho da nu̱ dá.
38 Quer ele venha na segunda vigília, quer na terceira, bem-aventurados serão eles, se assim os achar.
39 Cande̱hé ndo̱ jáchi̱ xíní ñúhú canda̱a̱ ini ndó ña̱ yóho. Tá xíni̱ in da̱ta̱a ndá hora cúni̱ na̱ cui̱hná qui̱hvi na̱ vehe da já quéa̱ a̱ cúju̱ da̱ jáchi̱ ndáá va̱ha da vehe da já ná a̱ quíhvi na caja cuíhná na̱ ña̱ha vehe da.
39 Sabei, porém, isto: se o pai de família soubesse a que hora havia de vir o ladrão, [vigiaria e] não deixaria arrombar a sua casa.
40 Quia̱hva já xínú ñúhú canduu tia̱hva ri ndóhó va jáchi̱ quixi tucu ye̱he̱, da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ ndúu ña̱yivi mé qui̱vi̱ co̱ cáhán ndo̱ quixi i̱ —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ná.
40 Ficai também vós apercebidos, porque, à hora em que não cuidais, o Filho do Homem virá.
41 A̱nda̱ já na̱nda̱ca̱ tu̱hún Pedro Jesús já na̱cachi da já xi̱hi̱n á:
41 Então, Pedro perguntou: Senhor, proferes esta parábola para nós ou também para todos?
42 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá:
42 Disse o Senhor: Quem é, pois, o mordomo fiel e prudente, a quem o senhor confiará os seus conservos para dar-lhes o sustento a seu tempo?
43 Ta̱hví na̱cuu mé mozo cán tá xínu̱ co̱o xitoho da ta ndíñe̱he̱ dá da̱ cája da chuun ña̱ na̱cando̱o nu̱ dá caja da.
43 Bem-aventurado aquele servo a quem seu senhor, quando vier, achar fazendo assim.
44 Mé a̱ nda̱a̱ ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱ ña̱ quia̱hva xitoho da̱ cán chuun nu̱ dá ña̱ ná cacomí da̱ cuéntá sa̱ha̱ tócó ndihi ña̱ha cómí xitoho da.
44 Verdadeiramente, vos digo que lhe confiará todos os seus bens.
45 Joo da̱ cúú mozo yóho tá ná casáhá da̱ ca̱hán da̱ ña̱ cayáncá ndiva̱ha xitoho da ndicó co̱o da ta sa̱há ña̱ cán quéa̱ cásáhá da̱ cája xíxi da xi̱hín java ga̱ na̱ cúú mozo xi̱hi̱n dá cán. Ta já cáa ga̱ da̱ cásáhá xíxi da ta xíhi da ta já xíni da.
45 Mas, se aquele servo disser consigo mesmo: Meu senhor tarda em vir, e passar a espancar os criados e as criadas, a comer, a beber e a embriagar-se,
46 Ta ndaja coo xi̱nu̱ co̱o xitoho mozo cán mé qui̱vi̱ co̱ cáhán da̱. A̱nda̱ jáví jándoho quini xitoho da̱ cán ini da jáchi̱ co̱ó na̱caja da ña̱ ndítahan caja da. Ta ndoho da̱ yóho tá quia̱hva ndóho tócó ndihi na̱ sáá ini, mé na̱ co̱ cája ña̱ sáhndá xitoho na nu̱ ná caja na.
46 virá o senhor daquele servo, em dia em que não o espera e em hora que não sabe, e castigá-lo-á, lançando-lhe a sorte com os infiéis.
47 ʼTá ná canda̱a̱ ini mozo ña̱ cúni̱ xitoho da caja da joo co̱ íin tia̱hva da caja da ña̱ ta ni co̱ cúni̱ da̱ caja da ña̱ sáhndá xitoho da nu̱ dá, da̱ cán cúú da̱ ndoho ndiva̱ha ini.
47 Aquele servo, porém, que conheceu a vontade de seu senhor e não se aprontou, nem fez segundo a sua vontade será punido com muitos açoites.
48 Joo tá íin in mozo ta co̱ cánda̱a̱ va̱ha ini da ndá quéa̱ cúni̱ xitoho da caja da ta ndaja coo cája da in ña̱ha ña̱ co̱ táhán ini xitoho da xi̱hi̱n já quéa̱ chá cuití va ndoho ini da. Tá ná caja Ndióxi̱ cua̱há ña̱ma̱ni̱ xi̱hín in ña̱yivi já quéa̱ ndítahan caja chúun cua̱ha̱ ná nu̱ mé á. Ta tá sa̱ cándeé ini ña̱yivi inga na já quéa̱ ndinuhu ña̱ma̱ni̱ náhnu chága̱ ca̱ca̱ na̱ cán ña̱ ná caja na xi̱hi̱n ná.
48 Aquele, porém, que não soube a vontade do seu senhor e fez coisas dignas de reprovação levará poucos açoites. Mas àquele a quem muito foi dado, muito lhe será exigido; e àquele a quem muito se confia, muito mais lhe pedirão.
49 ʼYe̱he̱ na̱quixi i̱ ñuyíví yóho cahnda java táhan i̱ ña̱yivi já ná na̱ha̱ na̱ cúni̱ cu̱hu̱n xoo mí i̱ xi̱hín na̱ co̱ cúni̱ cu̱hu̱n xoo i̱. Ta ña̱ yóho cúú á tátu̱hun na̱quixi i̱ chíca̱a̱n ñúhu̱ i̱ ñuyíví yóho. Ta cúni̱ ña̱ ná ndihi quíi̱ chuun na̱quixi caja i̱ yóho.
49 Eu vim para lançar fogo sobre a terra e bem quisera que já estivesse a arder.
50 Va̱xi qui̱ví ndoho ndiva̱ha ini i̱ ta a̱ ju̱ú quia̱hva ndíhi ini i̱ ndáti xi̱nu̱ co̱o mé qui̱ví ja̱n.
50 Tenho, porém, um batismo com o qual hei de ser batizado; e quanto me angustio até que o mesmo se realize!
51 A̱ cáhán toho ndó ña̱ na̱xi̱nu̱ i̱ ñuyíví yóho caja i̱ ña̱ ná coo va̱ha ini ña̱yivi. Ña̱ va̱xi ye̱he̱ caja i̱ quéa̱ ná cahnda java táhan na.
51 Supondes que vim para dar paz à terra? Não, eu vo-lo afirmo; antes, divisão.
52 Jáchi̱ viti xi̱hi̱n chí nu̱u̱ cacuu a tátu̱hun canduu u̱hu̱n ña̱yivi in vehe joo a̱ cúní táhan na sa̱há ye̱he̱ jáchi̱ i̱vi̱ na̱ cacuu cuéntá mí i̱ ta u̱ni̱ na̱ candají ye̱he̱. Á tá co̱ó ta u̱ni̱ na̱ qui̱hvi̱ ini ye̱he̱ ta i̱vi̱ na̱ candají ri ye̱he̱.
52 Porque, daqui em diante, estarão cinco divididos numa casa: três contra dois, e dois contra três.
53 Ta jári da̱ cúú tátá cani táhan da xi̱hín ja̱hyi da sa̱há ye̱he̱. Ta jári ndicui̱ta da̱ta̱a cani táhan da xi̱hi̱n tátá da̱ sa̱há ye̱he̱. Ta jári na̱ji̱hí cani táhan na xi̱hín ja̱hyi jíhí na̱ sa̱há ye̱he̱. Ta jári na̱ji̱hí cani táhan na xi̱hi̱n náná na̱ sa̱há ye̱he̱. Ta jári ndicui̱ta na̱ji̱hí cani táhan na xi̱hín sa̱nu na sa̱há ye̱he̱. Ta jári ndicui̱ta na̱ji̱hí cani táhan na xi̱hín xo̱jo na sa̱há ye̱he̱ —na̱cachi Jesús.
53 Estarão divididos: pai contra filho, filho contra pai; mãe contra filha, filha contra mãe; sogra contra nora, e nora contra sogra.
54 A̱nda̱ já na̱cachi tucu Jesús já xi̱hín ña̱yivi:
54 Disse também às multidões: Quando vedes aparecer uma nuvem no poente, logo dizeis que vem chuva, e assim acontece;
55 Ta tá xíní ndo̱ va̱xi ta̱chi̱ chí xoo sur já cáchí ndo̱ ña̱ ihní ndiva̱ha coo ta chí ihní ndusa sáhi̱in.
55 e, quando vedes soprar o vento sul, dizeis que haverá calor, e assim acontece.
56 Co̱ cúú ndó tá quia̱hva ndáa ndó. Cánda̱a̱ va̱ha ini ndó ña̱ cúu ñuyíví ta cánda̱a̱ ini ndó ca̱ha̱n ndó ndá quéa̱ coo tá sánde̱hé ndó indiví. Joo co̱ cúni̱ ndó canda̱a̱ ini ndó ña̱ jána̱ha̱ i̱ nu̱ ndo̱.
56 Hipócritas, sabeis interpretar o aspecto da terra e do céu e, entretanto, não sabeis discernir esta época?
57 ʼNdáva̱ha co̱ tává va̱ha ndó cuéntá ndía̱ quéa̱ va̱ha ta ndía̱ quéa̱ a̱ váha.
57 E por que não julgais também por vós mesmos o que é justo?
58 Tá sácú ini na sa̱ha̱ ndó cu̱hu̱n ndó veca̱a ta ndáca táhan ndó xi̱hín na̱ cán cua̱ha̱n ndó nu̱ú na̱ jutixia, xíní ñúhú nducú ndó ndá quia̱hva ndique táhan máni̱ tucu ndó xi̱hi̱n ná nani xíca ndó íchi̱ cua̱ha̱n ndo̱. Já quéa̱ ná a̱ cáñehe na̱ cán ndo̱hó cu̱hu̱n ndó nu̱ juéxe̱ jáchi̱ da̱ cúú juéxe̱ cán ndiquia̱hva da ndo̱hó ndáha̱ policía ta policía cán chica̱a̱n da̱ ndo̱hó veca̱a.
58 Quando fores com o teu adversário ao magistrado, esforça-te para te livrares desse adversário no caminho; para que não suceda que ele te arraste ao juiz, o juiz te entregue ao meirinho e o meirinho te recolha à prisão.
59 Mé a̱ nda̱a̱ ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱ ña̱ tá ndáca̱a̱n ndó veca̱a ja̱n chí a̱ cána ndó ja̱nda̱ quia̱hva ná cha̱hvi ndihi ndó ña̱ yícá ndo̱ nu̱ú da̱ cán já janí da̱ ndo̱hó —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ná.
59 Digo-te que não sairás dali enquanto não pagares o último centavo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.