João 20
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs NAA
1 Ta tá sa̱ na̱ya̱ha mé qui̱vi̱ ndíquehe ndée̱ ná ta naha va̱ha chá qui̱vi̱ domingo tá cáma̱ni̱ queta ca̱ndii já na̱sa̱ha̱n María, ñá ñuu Magdala nu̱ú na̱chica̱a̱n na̱ yiquí cu̱ñu Jesús cán. Já na̱xini ñá ña̱ na̱caxoo yu̱u̱ cáhnu na̱sa̱ndaji yuhú cáva̱ cán.
1 No primeiro dia da semana, de madrugada, quando ainda estava escuro, Maria Madalena foi ao túmulo e viu que a pedra da entrada tinha sido removida.
2 A̱nda̱ já na̱xinu ñá na̱sa̱ha̱n ñá nu̱ íin Simón Pedro xi̱hín inga da̱ na̱xi̱ca tuun xi̱hi̱n Jesús, da̱ quíhvi̱ ndiva̱ha ini mé á cán. Ta tá na̱xi̱nu̱ co̱o ñá nu̱ dá já na̱cachi ñá já xi̱hi̱n dá:
2 Então correu e foi até onde estavam Simão Pedro e o outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: — Tiraram o Senhor do túmulo, e não sabemos onde o colocaram.
3 A̱nda̱ já na̱queta Pedro xi̱hín inga da̱ na̱xi̱ca tuun xi̱hi̱n Jesús cán ndáva da cua̱ha̱n da̱ nu̱ú na̱sandaca̱a̱n Jesús.
3 Com isso, Pedro e o outro discípulo saíram e foram até o túmulo.
4 In nu̱ú xínu ndíví da̱ cua̱ha̱n da̱. Joo ni̱hi̱ chága̱ xínu da̱ inga cán a̱ ju̱ú ga̱ Pedro ña̱ cán quéa̱ jihna ñúhú da̱ na̱xi̱nu̱ co̱o da nu̱ú na̱ndaca̱a̱n Jesús cán.
4 Ambos corriam juntos, mas o outro discípulo correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro ao túmulo.
5 A̱nda̱ já na̱candayi da sánde̱hé da̱ nu̱ú na̱sandaca̱a̱n Jesús cán. Já na̱xini da ñúhu ti̱co̱to̱ na̱satíví a̱ cán cuití va. Joo co̱ó na̱ndi̱hvi da ja̱nda̱ mé ini cáva̱ cán.
5 E, abaixando-se, viu os lençóis de linho, mas não entrou.
6 A̱nda̱ já na̱xi̱nu̱ co̱o Simón Pedro ta na̱ndi̱hvi da cán. Ta na̱xini da mé ti̱co̱to̱ na̱sativí yiquí cu̱ñu Jesús cán.
6 Simão Pedro, seguindo-o, chegou e entrou no túmulo. Ele também viu os lençóis
7 Ta na̱xini da ti̱co̱to̱ ña̱ na̱sativí ji̱ni̱ á na̱caxoo jíin ña̱ cán ta na̱nditi̱vi̱ va̱ha ña̱.
7 e o lenço que tinha estado sobre a cabeça de Jesus, e que não estava com os lençóis, mas enrolado num lugar à parte.
8 A̱nda̱ já na̱ndi̱hvi ri da̱ inga cán, da̱ na̱xi̱nu̱ jihna ñúhú. Ta tá na̱xini da ña̱ co̱ó yiquí cu̱ñu Jesús ndáca̱a̱n já na̱candúsa da ña̱ na̱nditacu tucu a.
8 Então o outro discípulo, que havia chegado primeiro ao túmulo, também entrou. Ele viu e creu.
9 Jáchi̱ co̱ó na̱canda̱a̱ ini na̱ cúú cuéntá mé á ña̱ cáchí tu̱hun Ndióxi̱ nu̱ cáchí a̱ ña̱ nditacu tucu Jesús.
9 Pois ainda não tinham compreendido a Escritura, que era necessário que ele ressuscitasse dentre os mortos.
10 Tá na̱ndihi já ndáca táhan ndíví da̱ na̱xi̱ca tuun xi̱hín Jesús cán na̱ndicó co̱o da vehe nu̱ú na̱sa̱nduu na.
10 E os discípulos voltaram outra vez para casa.
11 Ta nani na̱ya̱ha tócó ndihi ña̱ yóho, na̱ndicó co̱o María mé nu̱ú na̱sa̱ndaca̱a̱n yiquí cu̱ñu Jesús. Sácu ñá íin ñá yuhú cáva̱ cán. Ta nani sácu ñá na̱candayi ñá ndicoto nihni ñá ini cáva̱ cán.
11 Maria, no entanto, permanecia junto à entrada do túmulo, chorando. Enquanto chorava, abaixou-se e olhou para dentro do túmulo.
12 Já na̱xini ñá i̱vi̱ táto̱ Ndióxi̱, ña̱ ndíxi jahmá yaa. Ndáa ndúu coo a nu̱ú na̱sahi̱in yiquí cu̱ñu Jesús: in a nu̱ú na̱sahi̱in ji̱ni̱ Jesús ta inga nu̱ú na̱sahi̱in sa̱há.
12 Ela viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde o corpo de Jesus tinha sido colocado, um à cabeceira e outro aos pés.
13 A̱nda̱ já na̱nda̱ca̱ tu̱hún táto̱ Ndióxi̱ cán María já na̱cachi a já xi̱hi̱n ñá:
13 Então eles perguntaram: — Mulher, por que você está chorando? Ela respondeu: — Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 Tá ja̱cá na̱cachi uun ñá ña̱ yóho já na̱ndicoto nihni ñá já na̱xini ñá in a cándichi a nu̱ ñá já va joo co̱ó na̱ndicuni ñá ña̱ cúú á Jesús.
14 Depois de dizer isso, ela se virou para trás e viu Jesus em pé, mas não reconheceu que era Jesus.
15 A̱nda̱ já na̱nda̱ca̱ tu̱hún Jesús ña̱ já na̱cachi a já xi̱hi̱n ñá:
15 Jesus lhe perguntou: Ela, supondo que ele fosse o jardineiro, respondeu: — Se o senhor o tirou daqui, diga-me onde o colocou, e eu o levarei.
16 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ña̱:
16 Jesus disse: Ela, voltando-se, lhe disse, em hebraico: — Raboni! (“Raboni” quer dizer “Mestre”.)
17 Já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ña̱:
17 Jesus continuou:
18 A̱nda̱ já ndáva María, ñá ñuu Magdala na̱sa̱ha̱n ñá na̱ndicani ñá nu̱ú na̱ na̱xi̱ca tuun xi̱hín Jesús cán ña̱ na̱xini ñá mé á. Ta na̱ndicani ñá ña̱ na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ña̱.
18 Então Maria Madalena foi e anunciou aos discípulos: — Eu vi o Senhor! E contava que Jesus lhe tinha dito essas coisas.
19 Ta tá na̱cuaá mé qui̱vi̱ domingo cán já na̱nditútú tócó ndihi na̱ na̱xi̱ca tuun xi̱hín Jesús cán. Ñúhu tuun na ini vehe ta na̱chicaji tuun na̱ yéhé jáchi̱ yíhví na̱ xi̱nu̱ na̱ Israel cán tiin ñahá na̱. Ta in cuití na̱xi̱nu̱ co̱o Jesús nu̱ ná ta na̱nda̱ca̱ ndichi a ma̱hñú nda̱a̱ nu̱ ndúu na̱ cán. Já na̱ca̱ha̱n Ndióxi̱ a̱ xi̱hi̱n ná já na̱cachi a já:
19 Ao cair da tarde daquele dia, o primeiro da semana, estando trancadas as portas da casa onde estavam os discípulos, com medo dos judeus, Jesus veio e se pôs no meio deles, dizendo:
20 Ta tá na̱cachi a ña̱ yóho já na̱jána̱ha̱ ndáha̱ á xi̱hín yicá ndícá a̱ nu̱ ná ña̱ ná canda̱a̱ ini na ña̱ jivi cúú mé á. Ta na̱caji̱i̱ íní na̱ tá na̱xini na a̱.
20 E, dizendo isso, lhes mostrou as mãos e o lado. Então os discípulos se alegraram ao ver o Senhor.
21 Tá na̱ndihi já na̱cachi tucu Jesús já xi̱hi̱n ná:
21 E Jesus lhes disse outra vez:
22 A̱nda̱ já na̱tivi a nu̱ ná já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
22 E, havendo dito isso, soprou sobre eles e disse-lhes:
23 Ta tá ná caja cáhnu ini ndó sa̱há cua̱chi ña̱yivi, na̱ cán cúú na̱ sa̱ na̱caja cáhnu ini Ndióxi̱ sa̱ha̱. Ta tá ná a̱ cája cáhnu ini ndó sa̱há cua̱chi, na̱ cán cúú na̱ co̱ó na̱caja cáhnu ini Ndióxi̱ sa̱ha̱ —na̱cachi Jesús.
23 Se de alguns vocês perdoarem os pecados, são-lhes perdoados; mas, se os retiverem, são retidos.
24 In táhan da̱ na̱xi̱ca tuun xi̱hín Jesús, da̱ naní Tomás, da̱ cáha̱n na̱ cuátí xi̱hi̱n cán, co̱ó toho da na̱sahi̱in xi̱hín na̱ cán tá na̱quixi Jesús nu̱ ndúu na.
24 Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando Jesus veio.
25 Tá na̱ndihi já na̱ca̱xi tu̱hun na̱ java cán xi̱hi̱n dá já na̱cachi na já:
25 Então os outros discípulos disseram a Tomé: — Vimos o Senhor. Mas ele respondeu: — Se eu não vir o sinal dos pregos nas mãos dele, ali não puser o dedo e não puser a minha mão no lado dele, de modo nenhum acreditarei.
26 Tá na̱ya̱ha u̱na̱ qui̱vi̱ já na̱ndique táhan tucu na̱ na̱xi̱ca tuun xi̱hín Jesús cán ini in vehe. Ta mé tañu já na̱sahi̱in Tomás xi̱hi̱n ná. Ta quia̱hva já na̱saji tuun tucu na yéhé vehe nu̱ ñúhu na̱ cán. A̱nda̱ já in cuití na̱xi̱nu̱ co̱o Jesús nu̱ ná ta na̱nda̱ca̱ ndichi a ma̱hñú na̱ cán ta na̱ca̱ha̱n Ndióxi̱ á xi̱hi̱n ná já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
26 Passados oito dias, os discípulos de Jesus estavam outra vez reunidos, e Tomé estava com eles. Estando as portas trancadas, Jesus veio, pôs-se no meio deles e disse:
27 Tá na̱ndihi já na̱cachi a já xi̱hín Tomás:
27 E logo disse a Tomé:
28 A̱nda̱ já na̱catóntó Tomás já na̱cachi da já:
28 Ao que Tomé lhe respondeu: — Senhor meu e Deus meu!
29 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá:
29 Jesus lhe disse:
30 Cua̱há ndiva̱ha java ga̱ ña̱ xitúhún na̱caja Jesús nu̱ú na̱ na̱xi̱ca tuun xi̱hín a̱ cán va̱tí co̱ ná ca̱hyi̱ a̱ nu̱ libro yóho.
30 Na verdade, Jesus fez diante dos seus discípulos muitos outros sinais que não estão escritos neste livro.
31 Joo ña̱ yóho na̱ca̱hyi̱ a̱ já ná candúsa ndó ña̱ cúú Jesús da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ cacomí cuéntá sa̱há ña̱yivi, mé a̱ cúú in túhún ji̱ni̱ já ja̱hyi Ndióxi̱. Ta sa̱há ña̱ cándeé ini ndó mé á cuu catacu ndó a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱.
31 Estes, porém, foram registrados para que vocês creiam que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenham vida em seu nome.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.