João 1

Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Tá na̱ca̱va̱ sáhá sa̱ha̱ ñuyíví sa̱ íin va mé á naní tu̱hun Ndióxi̱. Na̱sahi̱in mé á xi̱hi̱n Ndióxi̱ ta in cúú mé á xi̱hi̱n Ndióxi̱.
1 No princípio, aquele que é a Palavra já existia. A Palavra estava com Deus, e a Palavra era Deus.
2 Ta ja̱nda̱ mé sa̱ha̱ sa̱ íin va xi̱hi̱n Ndióxi̱.
2 Ele existia no princípio com Deus.
3 Ta mé a̱ cán cúú á Jesucristo ta na̱caja Ndióxi̱ ña̱ na̱cava̱ha mé á tócó ndihi ña̱ha. Ta ni in túhún toho ña̱ha íin, a̱ cóo tá ná a̱ cáva̱ha mé á ña̱, nduu.
3 Por meio dele Deus criou todas as coisas, e sem ele nada foi criado.
4 Ta mé á quéa̱ cája ña̱ ná catacu tócó ndihi ña̱ha ta mé á jándiyéhe̱ a̱ ínima̱ ña̱yivi já ná ndicuni na yo cúú mé á.
4 Aquele que é a Palavra possuía a vida, e sua vida trouxe luz a todos.
5 Mé Jesucristo cúú á tátu̱hun in ñúhu̱ cáyi̱ ña̱ jándiyéhe̱ a̱ xoo naá ta a̱ cu̱ú nda̱hva̱ ña̱.
5 A luz brilha na escuridão, e a escuridão nunca conseguiu apagá-la.
6 Ta ndaja coo na̱chindahá Ndióxi̱ in da̱ta̱a naní Juan.
6 Deus enviou um homem chamado João
7 Na̱quixi da ca̱xi tu̱hun da xi̱hín ña̱yivi ña̱ cúú Jesucristo ña̱ jándiyéhe̱ ínima̱ ña̱yivi, na̱ ndúu nu̱ú naá já ná cuu candúsa na mé á sa̱há ña̱ na̱ca̱ha̱n da̱.
7 para falar a respeito da luz, a fim de que, por meio de seu testemunho, todos cressem.
8 Mé Juan yóho co̱ cúú dá mé á jándiyéhe̱ ínima̱ ña̱yivi. Na̱quixi cuití da̱ ca̱xi tu̱hun da xi̱hín ña̱yivi ña̱ mé Jesucristo quéa̱ jándiyéhe̱ ínima̱ ña̱yivi.
8 Ele não era a luz, mas veio para falar da luz.
9 Mé Jesucristo na̱xi̱nu̱ a̱ ñuyíví yóho ta cúú ndusa mé a̱ ña̱ jándiyéhe̱ ínima̱ tócó ndihi ña̱yivi.
9 Aquele que é a verdadeira luz, que ilumina a todos, estava chegando ao mundo.
10 Na̱quixi mé a̱ naní tu̱hun Ndióxi̱ ta na̱sahi̱in a ñuyíví yóho. Ta xi̱hín ña̱ na̱caja Jesucristo na̱cava̱ha Ndióxi̱ ñuyíví. Joo ña̱yivi ndúu ñuyíví yóho co̱ó na̱xeen na canda̱a̱ ini na yo cúú mé á.
10 Veio ao mundo que ele criou, mas o mundo não o reconheceu.
11 Na̱quixi Jesucristo ñuyíví ña̱ na̱cava̱ha mé á joo na̱ ñuu mé á co̱ó na̱xeen toho na ndique̱he va̱ha na mé á.
11 Veio a seu próprio povo, e eles o rejeitaram.
12 Joo ndá na̱ ná ndiquehe va̱ha mé á ta candeé ini na mé á já quéa̱ sáhan mé á ña̱ma̱ni̱ nu̱ ná ña̱ ná nduu na na̱ cúú cuéntá Ndióxi̱.
12 Mas, a todos que creram nele e o aceitaram, ele deu o direito de se tornarem filhos de Deus.
13 Ta na̱ cán cúú na̱ na̱nduu ja̱hyi mé á. Ta co̱ cúú á sa̱há ña̱ na̱cacu na ñuyíví yóho ta ni co̱ cúú á sa̱há ña̱ cúni̱ in ta̱a cacu in ja̱hyi da. Na̱nduu na ja̱hyi mé á jáchi̱ já na̱sacu ini mé á coo.
13 Estes não nasceram segundo a ordem natural, nem como resultado da paixão ou da vontade humana, mas nasceram de Deus.
14 Mé Jesucristo, mé a̱ naní tu̱hun Ndióxi̱ cán na̱nduu a in ta̱a ta na̱quixi a na̱sahi̱in a tañu nde̱. Ta tócó ndihi ña̱ na̱sacaja mé á na̱sa̱cuu a ña̱ nda̱a̱. Ta a̱ ju̱ú quia̱hva quíhvi̱ ini a ña̱yivi. Ta na̱xini nde̱ ndá quia̱hva cáhnu cúú mé á jáchi̱ sa̱há ña̱ cúú mé á in túhún ji̱ni̱ já ja̱hyi Ndióxi̱ sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱caja Ndióxi̱ ña̱ ná ndicáhnu ndiva̱ha mé á.
14 Assim, a Palavra se tornou ser humano, carne e osso, e habitou entre nós. Ele era cheio de graça e verdade. E vimos sua glória, a glória do Filho único do Pai.
15 Tá na̱ndicani mé Juan sa̱há Jesús nu̱ú ña̱yivi já na̱cachi da já sa̱ha̱ mé á:
15 João deu testemunho dele quando disse em alta voz: “Este é aquele a quem eu me referia quando disse: ‘Alguém virá depois de mim, muito mais poderoso que eu, pois existia muito antes de mim’”.
16 Ta sa̱há ña̱ íin ndiva̱ha ña̱ma̱ni̱ nu̱ mé á sa̱há ña̱ cán quéa̱ a̱ ju̱ú quia̱hva ñéhe̱ táhvi̱ tócó ndihí nu̱ mé á.
16 De sua plenitude todos nós recebemos graça sobre graça.
17 Na̱ca̱hyí Moisés ley Ndióxi̱ sa̱nahá. Joo Jesucristo, mé á cúú á ña̱ nda̱a̱ na̱quixi a ñuyíví yóho sa̱há ña̱ quíhvi̱ ndiva̱ha ini a mí.
17 Pois a lei foi dada por meio de Moisés, mas a graça e a verdade vieram por meio de Jesus Cristo.
18 Ta ni in túhún toho ña̱yivi co̱ó na̱xini na Ndióxi̱. In túhún Jesucristo, mé á cúú in túhún ji̱ni̱ já ja̱hyi Ndióxi̱, mé a̱ cán quéa̱ xíni̱ ndá quia̱hva íin Ndióxi̱ jáchi̱ in cúú á xi̱hi̱n á ta mé a̱ quéa̱ na̱na̱ha̱ ña̱ yóho nu̱ yo̱.
18 Ninguém jamais viu a Deus, mas o Filho único, que mantém comunhão íntima com o Pai, o revelou.
19 Ta ndaja coo java na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú na̱ Israel, na̱ ndúu ñuu Jerusalén cán na̱chindahá na̱ java ju̱tu̱ xi̱hín java na̱ na̱quixi chi̱chi Leví nu̱ íin Juan ña̱ ná nda̱ca̱ tu̱hún na̱ da̱ á cúú dá da̱ na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ tu̱hun a chindahá a̱ ñuyíví.
19 Este foi o testemunho de João quando os líderes judeus enviaram de Jerusalém sacerdotes e levitas para lhe perguntar: “Quem é você?”.
20 Ta cáxí táhyí na̱ca̱ha̱n Juan xi̱hi̱n ná ña̱ co̱ cúú dá da̱ cán ta já na̱cachi da já:
20 Ele respondeu com toda franqueza: “Eu não sou o Cristo”.
21 A̱nda̱ já na̱nda̱ca̱ tu̱hún tucu na da̱ já na̱cachi na já xi̱hi̱n dá:
21 “Então quem é você?”, perguntaram eles. “É Elias?” “Não”, respondeu ele. “É o Profeta por quem temos esperado?” “Não.”
22 A̱nda̱ já na̱cachi tucu na já xi̱hi̱n dá:
22 “Afinal, quem é você? Precisamos de uma resposta para aqueles que nos enviaram. O que você tem a dizer de si mesmo?”
23 A̱nda̱ já na̱cachi Juan já xi̱hi̱n ná:
23 João respondeu com as palavras do profeta Isaías: “Eu sou uma voz que clama no deserto: ‘Preparem o caminho para a vinda do Senhor!’”.
24 Ta na̱ na̱nda̱ca̱ tu̱hún Juan cán na̱sa̱ha̱n na̱ jáchi̱ já na̱ta̱hnda̱ chuun na̱caja na̱ fariseo, mé na̱ sáhndá chuun ñuu Jerusalén cán.
24 Então os fariseus que tinham sido enviados
25 Já na̱cachi tucu na já xi̱hi̱n Juan:
25 lhe perguntaram: “Se você não é o Cristo, nem Elias, nem o Profeta, que direito tem de batizar?”.
26 A̱nda̱ já na̱cachi Juan já xi̱hi̱n ná:
26 João lhes disse: “Eu batizo com água, mas em seu meio há alguém que vocês não reconhecem.
27 Ta va̱xi in da̱ ja̱tá ye̱he̱ ta íin cua̱ha̱ chága̱ sa̱ha̱ dá a̱ ju̱ú ga̱ ye̱he̱. Ta chí ni co̱ó sa̱há i̱ ndaxí i̱ correa ndu̱sa̱ dá —na̱cachi Juan xi̱hín na̱ na̱sa̱ha̱n ndáca̱ tu̱hún ñahá cán.
27 Embora ele venha depois de mim, não sou digno de desamarrar as correias de sua sandália”.
28 Tócó ndihi ña̱ yóho na̱ya̱ha chí ñuu Betábara ña̱ ndáca̱a̱n inga xoo yu̱ta Jordán nu̱ú na̱caja ndúta̱ Juan ña̱yivi.
28 Esse encontro aconteceu em Betânia, um povoado a leste do rio Jordão, onde João estava batizando.
29 Ta inga qui̱ví ita̱a̱n já na̱xini Juan cáyati Jesús va̱xi a nu̱ íin da. Já na̱cachi Juan já xi̱hín ña̱yivi ndúu cán:
29 No dia seguinte, João viu Jesus caminhando em sua direção e disse: “Vejam! É o Cordeiro de Deus, que tira o pecado do mundo!
30 Da̱ ja̱n cúú da̱ cáchí i̱ sa̱ha̱ ña̱ va̱xi in da ja̱tá ye̱he̱ ta íin cua̱ha̱ chága̱ sa̱ha̱ dá a̱ ju̱ú ga̱ ye̱he̱. Jáchi̱ ja̱nda̱ tá cáma̱ní cacu ye̱he̱ sa̱ íin va mé da̱ ja̱n.
30 Era a ele que eu me referia quando disse: ‘Um homem virá depois de mim, muito mais poderoso que eu, pois existia muito antes de mim’.
31 Ta ni mí i̱ co̱ó na̱xini i̱ ndá quia̱hva cáa da joo na̱casáhá i̱ jácandutá i̱ ña̱yivi xi̱hín ticui̱í já ná canda̱a̱ ini na̱ Israel yo cúú mé dá —na̱cachi Juan.
31 Eu não o conhecia, mas vim batizando com água para que ele fosse revelado a Israel”.
32 Ta na̱ndicani da ña̱ na̱xini da já na̱cachi da já:
32 Então João deu o seguinte testemunho: “Vi o Espírito Santo descer do céu na forma de uma pomba e permanecer sobre ele.
33 Mé a̱ nda̱a̱ co̱ó na̱xini toho ye̱he̱ yo cúú mé da̱ yóho, nduu. Joo Ndióxi̱, mé a̱ na̱chindahá ye̱he̱ jácandutá i̱ ña̱yivi xi̱hín ticui̱í, mé a̱ cán quéa̱ na̱cachi já xi̱hín i̱: “Ndá da̱ ná cunún ná nuu ínima̱ yi̱i̱ mí i̱ ta saco̱o a ja̱ta̱ dá, da̱ cán cúú da̱ jándicutú ini ña̱yivi xi̱hi̱n ínima̱ yi̱i̱ mí i̱”, na̱cachi Ndióxi̱ xi̱hín i̱.
33 Eu não sabia quem ele era, mas, quando Deus me enviou para batizar com água, disse-me: ‘Aquele sobre o qual você vir o Espírito descer e permanecer, esse é o que batizará com o Espírito Santo’.
34 Ta viti mé a̱ nda̱a̱ sa̱ xíni̱ vi̱ yo cúú mé á ta cáxi tu̱hun i̱ xi̱hi̱n ndo̱ ña̱ mé á cúú á in túhún ji̱ni̱ já ja̱hyi Ndióxi̱ —na̱cachi Juan.
34 Eu vi isso acontecer e, portanto, dou testemunho de que ele é o Filho de Deus”.
35 Ta inga qui̱ví ita̱a̱n na̱sahi̱in tucu Juan cán xi̱hín i̱vi̱ na̱ xíca xi̱hi̱n dá.
35 No dia seguinte, João estava novamente com dois de seus discípulos.
36 Já na̱xini da ña̱ yáha Jesús cua̱ha̱n já na̱cachi Juan já xi̱hín na̱ xíca xi̱hi̱n dá cán:
36 Quando viu Jesus passar, olhou para ele e declarou: “Vejam! É o Cordeiro de Deus!”.
37 Tá na̱xini jo̱ho da̱ ndíta xi̱hín da̱ cán ña̱ yóho já ndíco̱ da̱ ja̱tá Jesús cua̱ha̱n da̱.
37 Ao ouvirem isso, os dois discípulos de João seguiram Jesus.
38 Tá na̱xini Jesús ña̱ ndíco̱ da̱ cán ja̱tá já na̱ndicoto nihni a nu̱ dá já na̱cachi a xi̱hi̱n ndíví da̱ cán já:
38 Jesus olhou em volta e viu que o seguiam. “O que vocês querem?”, perguntou. Eles responderam: “Rabi (que significa ‘Mestre’), onde o senhor está hospedado?”.
39 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ dá já na̱cachi a já:
39 “Venham e vejam”, disse ele. Eram cerca de quatro horas da tarde quando o acompanharam até o lugar onde Jesus estava hospedado, e passaram o resto do dia com ele.
40 In táhan da na̱xini jo̱ho ña̱ na̱cachi Juan ta ndíco̱ da̱ ja̱tá Jesús cán naní da̱ Andrés, da̱ cúú ñani Simón, da̱ cáha̱n na̱ Pedro xi̱hi̱n cán.
40 André, irmão de Simão Pedro, era um dos dois que ouviram o que João tinha dito e seguiram Jesus.
41 Mé Andrés yóho ndáva da na̱sa̱ha̱n da̱ ndínducú da̱ ñani da, da̱ naní Simón cán. Ta tá na̱ndiñe̱he̱ ñahá da̱ já na̱cachi da já xi̱hi̱n dá:
41 André foi procurar seu irmão, Simão, e lhe disse: “Encontramos o Messias (isto é, o Cristo)”.
42 Tá na̱ndihi já ndáca Andrés cán ñani da na̱sa̱ha̱n da̱ nu̱ Jesús. Ta tá na̱xini Jesús da̱ já na̱cachi a já xi̱hi̱n dá:
42 Então André levou Simão para conhecer Jesus. Olhando para ele, Jesus disse: “Você é Simão, filho de João, mas será chamado Cefas (isto é, Pedro)”.
43 Ta inga qui̱ví ita̱a̱n já na̱quee Jesús cua̱ha̱n chí estado Galilea. Ta cán na̱nditahan mé á da̱ naní Felipe já na̱cachi a já xi̱hi̱n dá:
43 No dia seguinte, Jesus decidiu ir à Galileia. Encontrou Filipe e lhe disse: “Siga-me”.
44 Mé Felipe yóho cúú dá da̱ ñuu Betsaida ta mé ñuu cán cúú ri ñuu Andrés xi̱hi̱n Pedro.
44 Filipe era de Betsaida, cidade natal de André e Pedro.
45 Ta ndaja coo Felipe yóho ndáva da na̱sa̱ha̱n da̱ na̱ndinducú da̱ Natanael ta tá na̱ndiñe̱he̱ ñahá da̱ já na̱cachi da já xi̱hi̱n dá:
45 Filipe foi procurar Natanael e lhe disse: “Encontramos aquele sobre quem Moisés, na lei, e os profetas escreveram! Seu nome é Jesus de Nazaré, filho de José”.
46 A̱nda̱ já na̱cachi Natanael já:
46 “Nazaré!”, exclamou Natanael. “Pode vir alguma coisa boa de Nazaré?” “Venha e veja você mesmo”, respondeu Filipe.
47 Ta tá na̱xini Jesús na̱cayati Natanael nu̱ á já na̱cachi a já:
47 Jesus viu Natanael se aproximar e disse: “Aí está um verdadeiro filho de Israel, um homem totalmente íntegro”.
48 Tá na̱xini jo̱ho Natanael ña̱ yóho já na̱nda̱ca̱ tu̱hún da̱ Jesús já na̱cachi da já xi̱hi̱n á:
48 “Como o senhor sabe a meu respeito?”, perguntou Natanael. Jesus respondeu: “Vi você sob a figueira antes que Filipe o chamasse”.
49 A̱nda̱ já na̱casáhá cáchí da̱ já xi̱hín Jesús:
49 Então Natanael exclamou: “Rabi, o senhor é o Filho de Deus, o Rei de Israel!”.
50 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ dá já na̱cachi a já:
50 Jesus lhe perguntou: “Você crê nisso porque eu disse que o vi sob a figueira? Você verá coisas maiores que essa”.
51 A̱nda̱ já na̱cachi tucu Jesús já:
51 E acrescentou: “Eu lhes digo a verdade: vocês verão o céu aberto e os anjos de Deus subindo e descendo sobre o Filho do Homem”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.