João 18

Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Tá na̱ndihi na̱xi̱ca̱ ta̱hví Jesús nu̱ Ndióxi̱ já na̱queta mé á xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hín a̱ cán cua̱ha̱n chí inga xoo yívi̱ naní Cedrón. Ta yati cán cáa cua̱ha̱ yitó cui̱hi nu̱ú na̱qui̱hvi Jesús xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á.
1 Depois de dizer essas coisas, Jesus atravessou com seus discípulos o vale de Cedrom e entrou num bosque de oliveiras.
2 Ta Judas Iscariote, mé da̱ jícó túhún ñahá cán sa̱ xíni̱ va̱ha da nu̱ sáhi̱in Jesús xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á jáchi̱ cua̱há tañu na̱nditútú ndihi na̱ cán.
2 Judas, o traidor, conhecia aquele lugar, pois Jesus tinha ido muitas vezes ali com seus discípulos.
3 Ña̱ cán quéa̱ ndáca da in táhndá soldado ta ndáca da java policía, na̱ ndáá veñu̱hu cáhnu ñuu Jerusalén cán. Cúú ná na̱ na̱chindahá na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ xi̱hín na̱ fariseo. Ta ja̱ndá joho ñéhe na ña̱ha ná cani na a̱ cua̱ha̱n na̱ ta ñéhe ri na ití yúsá jándiyéhe̱ na̱ nu̱ ná.
3 Os principais sacerdotes e fariseus tinham dado a Judas um destacamento de soldados e alguns guardas do templo para acompanhá-lo. Eles chegaram ao bosque de oliveiras com tochas, lanternas e armas.
4 Joo sa̱ xíni̱ va̱ha Jesús ndía̱ ndítahan ndoho a sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱queta nu̱ ná já na̱nda̱ca̱ tu̱hún a̱ na̱ já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
4 Jesus, sabendo tudo que ia lhe acontecer, foi ao encontro deles. “A quem vocês procuram?”, perguntou.
5 Já na̱nducú ñehe na̱ cán tu̱hun nu̱ á já na̱cachi na já xi̱hi̱n á:
5 “A Jesus, o nazareno”, responderam. “Sou eu”, disse ele. (Judas, o traidor, estava com eles.)
6 Tá na̱cachi Jesús: “Ye̱he̱ cúú u̱ da̱ ndínducú ndo̱”, já na̱xi̱ca játá na̱ ta na̱cu̱yu na nu̱ ñúhu̱.
6 Quando Jesus disse: “Sou eu”, todos recuaram e caíram para trás, no chão.
7 Já na̱nda̱ca̱ tu̱hún tucu Jesús na̱ já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
7 Mais uma vez, ele perguntou: “A quem vocês procuram?”. E, novamente, eles responderam: “A Jesus, o nazareno”.
8 A̱nda̱ já na̱cachi tucu Jesús já xi̱hi̱n ná:
8 “Já lhes disse que sou eu”, respondeu ele. “E, uma vez que é a mim que vocês procuram, deixem estes outros irem embora.”
9 Na̱cachi Jesús ña̱ yóho já ná a̱ tíin na na̱ xíca tuun xi̱hín a̱ cán já ná xi̱nu̱ co̱o nu̱ú tu̱hun ña̱ na̱cachi mé á tá na̱xi̱ca̱ ta̱hví a̱ nu̱ Ndióxi̱ tá na̱cachi a já: “Tátá Ndióxi̱, ni in túhún toho táhan na̱ na̱sa̱ha̱n ndó nu̱ú i̱ co̱ó na̱ndihi sa̱ha̱ jáchi̱ na̱sandaa va̱ha i̱ na̱.”
9 Ele fez isso para cumprir sua própria declaração: “Não perdi um só de todos que me deste”.
10 Ta ndaja coo na̱sañee in machítí nu̱ tóco̱ Simón Pedro. Já na̱tuhun da ña̱ ta na̱chitúhu̱n dá jo̱ho cuáha in da̱ naní Malco, da̱ cúú mozo nu̱ú da̱ cúú sa̱cua̱ha̱ chága̱ nu̱ ndíhi ju̱tu̱.
10 Então Simão Pedro puxou uma espada e cortou a orelha direita de Malco, o servo do sumo sacerdote.
11 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n Pedro:
11 Jesus, porém, disse a Pedro: “Guarde sua espada de volta na bainha. Acaso não beberei o cálice que o Pai me deu?”.
12 Tócó ndihi soldado cán xi̱hín da̱ sáhndá chuun nu̱ dá xi̱hín java na̱ ndáá veñu̱hu cán na̱tiin na Jesús ta na̱cató na̱ a̱.
12 Assim, os soldados, seu comandante e os guardas do templo prenderam Jesus e o amarraram.
13 Jihna ñúhú ñéhe na a̱ na̱sa̱ha̱n na̱ nu̱ Anás, da̱ cúú xo̱jo Caifás, da̱ sa̱cua̱ha̱ chága̱ nu̱ ndíhi ju̱tu̱ mé cui̱a̱ cán.
13 Primeiro, levaram Jesus a Anás, pois era sogro de Caifás, o sumo sacerdote naquele ano.
14 Mé Caifás yóho cúú dá da̱ na̱cachi xi̱hín na̱ Israel ña̱ va̱ha chága̱ ña̱ ná quivi in ta̱a nu̱ ndíhi ña̱yivi já ná a̱ ndíhi sa̱ha̱ tócó ndihi ña̱yivi.
14 Caifás foi quem tinha dito aos outros líderes judeus: “É melhor que um homem morra pelo povo”.
15 Ta ndaja coo Simón Pedro xi̱hín inga táhan da̱ xíca tuun xi̱hín Jesús cán ndíco̱ na̱ ja̱tá nu̱ ñéhe na a̱ cua̱ha̱n na̱. Ta da̱ inga cán xíni̱ táhan va̱ha da xi̱hín da̱ sa̱cua̱ha̱ chága̱ nu̱ ndíhi ju̱tu̱ ña̱ cán quéa̱ na̱ñe̱he̱ dá ña̱ma̱ní ndi̱hvi da xi̱hín Jesús yuyéhé vehe ju̱tu̱ cán.
15 Simão Pedro e outro discípulo seguiram Jesus. Esse outro discípulo era conhecido do sumo sacerdote, de modo que lhe permitiram entrar com Jesus no pátio do sumo sacerdote.
16 Joo na̱cando̱o Pedro ja̱ta̱ véhe yati yéhé cán. Joo da̱ inga cán na̱ndicó co̱o da já na̱xi̱ca̱ da̱ ña̱ma̱ni̱ nu̱ ñá ndáá yéhé vehe ju̱tu̱ cán ña̱ ná quia̱hva ñá ña̱ma̱ni̱ nu̱ Pedro qui̱hvi da. Sa̱há ña̱ cán na̱qui̱hvi Pedro chí yuyéhé vehe cán.
16 Pedro teve de ficar do lado de fora do portão. Então o discípulo conhecido do sumo sacerdote falou com a moça que tomava conta do portão, e ela deixou Pedro entrar.
17 Ta mé ñá ndáá yéhé cán na̱nda̱ca̱ tu̱hún ña̱ Pedro já na̱cachi ñá já xi̱hi̱n dá:
17 A moça perguntou a Pedro: “Você não é um dos discípulos daquele homem?”. “Não”, respondeu ele. “Não sou.”
18 Ta mé ñuú cán vi̱xi xíní na̱ cúú mozo xi̱hín na̱ ndáá veñu̱hu cán. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱ndicahmi na ñúhu̱ ta na̱nda̱ca̱ nduu na xítúní na̱ ta tañu na̱ cán cándichi ri Pedro xítúní da̱.
18 Como fazia frio, os servos da casa e os guardas tinham feito uma fogueira com carvão e se esquentavam ao redor dela. Pedro estava ali com eles, esquentando-se também.
19 Tá na̱ndihi já na̱casáhá da̱ sa̱cua̱ha̱ chága̱ nu̱ ndíhi ju̱tu̱ cán ndája ndi̱chi̱ da̱ Jesús já na̱nda̱ca̱ tu̱hún da̱ mé á sa̱há na̱ na̱xi̱ca tuun xi̱hi̱n á. Ta na̱nda̱ca̱ tu̱hún da̱ mé á sa̱há ña̱ na̱jána̱ha̱ nu̱ú ña̱yivi.
19 Lá dentro, o sumo sacerdote começou a interrogar Jesus a respeito de seus discípulos e de seus ensinamentos.
20 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá:
20 Jesus respondeu: “Falei abertamente a todos. Ensinei regularmente nas sinagogas e no templo, onde o povo se reúne.
21 Ta viti cachi ndó xi̱hín i̱ ndá cuéntá quéa̱ ndáca̱ tu̱hún ndó ye̱he̱ sa̱há ña̱ yóho. Cuáhán ndó nda̱ca̱ tu̱hún ndo̱ ña̱yivi, na̱ na̱jána̱ha̱ i̱ nu̱ cán já ná ndicani na̱ cán nu̱ ndo̱ ndaja cáa ña̱ na̱jána̱ha̱ i̱ nu̱ ná. Jáchi̱ xíni̱ va̱ha na ña̱ na̱ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ná —na̱cachi Jesús.
21 Por que você me interroga? Pergunte aos que me ouviram. Eles sabem o que eu disse”.
22 Tá na̱cachi Jesús ña̱ yóho já na̱cani in da̱ ndáá veñu̱hu cán ja̱hndá nu̱u̱ á já na̱cachi da já xi̱hi̱n á:
22 Um dos guardas do templo que estava perto bateu no rosto de Jesus, dizendo: “Isso é maneira de responder ao sumo sacerdote?”.
23 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá:
23 Jesus respondeu: “Se eu disse algo errado, prove. Mas, se digo a verdade, por que você me bate?”.
24 Tá na̱ndihi já na̱sa̱ñehe na Jesús nu̱ú Caifás, da̱ sa̱cua̱ha̱ chága̱ nu̱ ndíhi ju̱tu̱ cán ta sa̱ já ndíco̱ a̱ xi̱hi̱n yóho̱ ñéhe na a̱ cua̱ha̱n na̱.
24 Então Anás amarrou Jesus e o enviou a Caifás, o sumo sacerdote.
25 Ta ndaja coo íin coo yi̱i̱ Pedro xítúní da̱ xi̱hín java na̱ ndúu cán. Ta já na̱casáhá na̱ cán ndáca̱ tu̱hún na̱ da̱ já na̱cachi na já xi̱hi̱n dá:
25 Nesse meio-tempo, enquanto Simão Pedro estava perto da fogueira, esquentando-se, perguntaram-lhe novamente: “Você não é um dos discípulos dele?”. Ele negou, dizendo: “Não sou”.
26 Joo tá na̱ndihi já na̱nda̱ca̱ tu̱hún in da̱ cúú mozo nu̱ú da̱ sa̱cua̱ha̱ chága̱ nu̱ ndíhi ju̱tu̱ cán, da̱ cúú in táhan da̱ na̱chitúhu̱n Pedro jo̱ho. Ta na̱cachi da já xi̱hi̱n Pedro:
26 Mas um dos servos da casa do sumo sacerdote, parente do homem de quem Pedro havia cortado a orelha, perguntou: “Eu não vi você no bosque de oliveiras com Jesus?”.
27 Joo na̱chije̱hé tu̱hun tucu Pedro ña̱ xíni̱ da̱ Jesús ta i̱vi̱ la̱á na̱cana chéle tá quia̱hva na̱cachi Jesús xi̱hi̱n dá coo.
27 Mais uma vez, Pedro negou. E, no mesmo instante, o galo cantou.
28 Ta tá na̱ti̱vi yaa já na̱tavá na̱ Jesús vehe Caifás cán já ñéhe na a̱ cua̱ha̱n na̱ vechúun nu̱ ndáca̱a̱n da̱ cúú gobernador cuéntá ñuu Roma. Joo mé na̱ Israel co̱ó na̱xeen na ndi̱hvi na vechúun cán jáchi̱ cáchí ley na̱ ña̱ tá ná ndi̱hvi na vehe na̱ tóho̱ já cuu yu̱xu̱ na̱ ta já a̱ cúu cajíni na vicó pascua ña̱ coo qui̱ví ita̱a̱n.
28 O julgamento de Jesus diante de Caifás terminou nas primeiras horas da manhã. Em seguida, foi levado ao palácio do governador romano. Seus acusadores não entraram, pois se contaminariam e não poderiam celebrar a Páscoa.
29 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱queta Pilato, da̱ cúú gobernador ja̱ta̱ véhe ca̱ha̱n da̱ xi̱hín na̱ Israel já na̱cachi da já:
29 Então o governador Pilatos foi até eles e perguntou: “Qual é a acusação contra este homem?”.
30 Já na̱nducú ñehe na̱ Israel cán tu̱hun nu̱ dá já na̱cachi na já:
30 Eles responderam: “Não o teríamos entregue ao senhor se ele não fosse um criminoso”.
31 Já na̱cachi Pilato já xi̱hi̱n ná:
31 “Então levem-no embora e julguem-no de acordo com a lei de vocês”, disse Pilatos. “Só os romanos têm direito de executar alguém”,
32 Ta xi̱hín ña̱ yóho na̱xi̱nu̱ co̱o nu̱ú ña̱ na̱cachi Jesús tá na̱cachi a ndá quia̱hva quivi a.
32 Assim cumpriu-se a previsão de Jesus sobre como ele morreria.
33 Tá na̱ndihi já na̱ndi̱hvi tucu Pilato ini vechúun cán ta na̱cana da Jesús já na̱nda̱ca̱ tu̱hún ñahá da̱ já na̱cachi da já xi̱hi̱n á:
33 Então Pilatos entrou novamente no palácio e ordenou que trouxessem Jesus. “Você é o rei dos judeus?”, perguntou ele.
34 Já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá:
34 Jesus respondeu: “Essa pergunta é sua ou outros lhe falaram a meu respeito?”.
35 A̱nda̱ já na̱cachi Pilato já xi̱hín Jesús:
35 “Acaso sou judeu?”, disse Pilatos. “Seu próprio povo e os principais sacerdotes o trouxeram a mim para ser julgado. Por quê? O que você fez?”
36 Já na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ dá já na̱cachi a já xi̱hi̱n dá:
36 Jesus respondeu: “Meu reino não é deste mundo. Se fosse, meus seguidores lutariam para impedir que eu fosse entregue aos líderes judeus. Mas meu reino não procede deste mundo”.
37 A̱nda̱ já na̱cachi tucu Pilato já xi̱hín Jesús:
37 Pilatos disse: “Então você é rei?”. “Você diz que sou rei”, respondeu Jesus. “De fato, nasci e vim ao mundo para testemunhar a verdade. Todos que amam a verdade ouvem minha voz.”
38 Já na̱cachi tucu Pilato já xi̱hi̱n á:
38 Pilatos perguntou: “Que é a verdade?”. Depois que disse isso, Pilatos saiu outra vez para onde estava o povo e declarou: “Ele não é culpado de crime algum.
39 Tañu mé víco̱ pascua íin in costumbre ndo̱ ña̱ ná janí i̱ in da̱ sá ndaca̱a̱n veca̱a. Ta viti cachi ndó xi̱hín i̱ á co̱ cúni̱ ndó ña̱ ná janí i̱ da̱ cúú rey nu̱ú na̱ Israel —na̱cachi Pilato.
39 Mas vocês têm o costume de pedir que eu solte um prisioneiro cada ano, na Páscoa. Vocês querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
40 Ta já na̱casáhá tócó ndihi na̱ cán cáyuhú cóhó na̱ já cáchí na̱ já:
40 Eles, porém, gritaram: “Não! Esse homem, não! Queremos Barrabás!”. Esse Barrabás era um criminoso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.