João 11
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs NVI
1 Ta ndaja coo na̱quehe cue̱he̱ in da̱ naní Lázaro, da̱ ñuu Betania. Ta jivi mé ñuu yóho cúú ri ñuu María xi̱hi̱n Marta, qui̱hvi̱ ña̱.
1 Havia um homem chamado Lázaro. Ele era de Betânia, do povoado de Maria e de sua irmã Marta. E aconteceu que Lázaro ficou doente.
2 Mé María, ñá cúú quia̱hva Lázaro yóho cúú ñá ñá na̱xo̱jo̱ perfume ja̱tá sa̱há Jesús ta na̱jándihi̱chi̱ ñá do̱ xi̱hín ijí ji̱ni̱ ña̱.
2 Maria, sua irmã, era a mesma que derramara perfume sobre o Senhor e lhe enxugara os pés com os cabelos.
3 Ta mé ñá xi̱hín qui̱hvi̱ ña̱ na̱chindahá na̱ chuun cua̱ha̱n nu̱ú Jesús ña̱ cácáhví ndiva̱ha Lázaro, da̱ quíhvi̱ ini mé á.
3 Então as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: "Senhor, aquele a quem amas está doente".
4 Ta tá na̱ñe̱he̱ Jesús tu̱hun yóho já na̱cachi a já:
4 Ao ouvir isso, Jesus disse: "Essa doença não acabará em morte; é para a glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por meio dela".
5 Ta ndaja coo quíhvi̱ ndiva̱ha ini Jesús Marta xi̱hín qui̱hvi̱ ñá ta quia̱hva já quíhvi̱ ri ini a Lázaro viti.
5 Jesus amava Marta, a irmã dela e Lázaro.
6 Joo tá na̱ñe̱he̱ Jesús tu̱hun ña̱ quíhvi̱ Lázaro já na̱cando̱o a i̱vi̱ qui̱vi̱ chága̱ mé nu̱ú na̱sahi̱in a̱ cán.
6 No entanto, quando ouviu falar que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Ta tá na̱ndihi já na̱cachi Jesús já xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á:
7 Depois disse aos seus discípulos: "Vamos voltar para a Judéia".
8 A̱nda̱ já na̱cachi na̱ cán já xi̱hi̱n á:
8 Estes disseram: "Mestre, há pouco os judeus tentaram apedrejar-te e assim mesmo vais voltar para lá? "
9 Joo sa̱ xíni̱ Jesús ña̱ cáma̱ní xi̱nu̱ qui̱vi̱ quivi a sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
9 Jesus respondeu: "O dia não tem doze horas? Quem anda de dia não tropeça, pois vê a luz deste mundo.
10 Joo ndá na̱ xíca nuu ñuú cuu cachihin sa̱ha̱ ná jáchi̱ co̱ yéhe̱ nu̱ xíca na —na̱cachi Jesús.
10 Quando anda de noite, tropeça, pois nele não há luz".
11 Tá na̱ndihi já na̱cachi tucu a já xi̱hi̱n ná:
11 Depois de dizer isso, prosseguiu dizendo-lhes: "Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou até lá para acordá-lo".
12 A̱nda̱ já na̱cachi na̱ cán já xi̱hi̱n á:
12 Seus discípulos responderam: "Senhor, se ele dorme, vai melhorar".
13 Joo ña̱ cúni̱ cachi Jesús quéa̱ sa̱ na̱xi̱hi̱ va Lázaro va̱tí na̱ xíca tuun xi̱hín a̱ cán na̱ca̱hán na̱ ña̱ cúni̱ mé á cachi a quéa̱ na̱qui̱ji̱ Lázaro cán tá quia̱hva quíji̱ tócó ndihi ña̱yivi.
13 Jesus tinha falado de sua morte, mas os seus discípulos pensaram que ele estava falando simplesmente do sono.
14 A̱nda̱ já na̱ca̱ha̱n cáxí táhyí tucu Jesús xi̱hi̱n ná já na̱cachi a já:
14 Então lhes disse claramente: "Lázaro morreu,
15 Joo cáji̱i̱ va ini i̱ ña̱ co̱ó i̱ ná sahi̱in i̱ tá na̱xi̱hi̱ da̱ jáchi̱ ña̱ yóho chindeé a̱ ndo̱hó já ná candúsa chága̱ ndó ye̱he̱. Cóho̱ cande̱hé yo̱ Lázaro —na̱cachi Jesús.
15 e para o bem de vocês estou contente por não ter estado lá, para que vocês creiam. Mas, vamos até ele".
16 A̱nda̱ já na̱casáhá Tomás, da̱ cáha̱n na̱ cuátí xi̱hi̱n cán cáha̱n da̱ xi̱hín java ga̱ na̱ xíca tuun xi̱hín Jesús já cáchí da̱ já:
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: "Vamos também para morrermos com ele".
17 Tá na̱xi̱nu̱ co̱o Jesús yati ñuu Betania cán já na̱ñe̱he̱ á tu̱hun ña̱ sa̱ na̱xi̱hi̱ Lázaro ta sa̱ íin co̱mí qui̱vi̱ na̱chica̱a̱n va na da̱ ini in cáva̱.
17 Ao chegar, Jesus verificou que Lázaro já estava no sepulcro havia quatro dias.
18 Mé ñuu Betania cán ñéhe táhan yati a xi̱hín Jerusalén tátu̱hun u̱ni̱ kilometro ñéhe táhan.
18 Betânia distava cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 Ta cua̱ha̱ táhan na̱ Israel cán na̱sa̱ha̱n na̱ ndúu tóo na xi̱hi̱n Marta xi̱hi̱n María tá quia̱hva jáya̱ha na ini na sa̱há ña̱ na̱xi̱hi̱ Lázaro quia̱hva na.
19 e muitos judeus tinham ido visitar Marta e Maria para confortá-las pela perda do irmão.
20 Ta tá na̱ñe̱he̱ Marta tu̱hun ña̱ cáyati Jesús ñuu cán cua̱ha̱n já ndáva ñá na̱sa̱ha̱n ñe̱he̱ ñahá ña̱. Joo na̱cando̱o María vehe.
20 Quando Marta ouviu que Jesus estava chegando, foi encontrá-lo, mas Maria ficou em casa.
21 Tá na̱ndique táhan Marta xi̱hín Jesús já na̱cachi ñá já xi̱hi̱n á:
21 Disse Marta a Jesus: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido.
22 Joo cánda̱a̱ va̱ha ini i̱ ña̱ tá ná ca̱ca̱ ndó ña̱ cúni̱ mé ndó nu̱ Ndióxi̱ quia̱hva va mé a̱ cán ña̱ nu̱ ndo̱ —na̱cachi Marta.
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus te dará tudo o que pedires".
23 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ñá:
23 Disse-lhe Jesus: "O seu irmão vai ressuscitar".
24 A̱nda̱ já na̱cachi ñá já xi̱hi̱n á:
24 Marta respondeu: "Eu sei que ele vai ressuscitar na ressurreição, no último dia".
25 Já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ñá:
25 Disse-lhe Jesus: "Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Ta tócó ndihi na̱ cándeé ini ye̱he̱ catacu na a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱ ta a̱ ndíhi toho sa̱ha̱ ná ini indayá. Á cándúsún ña̱ cáha̱n i̱ xu̱hu̱n —na̱cachi Jesús.
26 e quem vive e crê em mim, não morrerá eternamente. Você crê nisso? "
27 A̱nda̱ já na̱cachi Marta já xi̱hi̱n á:
27 Ela lhe respondeu: "Sim, Senhor, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo".
28 Tá na̱ndihi já na̱quee Marta na̱sa̱ha̱n ñá cana ñá María qui̱hvi̱ ña̱. Ta já na̱ca̱ha̱n ya̱á ña̱ xi̱hín María já na̱cachi ñá já xi̱hi̱n ña̱:
28 E depois de dizer isso, foi para casa e, chamando à parte Maria, disse-lhe: "O Mestre está aqui e está chamando você".
29 Tá na̱xini jo̱ho María cán ña̱ na̱cachi qui̱hvi̱ ña̱ xi̱hi̱n ña̱ chí i̱vi̱ la̱á ndáva ñá na̱sa̱ha̱n ña̱ nu̱ íin Jesús.
29 Ao ouvir isso, Maria levantou-se depressa e foi ao encontro dele.
30 Mé Jesús na̱sandati a cán yuhú ñuu, mé nu̱ú na̱ndique táhan xi̱hi̱n Marta cán.
30 Jesus ainda não tinha entrado no povoado, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Ta ndaja coo mé na̱ Israel, na̱ ndúu jáya̱ha ini ñá cán tá na̱xini na na̱quee númi̱ joho ñá cua̱ha̱n ña̱ já na̱ndicui̱ta na ndíco̱ na̱ ja̱ta̱ ñá cua̱ha̱n na̱. Jáchi̱ na̱ca̱hán na̱ cua̱ha̱n ñá cuacu ñá nu̱ ndáca̱a̱n Lázaro, quia̱hva ñá.
31 Quando notaram que ela se levantou depressa e saiu, os judeus, que a estavam confortando em casa, seguiram-na, supondo que ela ia ao sepulcro, para ali chorar.
32 Ta tá na̱xi̱nu̱ co̱o ñá nu̱ íin Jesús já na̱caxítí ña̱ nu̱ á já na̱casáhá cáchí ña̱ já xi̱hi̱n á:
32 Chegando ao lugar onde Jesus estava e vendo-o, Maria prostrou-se aos seus pés e disse: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido".
33 Ta tá na̱xini Jesús ña̱ sácu cóhó María xi̱hín na̱ Israel, na̱ ndíco̱ na̱sa̱a̱ xi̱hi̱n ñá cán já na̱ta̱hvi̱ ndiva̱ha ini a ja̱nda̱ quia̱hva na̱ndisa̱a̱ ini a.
33 Ao ver chorando Maria e os judeus que a acompanhavam, Jesus agitou-se no espírito e perturbou-se.
34 A̱nda̱ já na̱nda̱ca̱ tu̱hún a̱ María cán já na̱cachi a já xi̱hi̱n ña̱:
34 "Onde o colocaram? ", perguntou ele. "Vem e vê, Senhor", responderam eles.
35 A̱nda̱ já na̱sacu Jesús.
35 Jesus chorou.
36 Tá na̱xini na̱ Israel ña̱ yóho já na̱casáhá cáchí xi̱hi̱n táhan na já:
36 Então os judeus disseram: "Vejam como ele o amava! "
37 Ta java na na̱casáhá cáchí na̱ já:
37 Mas alguns deles disseram: "Ele, que abriu os olhos do cego, não poderia ter impedido que este homem morresse? "
38 Tá na̱ndihi já na̱casáhá táhvi̱ ndiva̱ha tucu ini Jesús ta já na̱cayati a nu̱ú na̱chica̱a̱n na̱ yiquí cu̱ñu Lázaro. Mé nu̱ú ndáca̱a̱n da̱ cán na̱sa̱cuu a in ndi̱ca cáva̱ ta in yu̱u̱ jáhndá cáhnu na̱saji nuu yéhé cán.
38 Jesus, outra vez profundamente comovido, foi até o sepulcro. Era uma gruta com uma pedra colocada à entrada.
39 A̱nda̱ já na̱ndica̱ha̱n Jesús xi̱hín java na̱ ndúu cán ña̱ ná jácaxoo na yu̱u̱ ndájí nuu nu̱ ndáca̱a̱n Lázaro cán. Joo ndaja coo Marta, ña̱ cúú quia̱hva mé ndi̱i cán na̱casáhá ña̱ cáchí ña̱ já xi̱hín Jesús:
39 "Tirem a pedra", disse ele. Disse Marta, irmã do morto: "Senhor, ele já cheira mal, pois já faz quatro dias".
40 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ñá:
40 Disse-lhe Jesus: "Não lhe falei que, se você cresse, veria a glória de Deus? "
41 Tá na̱ndihi já na̱jácaxoo na yu̱u̱ cáhnu ña̱ na̱saji nuu nu̱ú na̱sa̱ndaca̱a̱n Lázaro. Já na̱ndiñehe Jesús nu̱u̱ á chí indiví já na̱cachi a já:
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para cima e disse: "Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 Va̱tí mé a̱ nda̱a̱ cánda̱a̱ va̱ha ini i̱ ña̱ níí tiempo xíni̱ jo̱ho ndó nu̱ cáha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱. Joo cáha̱n i̱ ña̱ yóho sa̱há ña̱ ná cuni jo̱ho ña̱yivi ndúu xi̱hín i̱ yóho já ná candúsa na ña̱ mé ndó na̱chindahá ndó ye̱he̱ va̱xi i̱ ñuyíví yóho —na̱cachi Jesús ndíquia̱hva ndixa̱hvi nu̱ Ndióxi̱.
42 Eu sabia que sempre me ouves, mas disse isso por causa do povo que está aqui, para que creia que tu me enviaste".
43 Tá na̱ndihi já na̱cayuhú cóhó a̱ já na̱cachi a já:
43 Depois de dizer isso, Jesus bradou em alta voz: "Lázaro, venha para fora! "
44 Tá na̱ndihi já na̱queta Lázaro nu̱ú na̱sa̱ndaca̱a̱n da. Na̱ca̱va nuu ndáha̱ dá a̱nda̱ sa̱ha̱ dá xi̱hín ti̱co̱to̱ ta ndáji jáhma̱ nu̱u̱ dá na̱queta da va̱xi da. A̱nda̱ já na̱cachi Jesús xi̱hín java na̱ ndúu cán ña̱ ná ndaxí na̱ da̱ já ná quee da cu̱hu̱n da̱. Ta já na̱caja na.
44 O morto saiu, com as mãos e os pés envolvidos em faixas de linho, e o rosto envolto num pano. Disse-lhes Jesus: "Tirem as faixas dele e deixem-no ir".
45 Ta cua̱ha̱ táhan na̱ Israel, na̱ ndáca táhan na̱sa̱ha̱n xi̱hín María cán tá na̱xini na ña̱ na̱jánditacu tucu Jesús Lázaro cán já na̱candúsa na mé á.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus fizera, creram nele.
46 Joo java táhan na̱ Israel cán ndáva na na̱sa̱ha̱n na̱ cáha̱n na̱ xi̱hín na̱ fariseo ta na̱ndicani na nu̱ ná ña̱ na̱caja Jesús.
46 Mas alguns deles foram contar aos fariseus o que Jesus tinha feito.
47 A̱nda̱ já na̱casáhá na̱ fariseo xi̱hín na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ cán na̱játaca na tócó ndihi na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú na̱ Israel já na̱cachi na já xi̱hi̱n ná:
47 Então os chefes dos sacerdotes e os fariseus convocaram uma reunião do Sinédrio. "O que estamos fazendo? ", perguntaram eles. "Aí está esse homem realizando muitos sinais miraculosos.
48 Xíní ñúhú caji nuu í nu̱ dá jáchi̱ tá ná a̱ cájí nu̱u̱ í nu̱ dá va̱xi qui̱vi̱ tá tócó ndihi ña̱yivi candeé ini na mé dá. Ta xi̱hín ña̱ yóho xi̱nu̱ ini na̱ jutixia ñuu Roma quixi na jándicani na veñu̱hu í ta jándihi na sa̱ha̱ tócó ndihi mí, na̱ Israel —na̱cachi na.
48 Se o deixarmos, todos crerão nele, e então os romanos virão e tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação".
49 Joo in táhan da̱ ndúu cán naní da̱ Caifás, da̱ na̱sa̱cuu da̱ sa̱cua̱ha̱ chága̱ nu̱ ndíhi ju̱tu̱ mé cui̱a̱ cán, na̱ndica̱ha̱n da̱ já na̱cachi da já:
49 Então um deles, chamado Caifás, que naquele ano era o sumo sacerdote, tomou a palavra e disse: "Nada sabeis!
50 Jáchi̱ co̱ cánda̱a̱ ini ndó ña̱ va̱ha chága̱ ña̱ ná quivi in ta̱a nu̱ ndíhi ña̱yivi já ná a̱ ndíhi sa̱ha̱ tócó ndihi ña̱yivi. Ña̱ cán quéa̱ cáhán i̱ ña̱ va̱ha chága̱ ná quivi Jesús ja̱n já ná a̱ ndíhi sa̱ha̱ mí —na̱cachi Caifás.
50 Não percebeis que vos é melhor que morra um homem pelo povo, e que não pereça toda a nação".
51 Joo co̱ó na̱ca̱ha̱n Caifás ña̱ yóho sa̱há ña̱ na̱quixi a ji̱ni̱ mé dá. Ndióxi̱ quéa̱ na̱jáca̱ha̱n ínima̱ dá ña̱ cáchí da̱ já jáchi̱ mé tiempo já na̱sa̱cuu da sa̱cua̱ha̱ chága̱ nu̱ ndíhi ju̱tu̱ ta na̱jáca̱ha̱n Ndióxi̱ ínima̱ dá ña̱ ná cachi da ña̱ ndítahan quivi Jesús sa̱há na̱ Israel.
51 Ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação judaica,
52 Ta a̱ ju̱ú sa̱há in túhún na̱ Israel cuití va va̱ha jáchi̱ mé Jesús na̱nditahan quivi a sa̱ha̱ tócó ndihi na̱ cúú cuéntá Ndióxi̱, na̱ ndícui̱ta nuu ndúu ndijáá ñuyíví já ná cuu coo in ñuu.
52 e não somente por aquela nação, mas também pelos filhos de Deus que estão espalhados, para reuni-los num povo.
53 Chí ja̱nda̱ mé qui̱vi̱ já na̱sacu ini na̱ Israel cán cahní na̱ Jesús.
53 E daquele dia em diante, resolveram tirar-lhe a vida.
54 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ co̱ó na̱xi̱ca nuu tívi ga̱ Jesús tañu na̱ Israel cán. Ña̱ na̱caja mé á quéa̱ na̱quee a estado Judea cán já na̱sa̱ha̱n chí in ñuu naní Efraín, ña̱ íin yati xoo yucú íchí nu̱ú co̱ó ña̱yivi. Cán na̱sahi̱in a xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á.
54 Por essa razão, Jesus não andava mais publicamente entre os judeus. Ao invés disso, retirou-se para uma região próxima do deserto, para um povoado chamado Efraim, onde ficou com os seus discípulos.
55 Tá na̱cayati qui̱ví coo vicó pascua cája na̱ Israel já na̱quee cua̱há ña̱yivi ndúu ndijáá ñuu cán cua̱ha̱n na̱ chí Jerusalén jáchi̱ cúni̱ na̱ ndaja vií na̱ mé ná, ná coo tia̱hva na tá quia̱hva na̱sahnda ley Moisés nu̱ ná caja na tá cáma̱ni̱ chá qui̱ví coo vicó pascua.
55 Ao se aproximar a Páscoa judaica, muitos foram daquela região para Jerusalém a fim de participarem das purificações cerimoniais antes da Páscoa.
56 Tá na̱taca ña̱yivi ñuu Jerusalén cán na̱casáhá ndúcú na̱ Jesús. Joo nani ñúhu na veñu̱hu cáhnu cán ndáca̱ tu̱hún táhan na sa̱há Jesús já cáchí xi̱hi̱n táhan na já:
56 Continuavam procurando Jesus e, no templo, perguntavam uns aos outros: "O que vocês acham? Será que ele virá à festa? "
57 Ta na̱ fariseo xi̱hín na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ na̱sahnda na chuun ña̱ ndá na̱ ná cuni Jesús já ná cu̱hu̱n na̱ ca̱xi tu̱hun na xi̱hín na̱ cán ndájá íin a jáchi̱ cúni̱ na̱ tiin na a̱ chica̱a̱n na̱ a̱ veca̱a.
57 Mas os chefes dos sacerdotes e os fariseus tinham ordenado que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse, para que o pudessem prender.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.